All Chapters of เรื่องคืนนั้นของเรา: Chapter 11 - Chapter 20

หกปีก่อนหน้านี้...ย้อนกลับไปในคืนนั้นวันหลังจากที่ทุกอย่างมืดไปตอนที่กรรณกรกำลังจะขืนใจเธอ บารารีลืมตารู้สึกตัวขึ้นมาอีกทีเพราะรู้สึกมีใครกำลังทำอะไรบางอย่างกับร่างกายของเธอความเจ็บและความทรมานทำให้ดวงตาสวยเบิกกว้างด้วยความตกใจความเมาหายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อสายตาเห็นคนตรงหน้า ใจของเธอกระตุกหล่นวูบเขาคือ 'อิทธิพล' และตอนนี้เขาเหมือนคนไม่มีสติใบหน้าแดงก่ำตัวร้อนผ่าวและเขากำลังมีอะไรกับเธอ แม้จะห้ามแต่ในที่สุดก็ต้องเผลอไผลไปกับเขาแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในห้องที่มีสองร่างกอดก่ายกันอยู่หญิงสาวลืมตามองรอบห้อง ห้องนี้ไม่ใช่ห้องของเธอแต่เป็นห้องของอิทธิพลเมื่อคืนเธอคงเมาจนล้วงกุญแจห้องของอิทธิพลส่งให้กรรณกรไขเข้ามาข้อเสียของการมีกุญแจห้องคนอื่นคือแบบนี้สินะ ร่างบางรีบลุกขึ้นแต่งตัวลวกๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องของเขาด้วยความยากลำบากที่ทั้งเจ็บ ทั้งแสบที่ส่วนล่าง เธอพยายามทำเสียงให้เงียบที่สุดเพราะกลัวอีกคนจะตื่นร่างบางหันมามองคนที่นอนหลับสนิทบนเตียงแล้วคิดในใจว่าเรื่องคืนนี้จะต้องไม่มีใครรู้ อิทธิพลคือเพื่อนคนเดียวที่เธอมีเธอจะทำให้ความผิดพลาดในคืนน

ร่างบางเปลือยเปล่านอนราบอยู่บนเตียงถูกคร่อมทับด้วยร่างหนาที่เปลือยเปล่าเช่นกัน"อื้ม.." ริมฝีปากปากหนาประทับจูบริมฝีปากเล็กอีกครั้ง"ฉันขอนะ จุ๊บ" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาเบาๆ ก่อนจะจูบที่หน้าผากของเธออย่างอ่อนโยน มือใหญ่สาวชักแก่นกายลำใหญ่หลายทีจนพองตัวเต็มที่ ท่อนเอ็นใหญ่จ่อเตรียมรอเข้าไปสำรวจในถ้ำแคบ"เบาๆ นะ..อื้ม" ร่างบางที่เผลอไผลไปตามอารมณ์บอกกับเขา แก่นกายใหญ่ค่อยๆ สอดเข้าไปในรูเล็กแสนแคบแน่นช้าๆ หากไม่บอกว่าเธอมีลูกแล้วเขาคิดว่าเธอยังบริสุทธิ์อยู่"อ๊าส์..แน่นมาก..เสียว" คนตัวใหญ่ไม่เคยรู้สึกดีขนาดนี้มาก่อน"เบาหน่อย..อ๊ะ..เจ็บ" คนตัวเล็กดันหน้าท้องแกร่งของอีกคนไว้เมื่อเขาเริ่มขยับเข้าออกช้าๆ"ซี้ด..อย่าเกร็งสิ..คับมาก" อิทธิพลชักแก่นกายออกมาแล้วใส่กลับเข้าไปจนสุด"อ๊ะ..เจ็บนะ..อื้อ" บารารีสะดุ้งจิกเล็บที่ต้นแขนของเขาแน่น ร่างหนาเริ่มโหมใส่คนตัวเล็กจากช้าๆ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มจังหวะให้เร็วขึ้น"อ๊าส์..เสียวมาก..อ๊าง" เสียงทุ้มครางลั่นห้องไม่เคยมีใครทำให้เขารู้สึกดีเท่านี้"ช้าหน่อย..อู๊ย..อ๊า" เธอสั่งให

อิทธิพลพาหนูน้อยเพียงใจมาทำเค้กเซอร์ไพรส์วันเกิดให้บารารีที่คอนโดแต่กว่าจะขออนุญาตให้เพียงใจมาได้ช่างยากลำบากเพราะบารารีไม่ยอมแต่สุดท้ายก็ต้องยอมเพราะเธอดันมีงานด่วนกะทันหัน"หยิบแป้งให้ลุงอิฐหน่อยค่ะคนสวย" อิทธิพลที่มีผ้ากันเปื้อนช่างเหมือนกับเชฟมือหนึ่งของร้านอาหาร ที่กำลังง่วนอยู่กับการทำเค้ก"นี่ค่ะ" หนูน้อยหยิบถุงแป้งที่วางเตรียมไว้ส่งให้คุณลุงใจดีของตนเอง"ทำแบบนี้ค่ะ ค่อยๆ นะคะ" อิทธิพลจับมือน้อยๆ พร้อมสาธิตให้ดูอย่างอ่อนโยน"แบบนี้เหรอคะ" มือน้อยๆ ตบเบาๆ ด้านข้างที่ร่อนแป้ง อิทธิพลหันมายกนิ้วโป้งให้หนูน้อย เชฟหนุ่มสุดหล่อกับลูกมือแสนน่ารักช่วยกันทำเค้กอย่างสนุกสนาน"เรียบร้อยรอออกจากเตาอบแล้วเรามาแต่งหน้าเค้กกันนะคะ" อิทธิพลยกเค้กเข้าเตาอบแล้วตั้งเวลา หนูน้อยใจจดใจจ่อรอที่จะแต่งหน้าเค้ก อิทธิพลยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปเพียงใจเก็บเอาไว้อย่างห้ามไม่ได้กับความน่ารักน่าเอ็นดู"รอนานไหมคะลุงอิฐ""อีกสิบห้านาทีก็น่าจะได้แล้วค่ะ" อิทธิพลดูเวลาที่ตนเองตั้งไว้"ตื่นเต้นๆ แล้วเราจะยกไปให้แม่เบลแบบนี้เลยเหรอคะ"

