جميع فصول : الفصل -الفصل 320

374 فصول

บทที่ 311

“พวกผมน่ะผู้ชายทั้งแท่ง ชอบผู้หญิงร้อยเปอร์เซ็นต์ เสี่ยวถังหนิงอย่าเข้าใจผิดไปล่ะ” ถังหนิงหลุดขำออกมาเบา ๆ “ไม่หรอกค่ะ” หลังจากวางสาย เธอก็เตรียมตัวจะกลับ ทว่าพอเงยหน้าขึ้น ก็เห็นร่างหนึ่งยืนอยู่ตรงประตู อีกฝ่ายกำลังมองมาที่เธอด้วยท่าทีทำตัวไม่ถูก คนคนนั้นคือเจิ้งเจียเจียแม้จะอยู่ในชุดเข้าฉากที่แต่งหน้าทำผมมาอย่างประณีตงดงาม แต่เมื่อสบเข้ากับสายตาของถังหนิง แววตาของเธอกลับฉายชัดถึงความรู้สึกผิด ถังหนิงละสายตากลับมาอย่างเย็นชา เธอก้าวเดินออกไปโดยไม่แม้แต่จะปรายตามองอีกฝ่ายอีก เจิ้งเจียเจียมองตามแผ่นหลังที่เดินผ่านไป เธออ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เมื่อเห็นท่าทีเย็นชาหมางเมินนั้น สุดท้ายก็ยอมกลืนคำพูดลงคอไป ก่อนออกจากกองถ่าย ถังหนิงแวะไปคุยกับผู้กำกับจ้าวเรื่องเนื้อหาที่จะถ่ายทำในช่วงสองวันนี้ มีบางจุดที่ต้องปรับแก้ ซึ่งเธอคิดว่าเป็นแค่ปัญหาเล็กน้อย จึงรับปากแล้วเดินออกจากกองถ่ายมา ทันทีที่ก้าวพ้นประตู เธอก็มองเห็นจี้หานยืนสูบบุหรี่พิงเสาปูนอยู่ ถังหนิงขมวดคิ้วมุ่น รีบก้าวเท้าเดินหนี เธออยากจะปลีกตัวออกไปเงียบ ๆ ทว่าก็ไม่ทันเสียแล้ว จี้หานเงยหน้าขึ้น
اقرأ المزيد

บทที่ 312

คืนที่จี้หานดูหมิ่นเธอ ประจวบเหมาะกับตอนที่เขากำลังก๊งเหล้าอยู่กับจูเยี่ยนและพวกเพื่อนกินกลุ่มนั้นพอดี เธอเพิ่งมารู้ในภายหลังว่า จูเยี่ยนจงใจนินทาเธอต่อหน้าจี้หานว่า นอกจากฐานะคุณหนูตระกูลถังแล้ว เธอยังเทียบไม่ได้แม้แต่กับผู้หญิงนั่งดริ๊งก์ในคลับด้วยซ้ำ คนอื่น ๆ พากันหัวเราะครื้นเครงและผสมโรงเหยียบย่ำเธออย่างสนุกปาก จี้หานจึงรู้สึกว่าเธอทำให้เขาต้องอับอายขายหน้า “แต่ฉันก็แต่งงานไปแล้ว ตั้งใจจะยั่วโมโหนาย อยากจะเป็นพี่สะใภ้ของนาย แล้วจะทำไมล่ะ?” แววตาของถังหนิงเยียบเย็นลง จ้องมองเขาอย่างเฉียบขาด เธอสืบเท้าเข้าไปใกล้สองสามก้าวแล้วเค่นยิ้มเยาะ “ความจริงก็คือ... ฉันไม่เอานาย แต่เลือกจี้จิ่นซิว และกลายมาเป็นพี่สะใภ้ของนายไงล่ะ” จี้หานถลึงตาใส่ ดวงตาแดงก่ำราวกับถูกกระตุ้นโทสะอย่างหนัก เขาแผดเสียงคำรามลั่น “เรื่องพวกนี้ที่เธอพูดมา ฉันไม่มีวันเชื่อเด็ดขาด!” “เราต่างหากที่เป็นคู่กัน เธอรักแค่ฉันคนเดียว เธอรักฉันมาตั้งห้าปีแล้ว จะมาบอกว่าหมดรักก็หมดรักดื้อ ๆ แบบนี้ได้ยังไง!” แววตาของถังหนิงราบเรียบดุจผิวน้ำ เธอย้ำด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ก็คือไม่รักแล้วไง” เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาข
اقرأ المزيد

