Todos os capítulos de วังวนพันธนาการ: Capítulo 21 - Capítulo 30

          เขาแทบไม่อยากจะคิดเลยว่าหลังจากที่กลับออกมาแล้วสองคนนั้นจะทำอะไรกันต่อ สายตาของวราลีในคืนนั้นทำให้อคินเห็นว่าเธอเป็นห่วงความรู้สึกของปกป้องไม่น้อย แต่เขาก็อยากรู้เหมือนกันว่าเธอจะนึกถึงความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอบ้างหรือไม่          เรื่องในคืนนั้นทำให้วราลีไม่พอใจและไม่เสวนากับชายหนุ่ม ยกเว้นก็แต่เรื่องงาน ถึงขนาดหอบโน้ตบุ๊กมาคืนที่ออฟฟิศเพื่อที่เขาจะได้ไม่ต้องหาข้ออ้างไปวุ่นวายที่คอนโดเธออีก อคินเหมือนจะรู้ตัวว่าทำรุนแรงต่อจิตใจเธอเกินไปจึงพยายามหาทางงอนง้อขอโทษ ไม่ว่าจะด้วยการสั่งซื้อลูกชุบที่ปั้นเป็นรูปหมาแมวน่ารักๆ กล่องใหญ่ส่งมาให้หญิงสาวที่ทำงาน รวมถึงดอกกุหลาบแดงช่อใหญ่ส่งกลิ่นหอมตลบอบอวลไปทั่วทั้งชั้น จนทุกคนในแผนกฮือฮาพากันคาดเดาไปต่างๆ นานาว่าเป็นของหนุ่มคนไหน          “ของพี่ปกเหรอแก?” ดลยาเดินมาสะกิดแซวหลังจากที่มีแม่บ้านเดินเอาขนมและดอกไม้มาส่งให้ หล่อนไม่ได้บอกอะไรบอกแค่ว่ามีคนส่งมาถึงคุณวราลีฝ่ายการตลาดที่อยู

          หลังเลิกงานวันนี้วราลีมีนัดกับปกป้อง เขาชวนเธอไปเที่ยวทะเลในวันหยุดยาวนี้และหญิงสาวก็ตอบรับคำชวนไปแล้ว ดังนั้นในเย็นวันอาทิตย์ทั้งคู่จึงออกไปเดินเลือกซื้อของด้วยกัน แต่สิ่งที่วราลีรู้สึกแปลกใจคือตลอดเวลาเหมือนกับมีใครคอยสะกดรอยตามเธอ          “มีอะไรหรอหวา?” ปกป้องหันมองเห็นว่าคนข้างๆ หยุดเดินและเอาแต่มองไปด้านหลัง วราลีเกรงว่าชายหนุ่มจะรำคาญจึงได้รีบหันกลับมา          “ปะเปล่าค่ะพี่ปก ไม่มีอะไร”          กระทั่งตอนเลี้ยวเข้าคอนโด หญิงสาวก็รู้สึกว่ามีมอเตอร์ไซค์คันหนึ่งขับตามรถของปกป้องมาตั้งแต่ในห้าง แต่พอถึงหน้าคอนโดก็ขับเลยไป สักพักได้ยินเสียงมือถือที่ตักดังขึ้น ปรากฏว่าเป็นติณห์โทรมา          “ค่ะพี่ติณห์...หวาอยู่คอนโดค่ะ...อ่อใช่ค่ะ หวาลาเพิ่มวันอังคาร พี่ติณห์มีงานอะไรให้หวาทำรึเปล่าคะ...เปล่าค่ะไม่ได้มีใครเป็นอะไ

