Masuk“ไม่ว่าจะอันตรายแค่ไหนผมก็จะปกป้องคุณด้วยชีวิตของผมเอง!!!”เขาพูดกับฉันพร้อมทั้งโอบกอดฉันก่อนที่เสียงปืนดังขึ้น
Lihat lebih banyakณ ห้องสี่เหลี่ยมห้องนึง ที่มีหญิงสาวคนนึงรูปร่างหน้าตาสะสวยแต่ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยรอยน้ำตา
“หยุดแหกปากร้องสักทีได้ไหม”ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเดินเข้ามาพร้อมทั้งพูดตะคอกใส่เธอทำให้หญิงสาวที่อยู่ในห้องสดุ้งเล็กน้อย
“..........”หญิงสาวพยายามจะเงียบที่สุด เพราะเธอกลัวคนตรงหน้า
“กินส่ะ!!!”ชายหนุ่มร่างกำยำโยนข้าวโยนน้ำให้เธอหลังจากนั้นเขาก็เดินออกจากห้องไป
2 ชั่วโมงผ่านไป
ชายหนุ่มรูปร่างกำยำเดินมาอีกครั้ง เขาเดินเข้ามากลับเห็นว่าสาวน้อยยังไม่ทานข้าวทานน้ำที่เขาให้ นั้นจึงทำให้เขาโกรธมาก
“กูบอกให้มึงกินทำไหมมึงไม่กิน”เขากระชากหัวเธอขึ้นมาพร้อมตะคอกใส่เธอ
“ฮื่อๆ ฉันกลัวแล้ว ฉันกลัวแล้ว”หญิงสาวตรงหน้ายกมือไหว้ด้วยความกลัว เธอพยายามขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มตรงหน้าแต่กลับไม่ได้ผล
“เพี้ยะ!!!”เขาตบหน้าเธอไป1ครั้ง
“โอ้ย ฮื่ออๆ ขอร้องอย่าทำอะไรฉันเลย.....”หญิงสาวพยายามร้องอ้อนวอนแต่เหมือนกับชายหนุ่มตรงหน้าไม่สนใจเธอเลยสักครั้ง
“กริ้งๆ”อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
“ครับ โอเคครับเดียวผมจัดการให้ครับ”เขาพูดโทรศัพท์พลางส่งสายตาไปมองหญิงสาวตรงหน้า
“หึ ขอโทษนะวันนี้เธอต้องเป็นของฉัน!!!”เขาพูดจบลากเธอมายังเตียงแล้วฉีกเสื้อผ้าเธอออกหมด
“ฮือๆ อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ฮือๆ ฉันขอร้องงง”เธอพยายามขอร้องอ้อนวอนแต่ไม่ทันไรชายตรงหน้าจับท่อนเอ็นของเขาสอดมาเข้าไปยังโพรงสีนู้ด
“โอ้ยยยย ฮือๆๆ ปะปล่อยฉะฉันไปเถอะ”
“อ่าส์ อาส์”ชายตรงหน้าไม่ฟังคำร้องขอชีวิตจากเธอเลยสักครั้ง
“เจ็บบ ฉันเจ็บบ”สาวน้อยร้องออกมาด้วยความทรมาน
“5555 ตุ้บ ตุ้บ อ่าส์ เสียวววว อ่าส์”ชายตรงหน้าเร่งความเร็วเพื่อให้ตัวเองได้ถึงสวรรค์เร็วที่สุด
“อ่าส์ เสร็จแล้วววว”เขาพูดจบเขาชัดท่อนเอ็นออกทันทีและปล่อยให้สาวน้อยนอนร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดและทรมาน
“ฮื่อออๆ ท่านพ่ออยู่ที่ไหนนน ฮื่อออ หนูคิดถึงท่านพ่ออ”เธอก้มมองสภาพของตัวเองที่เต็มไปด้วยเลือดและบาดแผลต่างๆ
“ปัง!!”อยู่ๆเสียงพังประตูก็เปิดออกมา
“อย่าเข้ามานะ ฮือๆฉันกลัวแล้ว”หญิงสาวพยายามขอร้องอ้อนวอนชายหนุ่มตรงหน้า
“คุณฟังผมนะผมมาช่วยคุณ”ชายหนุ่มหยิบผ้าห่มแล้วห่อตัวเธอไว้แล้วอุ้มเธอออกจากห้องนั้นทันที
“ฮือๆ”
“ไม่ต้องร้องคุณปลอดภัยแล้ววว”
“ฟึ่บบ”ไม่ทันไรหญิงสาวตรงหน้าก็สลบลงบนอ้อมแขนของชายหนุ่มทันที
วังเฮนรี่
“ไหนเขามาหรือยัง”ท่านเฮนรี่คือกษัตริย์แห่งนึงซึ่งท่านได้มีลูกสาวนอกสมรสนางนึงชื่อ เทียน่า ซึ่งตอนนี้เทียน่ากำลังถูกจับตัวไปในที่แห่งนึง ท่านเฮนรี่พยายามจะช่วยตามหาและพยายามจะหาบอร์ดี้การ์ดฝีมือดีมาแต่ก็กลับช่วยไม่ได้สักครั้ง จนกระทั้งลูกน้องคนสนิทของท่านแนะนำผู้ชายคนนึงซึ่งเขาเป็นหน่วยซีลประจำประเทศของท่านเฮนรี่
“มาแล้วครับบ”
“นายใช่ไหม”ชายหนุ่มพยายามจะทำความเคารพแต่ถูกท่านเฮนรี่พุ่งตัวเข้าหา
“คะครับ”
“ไม่ต้องมาพิธีรีตองกับผม คุณมีหน้าที่ไปช่วยลูกสาวของผมเดียวนี้ ต้องไปตอนนี้!!!!!”
