Lahat ng Kabanata ng คนบาป: Kabanata 1 - Kabanata 10

ในมุมมืดของกรุงเทพมหานคร ท่ามกลางละอองฝุ่นและกลิ่นอับชื้นของสลัมที่ดูไร้อนาคต ผู้คนในนี้หายใจเข้าออกเป็นความแร้นแค้น ท่ามกลางเงาตะคุ่มของเหล่านักค้ายา มือปืน และหญิงสาวผู้เร่ขายเรือนร่างเพื่อความอยู่รอด ทว่าในซอกหลืบแคบๆ นั้น ยังมีเด็กน้อยคนหนึ่งที่ชื่อว่าเอก ผู้เป็นฟันเฟืองตัวเล็กๆ ที่ขับเคลื่อนด้วยแรงกตัญญูภายในห้องเช่าผุพังท้ายซอย เสียงไอโขลกอย่างรุนแรงดังแทรกความเงียบ “เอก... น้ำให้แม่หน่อยลูก... แค่ก!” “น้ำครับแม่ ใจเย็นๆ นะครับ” เด็กชายวัย 7 ขวบ รีบประคองขันน้ำด้วยความลนลาน สายตาเต็มไปด้วยความกังวลน้ำฝน แม่ค้าข้าวแกงผู้เคยมีรอยยิ้มสดใส บัดนี้กลายเป็นร่างซูบผอมที่ขยับเขยื้อนไม่ได้จากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่พรากทุกอย่างไป มิหนำซ้ำ สามีที่เคยสาบานว่าจะดูแลกันกลับทิ้งเธอและลูกไปอย่างไร้เยื่อใยในวันที่เธอต้องการเขามากที่สุด มีเพียงข้าวไข่เจียว ฝีมือลูกชายตัวน้อยที่ประทังชีวิตสองแม่ลูกมาได้จนถึงทุกวันนี้ ความสู้ชีวิตของเอกชนะใจแม้กระทั่งเจ๊เจ้าของห้องเช่าจอมปากร้าย ให้พวกเขาสองคนซุกหัวนอนได้ฟรีโดยไม่เก็บเงินแม้แต่สลึงเดียว“ลูกแม่... หากวันหนึ่งแม่ไม่อยู่แล้ว... หนูต้องเข้มแข็งนะลูก”

ภายในศาลาวัดที่คละคลุ้งไปด้วยกลิ่นธูปและหยาดน้ำตา เอกยังคงนั่งนิ่งประชันหน้ากับภาพถ่ายหน้าศพของแม่ ดวงตาที่เคยสดใสบัดนี้บวมช้ำและเลื่อนลอย ความสับสนถาโถมเข้าใส่เด็กน้อยจนเกินรับไหว คนเพียงคนเดียวที่เขารักที่สุดจากไปทิ้งไว้เพียงความโดดเดี่ยว ส่วนผู้เป็นพ่อนั้น... เอกจำได้เพียงคำบอกเล่าอันขมขื่นจากชาวบ้านว่า "มันทิ้งเราไปหาเมียใหม่ตั้งแต่วันที่แม่เข้าโรงพยาบาล"รอบกายของเด็กน้อยในยามนี้ไม่ได้อ้างว้างอย่างที่คิด เจ้าหน้าที่รัฐและคนของนายอำเภอต่างรุมล้อมเอาใจ ปรนนิบัติพัดวีราวกับเอกเป็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์"น่าสงสารมันแท้ๆ พ่อแม่ก็ไม่มี แต่ก็นะ... โบราณว่าทำดีได้ดี อีกหน่อยไอ้หนูนี่คงวาสนาสูง เสี่ยใหญ่ระดับประเทศจะมารับไปชุบเลี้ยง พวกเราก็ดูแลมันให้ดี อย่าให้บกพร่อง เดี๋ยวหัวจะหลุดจากบ่าเอา" เจ้าหน้าที่กลุ่มหนึ่งซุบซิบพลางมองเอกด้วยความนับถือในโชคชะตาที่กำลังจะเปลี่ยนไปตัดกลับมาที่บรรยากาศยามดึกสงัดในชุมชนแออัดที่โชยไปด้วยกลิ่นน้ำครำและขยะเปียก กลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำนับสิบชีวิตก้าวเท้าฉับๆ เข้าไปในตรอกแคบที่เต็มไปด้วยน้ำขังสีดำสนิท"เชี้ย... เหม็นชิบหาย พวกมันอยู่กันไปได้ยังไงวะเนี่ย!" หนึ่งใ

