บททั้งหมดของ Bodyguard ที่แปลว่ารัก: บทที่ 1 - บทที่ 8

บทที่ 2 สัญญางานของผมคือการเป็นหน่วยรบพิเศษประจำประเทศเวเนซุเอลา หรือที่ทุกคนเรียกกันว่าหน่วยซีล การจะมาหน่วยรบพิเศษมันไม่ได้อย่างที่ทุดคนคิดต้องฝึกหลายๆอย่างไม่ว่าจะเป็นทางน้ำทางไฟทางอากาศหรือภาคพื้นดินบ้างคนเสียชีวิตระหว่างฝึกก็มีจริงๆการได้มาทำสิ่งๆ นี้ที่บ้านของผมไม่เห็นด้วยนักหรอก เพราะมันอันตรายมากและที่สำคัญแทบจะไม่ได้กลับบ้านเลยด้วยซ้ำมีครั้งนึงผมเคยไปเป็นสายลับให้กับทางการเพื่อจับแก๊งค้ายาแสบติดที่มีชื่อเสียงและเกือบเอาชีวิตกลับมาไม่รอด เลยทำให้คุณแม่เคยขอมาคุยกับหัวหน้าของผมเพื่อให้เขาไล่ผมออกเพื่อจะให้ผมไม่ต้องทำงานนี้อีกแต่ทำไงได้ผมพยายามอธิบายให้คุณแม่และคุณพ่อฟังว่ามันเป็นสิ่งที่ผมรักคุณแม่เลยอนุญาต หลังจากที่ผมได้บอกลาครอบครัวและกลับมาทำงานอย่างจริงจังไม่กี่เดือนรุ่นพี่ของผมที่เป็นคนสนิทของกษัตริย์เฮนรี่ได้มาขอร้องให้ผมไปเป็นบอร์ดี้การ์ดให้กับลูกของท่านหน่อย ตอนแรกผมก็ปฏิเสธเพราะผมไม่อยากเข้าไปยุ่งแต่รุ่นพี่ผมอธิบายให้ฟังว่าเธอคือลูกนอกสมรสของกษัตริย์เฮนรี่และตอนนี้เธอถูกผู้รายจำตัวยังตามหาไม่เจอ “นี่ไง”เขาเอารูปของเจ้าหญิงเทียน่าให้ผมดู เธอดูน่ารักสดใส

บทที่ 4 ถ้ามีคุณคงดีกว่านี้“คุณแม่”ผมหันไปเจอคุณแม่กำลังเดินออกมาผมกับ ใบหน้าที่เศร้า“นี่ลูกไม่รักแม่แล้วจริงๆใช่ไหม”คุณแม่เอ่ยถามด้วยเสียงสั่นคลอ“ไม่ใช่อย่างนั้นครับคุณแม่”ผมเดินเข้าไปกอดคุณแม่“แล้วทำไมไม่คิดจะบอกลาแม่เลย?”“เออ...ผมกลัวว...”“แม่ไม่ให้ไปใช่ไหม”ผมพยักหน้า“แม่ขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไป แต่แม่แค่เป็นห่วงลูกเท่านั้น”“ครับผมเข้าใจ”“อืม นั้นแม่ขออะไรอย่างได้ไหม”“อะไรเหรอครับ”“หลังจากเสร็จงานนี้ลูกกลับมาอยู่กับแม่นะ”“ครับผมสัญญา”ผมจะทำเพื่อแม่ครับ “ไปเถอะ”“ผมไปก่อนนะครับสวัสดีครับ”ผมบอกลาแม่และพี่ใหญ่เสร็จก็รีบขึ้นเครื่องกลับทันทีโรงพยาบาลหลังจากลงเครื่องมาผมก็รีบกลับมาหาเจ้าหญิงเทียน่าทันที แต่ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในห้องไอซียูครับ ผมได้แต่เฝ้ามองเธอหน้าห้องเท่านั้น“ลูกพ่ออย่าเป็นอะไรนะ”กษัตริย์เฮนรี่พูดขึ้นมา“พี่เป็นยังไงบ้าง”“หนักเลยว่ะ”“แล้วมันเกิดขึ้นได้ยัง”“คือ.....เธอทานอาหารที่น้องของเธอนำของมาเยี่ยมก็เลยเป็นแบบนี้”ผมได้ยินแล้วก็แปลกใจ“เธอมีน้องสาวด้วยเหรอครับ”“คนละแม่กันหนะ”“แปลว่าเธอเป็นคนวางยาเหรอครับ”“อันนี้พี่ก็ไม่แน่ใจ”“ฮื่อๆ ท่านพ่อทีน่าไม่ไ

