All Chapters of Husband for Sale: Chapter 41 - Chapter 50

Eilish Rivera POV Para akong biglang napako sa kinatatayuan ko matapos marinig ang sinabi ni Adrian Vale. Ilang segundo akong hindi nakapagsalita habang paulit-ulit na umuukit sa isip ko ang mga salitang iyon. Waiting for your husband to speak. Napalingon ako kay Alejandro na nakatayo sa tabi ko, at sa unang pagkakataon mula nang magsimula ang gabing ito ay nakita kong bahagyang nanikip ang ekspresyon ng mukha niya. “Ano ang kinalaman niya sa desisyon ng board ko?” tanong ko kay Adrian Vale habang pilit pinipigilan ang pagtaas ng boses ko. Bahagyang ngumiti ang matandang lalaki na para bang matagal na niyang inaasahan ang reaksiyon ko. Dahan-dahan niyang itinapik ang dulo ng cane sa sahig bago sumagot, tila ba sinasadya niyang pahabain ang tensyon sa pagitan naming lahat sa loob ng hall. “Because,” sabi niya nang kalmado, “Alejandro Vitale is not just your husband.” Napakunot ang noo ko. Alam kong may malaking impluwensya si Alejandro sa mundo ng negosyo, ngunit hindi iyon sapat

Eilish Rivera POV Parang may malamig na tubig na biglang ibinuhos sa buong katawan ko matapos kong marinig ang sinabi ng lalaking nasa kabilang linya. Ilang segundo akong hindi nakapagsalita habang hawak ang phone sa tainga ko. Pakiramdam ko ay biglang bumigat ang hangin sa paligid ko kahit wala namang nagbago sa tahimik na auction hall. “Ano ang ibig mong sabihin?” tanong ko sa wakas, pilit pinananatiling kalmado ang boses ko kahit nararamdaman kong unti-unting bumibilis ang tibok ng puso ko. Sa kabilang linya ay nagkaroon ng ilang sandaling katahimikan bago muling nagsalita ang lalaki. Mababa at kontrolado ang boses niya, tila ba sinisigurong walang emosyon na maririnig mula sa kanya. “I mean exactly what I said, Miss Rivera,” sagot niya. “Your grandmother’s death was not entirely natural.” Napahigpit ang hawak ko sa phone. Sa tabi ko ay napansin kong nakatingin na sa akin si Alejandro, halatang napansin niyang nagbago ang ekspresyon ng mukha ko. “Sino ka?” tanong ko. “I’m so

Eilish Rivera POV Halos hindi ako nakatulog nang gabing iyon. Kahit nakahiga ako sa kama sa guest room ng penthouse, paulit-ulit lamang umiikot sa isip ko ang lahat ng nangyari—ang auction hall, ang paglitaw ni Adrian Vale, ang pirma niya sa likod ng will ni Mamita, at ang misteryosong mensahe mula sa taong nagsasabing may alam siya tungkol sa pagkamatay ng lola ko. Pakiramdam ko ay parang unti-unting bumubukas ang isang pintuang matagal nang nakasara, at sa likod nito ay may mga katotohanang hindi ko alam kung handa ba akong harapin. Madaling araw pa lamang ay nagising na ako. Tahimik ang buong penthouse, at sa labas ng malalaking bintana ay nagsisimula pa lamang sumikat ang araw sa lungsod. Ilang sandali akong nakaupo sa gilid ng kama habang nakatingin sa phone ko na nasa ibabaw ng bedside table. Nandoon pa rin ang huling mensahe mula sa unknown number—ang address ng private medical facility at ang babalang dumating bago malaman ni Adrian Vale na nakita ko ang pirma niya sa will.

Eilish Rivera POV Parang unti-unting bumigat ang buong silid matapos sabihin ni Dr. Mateo Cruz ang pangalang iyon. Ardent Consortium. Ilang segundo akong hindi gumalaw habang hawak ang sulat ni Mamita sa kamay ko. Pakiramdam ko ay parang may malamig na hangin na dumaan sa likod ko habang unti-unting nagsasama-sama ang lahat ng piraso ng puzzle sa isip ko—ang paglitaw ni Adrian Vale, ang misteryosong organisasyon, ang biglaang pagbabago sa will, at ngayon… ang lason na ginamit sa lola ko. “Are you sure?” tanong ni Alejandro matapos ang ilang sandaling katahimikan. Tahimik na tumango si Dr. Cruz. “The compound isn’t something that ordinary people can access. It’s produced in very limited quantities, mostly for experimental medical and chemical research.” Napakunot ang noo ko. “So how do you know it’s connected to them?” Sandali siyang nag-atubili bago sumagot. “Because several years ago, the same compound appeared in a classified case I was consulted on.” Napatingin ako sa kanya.

Eilish Rivera POV Ilang segundo akong hindi nakapagsalita matapos sabihin ni Victor Salazar ang tungkol sa board vote. Pakiramdam ko ay parang biglang bumilis ang tibok ng puso ko habang nakatitig lamang sa sahig ng silid, pilit inuunawa ang ibig sabihin ng balitang iyon. Kung itutuloy nila ang boto ngayong gabi, wala na akong sapat na oras para maghanda o maghanap ng paraan upang pigilan ang plano nila. Halos isang linggo pa ang inaasahan kong pagitan bago mangyari ang meeting na iyon, ngunit ngayon ay malinaw na may nagmamadali. “Why the sudden change?” sa wakas ay tanong ko, pilit pinapakalma ang boses ko. Sa kabilang linya ay narinig ko ang bahagyang paghinga ni Victor bago siya sumagot, ang tono ng boses niya ay kasing kalmado pa rin tulad ng dati, na para bang simpleng usapin lamang ito ng negosyo. Sinabi niyang may mga “urgent concerns” daw na kailangang pagdesisyunan ng board, lalo na tungkol sa direksyon ng kumpanya matapos ang ilang linggo ng kawalan ng malinaw na pamumun