로그인“ไม่ว่าจะอันตรายแค่ไหนผมก็จะปกป้องคุณด้วยชีวิตของผมเอง!!!”เขาพูดกับฉันพร้อมทั้งโอบกอดฉันก่อนที่เสียงปืนดังขึ้น
더 보기ณ ห้องสี่เหลี่ยมห้องนึง ที่มีหญิงสาวคนนึงรูปร่างหน้าตาสะสวยแต่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยน้ำตา
“หยุดแหกปากร้องสักทีได้ไหม”ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเดินเข้ามาพร้อมทั้งพูดตะคอกใส่เธอทำให้หญิงสาวที่อยู่ในห้องสดุ้งเล็กน้อย
“..........”หญิงสาวพยายามจะเงียบที่สุด เพราะเธอกลัวคนตรงหน้า
“กินส่ะ!!!”ชายหนุ่มร่างกำยำโยนข้าวโยนน้ำให้เธอหลังจากนั้นเขาก็เดินออกจากห้องไป
2 ชั่วโมงผ่านไป
ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเดินมาอีกครั้ง เขาเดินเข้ามากลับเห็นว่าสาวน้อยยังไม่ทานข้าวทานน้ำที่เขาให้ นั้นจึงทำให้เขาโกรธมาก
“กูบอกให้มึงกินทำไหมมึงไม่กิน”เขากระชากหัวเธอขึ้นมาพร้อมตะคอกใส่เธอ
“ฮื่อๆ ฉันกลัวแล้ว ฉันกลัวแล้ว”หญิงสาวตรงหน้ายกมือไหว้ด้วยความกลัว เธอพยายามขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มตรงหน้าแต่กลับไม่ได้ผล
“เพี้ยะ!!!”เขาตบหน้าเธอไป1ครั้ง
“โอ้ย ฮื่ออๆ ขอร้องอย่าทำอะไรฉันเลย.....”หญิงสาวพยายามร้องอ้อนวอนแต่เหมือนกับชายหนุ่มตรงหน้าไม่สนใจเธอเลยสักครั้ง
“กริ้งๆ”อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“ครับ โอเคครับเดียวผมจัดการให้ครับ”เขาพูดโทรศัพท์พลางส่งสายตาไปมองหญิงสาวตรงหน้า
“หึ ขอโทษนะวันนี้เธอต้องเป็นของฉัน!!!”เขาพูดจบลากเธอมายังเตียงแล้วฉีกเสื้อผ้าเธอออกหมด
“ฮือๆ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮือๆ ฉันขอร้องงง”เธอพยายามขอร้องอ้อนวอนแต่ไม่ทันไรชายตรงหน้าจับท่อนเอ็นของเขาสอดมาเข้าไปยังโพรงสีนู้ด
“โอ้ยยยย ฮือๆๆ ปะปล่อยฉะฉันไปเถอะ”
“อ่าส์ อาส์”ชายตรงหน้าไม่ฟังคำร้องขอชีวิตจากเธอเลยสักครั้ง
“เจ็บบ ฉันเจ็บบ”สาวน้อยร้องออกมาด้วยความทรมาน
“5555 ตุ้บ ตุ้บ อ่าส์ เสียวววว อ่าส์”ชายตรงหน้าเร่งความเร็วเพื่อให้ตัวเองได้ถึงสวรรค์เร็วที่สุด
“อ่าส์ เสร็จแล้วววว”เขาพูดจบเขาชัดท่อนเอ็นออกทันทีและปล่อยให้สาวน้อยนอนร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดและทรมาน
“ฮื่อออๆ ท่านพ่ออยู่ที่ไหนนน ฮื่อออ หนูคิดถึงท่านพ่ออ”เธอก้มมองสภาพของตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดและบาดแผลต่างๆ
“ปัง!!”อยู่ๆเสียงพังประตูก็เปิดออกมา
“อย่าเข้ามานะ ฮือๆฉันกลัวแล้ว”หญิงสาวพยายามขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มตรงหน้า
“คุณฟังผมนะผมมาช่วยคุณ”ชายหนุ่มหยิบผ้าห่มแล้วห่อตัวเธอไว้แล้วอุ้มเธอออกจากห้องนั้นทันที
“ฮือๆ”
“ไม่ต้องร้องคุณปลอดภัยแล้ววว”
“ฟึ่บบ”ไม่ทันไรหญิงสาวตรงหน้าก็สลบลงบนอ้อมแขนของชายหนุ่มทันที
วังเฮนรี่
“ไหนเขามาหรือยัง”ท่านเฮนรี่คือกษัตริย์แห่งนึงซึ่งท่านได้มีลูกสาวนอกสมรสนางนึงชื่อ เทียน่า ซึ่งตอนนี้เทียน่ากำลังถูกจับตัวไปในที่แห่งนึง ท่านเฮนรี่พยายามจะช่วยตามหาและพยายามจะหาบอร์ดี้การ์ดฝีมือดีมาแต่ก็กลับช่วยไม่ได้สักครั้ง จนกระทั้งลูกน้องคนสนิทของท่านแนะนำผู้ชายคนนึงซึ่งเขาเป็นหน่วยซีลประจำประเทศของท่านเฮนรี่
“มาแล้วครับบ”
“นายใช่ไหม”ชายหนุ่มพยายามจะทำความเคารพแต่ถูกท่านเฮนรี่พุ่งตัวเข้าหา
“คะครับ”
“ไม่ต้องมาพิธีรีตองกับผม คุณมีหน้าที่ไปช่วยลูกสาวของผมเดียวนี้ ต้องไปตอนนี้!!!!!”
