Todos os capítulos de Set อีโรติก เพื่อนเมีย: Capítulo 11 - Capítulo 20

“อือ...ซี๊ดดดด...อุย...อุย”“หวานครับ...ผมอยากดูดนมหวานเหลือเกิน...อ้ำ”พิทักษ์อ้าปากอมยอดทับทิมไว้และดูดเลียมันอย่างเอร็ดอร่อยพร้อมกันนั้นที่มืออีกข้างลูบไล้บนเต้าอีกข้างของหล่อน เขาตวัดปลายนิ้วบนยอดเต้าชูชันพร้อมทั้งห้อลิ้นกรีดไปมาบนยอดเต้าจนน้ำลายเปียกเยิ้ม“ซี๊ดดดด...อา...อา”“อร่อยจังเลยครับหวาน...อูว...อูว”พิทักษ์ดันตรงกลางลำตัวเสียดสีกับท้องน้องของหญิงสาวเพื่อเพิ่มรสชาติความดุเด็ดพร้อม ๆ กับที่ดูดสองเต้าเสียงดังจ๊วบ ๆ ไม่เกรงใจเจ้าของที่บิดกายส่ายไปมาด้วยความซ่านเสียวเสื้อเกาะอกของหล่อนถูกดันลงไปอยู่ที่เอวและกระโปรงก็ถูกเลิกชายขึ้นสูงพร้อม ๆ กับที่มืออีกข้างของพิทักษ์ทำงานอย่างแข็งขัน เขาสอดมือลงไปในชั้นในของหล่อน ขนาดของมันเล็กจิ๋วแทบจะปกปิดน้องสาวที่มีไรขนขึ้นบาง ๆ ไม่ได้“อือ...อา...อา”หวานตาอดที่จะส่งเสียงครางออกมาไม่ได้ ถึงพื้นที่ในห้องน้ำจะเล็กแคบขนาดไหนแต่มันก็พอดีสำหรับคนสองคน พิทักษ์กรีดปลายนิ้วลงไปในร่องลึกชื้นกลางสองกลีบชุ่มฉ่ำของหญิงสาว พอดูดนมของหล่อนจนหนำใจแล้วก็เลื่อนใบหน้าขึ้นไปดูดลิ้นของหวานตาอย่างซาบซ่าน“อือ...อา...ซี๊ดดดดด...อุย...อุย”หวานตาเก็บเสียงตัวเ

พิทักษ์จูบหล่อนเหมือนกระหายอยากเต็มที่ มือยข้างหนึ่งเลื่อนลงไปจับดุ้นเอ็นประจำกายที่มีขนาดเท่ากับข้อมือของเขาทีเดียว มันตั้งลำโด่ขึ้นมา ลำเอ็นเป็นสีเข้มคล้ำเหมือนผิวของพิทักษ์ที่เป็นสีแทน มีเสินเลือดปูดโปนออกมาเต็มลำ ดูแล้วช่างน่าครั่นคร้ามและดึงดูดในเวลาเดียวกัน แต่หวานตาชอบผู้ชายผิวแบบนี้เพราะฝรั่งที่หล่อนเล่นด้วยทุกคนมักจะมีผิวสีแทนทอง มันแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งและความพร้อมของพ่อพันธุ์ที่ดึงดูดแม่พันธุ์เข้าหาหล่อนก้มลงมองเครื่องเคราของพิทักษ์ขณะเขาเกร็งตัวให้มันผงกหัวหงึก ๆ และขยับเข้าหาตัวหล่อน มันดูน่ากลัวไม่ น้อย ท่อนลำขนาดเขื่อง ใหญ่กว่าข้อมือหญิงสาวด้วยซ้ำ หัวบานแดงร่าเป็นดอกเห็ดชุ่มด้วยเมือกจนหยดยืด หล่อนนึกอยากดูดอยากกินขึ้นมาแต่เวลาที่มีก็ไม่มากพอจะให้หล่อนได้เล้าโลมหรือเล่นสนุกกับสามีของเพื่อนเต็มที่นัก ฉะนั้นแล้วหญิงสาวจึงถ่างขาอ้าออกเผยกลีบสวยเปียกฉ่ำด้วยน้ำหวานที่แยกออกเห็นเนื้อในพิทักษ์ไม่รอช้ารีบแทรกตัวเข้าหาและกดปลายท่อนเอ็นกับร่องรู แต่แค่ส่วนหัวบานแดงของมันเท่านั้นถึงกับทำให้หวานตาสะดุ้งเพราะมันใหญ่กว่าปากถ้ำของเธอมากนัก“อุย...ผัวขา...ใหญ่อะไรอย่างนี้...หวาน