“ครับ”ชายหนุ่มทำความเคารพและกำลังจะเดินออกจากห้องไป
“เดียว นายชื่ออะไร!!”
“ผมชื่อพอร์ชครับ”
บทที่ 8 สัญญาผมจะนั่งทานข้าวกับคุณทุกวันวังของกษัตริย์เฮนรี่“ท่านพ่อ...ลูกคิดถึงท่านพี่”“................”กษัตริย์เฮนรี่ได้แต่มองและเงียบ“ท่านพ่อลูกขอไปหาท่านพี่ได้ไหม”“ไม่ได้!!!!!!”กษัตริย์เฮนรี่ตะคอกใส่เจ้าหญิงทีน่า“ท่านพ่อพูดกับลูกดีๆก็ได้หนิค่ะ?”“ข้าพูดดีแล้วว!!! จนกว่าเรื่องทุกอย่างจะคลีคลายเจ้าห้ามติดต่อพี่ของเจ้าเด็ดขาด!!!นี่คือคำสั่ง”“ท่านพ่อแต่!!!!”กษัตริย์เฮนรี่พูดจบก็เดินออกจากห้องท่านที“ลูกคิดถึงท่านพี่ยังไงลูกจะไปหาท่านพี่ให้ได้!!!”บ้านพัก“คุณมาทานด้วยกันสิ”บนโต๊ะมีอาหารเต็มไปหมด เธอนั่งมองอาหารสลับกับผม ก่อนที่จะชวนผมให้ไปทานอาหารกับเธอ“ไม่เป็นไรครับ”“มาเถอะน่า อีกอย่างฉันไม่อยากนั่งทานข้าวคนเดียว” “เออ......”“เดียวฉันไปหยิบจานให้นะ” เธอลุกขึ้นเดินตรงไปที่ห้องครัว“ไม่เป็นไรครับเดียวผมไปหยิบเอง”เธอไม่ฟังคำพูดของผม เธอรีบเดินไปหยิบจานและวางลงทันที“โห....ทำไมน่ากินจังง”ผมเปิดอาหารที่ปิดออก บนโต๊ะมีอาหารเต็มไปหมดและน่ากินมาก เป็นอาหารที่กษัตริย์เฮนรี่ส่งมาให้ผม“ลองชิมดูสิครับบ”“อืมม..”เธอลังเลว่าจะกินของตรงหน้าดีไหม ผมเลยนึกขึ้นมาได้เธอโดนวางยามาหลายครั้ง
บทที่ 7 ผมบอกแล้วไงว่าผมจะดูแลคุณ สวนดอกไม้ เธอเดินมาบอกผมว่าเธอขอไปดูส่วนดอกไม้ที่ข้างๆสระว่ายน้ำหน่อยได้ไหม ผมเลยอนุญาตแต่ผมก็แอบตามเธอไปนะครับ เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น “สวยจังงง หอมอีกด้วยย” “เอ๊ะดอกนั้นก็สวยหนิ โอ้ย”ไม่ทันไรผมได้ยินเสียงของเธอร้องดังออกมาผมเลยรีบวิ่งเข้าไปหาเธอทันที “เป็นไรเหรอป่าวครับ” “ป่าวหนะ ฉันแค่ก้าวพลาดไปนิดหน่อย” “ผมขอดูหน่อย”ผมเลยก้มลงนั่งแล้วหยิบข้อเท้าเธอขึ้นมาดู เห็นรอยเชือกแล้วมันสงสารเธอขึ้นมาอีกครั้ง “ไปทายาหน่อยนะครับ” “ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง หนักกว่านี้ฉันก็โดนมาแล้ว.....”สิ่งที่เธอพูดมันเหมือนกับความเคยชินที่เธอโนดระทำมาตลอด “แต่...” “เออ...คุณมานั่งคุยเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ”หลังจากนั้นผมก็ประคองเธอมานั่งศาลาข้างๆสวนดอกไม้ “เออ....ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ” “ได้สิ” “คุณโดนแบบนี้มานานยัง” “ตั้งแต่จำความได้ฉันกับท่านแม่ของฉันถูกกลั้นแกล้งมาตลอดแต่พอท่านแม่ฉันได้สิ้นใจไป ฉันก็โดนหนักก
