All Chapters of พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง: Chapter 211 - Chapter 220

“ถ้าบนโลกนี้มีเรื่องดวงกินคนอยู่จริง ๆ งั้นที่คุณตาคุณยายต้องตาย ก็เป็นเพราะคุณแม่ใช่ไหมล่ะครับ?” “แก”เย่เชี่ยนฮวาโกรธจนแทบกระอักเลือด ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความโมโหพลางกระทืบเท้าเร่า ๆ “เดี๋ยวนี้แกเห็นคนอื่นดีกว่าสายเลือดเดียวกันไปแล้ว ถึงได้ปกป้องอดีตว่าที่น้องสะใภ้ แล้วทำกับแม่แท้ ๆ ของแกแบบนี้!” จี้จิ่นซิวปรายตามองอย่างเย็นชาพลางแค่นเสียงหยัน “ทีตอนพูดถึงเรื่องนี้ ไม่ยักกลัวว่าจะถูกดวงกินจนตายบ้างล่ะครับ?” น้ำเสียงของเขาเย็นชาและไร้เยื่อใย “ก็แค่อดีตคนที่เคยหมั้นหมาย ความสัมพันธ์ลึกซึ้งอะไรก็ไม่มี แต่คุณแม่กลับเอามาพูดพล่ามไม่หยุดหย่อน แบบนี้ไม่เรียกว่าอยากเป็นแม่ผัวจนตัวสั่นหรือไงครับ?” ทุกถ้อยคำของจี้จิ่นซิวล้วนออกรับแทนถังหนิง เขาไม่ลังเลเลยที่จะพูดจาเหน็บ แนมแม้กระทั่งแม่บังเกิดเกล้าของตัวเอง ถังหนิงมองเขาอย่างอึ้งงัน สัมผัสได้ถึงการถูกปกป้องอย่างแท้จริงจนอดรู้สึกตื้นตันไม่ได้ ขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาในทันที การจากไปของพ่อแม่คือความเจ็บปวดที่เธอไม่อยากนึกถึงมากที่สุด แต่เย่เชี่ยนฮวากลับสะกิดแผลเป็นของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับอยากจะสาดเกลือลงบนปากแผล กะจะให้เธอเจ็บปวดจนเล

“จี้ซินหนิง นี่เธอคิดจะขู่ฉันงั้นเหรอ!” เสียงตวาดกร้าวของจี้หานที่ดังลอดออกมา ทำเอาถังหนิงถึงกับเข่าอ่อนแทบยืนไม่อยู่ จี้ซินหนิงรีบพูดเอาใจ “พี่รอง ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นนะคะ คนเราย่อมมีพลาดกันได้ ฉันแค่อยากให้พี่ให้โอกาสฉันแก้ตัวสักครั้ง” “ยังไงซะเรื่องเมื่อสิบปีก่อนก็ผ่านไปตั้งนานแล้ว ขอแค่ไม่มีใครพูดถึง ถังหนิงก็ไม่มีทางรู้ความจริงหรอกค่ะ” สิ้นประโยคนั้น ถังหนิงก็รู้สึกชาวาบไปทั้งตัวราวกับเลือดในกายไหลย้อนกลับ หรือว่า... จี้หานยังมีเรื่องอื่นปิดบังเธออยู่อีก? แถมยังเป็นเรื่องที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ตอนที่เธอถูกช่วยชีวิตไว้เมื่อสิบปีก่อนด้วย? เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ความหนาวเหน็บก็แล่นพล่านไปทั้งร่าง “มายืนทำอะไรอยู่หน้าประตู?” เสียงแข็งกระด้างที่ดังขึ้นจากด้านหลัง ทำเอาบทสนทนาในห้องพักฟื้นชะงักกึกไปในทันที ถังหนิงสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันไปตามเสียง เป็นเย่เชี่ยนฮวาที่กำลังเดินหน้าตึงตรงเข้ามา “ตอนนี้จะมาเสแสร้งเยี่ยมจี้หานทำไมอีกล่ะ? เธออยากจะถอนหมั้น อยากจะตัดขาดกับเขาจนตัวสั่นไม่ใช่หรือไง?” นับตั้งแต่เรื่องถอนหมั้น ท่าทีที่เย่เชี่ยนฮวามีต่อเธอก็เดี๋ยวด

พูดจบเขาก็หลับตาลง ในหัวมีแต่เรื่องของถังหนิง เรื่องราวในอดีตเหล่านั้นดังก้องอยู่ในหัวไม่หยุดหย่อน ราวกับมีดแหลมคมที่กรีดลงบนหัวใจของเขาจนเป็นแผลนับไม่ถ้วน ความเจ็บปวดนั้นคอยตอกย้ำเตือนเขาอยู่เสมอว่า ถังหนิงไม่ต้องการเขาอีกต่อไปแล้ว ระหว่างทางที่ถังหนิงนั่งรถแท็กซี่กลับ สายของจี้จิ่นซิวก็โทรเข้ามา “ไปเยี่ยมจี้หานเสร็จแล้วเหรอ?” ถังหนิงนั่งอยู่เบาะหลัง มองดูทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่พัดผ่านไป สีหน้าของเธอเรียบเฉย น้ำเสียงนุ่มนวล “กำลังอยู่บนรถค่ะ ใกล้จะถึงบ้านแล้ว” เมื่อได้ยินว่าน้ำเสียงของเธอไม่ได้ผิดปกติไป จี้จิ่นซิวถึงได้วางใจ “กลับไปก็พักผ่อนให้สบายนะ วันนี้ฉันเซ็นสัญญากับคุณลั่ว ตอนเย็นมีงานเลี้ยงสังสรรค์ อาจจะกลับดึกหน่อย” “โอเคค่ะ พี่ก็อย่าดื่มเยอะนะคะ ดื่มเหล้าแล้วมันจะทรมาน” ถังหนิงเอ่ยกำชับเสียงเบา ชักจะเหมือนคนเป็นภรรยาเข้าไปทุกที เสียงหัวเราะทุ้มต่ำของจี้จิ่นซิวแว่วมา “คุณภรรยาสั่งมาทั้งที ฉันต้องจำให้ขึ้นใจอยู่แล้ว ไม่กล้าลืมหรอกครับ” “ตอนเย็นก็อย่าลืมทานข้าวดี ๆ ด้วยล่ะ อย่าคิดนะว่าพอฉันไม่อยู่บ้านแล้วเธอจะกินส่ง ๆ ได้ ป้าหวังจะคอยจับตาดูเธอแทนฉัน” คำพ