บารารีน้ำตาซึมเมื่อได้ยินในสิ่งที่เขาบอก น้ำตาเม็ดใสไหลหยดลงมาโดนมือใหญ่ที่กุมมือเล็กอยู่"ร้องไห้ทำไม" มือใหญ่เกลี่ยน้ำตาให้เธออย่างเบามือ"ฉันจะบอกว่าพ่อของเพียงเป็นใคร" บารารีจ้องตาเขา เธอพร้อมที่จะบอกความจริงแล้ว"ไม่ต้องหรอก จะเป็นใครก็ช่างเถอะแต่ตอนนี้น้องเพียงเป็นลูกของฉันนะ" อิทธิพลเอ่ยออกมา เขาไม่อยากรู้และเขาไม่สนใจแล้วด้วย"ไม่ นายต้องรู้""ก็บอกว่าไม่อยากรู้แล้ว" อิทธิพลเถียงเธอกลับ"พ่อของเพียงใจคือนายไง! ฮึก" บารารีตะโกนเสียงดัง อิทธิพลอึ้งเงียบไปพักใหญ่ มือใหญ่ที่กุมมือเธอไว้ค่อยๆ คลายออกจนเธอใจหาย"มะ...หมายความว่ายังไง" คนที่จำอะไรไม่ได้ในคืนนั้นเมื่อหกปีก่อนถามอย่างตะกุกตะกัก มันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน"ฮึก..ฉันขอโทษ..ฮึก..ฉันผิดเอง..ฮือ" บารารีร้องไห้ออกมาอย่างหนัก"มันเกิดขึ้นตอนไหนเบล? เธอบอกฉันมาสิ" อิทธิพลถามเธอด้วยความอยากรู้"นายจำเมื่อหกปีก่อนที่เรากินเหล้าจนเมาได้ไหม ฮึก" บารารีเริ่มเกริ่นขึ้นมา อิทธิพลนึกย้อนไปเมื่อหกปีที่แล้วหลังจากกินเหล้าแก้วสุดท้ายที่เพื่อนชงให้ตนเ

อิทธิพลลงมือทำอาหารตามใจลูกสาวโดยไม่บ่นสักคำ เขารอให้ทุกอย่างเข้าที่แล้วจะจัดงานแต่งงานกับบารารี แต่ต้องหาเวลาเหมาะๆ คุยกับเธอเสียก่อน"สเต๊กปลาหอมๆ มาแล้วค่ะคนสวย" พ่อครัวมือหนึ่งยกจานมาเสิร์ฟลูกสาวตัวน้อยที่นั่งยิ้มแฉ่งรอกินอาหารฝีมือของพ่อ"หอมมากเลยค่ะ หนูหิวมากเลย" ลูบท้องน้อยๆ บ่งบอกว่าหิวจริงๆ"มาค่ะ พ่อป้อนนะ" อิทธิพลนั่งข้างลูกแล้วจัดการใช้มีดหั่นปลาเป็นชิ้นเล็กๆ พอดีคำให้ลูกสาว"ร้อนนะลูกค่อยๆ" ไม่เพียงแค่หั่นให้เท่านั้นแต่ยังคอยเป่าคอยเช็ดปากให้ลูกสาวอีกด้วย"อร่อยมากค่ะ" หันมายิ้มโชว์ฟันน้ำนมให้คนเป็นพ่อก่อนจะก้มลงไปกินต่อ ปากเล็กเคี้ยวตุ้ยจนแก้มป่อง"น้องเพียงกินดีๆ ค่ะ" หนูน้อยไม่พอใจกับชิ้นที่พ่อหั่นไว้ให้จึงเอื้อมเอาส้อมไปจิ้มอีกชิ้นมากัดโดยไม่หั่นจนโดนแม่ดุเบาๆ"มาค่ะ พ่อหั่นให้นะ" อิทธิพลจัดการหั่นชิ้นใหญ่ขึ้นให้ลูกสาว บารารีส่ายหัวให้กับการตามใจลูกของอิทธิพลอีกไม่นานเพียงใจได้ถูกตามใจจนเสียคนเป็นแน่"อาบน้ำได้แล้วค่ะน้องเพียง" บารารีบอกลูกสาวให้ไปอาบน้ำเตรียมเข้านอน หลังจากกินข้าวเพียงใจก็คุยจ