บทที่ 313

“ใช่สิคะ ทั้งตัวฉันมีความลับเต็มไปหมดเลย” จริง ๆ แล้วถังหนิงไม่ได้ใส่ใจเลยว่าเขาจะเห็นหรือไม่เห็น ถ้าบังเอิญเห็นเข้า อย่างมากก็แค่อธิบายความจริงไปก็แค่นั้น เมื่อเห็นว่าเขาไม่พูดถึง เธอจึงถามทีเล่นทีจริงว่า “แล้วคุณจี้มีความลับอะไรที่ไม่ยอมให้ฉันรู้บ้างหรือเปล่าคะ?” สีหน้าของจี้จิ่นซิวชะงักไปเล็กน้อย แววตาอันลึกล้ำวาบความไม่เป็นธรรมชาติขึ้นมาเพียงชั่วครู่ก่อนจะหายวับไป แต่ไม่นานเขาก็กลับมาสงบนิ่งและอ่อนโยนดังเดิม ราวกับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่เป็นเพียงภาพลวงตา “ดูเหมือนว่าทั้งตัวฉันก็มีความลับเต็มไปหมดเหมือนกันนะ” จี้จิ่นซิวโน้มหน้าลงมาจนหน้าผากชนกัน ลมหายใจอุ่นร้อนเจือไปด้วยความเย้ายวนชวนให้คิดลึก “คุณนายจี้อยากลองสำรวจดูหน่อยไหมล่ะครับ?” “...”ถังหนิงแก้มร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ตอนนี้เขาไม่ต่างอะไรกับหมาป่าหิวโซ เอะอะก็วกเข้าเรื่องพรรค์นั้นตลอด จี้จิ่นซิวเห็นเธอหน้าแดงก่ำก็ไม่อยากแกล้งต่อ เขายืดตัวขึ้นยืนตรงแล้วทอดสายตามองเธอ “หิวหรือยัง อยากออกไปกินข้าวข้างนอกไหม?” “หรือถ้าไม่อยากออกไป จะกินที่นี่ก็ได้นะ” เขาตามใจเธอแทบจะทุกเรื่องอยู่แล้ว ถังหนิงกลอกตาครุ่นค
اقرأ المزيد

บทที่ 314

จี้จิ่นซิวเงียบกริบ: “...” ถังหนิงกลั้นขำจนต้องเม้มริมฝีปากแน่นจนแทบเจ็บไปหมด ศีรษะที่ก้มลงเล็กน้อยกับหัวไหล่ที่สั่นไหวเบา ๆ ทรยศความรู้สึกของเธอไปเสียแล้ว ดูสิ ขนาดพนักงานเสิร์ฟยังดูออกเลยว่าใครต้องการมันมากกว่ากัน แต่เธอหารู้ไม่ว่า ท่าทางที่มีชีวิตชีวาและเป็นธรรมชาติของเธอนั้น ได้สะท้อนลึกลงไปในนัยน์ตาสีดำขลับของจี้จิ่นซิวหมดแล้ว แววตาของชายหนุ่มเจือไปด้วยรอยยิ้ม เขาลอบมองทุกอากัปกิริยาของเธอด้วยความเอ็นดูอย่างถึงที่สุด เดิมทีถังหนิงก็เป็นคนผิวขาวและหน้าตาสะสวยโดดเด่นอยู่แล้ว ในวัยยี่สิบสามปี เป็นช่วงเวลาแห่งความสดใสและเปี่ยมไปด้วยพลัง แต่ทว่า เมื่อตอนที่ได้เจอกันอีกครั้งเมื่อหลายเดือนก่อน เธอกลับดูมีเรื่องกลุ้มใจมากมาย แถมยังทำตัวว่าง่ายและระมัดระวังตัวจนเกินไป มาตอนนี้ เธอผ่อนคลายลงมากเมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ไม่มีท่าทีระแวดระวังหรือประหม่าเหมือนในตอนแรกอีกแล้ว สำหรับจี้จิ่นซิว นี่แหละคือเรื่องที่ควรค่าแก่การดีใจสิ่งที่เขาอยากเห็นมากที่สุด ก็คือภาพที่เธอได้เป็นตัวเองอย่างผ่อนคลายและมีความสุขแบบนี้นี่แหละ เมื่อถังหนิงเห็นว่าคนตรงข้ามเงียบไปนาน ก็กลัวว่าเขาจะเผ็ดจนท
اقرأ المزيد