บทที่ 6 บ้านอันไกลแสนไกลรุ่งเช้า “กรี๊ดดด...นี่มันอะไรกันนน”อยู่ๆก็มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามากับเจ้าหญิงทีน่า “ท่านพี่ท่านจะเสียงดังทำไม” “ท่านแม่ดูสิค่ะ ลูกสุดที่รักของท่านพ่อทำตัวหน้าไม่อาย”เสียงดังเอ๊ะอะโวยวายทำให้ผมที่นอนกอดกับเจ้าหญิงเทียน่าบนเตียงตื่นขึ้นมา “ท่านแม่”เจ้าหญิงเทียน่าเห็นคนตรงหน้าทำให้เธอตกอกตกใจ “หึ ทำตัวหน้าไม่อายเหมือนกับแม่เจ้าไม่มีผิด” “ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ” “ไม่ใช่อย่างนั้นแล้วมันยังไง?”ราชินีหันมาพูดกับผม เธอมองผมด้วยสายตาที่ไม่ดีหนัก “ขอโทษครับ เธอแค่ฝะ...” “สนิทกันมากสินะ ถึงเรียกเจ้าหญิงอย่างกับท่านพี่เป็นคนธรรมดา” “ขอโทษครับ” “พอได้แล้วค่ะ นี่พอร์ชเพื่อนของลูกเอง” “หึ เพื่อนเหรอคนอย่างเธอมีเพื่อนด้วยเหรออ?”ดูออกทันทีเลยครับว่าราชินีไม่ชอบเจ้าหญิงเทียน่า “หึ ท่านพี่ไม่เจอกันนานรู้สึกเปลี่ยนไปเยอะเลยนะคะ”“เทลน่าหยุดได้แล้ว”“ท่านพ่อ...”“ทุกคนออกไป เหลือแค่พอร์ช”“ท่านพ่อ!!!”เจ้าหญิงเทลน่าเอ๊ะอะโวยวาย
บทที่ 5 ต่อจากนี้คุณอยู่ที่ไหนก็ปลอดภัย เพราะผมจะอยู่กับคุณ“ผมไม่เข้าใจ เธอก็ดูปกติดีหนิ”ผมพูดขึ้นเพราะสงสัย ทั้งๆที่เธอดูปกติ ย้อนไปอาทิตย์ก่อน“ทำไมทำหน้าแบบนั้นหล่ะ”กษัตริย์เฮนรี่เดินเข้ามาแล้วนั่งลงข้างเจ้าหญิงเทียน่า“ป่าวค่ะ”“ท่านพ่อพอร์ชจะกลับมาตอนไหนค่ะ”“พ่อก็ไม่แน่ใจเหมือนกันทำไมเหรอ”“เอออ...หนูแค่ไม่อยากอยู่กับคนอื่น หนูกลัวค่ะท่านพ่อหนูกลัวว”“หนูรู้สึกเขาเป็นคนแรกที่มาช่วยหนู แม้อาจจะไม่ทันก็เถอะ”เธอพูดพลางคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ“โธ่...ลูกพ่อไม่ต้องกลัวนะพ่ออยู่ตรงนี้”กษัตริย์เฮนรี่โอบกอดเจ้าหญิงเทียน่า“ท่านพ่อ.....????”“เออ..วันนี้พ่อจะให้ราเชนมาเฝ้าลูกนะ”“ท่านพ่ออยู่กับลูกไม่ได้เหรอค่ะ”“พ่อก็อยากจะอยู่แต่วันนี้พ่อมีเรื่องต้องไปสะสาง”“ค่ะ”ตกดึกกษัตริย์เฮนรี่ได้กลับไปยังที่วังของเขาและปล่อยให้องครักษ์คนสนิทของกษัตริย์ดูแลเจ้าหญิงเทียน่“กรี๊ดดดด~~~อย่าเข้ามานะ ฮือๆฉันกลัวแล้วววว ฮือๆๆ”เจ้าหญิงเทียร้องออกมาทุกครั้งที่เจอพวกองครักษ์“ขนาดฉัน นางยังกลัวเลย”รุ่นพี่ของผมเล่าให้ฟัง“ฉันยังแปลกใจเวลาเธออยู่กับนายเธอดูปกติมากๆ”รุ่นพี่ของผมหันหน้ามามองผมพลางแปลกใจ





