พรหมลิขิตรักคุณชายหน้านิ่ง のすべてのチャプター: チャプター 291 - チャプター 300

“ประธานจี้ คุณถัง” ประธานหวงเดินเข้ามาต้อนรับด้วยความนอบน้อม “ทางนี้เตรียมการไว้เรียบร้อยแล้วครับ เริ่มได้ทันทีเลย” “เหนื่อยไหม อยากพักก่อนหรือเปล่า” จี้จิ่นซิวหันไปถามถังหนิง น้ำเสียงนั้นอ่อนโยนในแบบที่ประธานหวงไม่เคยได้ยินมาก่อน การที่ทำให้ประธานจี้ผู้เด็ดขาดและมีวิธีการทำงานที่เฉียบขาดโหดเหี้ยมมีท่าทีเช่นนี้ได้ ย่อมแสดงให้เห็นว่าถังหนิงคนนี้ต้องไม่ธรรมดาแน่ ๆ ประธานหวงรีบเอ่ยประจบประแจง: “ตรงนั้นมีโซนพักผ่อนครับ คุณถังไปนั่งพักดื่มน้ำทานผลไม้ก่อนได้นะครับ”ถังหนิงซึ่งดูสงบนิ่งทว่าแฝงด้วยความสดใส เผยริมฝีปากเอ่ย “ฉันไม่เหนื่อยค่ะ พวกคุณไม่ต้องเกรงใจฉัน เริ่มได้ทุกเมื่อเลย”“สมกับเป็นสาวน้อยพลังล้นเหลือจริง ๆ” จี้จิ่นซิวเอ่ยแซว ก่อนจะหันไปสั่งการ “เริ่มเถอะ”ถังหนิงชะงักไป มองเขาด้วยสีหน้าตกตะลึง สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ถังหนิงราวกับมีเรี่ยวแรงให้ใช้ไม่มีวันหมด ไม่ว่าจะเป็นงานกีฬาสีของมหาวิทยาลัยหรืองานสังสรรค์ เธอล้วนเข้าร่วมทั้งหมด การแข่งขันวอลเลย์บอลหรือวิ่งผลัดก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ แถมยังคว้าอันดับหนึ่งในสามมาได้ตลอด ส่วนการแสดงเต้นรำในงานสังสรรค์ก็ยิ่งทำให้คนทั้

จี้จิ่นซิวสั่งการด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ส่งรถไปตรวจสอบ ระบบใหม่ไม่มีทางมีปัญหาเด็ดขาด” ถังหนิงรู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของเขาอีกครั้ง เขาถึงกับ... เชื่อมั่นในเทคโนโลยีนี้ขนาดนี้เชียวหรือ? แม้จะรู้ดีว่าเขาไม่ได้ระแคะระคายเลยว่า คนที่อยู่เบื้องหลังการพัฒนาระบบนี้คือเธอ แต่การได้รับการปกป้องและเชื่อมั่นถึงเพียงนี้ ถือเป็นการยอมรับในความสามารถทางเทคนิคของเธอ ไม่ว่าใครมาเจอแบบนี้ก็ต้องซาบซึ้งใจกันทั้งนั้น ภาพเหตุการณ์ตรงหน้าทำเอาคนรอบข้างเงียบกริบไม่กล้าปริปาก ใคร ๆ ต่างก็รู้ดีว่า จี้จิ่นซิวกับคุณหนูตระกูลจางเคยมีอดีตรักที่จบลงอย่างน่าเสียดาย นึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้ ท่านประธานจี้จะมีท่าทีเย็นชาใส่รักฝังใจคนนี้ได้ถึงเพียงนี้ “เราไปกันเถอะ” จี้จิ่นซิวหันมาส่งยิ้มอ่อนโยนให้ถังหนิง ก่อนจะโอบเอวเธอพาเดินออกไป “อาจิ่น!” จางซิ่งเอ๋อร์ไม่เคยต้องทนรับความอัปยศอดสูเช่นนี้มาก่อน เธอวิ่งตามไปพร้อมกับยื่นมือหมายจะกระชากถังหนิง “พวกคุณหยุดเดี๋ยวนี้นะ!” หางตาของจี้จิ่นซิวเหลือบเห็นการเคลื่อนไหวนั้น วงแขนที่โอบถังหนิงอยู่จึงกระชับแน่นขึ้น พร้อมกับพลิกตัวบังร่างบางเอาไว้ด้านข้าง

