All Chapters of คนในความลับ: Chapter 31 - Chapter 40

EP.20ใครอีกคน“อย่าใจอ่อนให้มันเด็ดขาด คิดถึงตอนที่มันทำเราสิดรีม” พี่แคทเอ่ยขึ้นมาตอนที่ฉันกำลังนั่งเหม่อ ๆ อยู่ในรถเพราะคิดถึงเหตุการณ์เมื่อครู่“สงสารมันเหรอ”“มะ…ไม่ใช่ค่ะ” ฉันปฏิเสธออกไปแล้วบีบมือตัวเองไว้แน่น ไม่ได้สงสารหรอก เขาก็ควรได้รับบทเรียนบ้างที่ทำไม่ดีกับฉันเอาไว้ เพียงแค่ตกใจเท่านั้นเอง เท่านั้นจริง ๆ“พี่จะพาไปเที่ยวทำไมทำหน้าไม่สนุกเลย” พี่แคทพูดแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม ไม่รู้สรุปเธออยากช่วยฉันหรืออยากรังแกฉันกันแน่ บางทีฉันต้องคิดใหม่แล้วที่ว่าเธอดีกว่าไคดูเธอจะร้ายใช่เล่น…“ร้านนี้…” ฉันแปลกใจเมื่อรถของพี่แคทแล่นมาจอดตรงหน้าร้าน มันเป็นร้านที่ฉันเคยมาช่วงก่อนเพราะคำชักชวนของยัยธัญญ่าเพื่อนสนิท มันบอกว่าเป็นผับเปิดใหม่และมีโพรโมชันเครื่องดื่มที่โคตรคุ้มและที่นี่แหละที่ทำให้ฉันเจอกับไค แต่ตอนนั้นเข้าใจว่าเขาเป็นพี่คีตะมาตลอดที่แท้เขาเป็นเจ้าของที่นี่ มิน่าถึงได้เจอทุกครั้งที่มา“ร้านพี่กับไคไง เราช่วยกันดูแลแต่ช่วงนี้มันไม่ค่อยเข้ามาพี่เลยต้องมาดูแลเอง อ้อ ไม่สิมันจะถูกขังอีกนาน พี่คงได้เข้ามาดูคนเดียว” พี่แคทพูดแล้วหัวเราะคิกคัก หยิบกระเป๋าใบแพงแล้วลงจากรถ“หนูเคยมาร้านน

EP.21คนที่ถูกรังแกครืด~เสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในความเงียบภายในห้องสี่เหลี่ยมทำให้ไคหยิบมือถือขึ้นมาดูขณะที่เขากำลังนอนคิดหาวิธีออกไปจากห้องอยู่นานหลายชั่วโมงแล้วแต่งตัวขนาดนั้นแม่งก็ต้องมีคนมองดิวะเขาหยิบมือถือขึ้นมาเปิดดูข้อความเมื่อเห็นว่ามาจากพี่สาวตัวแสบยิ่งกดอ่านอย่างรวดเร็ว ก่อนที่หัวใจแก

EP.22ร้ายตั้งแต่เด็กห้าวันแล้วนะที่ไม่ได้เจอไค หลังจากคืนนั้นเขาก็ไม่ได้โทรหาอีกเลยเพราะได้ยินจากพี่แคทว่าโทรศัพท์ของเขาน่าจะแบตหมด แต่ไม่มีใครเอาไปให้เพราะถูกพ่อสั่งเอาไว้บางทีฉันก็คิดว่ามันโหดร้ายเกินไปกับเขา แต่พี่แคทบอกกับฉันว่าเขาเป็นคนหัวรั้น ถ้าเป็นคนอื่นคงสำนึกผิดไปแล้วแต่ไคยังคิดไม่ได้แล้

EP.23ยอมรับผิดพี่แคทพาฉันไปซื้อของที่ห้างสรรพสินค้า เธอซื้อให้ตัวเองและซื้อให้ฉันโดยที่ฉันไม่ได้ร้องขอ แต่ถึงจะปฏิเสธพี่แคทก็ไม่ยอมอยู่ดี“น้ำหอมตัวนี้พี่ว่าน่าจะเหมาะกับเรานะ หอมอ่อน ๆ แบบดอกไม้ตอนเช้าเลย” เธอพูดขึ้นในมือของเธอกำลังถือขวดน้ำหอมแบรนด์เนมยี่ห้อหนึ่งอยู่ราคาของมันหลักหมื่น ตั้งแต่เกิ

EP.24เธอชอบใคร ?“ป้าเอาข้าวต้มมาให้ค่ะ” เสียงของป้าแม่บ้านดังขึ้นขัดจังหวะตอนที่เรากำลังสบตากันอยู่ ฉันรีบละสายตาจากไคไปมองที่ป้าแล้วรับถ้วยข้าวต้มที่ท่านยกมาให้ไปวางไว้บนเตี้ยเล็ก ๆ ที่อยู่ติดกับเตียงที่มีโต๊ะ“ทานด้วยนะ” ฉันวางมันไว้ตรงนั้นแล้วบอกกับไค ก่อนจะมองไปที่ป้าแม่บ้านซึ่งท่านกำลังจะเดินอ