บทที่ 6 บ้านอันไกลแสนไกลรุ่งเช้า “กรี๊ดดด...นี่มันอะไรกันนน”อยู่ๆก็มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามากับเจ้าหญิงทีน่า “ท่านพี่ท่านจะเสียงดังทำไม” “ท่านแม่ดูสิค่ะ ลูกสุดที่รักของท่านพ่อทำตัวหน้าไม่อาย”เสียงดังเอ๊ะอะโวยวายทำให้ผมที่นอนกอดกับเจ้าหญิงเทียน่าบนเตียงตื่นขึ้นมา “ท่านแม่”เจ้าหญิงเทียน่าเห็นคนตรงหน้าทำให้เธอตกอกตกใจ “หึ ทำตัวหน้าไม่อายเหมือนกับแม่เจ้าไม่มีผิด” “ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ” “ไม่ใช่อย่างนั้นแล้วมันยังไง?”ราชินีหันมาพูดกับผม เธอมองผมด้วยสายตาที่ไม่ดีหนัก “ขอโทษครับ เธอแค่ฝะ...” “สนิทกันมากสินะ ถึงเรียกเจ้าหญิงอย่างกับท่านพี่เป็นคนธรรมดา” “ขอโทษครับ” “พอได้แล้วค่ะ นี่พอร์ชเพื่อนของลูกเอง” “หึ เพื่อนเหรอคนอย่างเธอมีเพื่อนด้วยเหรออ?”ดูออกทันทีเลยครับว่าราชินีไม่ชอบเจ้าหญิงเทียน่า “หึ ท่านพี่ไม่เจอกันนานรู้สึกเปลี่ยนไปเยอะเลยนะคะ”“เทลน่าหยุดได้แล้ว”“ท่านพ่อ...”“ทุกคนออกไป เหลือแค่พอร์ช”“ท่านพ่อ!!!”เจ้าหญิงเทลน่าเอ๊ะอะโวยวาย

บทที่ 8 สัญญาผมจะนั่งทานข้าวกับคุณทุกวันวังของกษัตริย์เฮนรี่“ท่านพ่อ...ลูกคิดถึงท่านพี่”“................”กษัตริย์เฮนรี่ได้แต่มองและเงียบ“ท่านพ่อลูกขอไปหาท่านพี่ได้ไหม”“ไม่ได้!!!!!!”กษัตริย์เฮนรี่ตะคอกใส่เจ้าหญิงทีน่า“ท่านพ่อพูดกับลูกดีๆก็ได้หนิค่ะ?”“ข้าพูดดีแล้วว!!! จนกว่าเรื่องทุกอย่างจะคลีคลายเจ้าห้ามติดต่อพี่ของเจ้าเด็ดขาด!!!นี่คือคำสั่ง”“ท่านพ่อแต่!!!!”กษัตริย์เฮนรี่พูดจบก็เดินออกจากห้องท่านที“ลูกคิดถึงท่านพี่ยังไงลูกจะไปหาท่านพี่ให้ได้!!!”บ้านพัก“คุณมาทานด้วยกันสิ”บนโต๊ะมีอาหารเต็มไปหมด เธอนั่งมองอาหารสลับกับผม ก่อนที่จะชวนผมให้ไปทานอาหารกับเธอ“ไม่เป็นไรครับ”“มาเถอะน่า อีกอย่างฉันไม่อยากนั่งทานข้าวคนเดียว” “เออ......”“เดียวฉันไปหยิบจานให้นะ” เธอลุกขึ้นเดินตรงไปที่ห้องครัว“ไม่เป็นไรครับเดียวผมไปหยิบเอง”เธอไม่ฟังคำพูดของผม เธอรีบเดินไปหยิบจานและวางลงทันที“โห....ทำไมน่ากินจังง”ผมเปิดอาหารที่ปิดออก บนโ​ต๊ะมีอาหารเต็มไปหมดและน่ากินมาก เป็นอาหารที่กษัตริย์เฮนรี่ส่งมาให้ผม“ลองชิมดูสิครับบ”“อืมม..”เธอลังเลว่าจะกินของตรงหน้าดีไหม ผมเลยนึกขึ้นมาได้เธอโดนวางยามาหลายครั้ง