ถังหนิงสัมผัสได้ถึงสายตาที่มองมา จึงหันกลับไปมองและได้ยินจี้จิ่นซิวสั่งการกับคนปลายสายว่า “ไปสืบดูว่าใครเป็นคนทำ” พอวางสาย จี้จิ่นซิวก็ขยับเข้ามาใกล้ ริมฝีปากบางยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย “คุณนายจี้ฉลาดจริง ๆ เดาปุ๊บก็ถูกปั๊บเลย”ถังหนิงยังคงมีสีหน้างุนงง “มีคนเล่นตุกติกจริง ๆ เหรอคะ?” “อืมหึ” จี้จิ่นซิวเชยคางเรียวเล็กของเธอขึ้น นัยน์ตาคมปลาบแฝงแววค้นหามากยิ่งขึ้น “ฉันจำได้ว่า... เมื่อก่อนคุณนายจี้ก็เคยเรียนวิศวะมาเหมือนกันนี่...” สีหน้าของถังหนิงชะงักไปเล็กน้อย เธอผลักเขาออกเบา ๆ แล้วลุกเดินไปทางห้องนอน “เรียนมาแบบงู ๆ ปลา ๆ ไม่ได้เรื่องหรอกค่ะ ไม่มีอะไรน่าพูดถึง” จี้จิ่นซิวทอดสายตามองแผ่นหลังบอบบางของเธอ แววตายิ่งดูมืดมนลึกล้ำและยากจะคาดเดา การทำงานในกองถ่ายช่วงสองวันต่อมาของถังหนิงเป็นไปอย่างราบรื่น เนื่องจากเคยร่วมงานกันมาแล้วครั้งหนึ่ง การทำงานในครั้งนี้จึงค่อนข้างเข้าขากันได้ดีกว่าเดิม วันนี้หลังจากแก้ไขบทตามที่ผู้กำกับต้องการเสร็จเรียบร้อย เธอก็กะจะแวะเข้าห้องน้ำแล้วกลับเลย จังหวะนั้นเอง ข้อความWeChatในมือถือก็เด้งเตือนขึ้น JT: [คืนนี้ไปงานเลี้ยงเป็นเพื่อนฉันหน่อย

ความโอ่อ่าตระการตาเบื้องหน้า ไม่ใช่สิ่งที่คำว่าหรูหราจะสามารถอธิบายได้หมด แต่มันคือสัญลักษณ์แห่งอำนาจและบารมีอย่างแท้จริง “ชอบเหรอ?” จี้จิ่นซิวสังเกตเห็นประกายตื่นตาตื่นใจในดวงตาคู่สวย นัยน์ตาคมลึกซึ้งทอดมองเธอด้วยความเอ็นดูระคนตามใจขณะเอ่ยถาม ถังหนิงดึงสติกลับมา เธอช้อนตาขึ้นมองเขาแล้วคลี่ยิ้ม “ถ้าเป็นที่ฝั่งเมืองก่างบ้านเรา คงสร้างอะไรแบบนี้ไม่ได้หรอกค่ะ” “งั้นก็ซื้อที่นี่สิ” น้ำเสียงของจี้จิ่นซิวทุ้มนุ่มนวล ราวกับกำลังพูดเรื่องธรรมดาสามัญทั่วไป ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความเด็ดขาดและบารมีอันล้นเหลือ ซึ่งถังหนิงก็ไม่เคยนึกกังขาในความสามารถของเขาเลยแม้แต่น้อย ทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยอะไรตอบกลับไป เสียงใสของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังแทรกขึ้น “อาจิ่น…”ถังหนิงปรายตามองไปตามเสียง ร่างนั้นปรี่เข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขาราวกับสายลมพัดผ่าน ใบหน้าที่มักจะเชิดหยิ่งอยู่เสมอกลับประดับไปด้วยรอยยิ้มยินดีอย่างหาดูได้ยาก “ฉันนึกว่าคุณจะไม่มาซะแล้ว ขอบคุณนะคะ ฉันรู้ดีว่าคุณทนเห็นฉันเสียใจไม่ได้หรอก” ค่ำคืนนี้จางซิ่งเอ๋อร์สวมชุดราตรีสุดหรูหราอลังการ เรือนผมถูกจัดแต่งมาอย่างประณีต เมื่อยืนอยู่ภาย

ถังหนิงแค่นหัวเราะหยันในใจ พยายามข่มความรู้สึกขมปร่าเอาไว้และไม่คิดอะไรให้มากความ เมื่อครู่จี้จิ่นซิวออกโรงปกป้องเธอ นั่นคือเรื่องจริง ดูออกว่าเขายังแคร์เธออยู่ แต่ก็อดสงสัยไม่ได้จริง ๆ ว่าทำไมปกป้องเธออยู่ดี ๆ จี้จิ่นซิวถึงหันไปเข้าข้างจางซิ่งเอ๋อร์เสียได้? จางซิ่งเอ๋อร์เดินกลับไปหาคุณปู่จางอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มเจิดจ้าประดับบนใบหน้า “คุณปู่คะ อาจิ่นกับหนูเป็นอะไรกัน เขาก็ต้องไม่มีทางไปแต่งงานกับคนอื่นอยู่แล้วสิคะ”“จิ่นซิวก็แค่ช่วยคุณท่านถังดูแลคุณถังชั่วคราวเท่านั้นเองค่ะ พวกเขาไม่ได้มีอะไรลึกซึ้งต่อกันหรอก” สีหน้าของคุณท่านจางผ่อนคลายลง “ตระกูลถังกับตระกูลจี้ร่วมมือทางธุรกิจกันอย่างใกล้ชิดมาตลอด การที่จิ่นซิวจะช่วยดูแลหนูถังก็ฟังดูสมเหตุสมผลดี” “อาจิ่นของเรานิสัยดีมีน้ำใจมาแต่ไหนแต่ไรแล้วล่ะค่ะ” จางซิ่งเอ๋อร์ยิ้มอย่างพึงพอใจ ปรายตามองถังหนิงอย่างผู้ชนะ ก่อนจะหันไปทางแขกเหรื่อเพื่อยุติความวุ่นวายตรงหน้า “คืนนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองวันเกิดคุณปู่ของฉัน ขอให้ทุกคนสนุกสนานและดื่มกินกันให้เต็มที่นะคะ หากต้อนรับขาดตกบกพร่องประการใด ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยค่ะ” คำพูดของจ