บทที่ 315

จู่ ๆ ถังหนิงก็เกิดความรู้สึกหวงแหนอยากครอบครองขึ้นมาอย่างรุนแรง เธออ้าแขนสวมกอดเอวสอบของจี้จิ่นซิวหมับ แล้วทิ้งตัวซบลงในอ้อมอกของเขาอย่างแนบเนียน จากนั้นก็เงยดวงหน้าเล็กขึ้น กะพริบตาปริบ ๆ มองเขา พลางดัดเสียงให้ฟังดูออดอ้อนฉอเลาะ “สามีคะ ดูสิ... มีแต่คนชมว่าพี่หล่อกันทั้งนั้นเลย...” เสียงกรี๊ดกร๊าดของกลุ่มหญิงสาวพลันเงียบกริบลงทันควัน จี้จิ่นซิวหลุบตาลงมองร่างบอบบางในอ้อมแขน ริมฝีปากหยักยกยิ้มอย่างตามใจ “อย่างนั้นเหรอ? แต่ถึงยังไงฉันก็เป็นของเธอแค่คนเดียวนะ” สิ้นคำ เขาก็ก้มศีรษะลงมา ประทับจุมพิตลึกซึ้งลงบนหน้าผากมนของเธอ ใบหน้าของถังหนิงร้อนผ่าวและแดงก่ำขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อครู่เธอก็แค่นึกสนุกขึ้นมาชั่ววูบ ไม่คิดเลยว่าเขาจะให้ความร่วมมือดีขนาดนี้ ตอนนี้เธอรู้สึกขัดเขินจนทำตัวไม่ถูก จึงรีบคว้ามือจี้จิ่นซิวแล้วกึ่งลากกึ่งจูงเขาเดินหนีออกมาอย่างรวดเร็ว แว่วเสียงโอดครวญของหญิงสาวดังไล่หลังมา “ฮือ ๆ ๆ ผู้ชายหล่อเบอร์นี้ ทำไมถึงมีเจ้าของแล้วล่ะเนี่ย?” “แต่...แต่ผู้หญิงคนนั้นก็สวยมากเลยนะ พวกเขาดูเหมาะสมกันจะตาย...” หลังจากขึ้นมานั่งบนรถ ความร้อนผ่าวบนใบหน้าของถ
اقرأ المزيد

บทที่ 316

ถ้อยคำที่แสนอบอุ่นหนักแน่นนั้น พุ่งชนเข้ากลางใจของถังหนิงอย่างไม่ทันตั้งตัว ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าจี้จิ่นซิวทำให้เธอซาบซึ้งใจจนแทบแย่ จะรักหรือไม่รัก... เรื่องนั้นมันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว เธอสวมกอดเขา ตอบรับอย่างกระตือรือร้น “งั้นเรามาลองดูกันเถอะค่ะ…” “จี้จิ่นซิว ไม่ว่าคนในใจของพี่จะเป็นใคร ฉันรู้แค่ว่าตอนนี้ฉันคือภรรยาของพี่” ถังหนิงเว้นจังหวะ ระบายยิ้มบาง ๆ “พี่ไม่มีทางปล่อยให้ฉันต้องเป็นฝ่ายแพ้หรอก ใช่ไหมคะ?” จี้จิ่นซิวหลุดหัวเราะเสียงทุ้มต่ำ อ้อมแขนที่โอบกอดเธอไว้กระชับแน่นขึ้นอย่างไม่รู้ตัว “ไม่ครับ... ไม่มีทางเด็ดขาด” เขาเอ่ยราวกับให้คำมั่นสัญญา พลางก้มลงจุมพิตเรือนผมของเธอ สีหน้าของชายหนุ่มดูพยายามสะกดกลั้น ทว่าไม่อาจปิดบังความรู้สึกอันลึกซึ้งที่ซ่อนอยู่ก้นบึ้งของแววตาได้เลย ถังหนิงถูกเขากอดรัดแน่นเสียจนแทบจะหายใจไม่ออก แต่เธอก็ทำใจบอกให้เขาคลายอ้อมแขนไม่ลง จวบจนกระทั่งรถยนต์จอดสนิทที่หน้าประตูโรงแรม จี้จิ่นซิวลงจากรถไปก่อน เขาเดินอ้อมไปเปิดประตูฝั่งเธอ “คุณนายจี้ เหนื่อยแล้วใช่ไหมครับ ขึ้นไปพักผ่อนบนห้องเถอะ”เวลานี้ บรรยากาศยามค่ำคืนเงียบสงบ รถยนต์หลา
اقرأ المزيد