“ครับ”ชายหนุ่มทำความเคารพและกำลังจะเดินออกจากห้องไป
“เดียว นายชื่ออะไร!!”
“ผมชื่อพอร์ชครับ”
บทที่ 10 สนิทสนมกษัตริย์เฮนรี่ท่านตบหน้าเจ้าหญิงเทลน่าเข้าอย่างแรง ทำให้เธอถึงกับไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด “ท่านพ่อ!!!!” “ออกไป!!!” “ท่านพ่อคะ ลูกขอเถอะค่ะ”เจ้าหญิงเทียน่าพยายามจะเข้าไปห้าม “ท่านพี่!!! ฟึ่บบ”ทีน่าที่วิ่งเข้ามาและเธอโผล่กอดเจ้าหญิงเทียน่าทันที “ทีน่า” “มีอะไรกันป่าวค่ะ” “ทีน่า ท่านพ่อตบพี่!!!” “ท่านพี่ไปทำอะไรผิดมาป่าวหล่ะ เออท่านพี่หนูมีอะไรให้ท่านพี่ดูด้วยท่านพี่ไปด้วยกันนะ” “เออ...”เธอหันมามองผม “พอสักที พาลูกเรากลับเถอะ”กษัตริย์เฮนรี่หันมาพูดกับผม “ครับท่าน ไปเถอะคุณ” “ท่านพี่”“ท่านพ่อลูกขอเวลาสักครู่ได้ไหม”“เทียน่า!!”“นะคะ นานๆลูกจะเจอกับทีน่า”“อืม ก็ได้”ห้องเจ้าหญิงทีน่า“ท่านพี่หนูมีของมาให้ท่านพี่ด้วย”ผมยืนดูอยู่ห่างๆ“อะไรเหรออ..”“อะ..อื้มม”เธอพยายามจะเอื้อมหยิบของที่มันอยู่ข้างบนตู้ของเธอ“คุณช่วยหยิบให้ทีน่าหน่อยนะคะ”“......”“เอออ...ครับ”“ขอบคุณครับ”ระหว่างนั้นเธอเอื้อมมือมาหยิบของจากผมแต่มือเธอโดนมือของผม ก่อ
บทที่ 9 ลูกธนู “คุณว่าท่านพ่อจะชอบขวัญของฉันไหม”เจ้าหญิงเทียน่าเธอกำลังเด็ดดอกไม้จากในสวนเพื่อมาทำลูกธนู “คุณจะไปจริงๆใช่ไหมครับ” “ใช่สิ วันเกิดท่านพ่อทั้งทีนะ”เธอหยิบดอกไม้มีแล้วจัดเรียงในบล็อกก่อนจะเทตัวเซรามิคใสลงไป “เออ......ผมว่ามันอันตรายนะครับ อีกอย่างผมกับกษัตริย์เฮนรี่คุยกันแล้วว่าไม่อยากให้คุณไปร่วมงาน” “ท่านพ่อไม่อยากให้ฉันไปด้วยเหรอ” “ไม่ใช่อย่างนั้นครับ ท่านแค่เป็นห่วงความปลอดภัยของคุณ” “อ่อ......” “แต่เดียวผมจะลองไปคุยกับท่านอีกครั้งให้นะครับ”ผมบอก “จริงนะ เย้!!! ฟึ่บ”อยู่ๆเธอก็โผล่เข้ามากอดผม “😳” “เออ ฉันขอโทษ....” “ไม่เป็นไรครับ” หลังจากนั้นผมก็ได้ไปขออนุญาตกษัตริย์เฮนรี่ ตอนแรกท่านปฏิเสธเพราะท่านเป็นห่วงเทียน่ากลัวจะเกิดอะไรไม่ดีขึ้นมาแต่พอท่านได้เห็นเทียน่าเศร้าท่านเลยตกลงแต่อนุญาตแค่ให้เทียน่ามาหาแค่แปปนึง เท่านั้นและไม่อนุญาตให้เทียน่าเขาไปในงานเทียน่าก็โอเคแถมเธอยังดีใจอีกด้วย “......”เจ้าหญิงเทีย
