ตอนที่ 10 บทเรียนที่แลกด้วยความเป็นคน

ฤทธิ์ยาปลุกกำหนัดสูตรทมิฬของเสี่ยภูริทัตเริ่มสำแดงเดชทันทีที่เข้าสู่กระแสเลือด ไอ้อ๊อดรู้สึกได้ถึงความร้อนแรงที่ปะทุขึ้นจากภายใน ท่อนเอ็นที่เคยหดฝ่อกลับตั้งตระหง่านแข็งชันจนแทบจะปริแตก เลือดลมสูบฉีดพล่านราวกับม้าศึกคลั่ง ยาตัวนี้รุนแรงกว่าไวอาก้าที่มันเคยใช้หลายเท่าตัว มันพรากเอาสติสัมปชัญญะและความละอายชั่วดีไปจนสิ้น แม้จะอยู่ต่อหน้าผู้คนนับสิบ แต่มือของไอ้อ๊อดกลับสาวรูดอาวุธของตนอย่างบ้าคลั่งไร้ยางอาย บัดนี้มันไม่ต่างอะไรจากเดรัจฉานที่ถูกกิเลสครอบงำโดยสมบูรณ์

"หึหึ... ยานี่มันสุดยอดจริงๆ" เสี่ยใหญ่จิบไวน์พลางทอดสายตามองผลงานอย่างภาคภูมิใจ "ดูมันสิ... ความอายเป็นยังไงมันคงลืมไปหมดแล้ว"

พวกลูกน้องชุดดำต่างมองภาพตรงหน้าด้วยความขวัญผวา "นี่มันยาบ้าอะไรกันวะเนี่ย น่ากลัวชิบหาย ดูดุ้นทุเรศๆ ของมันนั่นสิ แข็งจนน่าเกลียด" พวกมันกระซิบกระซาบพลางนึกยำเกรงในบารมีของเจ้านายที่ครอบครองอาวุธร้าย เช่นนี้ไว้ในมือ

"เอาล่ะสาวๆ... พระเอกพร้อมแล้ว เริ่มงานได้!" เสี่ยใหญ่ประกาศก้อง

ทันทีที่สัญญาณเริ่มขึ้น สัตว์ร้ายในคราบหญิงสาวทั้งสามนางจากสังกัดเจ๊โรซี่ก็โถมเข้าใส่ไอ้อ๊อดอย่างหิวกระหาย กล้องวิดีโอหลายตัวเดินเครื่องพร้อมบันทึกทุกวินาทีแห่งความอัปยศ

ปึก! ปึก! อ๊าาา! เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังกึกก้องไปทั่วโกดัง ไอ้อ๊อดสวมบทบาททั้งรุกและรับในคราวเดียวอย่างบ้าคลั่ง มันส่งท่อนเอ็นฝังมุกยัดทะลวงเข้าสู่ร่างของนางหนึ่ง ในขณะที่บั้นท้ายของมันเองก็ถูกอาวุธยักษ์ ของอีกนางเสียบทะลวงอย่างรุนแรงจนเลือดสดๆ ไหลซึมออกมาตามง่ามขา และนางสุดท้ายก็ส่งท่อนเนื้อมหึมาเข้าอุดปากของมันจนร้องไม่ออก

มหกรรมกาม 4 คนดำเนินไปอย่างดุเดือดและวิปริตเกินกว่าที่มนุษย์ปกติจะจินตนาการได้ พวกมันสำเริงกามกันอยู่หลายน้ำจนน้ำกามและเลือดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ จนกระทั่งผู้กำกับตะโกนลั่น...

"คัต! ยอดเยี่ยมมาก! นี่แหละผลงานระดับมาสเตอร์พีซ!"

ทว่าผู้ชมรอบข้างกลับไม่มีใครยินดีด้วย พวกลูกน้องชุดดำต่างพากันอ้วกแตกอ้วกแตน สภาพที่เห็นมันอุจาดตาและสยดสยองจนเกินจะรับไหว พวกมันได้แต่ภาวนาว่าอย่าได้เห็นอะไรแบบนี้อีกเลยในชีวิต

เสี่ยใหญ่ปรบมือด้วยความพอใจ "ดีมาก! เอาวิดีโอนี้ไปตัดต่อแล้วอัปโหลดลงเว็บที่ใหญ่ที่สุดคืนนี้เลย อย่าให้คนดูต้องรอนาน" จากนั้นเขาหันไปสั่งลูกน้องให้ลากร่างที่หมดสติและสะบักสะบอมของไอ้อ๊อดไปโยนทิ้งไว้ที่บ้านสลัมตามเดิม

"ส่วนข้าวหอม... ต่อไปนี้เธอไปอยู่ที่คอนโดนะ ฉันจะดูแลเธอเอง"

"ขอบคุณค่ะเสี่ย" ข้าวหอมตอบด้วยรอยยิ้ม เธอก้าวข้ามโคลนตมเข้าสู่วิมานเงินตราอย่างสมบูรณ์

เช้าวันต่อมา ไอ้อ๊อดลืมตาตื่นขึ้นพร้อมความเจ็บระบมที่ทวารหนักจนแทบขยับตัวไม่ได้ มันพยายามปลอบใจตัวเองว่าเป็นเพียงฝันร้าย ทว่าเสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์กลับดังระงมไม่หยุดหย่อนมันหยิบมือถือขึ้นมาดูด้วยมือที่สั่นเทา ข้อความนับร้อยถล่มเข้ามา

"ไอ้อ๊อด! มึงดังแล้วว่ะ ลีลาเด็ดจริงนะมึง!"

"ไอ้โรคจิต! มึงกินแซนวิช 4 คนเลยเหรอวะ ฮ่าๆๆ"

"พี่คะ... หนูเห็นคลิปแล้วของพี่ มุกเยอะจังเลยนะคะ"

ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่กลุ่มเกย์และสาวสองยังส่งข้อความมาคุกคามมันอย่างน่าขยะแขยง ไอ้อ๊อดกดลิงก์วิดีโอที่ถูกแชร์ว่อนไปทั่วเน็ต ภาพตัวเองที่กำลังเริงกามอย่างวิปริตกับสัตว์ประหลาดสามนางปรากฏชัดเจนต่อสายตาคนทั้งประเทศ!

ไอ้อ๊อดไม่อาจทนต่อความอัปยศที่กัดกินจิตใจได้อีกต่อไป มันเดินไปที่สะพานข้ามแม่น้ำเจ้าพระยา จ้องมองสายน้ำที่ขุ่นคลั่กเบื้องล่างมันทิ้งตัวลงสู่กระแสน้ำเย็นเยือก ปิดฉากชีวิตคนขับรถสิบล้อจอมโฉดลงอย่างโดดเดี่ยว การแก้แค้นของเสี่ยนั้นเลือดเย็นยิ่งกว่าการประหารชีวิต