          ตอนที่วราลีโทรหาก็คิดว่าเขาอาจจะไม่รับสายเพราะว่าเป็นเบอร์แปลก แต่พอปกป้องรู้ว่าเป็นหญิงสาวก็รีบถามไถ่ว่าเธออยู่ที่ไหนแล้วเป็นเช่นไรบ้าง เขาเป็นห่วงเธอจนแทบอยู่ไม่สุข จะออกไปตามก็ไม่รู้ว่าจะไปตามที่ไหน ในหัวคิดไปต่างๆ นานา กลัวว่าอคินจะทำร้ายหญิงสาว          วราลีบอกว่าเธอไม่เป็นอะไร ตอนนี้พักอยู่ที่โรงแรมแห่งหนึ่งแถวนอกเมือง แน่นอนว่าชายหนุ่มเสนอตัวจะมารับอย่างที่อคินคาดการณ์ไว้          “ไม่ต้องหรอกค่ะ ดึกมากแล้ว พี่ปกพักผ่อนเถอะ ไว้พรุ่งนี้หวาจะเข้าไปเอาของที่ห้องเอง ถ้าพี่ปกจะกลับก่อนก็ยังไม่ต้องเช็กเอาต์นะคะ เดี๋ยวหวาจัดการเอง”          “หวาจะมายังไง เขามาส่งเหรอ นี่เขาก็อยู่กับหวาใช่มั้ย?”          “ค่ะ พี่ปกอย่าเพิ่งถามอะไรหวามากเลยนะคะ ไว้พรุ่งนี้หวาจะอธิบายให้ฟัง”       

          วันรุ่งขึ้นวราลีติดต่อไปหาชายที่อ้างตัวเป็นพ่อให้มาพบเธอที่หน้าซูเปอร์มาร์เก็ตตอนเที่ยง จากนั้นก็พาเขานั่งแท็กซี่ไปยังโรงพยาบาลที่อคินเคยพาเธอไปตรวจดีเอ็นเอ แพทย์คนเดิมที่เป็นญาติของอินทัชรอเธออยู่ในห้องพักแพทย์ ตั้งแต่เมื่อวานหญิงสาวโทรปรึกษาและนัดหมายเพื่อที่จะขอให้ช่วยเรื่องการตรวจสอบหาความเกี่ยวข้องทางพันธุกรรม          หลังจากนี้เร็วสุดก็ห้าวันทำการถึงจะรู้ผล เรื่องนี้วราลีปกปิดเป็นความลับแม้แต่อคินก็ไม่รู้ หญิงสาวอาศัยข้ออ้างทำวิทยานิพนธ์ช่วงวันหยุดไปตามหาพี่เลี้ยงตามที่อยู่ที่ได้จากวัชระ แต่ก็ไม่ง่ายเลยเพราะว่าหล่อนย้ายออกจากห้องเช่าเดิมไปแล้ว          วราลียังไม่ยอมแพ้ สอบถามห้องข้างๆ และเจ้าของห้องเช่าจนรู้ว่าพี่เลี้ยงคนดังกล่าวไปอยู่ที่ไหน ตามไปถึงร้านมินิมาร์ตที่นางเคยทำงานอยู่ กระทั่งค้นหาชื่อนามสกุลจากอินเทอร์เน็ต จนสุดท้ายก็รู้ที่อยู่ปัจจุบันของคนที่ตามหา แต่กว่าจะเจอตัวได้ก็ผ่านไปหลายวัน และด้วยความที่กลัวว่าอ

          คราวก่อนที่นัดบิดามาทานข้าวในร้านอาหารซึ่งห่างจากออฟฟิศพอสมควร ขากลับวราลีได้โอนเงินให้กับวัชระไปหนึ่งหมื่นบาท เพราะบิดาบอกว่ายังค้างค่าเช่าห้องอยู่สามเดือน แต่พอเธอถามว่าอยากจะมาอยู่ที่คอนโดด้วยกันหรือไม่ วัชระกลับอ้างนู่นอ้างนี่ แล้วบอกอีกว่าตนยังติดหนี้คนที่เป็นธุระช่วยพาเขากลับมาเมืองไทยอยู่อีกราวหนึ่งแสน          วัชระคิดว่าเงินจำนวนเท่านี้สำหรับวราลีคงไม่ได้มากมายนัก พอเห็นว่าบุตรสาวเชื่อใจตนแล้วก็พูดจาเลียบๆ เคียงๆ เพื่อขอยืมเงินจำนวนนั้นแก่บุตรสาวเพื่อเอาไปใช้หนี้ ทั้งยังขอเป็นเงินสดเพราะตนเองไม่สะดวกไปถอนออกจากบัญชีที่ธนาคาร          มาวันนี้วราลีจึงต้องนำเงินสดหนึ่งแสนบาทไปให้บิดาตามที่นัดหมายกันไว้ในร้านอาหารของห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ซึ่งหญิงสาวไม่รู้เลยว่าเย็นวันนี้อคินจะแอบสะกดรอยตามเธอมา เมื่อหญิงสาวแยกย้ายกับวัชระและเดินออกจากร้านเขาก็ปรากฏตัว          “พี่