ความงามของข้าวหอม เมียใหม่ของไอ้อ๊อดนั้นสะดุดตาอย่างเหลือเชื่อ ผิวพรรณของเธอขาวละเอียดลออตัดกับแสงไฟสลัวในโกดัง เสื้อผ้าบางเบาที่เธอสวมใส่นั้นแทบจะปิดบังส่วนเว้าส่วนโค้งที่ยั่วเย้าอารมณ์ไม่ได้เลย เสี่ยภูริทัตจ้องมองเธอตาไม่กะพริบ จนหลงลืมความแค้นที่มีต่อไอ้อ๊อดไปชั่วขณะ มังกรยักษ์ใต้กางเกงสแล็คของเขาผงาดพองจนแทบจะปริแตก เขาต้องฝืนรวบรวมสติเพื่อรักษามาดผู้ดีเอาไว้"ทำงานได้ดีมาก... เลี้ยงพวกเอ็งไม่เสียข้าวสุกจริงๆ" เสี่ยใหญ่เอ่ยชมลูกน้องเสียงเรียบ แต่สายตายังคงหิวกระหายหัวหน้าชุดดำรีบรายงานเสริมทัพทันที "ครับนาย ตอนผมไปลากคอมัน สองผัวเมียนี่กำลังร่วมรักกันอย่างเอาเป็นเอาตาย ผมเกรงว่าแม่สาวนี่จะปากโป้งเลยหามตัวมาให้ท่านตัดสินใจ... ส่วนเจ้าอ๊อด สภาพมันตอนนี้ก็ไม่ต่างจากหมาขี้เรื้อนแล้วครับ"เสี่ยภูริทัตพอใจมากจนหยิบซองเงินหนาปึกแจกจ่ายให้ลูกน้อง ค่าเหนื่อยครั้งนี้สูงกว่าปกติหลายเท่าจนทุกคนยิ้มร่าพินอบพิเทาก่อนจะถอยออกไปอย่างรู้ใจ ทิ้งไว้เพียง 4 ชีวิตภายในโกดังล้างที่คละคลุ้งไปด้วยรังสีแห่งอำนาจเสี่ยใหญ่จิบไวน์พลางดูทีวีอย่างสุนทรีย์ ก่อนจะเบนสายตาไปหาไอ้อ๊อดที่นอนพะงาบๆ อยู่บนพื้น"อ๊อ

คุณนายศรีนวลในตอนนี้ราวกับล่องลอยอยู่ในสรวงสวรรค์ที่สร้างขึ้นจากปลายลิ้นของข้าวหอม ร่างอวบอัดของเธอสั่นสะท้านไม่หยุดหย่อน สุขสมจนเสร็จสมคาปากหญิงสาวไปถึงสองครา ทว่านั่นยังไม่พอ... สัมผัสนุ่มนวลจากฝ่ามือของข้าวหอมเริ่มขยับขึ้นมาลูบไล้ปทุมถันคู่สวย บีบเค้นนวดคลึงยอดอกอมชมพูอย่างเบามือแต่หนักแน่นในอารมณ์เสี่ยภูริทัตและไอ้อ๊อดต่างจ้องมองภาพเบื้องหน้าด้วยลมหายใจที่ติดขัด ท่อนเอ็นของชายทั้งสองต่างผงาดค้ำเป้ากางเกงจนตึงเปรี๊ยะ โดยเฉพาะเสี่ยใหญ่ที่เพิ่งเสร็จกิจไป กลับรู้สึกถึงพลังวังชาที่พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นเมียรักของตนเริงร่าอยู่ในกามรสกับหญิงอื่น"อ๊า... เธอเป็นใครกันแน่ ทำไมถึงเก่งเรื่องบนเตียงขนาดนี้ ฉันจะขาดใจตายอยู่แล้ว" คุณนายครวญครางอย่างน่าสงสารแต่น่าขยี้ในสายตาผู้มอง"หนูเป็นใครน่ะเหรอคะ... ก็เป็นสัตว์เลี้ยงที่แสนเชื่องของคุณนายกับเสี่ยยังไงล่ะคะ" ข้าวหอมตอบพร้อมรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะก้มลงละเลียดดูดดึงยอดอกของคุณนายอย่างช่ำชอง ลิ้นเรียวตวัดรัวจนเป้าหมายเปียกชุ่มโดยระวังไม่ให้ไรฟันสะกิดผิวขาวนวลให้เป็นรอยช้ำ"ไม่ไหวแล้ว... ผมขอร่วมวงด้วยคน!" เสี่ยภูริทัตตบะแตก เขาปรี่เ

ในตอนแรกที่ได้ยินว่าจะมีการถ่ายหนังสด ไอ้อ๊อดแอบกระหยิ่มยิ้มย่องในใจ มันคิดว่าวาสนาคงหล่นทับ เพราะในยุคโซเชียลที่ข้อมูลไวปานกามนิต หากมันได้โชว์ลีลาเด็ดเผ็ดมันผ่านหน้ากล้องจนเป็นไวรัล มันอาจจะได้แจ้งเกิดเป็น เจ้าพ่อวงการหนังผู้ใหญ่ฝ่ายชาย อาชีพในฝันที่ชายหนุ่มค่อนประเทศถวิลหา มันจินตนาการไปไกลถึงขั้นได้โกอินเตอร์ไปฟัดกับดาราเอวีญี่ปุ่น ยุโรป หรือแม้แต่สาวอาหรับไซส์บิ๊กทว่า... ความจริงกลับถีบหน้ามันอย่างแรง!สิ่งมีชีวิตที่ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้านั้นก้าวข้ามทุกขีดจำกัดของความอุจาด ตั้งแต่เกิดมาจนอายุอานามเข้าเลขสาม ไอ้อ๊อดไม่เคยพบเห็นมนุษย์สายพันธุ์ไหนที่น่าสะพรึงกลัวเท่านี้มาก่อน! นิยามใหม่ของคำว่าตัวท็อปสาวงามทั้ง 3 นางจากสังกัดเจ๊โรซี่ คือที่สุดของความวิบัติทางสายตา ระหว่างขาของพวกนางมีท่อนเนื้อยักษ์ขนาดยิ่งใหญ่ยาวกว่าบุรุษเพศทั่วไป ชนิดที่ว่าชายผิวดำ ในหนังโป๊ยังต้องชิดซ้าย ขนหน้าแข้งของพวกนางดกดำยิ่งกว่าป่าดงดิบ แผงอกหนาเตอะโชว์เอกลักษณ์เฉพาะตัว ส่วนหน้าอกหน้าใจนั้นเล่า... มันใหญ่โตมหึมาประดุจหัวเด็กทารกที่พร้อมจะฟาดหน้าใครก็ตามที่เข้าใกล้ใบหน้าที่ถูกจัดเต็มด้วยเครื่องสำอางหลากสี