บทที่ 317

คำพูดนั้นยั่วโทสะจี้หานเข้าอย่างจัง เขาตวัดปลายลิ้นเลียมุมปากที่แตกจนเลือดซิบ ก่อนจะยันตัวลุกพรวดขึ้นจากพื้น จ้องหน้าอีกฝ่ายด้วยความโกรธเกรี้ยว “เธอเป็นของฉันมาตั้งแต่แรก พี่ใหญ่จะเข้ามาสอดทำลายความสัมพันธ์ของเราทำไม! บริษัทฉันก็ยอมยกให้แล้ว หรือกระทั่งผู้หญิง พี่ก็จะแย่งไปจากฉันด้วยงั้นเหรอ?” จี้หานคำรามลอดไรฟัน นัยน์ตาแดงก่ำจ้องมองอย่างตัดพ้อและเดือดดาล จี้จิ่นซิวปรายตามองอย่างเย็นชา ริมฝีปากหยักเหยียดยิ้มหยัน “ไม่ว่าจะเป็นบริษัทหรือตัวเธอ ตอนนี้นายก็ไม่มีปัญญาจะมาแย่งชิงทั้งนั้น” ทั้งที่ส่วนสูงของทั้งคู่อยู่ในระดับไล่เลี่ยกัน แต่ยามที่จี้หานยืนอยู่ตรงหน้าอีกฝ่าย กลับดูลดทอนลงไปถนัดตา กลิ่นอายของจี้จิ่นซิวเยียบเย็นดุดัน แววตาแฝงความคมกริบ แผ่รังสีคุกคามอันทรงพลังออกมาจนชวนให้รู้สึกครั่นคร้ามโดยไม่รู้ตัว จี้หานรู้ซึ้งยิ่งกว่าใคร ว่าสถานะของตัวเองในตระกูลจี้ตอนนี้ตกต่ำเพียงใด ต่อให้พวกนั้นต้องยกบริษัทสาขาให้คนนอกบริหาร ก็ไม่มีวันมอบมันให้กับเขา ถ้าอย่างนั้นก็อย่ามาหาว่าเขาไร้เยื่อใยก็แล้วกัน! “นี่ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าอ่อยถังหนิง? จี้จิ่นซิว พี่มันหน้าไม่อาย!” “ถังหน
اقرأ المزيد

บทที่ 318

จี้หานข่มความโกรธเอาไว้ เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้งก็คล้ายกับคาดเดาอะไรบางอย่างได้ “ที่พี่เข้าหาถังหนิง ก็เพราะต้องการฮุบกิจการของตระกูลถังใช่ไหม?” จี้จิ่นซิวปรายตามองอีกฝ่าย แววตาเหยียดหยามเจือความเย้ยหยัน “สารรูปอย่างนาย มีตรงไหนที่ดูเหมือนคนตระกูลจี้บ้าง?” จี้หานชะงักงัน แววตาวูบไหวอย่างมีพิรุธ ไม่รอให้อีกฝ่ายได้อ้าปากพูด จี้จิ่นซิวก็เอ่ยเตือนเสียงเย็น: “ก่อเรื่องอะไรไว้ที่บ้านพักตากอากาศ นายย่อมรู้อยู่แก่ใจดี ได้ยินดังนั้น จี้หานก็หน้าถอดสีด้วยความตกตะลึง” ทว่าจี้จิ่นซิวไม่เปิดโอกาสให้เขาได้แก้ตัว “ถ้าไม่อยากหาเรื่องขายหน้า ก็อยู่ให้ห่างจากถังหนิงซะ” น้ำเสียงทรงพลังของจี้จิ่นซิวเอ่ยย้ำชัดเจน “เธอเป็นภรรยาของฉัน” ทิ้งท้ายไว้เพียงเท่านั้น ร่างสูงก็ก้าวเท้ายาว ๆ เดินสวนผ่านหน้าเขาไปทันที จี้หานโกรธจัดจนแทบกระอักเลือด สองมือกำหมัดแน่น รู้สึกเหมือนเลือดในกายเดือดพล่านจนแทบระเบิด ความไม่ยินยอมพร้อมใจทำให้เขาหันขวับไปตะโกนไล่หลังอีกฝ่าย: “คนที่ถังหนิงรักคือฉัน! เธอรักฉันมาตั้งห้าปี พี่คิดจริง ๆ เหรอว่าแค่ลมปากไม่กี่คำ กับรูปที่โพสต์ลงโซเชียลแค่โพสต์เดีย
اقرأ المزيد