บทที่ 8 สัญญาผมจะนั่งทานข้าวกับคุณทุกวันวังของกษัตริย์เฮนรี่“ท่านพ่อ...ลูกคิดถึงท่านพี่”“................”กษัตริย์เฮนรี่ได้แต่มองและเงียบ“ท่านพ่อลูกขอไปหาท่านพี่ได้ไหม”“ไม่ได้!!!!!!”กษัตริย์เฮนรี่ตะคอกใส่เจ้าหญิงทีน่า“ท่านพ่อพูดกับลูกดีๆก็ได้หนิค่ะ?”“ข้าพูดดีแล้วว!!! จนกว่าเรื่องทุกอย่างจะคลีคลายเจ้าห้ามติดต่อพี่ของเจ้าเด็ดขาด!!!นี่คือคำสั่ง”“ท่านพ่อแต่!!!!”กษัตริย์เฮนรี่พูดจบก็เดินออกจากห้องท่านที“ลูกคิดถึงท่านพี่ยังไงลูกจะไปหาท่านพี่ให้ได้!!!”บ้านพัก“คุณมาทานด้วยกันสิ”บนโต๊ะมีอาหารเต็มไปหมด เธอนั่งมองอาหารสลับกับผม ก่อนที่จะชวนผมให้ไปทานอาหารกับเธอ“ไม่เป็นไรครับ”“มาเถอะน่า อีกอย่างฉันไม่อยากนั่งทานข้าวคนเดียว” “เออ......”“เดียวฉันไปหยิบจานให้นะ” เธอลุกขึ้นเดินตรงไปที่ห้องครัว“ไม่เป็นไรครับเดียวผมไปหยิบเอง”เธอไม่ฟังคำพูดของผม เธอรีบเดินไปหยิบจานและวางลงทันที“โห....ทำไมน่ากินจังง”ผมเปิดอาหารที่ปิดออก บนโต๊ะมีอาหารเต็มไปหมดและน่ากินมาก เป็นอาหารที่กษัตริย์เฮนรี่ส่งมาให้ผม“ลองชิมดูสิครับบ”“อืมม..”เธอลังเลว่าจะกินของตรงหน้าดีไหม ผมเลยนึกขึ้นมาได้เธอโดนวางยามาหลายครั้ง
บทที่ 7 ผมบอกแล้วไงว่าผมจะดูแลคุณ สวนดอกไม้ เธอเดินมาบอกผมว่าเธอขอไปดูส่วนดอกไม้ที่ข้างๆสระว่ายน้ำหน่อยได้ไหม ผมเลยอนุญาตแต่ผมก็แอบตามเธอไปนะครับ เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น “สวยจังงง หอมอีกด้วยย” “เอ๊ะดอกนั้นก็สวยหนิ โอ้ย”ไม่ทันไรผมได้ยินเสียงของเธอร้องดังออกมาผมเลยรีบวิ่งเข้าไปหาเธอทันที “เป็นไรเหรอป่าวครับ” “ป่าวหนะ ฉันแค่ก้าวพลาดไปนิดหน่อย” “ผมขอดูหน่อย”ผมเลยก้มลงนั่งแล้วหยิบข้อเท้าเธอขึ้นมาดู เห็นรอยเชือกแล้วมันสงสารเธอขึ้นมาอีกครั้ง “ไปทายาหน่อยนะครับ” “ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง หนักกว่านี้ฉันก็โดนมาแล้ว.....”สิ่งที่เธอพูดมันเหมือนกับความเคยชินที่เธอโนดระทำมาตลอด “แต่...” “เออ...คุณมานั่งคุยเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ”หลังจากนั้นผมก็ประคองเธอมานั่งศาลาข้างๆสวนดอกไม้ “เออ....ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ” “ได้สิ” “คุณโดนแบบนี้มานานยัง” “ตั้งแต่จำความได้ฉันกับท่านแม่ของฉันถูกกลั้นแกล้งมาตลอดแต่พอท่านแม่ฉันได้สิ้นใจไป ฉันก็โดนหนักก