คุณหนูครับผมเป็นผู้ชายนะครับอย่ามายั่ว!!! のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

ตอนที่ 8 อย่ามายุ่งกับฉันและในตอนที่เธอกำลังหันไปคว้าแก้วเครื่องดื่มแก้วที่เท่าไหร่เธอก็จำไม่ได้มาถือไว้กำลังจะเข้าปาก ก็เป็นเสียงของเสี่ยเทวทัตที่ดังขึ้นข้าง ๆ ก่อนที่มือใหญ่ของเขาจะคว้าแขนเค้กส้มเอาไว้แน่น พร้อมกับแย่งแก้วใบนั้นออกไปจากมือของลูกสาว“นี่แกจะทำตัวน่าอับอายไปถึงไหน” คำพูดของผู้เป็นพ่อนั้นไม่ได้อ่อนโยนกับเธอเลยสักนิด และมันก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่ที่เธอจำความได้ เค้กส้มเบนใบหน้าไปมองผู้เป็นพ่อเล็กน้อยก่อนจะสะบัดแขนออกแรง ๆ แล้วหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง“อับอายเหรอคะ.. หึ! ในความคิดของพ่อก็คงมีแต่เรื่องชื่อเสียงเท่านั้นสินะ เคยเห็นหัวลูกสาวคนนี้บ้างไหม หรือเห็นเป็นแค่สิ่งของที่อยากจะจับไปวางตรงไหนก็ได้แค่นั้นเหรอคะ” เธอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงกดต่ำก่อนจะหันไปคว้าแก้วอีกใบมาจากถาดของบริกรอีกครั้ง ก่อนที่จะกระดกหมดในคราวเดียวโดยไม่สนใจสายตาคนรอบข้างที่เริ่มมองมาด้วยความตกตะลึงเลยแม้แต่น้อยเสี่ยเทวทัตรู้สึกสะอึกกับคำพูดของเธอ และสุดท้ายก็ทำได้แค่มองใบหน้าของลูกสาวนิ่ง ๆ สีหน้าของเขาแสดงออกชัดเจนว่ากำลังโกรธลู

ตอนที่ 9 อย่าหาว่าผมไม่เตือนฝ่ามือของหญิงสาวฟาดเข้าที่ใบหน้าของเขาอย่างเต็มแรง เสียงเนื้อกระทบใบหน้านั้นดังก้องในโถงทางเดินที่ค่อนข้างเงียบ และการกระทำของเธอนั่นก็ทำให้ทรัมป์ชะงักนิ่งอย่างคนที่ทำตัวไม่ถูก เค้กส้มเองก็ตกใจเล็กน้อยกับการกระทำนั้น ดวงตาที่แดงระเรื่อเบิกกว้างในเสี้ยววินาที ก่อนที่สติที่เหลือเพียงน้อยนิดจะนึกขึ้นมาได้เธอยังไม่หลงลืมความโกรธและคับข้องใจที่ได้รับ หญิงสาวจึงได้แต่จ้องเขาด้วยสายตาแข็งกร้าวเขม็ง ราวกับผู้ชายที่อยู่ตรงหน้านั้นคือศัตรูที่ไม่อยากแม้แต่จะหายใจร่วมโลก ก่อนที่ริมฝีปากแห้งผากของเธอจะขยับช้า ๆ แล้วเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง“อย่า! มา! ยุ่ง! กับ! ฉัน!” เธอจงใจเน้นคำออกมาจนจบประโยค ด้วยน้ำเสียงที่เบาหวิวแหบพร่าและหญิงสาวเองก็ไม่รอให้เขาได้พูดอะไรตอบ ทันทีที่เอ่ยประโยคนั้นจบ เธอก็หมุนตัวเพื่อเดินต่ออย่างทุลักทุเล มือบางไล้จับผนังโรงแรมไปเรื่อย ๆ เพื่อพยุงตัวเองให้กลับบ้าน สองเท้าพยายามก้าวเดินอย่างช้า ๆ ทั้งที่ความจริงแล้วแทบไม่มีเรี่ยวแรงพอจะยืนให้ตรงเลยด้วยซ้ำการกระทำนั้นของเธอทำให้ทรัมป์ได้แ

ตอนที่ 11 ฉันไล่นายออกคำถามของเธอทำให้ชายหนุ่มสะอึกนิ่งไปชั่วขณะ ดวงตาคมที่เคยมองเธอด้วยสายตาราบเรียบ แต่เพียงเสี้ยววินาทีที่เขาเห็นใบหน้าของหญิงสาวที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตานั้น มันกลับบีบหัวใจของเขาอย่างบอกไม่ถูกมือใหญ่ยกขึ้นสั่น ๆ เขาใช้ปลายนิ้วนั้นเลื่อนไปแตะเบา ๆ ที่แก้มของเธออย่างคนที่ตั้งใจที่จะเช็ดน้ำตาให้ แต่นอกจากที่หญิงสาวจะไม่รับการกระทำนั้นของเขาแล้ว เค้กส้มกลับยังสะบัดมือเขาทิ้งอย่างแรงอีกต่างหากเพียะ!ก่อนที่ฝ่ามือเล็กจะฟาดเข้าที่ใบหน้าของเขาเต็มแรง จนศีรษะของชายหนุ่มหันไปอีกทาง“ฉันไล่นายออก”คำพูดนั้นของเธอเป็นเหมือนน้ำเย็นจัดที่ราดลงตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าของเขา ทรัมป์ชะงักไปนิ่งไปด้วยความตกใจ เขาคิดไว้อยู่แล้วว่าเธออาจโกรธ อาจไม่พอใจ และอาจจะอาละวาดใส่เขาไม่น้อย แต่ก็ไม่เคยคิดเลยว่าเค้กส้มนั้นจะโกรธมากถึงขั้นไล่เขาออก“นายไม่สมควรเป็นคนของฉันเลยสักนิด.. ตั้งแต่วันนี้ไปฉันกับนายจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกันอีก ไม่ว่าจะในฐานะผู้ชายที่ฉันกำลังจะไว้ใจเพียงคนเดียว หรือแม้แต่ในฐานะเจ้านายกับลูกน้อง นายก็ไม่สมควร