“อา...อา...”พิทักษ์ครางและทรุดลงนั่งบนโถชักโครกที่ฝาปิดสนิท หวานตาค่อย ๆ ขยับตัวและนั่งคร่อมบนหน้าขาของเขา หันหน้าเข้าหาชายหนุ่มและจูบสามีของเพื่อนอย่างดูดดื่ม“ผัวขา...เมียมีความสุขจังเลย” หล่อนฉอเลาะ“เราจะมีความสุขกันอย่างนี้อีกเมื่อไหร่”“ได้ทุกเวลาค่ะก่อนเมียจะกลับเมืองนอก แต่กลัวจังเลยว่าแก้วจะรู้เรื่องของเรา”“ถ้าอย่างนั้นก็รีบแต่งตัวแล้วออกไปข้างนอกกันจะดีกว่า นี่เราก็หายกันมานานแล้วนะเมียจ๋า”“อยากให้ผัวเอาอีกสักรอบ มันส์เหลือเกิน”หวานตาพูดอย่างเสียดายแต่พิทักษ์ยิ้มและจูบหล่อนอีกหลายครั้ง“จะเอากันเมื่อไหร่ก็ได้ ทีนี้หวานเห็นหรือยังว่าชายไทยก็ไม่น้อยหน้าพวกฝรั่งมังค่าหรอกนะ”“ทั้งใหญ่ทั้งอร่อยกว่า หวานยอมแล้วค่ะผัวขา”แล้วหล่อนก็ดูดปากชายหนุ่มอีกสักครู่ก่อนจะลุกขึ้นและสวมเสื้อผ้าและค่อย ๆ ย่องเยบออกมาจากห้องน้ำตอนที่ยังไม่มีคน ภายรอกเสียงดนตรียังดังอยู่และหวานตาก็เป็นฝ่ายเดินกลับไปที่โต๊ะซึ่งกิ่งแก้วยังนั่งฟังเพลงด้วยความร่นรมย์“แหม...มีความสุขจังเลยนะจ๊ะแก้ว”“อ้าว...หวาน...แก้วนึกว่าหวานไปเจอเพื่อนแล้วติดลมที่ตรงไหนของร้านนี้ซะอีกนะ”กิ่งแก้วกล่าวกับเพื่อนสนิทโดยไม่นึกเอ

พอเขาถามอย่างนั้นนนวตราก็ทำตาโตและรีบพยักหน้าหงึก ๆ “อยากซี...แนนอยากเจอลีมาก ๆ เพราะไม่ได้เจอกันนานแล้ว ว่าแต่ลีกับคินมีลูกหรือยัง” “ยังเลย...เรายังไม่มีลูก ลีเขาบอกว่ายังไม่พร้อมน่ะเลยต้องรอกันก่อน”ยังไม่พร้อมเหรอ?...รวยขนาดมีบริษัทใหญ่แบบนี้แต่ยังไม่พร้อมมีลูกเนี่ยนะ นนวตรานึกในใจ แต่หล่อนก็ไม่ได้ถามอะไรแค่ทำหน้ารับรู้เท่านั้นเพราะบางทีทั้งสองคนอาจมีเหตุผลอะไรบางอย่างก็เป็นได้ แต่ในขณะนั้นหล่อนเองก็อดที่จะมองหน้าหล่อ ๆ ของเพื่อนเก่าไม่ได้ เมื่อก่อนภาคินหน้าตาดียังไงถึงตอนนี้เขาก็ยังรูปหล่ออยู่อย่างนั้น แถมยังดูดีมากกว่าเก่าจนหล่อนนึกใจหาย นึกเสียดายที่ตอนนั้นหล่อนเชียร์ให้เขาจีบวลียาเพราะหล่อนขี้อายและไม่กล้าแสดงออกว่าชอบเขาเหมือนกันเฮ้อ!...ไอ้ที่คิดแบบนี้นี่ล่ะที่ยังเป็นโสดถึงทุกวันนี้ หล่อนนิ่งนึกจนภาคินถามขึ้นว่า“แล้วแนนล่ะ มีแฟน...เอ้อ...แต่งงานมีลูกหรือยัง”พอถูกถามเรื่องครอบครัวนนวตราก็ช้อนตามองเขา สายตาของหล่อนซ่อนนัยบางอย่างอย่างที่ภาคินไม่เคยเห็นสมัยเรียนด้วยกันก่อนที่หล่อนจะตอบว่า“ยังเลยคิน แนนยังไม่ได้แต่งงาน ยังไม่มีคนรู้ใจเลย ตั้งแต่

ภาคินเปลี่ยนเรื่องคุยก่อนที่จะเข้าเรื่องการทำธุรกิจร่วมกันกับลูกค้าของเขา เขาเองรู้สึกไม่สบายใจแปลก ๆ เวลาคริสโทฟจ้องหน้านนวตรา ส่วนเลขาของเขาก็นึกขัดใจเหมือนกันตอนที่เลขาของคริสโทฟส่งสายตาเหมือนทอดสะพานและอ่อยเล็ก ๆ ให้เจ้านายของหล่อนเชอะ!...สงสัยคงหลงตัวเองคิดว่าเป็นเลขาของนักธุรกิจต่างชาติแล้วจะเก่งกาจ ใคร ๆ ก็ชอบอย่างนั้นเหรอ รู้ไว้ด้วยนะว่าเจ้านายของฉันน่ะมีเมียแล้วนะยะหล่อนนนวตรานึกในใจ แต่พอนึกมาถึงตรงนี้หล่อนเองต้องสะดุดกับความคิดของตัวเองเพราะมันก็กระเทือนถึงตัวหล่อนเช่นกัน หญิงสาวบอกตัวเองว่าอย่าคิดมากแล้วลงมือทานอาหารญี่ปุ่น ของที่หล่อนไม่ค่อยชอบอย่างเนื้อปลาดิบกินกับซอส สำหรับนนวตราแล้วอาหารเหล่านี้ล้วนชวนแหวะ นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องติดสอยห้องตามเจ้านายมาหล่อนก็อยากจะกลับห้องพักแล้วกินข้าวผัดกระเพราของโปรดให้รู้แล้วรู้แร่ด นั่งสักพักนนวตราก็พูดขึ้นว่า“เอ้อ...แนนขอตัวไปห้องน้ำสักครู่นะคะ”“ตามสบายเลยครับคุณแนน อย่าไปนานนักล่ะครับ”คริสโทฟพูดเสียงเจือหัวเราะขณะมองเลขาของภาคินด้วยสายตากรุ้มกริ่มไม่หาย นนวตราถามว่า“ทำไมเหรอคุณคริสโทฟ”“เพราะผมชอบทานอาหารอร่อย และยิ่งมีสาวสวยนั