บทที่ 319

ผลลัพธ์จากการค้นหามีให้เลือกละลานตาไปหมด แต่มีอยู่ข้อความหนึ่งที่ดึงดูดความสนใจของเธอเป็นพิเศษ: ถ้าสามีอารมณ์ไม่ดี ก็ให้เป็นฝ่ายรุกเข้าไปจุ๊บเขา กอดเขา จับเขากดซะ ไม่มีปัญหาอะไรที่เซ็กส์ครั้งเดียวแก้ไม่ได้ ถ้าไม่ได้ผล... งั้นก็จัดไปอีกหลาย ๆ รอบ...“!!” นี่มันคำแนะนำหน้าไม่อายอะไรกันเนี่ย! ถังหนิงอ่านแล้วก็หน้าแดงซ่าน หัวใจเต้นตึกตัก ไม่ใช่เพราะความเขินอายนะ... แต่เป็นเพราะความหื่นต่างหาก พอจินตนาการว่าเดี๋ยวจะได้จับเขากด ได้ลูบไล้กล้ามหน้าท้องทั้งแปดแพ็ก กับเส้นวีไลน์ที่โค้งเว้าได้รูปสวยงามนั่น... แค่คิดก็แทบจะเก็บซ่อนความตื่นเต้นในใจไว้ไม่อยู่แล้ว ใบหน้าหล่อเหลากับแววตาที่ดูอบอุ่นละมุนละไมของจี้จิ่นซิว ภายนอกดูเหมือนพวกพระอิฐพระปูนถือศีลกินเจ แต่เวลาที่อยู่กับเธอกลับเร่าร้อนจนแทบบ้า... ถังหนิงเพียงแค่คิด ร่างกายก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที เสียงน้ำในห้องน้ำพลันเงียบลง บานประตูถูกเปิดออก จี้จิ่นซิวเดินออกมาในชุดคลุมอาบน้ำสีขาว สายคาดเอวถูกผูกเอาไว้หลวม ๆ คอเสื้อที่แหวกกว้างเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยงามอย่างชัดเจน หยดน้ำที่ยังเช็ดไม่แห้งสนิทไหลกลิ้งลงมาตามแ
اقرأ المزيد

บทที่ 320

ทีมงานชายพูดจบก็เดินผละออกไป จากนั้นถังหนิงจึงสังเกตเห็นจางซิ่งเอ๋อร์ที่เดินตามหลังเขามา หญิงสาวสวมเสื้อผ้าแบรนด์เนมทั้งตัว การแต่งกายดูหรูหรามีระดับ ใบหน้าสะสวยทว่าแววตาเฉี่ยวคมนั้นกลับแฝงไปด้วยความหยิ่งยโส เธอเดินเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าถังหนิงด้วยสีหน้าท้าทาย “คุยกันหน่อยไหม” เธอเชิดปลายคางขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงที่เอ่ยปากเต็มไปด้วยความจองหอง ถังหนิงพอจะเดาออกว่าอีกฝ่ายมาหาเธอเพื่อพูดเรื่องอะไร แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ “ได้สิ คุยกัน” ในกองถ่ายคนพลุกพล่านและมากความ ถังหนิงจึงพาอีกฝ่ายไปหาที่เงียบสงบ ทั้งสองยืนประจันหน้ากันอยู่ภายในศาลาริมทะเลสาบ “ตรงนี้ไม่มีคนแล้ว มีอะไรก็พูดมาเถอะ เธอมาหาฉันต้องการจะพูดอะไร” ถังหนิงเป็นฝ่ายเอ่ยปากถามขึ้นก่อน ท่าทีของจางซิ่งเอ๋อร์ดูเย่อหยิ่งจองหอง ทั่วทั้งร่างแผ่กลิ่นอายความมั่นใจที่ปิดไม่มิด เธอปรายตามองถังหนิงอย่างดูแคลนพร้อมกับแค่นเสียงในลำคอ “เลิกยุ่งกับอาจิ่นซะ เธอไม่คู่ควรกับเขาหรอก” ถังหนิงขมวดคิ้ว ก่อนจะสบตากลับอย่างราบเรียบ “แล้วเธอคู่ควรนักหรือไง” จางซิ่งเอ๋อร์เชิดหน้าตอบอย่างถือดี: “ฉันกับเขารู้จักกันมานานหลายปี ผ่านเรื
اقرأ المزيد
السابق
1
...
3031323334
...
38
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status