ตอนที่ 13 คุณหนูของผม | NCคำพูดที่หลุดออกมาจากปากเขาทำให้เค้กส้มเบ้หน้าอย่างช่วยไม่ได้ ก่อนที่เธอจะแค่นยิ้มออกมาอย่างประชดประชันให้กับโชคชะตา“แต่ก็ดี.. ในเมื่อพ่ออยากให้ฉันแต่งงานกับไอ้ผู้ชายคนนั้นมากนัก ฉันก็จะแต่งให้!”หญิงสาวเอ่ยออกมาเสียงแข็ง ก่อนจะใช้สองแขนเรียวโอบรอบคอเขาไว้แน่น เธอค่อย ๆ โน้มลำคอแกร่งนั้นให้เคลื่อนเข้ามาหาตัวเองช้า ๆ จนสัมผัสได้ถึงลมหายใจของกันและกัน สายตากลมโตหลุบมองริมฝีปากของเขาอีกครั้งด้วยความปรารถนาที่พลุ่งพล่าน“แต่ครั้งแรกของฉัน.. ไอ้ผู้ชายนั่นจะไม่มีทางได้ไปแน่นอน”หญิงสาวระบายคำพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ช่างหนักแน่น ก่อนจะกระชากคอชายหนุ่มเข้ามาเพื่อบดจูบอย่างแรง ทรัมป์เพียงแค่นิ่งเฉยเพื่อดูว่าคนตัวเล็กตรงหน้าจะจัดการกับสถานการณ์นี้ต่อไปอย่างไร แต่ดูเหมือนความไม่ประสีประสาของเค้กส้มจะเริ่มทำให้เขารู้สึกขัดใจเล็กน้อยเพราะเพียงไม่กี่วินาที ชายหนุ่มก็เป็นฝ่ายเริ่มขยับตัว มือใหญ่ยกขึ้นจับข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้เบา ๆ ก่อนจะดันออกจากการเกาะกุมที่ลำคออย่างว่าง่าย ทว่าในพริบตาเดียวกันนั้นเขากลับเป็นฝ่ายรุกกลับเร็วปานสายฟ้าทรัมป์กดร่างบางลงกับพนักเบาะหลังรถย

ตอนที่ 15 แค่ชิม ๆเสียงของเค้กส้มสั่นพร่าด้วยความตื่นตระหนก ทว่าทรัมป์กลับเพียงแค่ปรายตาหันไปตามปลายนิ้วที่สั่นระริกของเธออย่างเชื่องช้า เขามองบานประตูที่เผยอออกเพียงเล็กน้อยด้วยสายตานิ่งเรียบ ก่อนจะหันกลับมาหยิบเสื้อผ้าของตัวเองขึ้นมาสวมใส่อย่างไม่ทุกข์ร้อน“ครับ สงสัยผมจะรีบไปหน่อยเลยปิดไม่สนิท”คำตอบหน้าตายนั้นทำเอาเค้กส้มหน้าร้อนฉ่าจนกลายเป็นสีระเรื่อ ความอับอายโถมเข้าใส่จนเธอต้องรีบคว้าชุดเดรสที่หลุดลุ่ยขึ้นมาคลุมใบหน้าไว้ให้มิดชิดเพื่อหลบสายตาคมกริบคู่นั้น ทว่าด้วยความรีบร้อนทำให้เธอปกปิดได้เพียงท่อนบน ส่วนเรียวขาขาวเนียนและจุดอ่อนไหวที่เพิ่งผ่านศึกหนักมากลับยังคงปรากฏแก่สายตาชายหนุ่มทรัมป์กระตุกยิ้มที่มุมปากเมื่อเห็นท่าทางเก้ ๆ กัง ๆ ของคุณหนูจอมพยศ เขาไม่ได้คิดที่จะขยับหนีไปไหน แต่กลับโน้มกายลงไปหาเธออีกครั้งอย่างจงใจ มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าเรียวแล้วออกแรงแยกขาของเธอออกกว้างอย่างไร้ความปรานี“ท.. ทรัมป์! นายจะทำอะไร!”เธอร้องประท้วงอยู่ใต้เนื้อผ้าที่คลุมหน้าไว้ แต่ถึงอย่างนั้นชายหนุ่มกล