ดังนั้น ข้ออ้างเรื่องการร่วมมือในคืนนี้ก็เป็นแค่ฉากบังหน้า จุดประสงค์ที่แท้จริงของจี้ซินหนิง คือต้องการต้อนให้เธอยอมรับความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับจี้จิ่นซิวออกมาจากปากตัวเองต่างหาก “ไม่ใช่” ถังหนิงยิ้มบาง ๆ พร้อมกับยื่นมือออกไป “ตอนนี้ฉันตอบคำถามแล้ว เอาหลักฐานมาให้ฉันได้หรือยัง?” “เป็นไปไม่ได้ เธอโกหก!” จี้ซินหนิงเริ่มมีอารมณ์รุนแรงขึ้น “ก่อนหน้านี้ฉันจ้างคนไปตามสืบพวกเธอ เขาก็ถ่ายรูปพวกเธอมาได้ชัด ๆ คืนงานเลี้ยงวันเกิดของคุณนายผู้เฒ่าหลิ่ว ถ้าไม่ใช่เพราะเธอกับจี้จิ่นซิวคอยขัดขวางล่ะก็ ความสัมพันธ์ของพวกเธอคงถูกแฉไปตั้งนานแล้ว!” “ถังหนิง เธอไม่ได้พูดความจริงเลยสักนิด หรือว่าเธอไม่อยากรู้แล้วว่าคนที่ช่วยชีวิตเธอในตอนนั้นคือใครกันแน่?” สาเหตุที่ถังหนิงยอมมาพบเธอที่นี่ ก็เพราะเมื่อช่วงบ่ายบังเอิญได้ยินบทสนทนาระหว่างเธอกับจี้หานที่หน้าประตูห้องพักผู้ป่วยจนเกิดความสงสัย แต่จากเหตุการณ์นี้ ทำให้เธอไม่คิดจะเชื่อใจจี้ซินหนิงอีกต่อไป “นี่แหละคือความจริง” “นี่เธอ!” จี้ซินหนิงข่มขู่ “ในเมื่อเธอไม่อยากร่วมมือเลยสักนิด งั้นก็อย่าหวังว่าจะได้รู้ความจริงอีกเลย” ถังหนิงยักไหล่อย

ไม่นาน ผู้คนจำนวนมากก็แห่ทะลักเข้ามาในไลฟ์สตรีม ทันทีที่เห็นภาพตรงหน้า พวกเขาก็พากันรัวคอมเมนต์อย่างดุเดือด [นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ผู้ชายคนนั้นใช่จี้จิ่นซิวหรือเปล่า?] [เมนต์บน หมายถึงคุณจี้คนนั้นน่ะเหรอ? ผู้กุมอำนาจของจี้ซื่อกรุ๊ปอะนะ?] [พระเจ้าช่วย แล้วผู้หญิงที่เขาอุ้มอยู่คือใครกัน? มองหน้าไม่ชัดเลย แต่เสี้ยวหน้าคุ้นมากนะ...] จี้ซินหนิงใช้แอคหลุมไลฟ์สดโดยไม่เปิดเผยใบหน้า เมื่อเห็นคอมเมนต์เหล่านี้ เธอก็รีบไขข้อข้องใจให้ทันที “เธอคือคุณหนูตระกูลถัง... ถังหนิงค่ะ” หลังจากนั้น หน้าม้าที่เธอจ้างมาก็แห่เข้ามาปั่นคอมเมนต์รัว ๆ [ถังหนิงเหรอ? เธอไม่ได้คบอยู่กับจี้หานคุณชายรองของตระกูลจี้หรอกเหรอ? แถมฉันยังได้ยินมาว่าคบกันมาตั้งแต่สมัยเรียนแล้วด้วย] [รักวัยเรียนอะไรกันล่ะ! สองคนนั้นเขามีสัญญาหมั้นหมายและกำลังจะแต่งงานกันต่างหาก!] ทันทีที่ข้อความเหล่านี้ถูกส่งออกไป ช่องแชตในไลฟ์ก็แทบแตก ผู้คนต่างพากันรัวคอมเมนต์กันอย่างบ้าคลั่ง ขณะเดียวกัน ในสถานที่จริง กลุ่มอันธพาลหลายคนถูกซ้อมจนต้องยกมือกุมหัวนั่งยอง ๆ อยู่กับพื้น จี้จิ่นซิวสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง ชายหนุ่ม