เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 2 สัญญา
วันที่เผยแพร่:
2026-03-16 16:56:34บทที่ 2 สัญญา
งานของผมคือการเป็นหน่วยรบพิเศษประจำประเทศเวเนซุเอลา หรือที่ทุกคนเรียกกันว่าหน่วยซีล การจะมาหน่วยรบพิเศษมันไม่ได้อย่างที่ทุดคนคิดต้องฝึกหลายๆอย่างไม่ว่าจะเป็นทางน้ำทางไฟทางอากาศหรือภาคพื้นดินบ้างคนเสียชีวิตระหว่างฝึกก็มี
จริงๆการได้มาทำสิ่งๆ นี้ที่บ้านของผมไม่เห็นด้วยนักหรอก เพราะมันอันตรายมากและที่สำคัญแทบจะไม่ได้กลับบ้านเลยด้วยซ้ำมีครั้งนึงผมเคยไปเป็นสายลับให้กับทางการเพื่อจับแก๊งค้ายาแสบติดที่มีชื่อเสียงและเกือบเอาชีวิตกลับมาไม่รอด เลยทำให้คุณแม่เคยขอมาคุยกับหัวหน้าของผมเพื่อให้เขาไล่ผมออกเพื่อจะให้ผมไม่ต้องทำงานนี้อีกแต่ทำไงได้ผมพยายามอธิบายให้คุณแม่และคุณพ่อฟังว่ามันเป็นสิ่งที่ผมรักคุณแม่เลยอนุญาต
หลังจากที่ผมได้บอกลาครอบครัวและกลับมาทำงานอย่างจริงจังไม่กี่เดือนรุ่นพี่ของผมที่เป็นคนสนิทของกษัตริย์เฮนรี่ได้มาขอร้องให้ผมไปเป็นบอร์ดี้การ์ดให้กับลูกของท่านหน่อย ตอนแรกผมก็ปฏิเสธเพราะผมไม่อยากเข้าไปยุ่งแต่รุ่นพี่ผมอธิบายให้ฟังว่าเธอคือลูกนอกสมรสของกษัตริย์เฮนรี่และตอนนี้เธอถูกผู้รายจำตัวยังตามหาไม่เจอ
“นี่ไง”เขาเอารูปของเจ้าหญิงเทียน่าให้ผมดู เธอดูน่ารักสดใสมาก แต่แววตาของเธอกลับมีแต่ความเศร้า
“ตกลงผมรับงานนี้ครับ”ผมตอบตกลงทันที ไม่ใช่เพราะผมเห็นหน้าเธอนะครับ ผมคิดว่าเธอน่าสงสาร เธอต้องเสียแม่ตั้งแต่ตอนเด็กๆและอีกทั้ง คนในราชวังยังกลั้นแกล้งเธออีก คิดดูนะครับผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียวต้องทนกับอะไรแบบนี้มานานนับ 22 ปีและยังโดนลักพาตัวไปอีกผมเลยคิดอยากจะช่วยเธอขึ้นมาครับ
ปัจจุบัน
หลังจากรับปากกษัตริย์เฮนรี่เรียบร้อย ผมก็แกะรอยหาตามที่บอร์ดี้การ์ดคนก่อนได้ให้ขอมูลเลยครับ
บ้านร้างแห่งนึง
ผมมองเหมือนจะไม่มีอะไรจริงๆ อย่างที่บอร์ดี้การ์ดคนก่อนเขาเข้ามา
“ไม่เจอหรอกครับเราอย่าเสียเวลาเลย”เพื่อนร่วมเพื่อนร่วมงานของผมพูดขึ้นมา
“ผมขอสำรวจดูอีกรอบ”ผมพูดพร้อมทั้งเดินไปห้องห้องซึ่งห้องนี้ผมเคยเข้ามาสำรวจแล้ว
“เอ๊ะ ทำไมตู้นี้ถึงมาอยู่ตรงนี้ทั้ๆที่เป็นบ้านร้าง”ผมหันไปเห็นตู้นึงซึ่งมันดูใหม่กว่าปกติ ผมเลยลองเคาะดู
“ปัง ปัง ฟึ่บบบ”ผมเคาะจนทำให้มือของผมไปโดนเอาสิ่งๆนึงและหลังจากนั้นตู้ที่ตั้งอยู่ก็ค่อยๆเลื่อนออกอย่างช้าๆ
“ทางนี้”ผมตะโกนบอกคนที่เหลือให้ตามมา
“เห้ย รู้ได้ไงว่ะ”ชายร่างใหญ่อุทานออกมาในขณะที่ใส่กางเกงแค่ตัวเดียว
“ฟึ่บ”
“จะหนีไปไหน!!!”ชายคนนั้นกำลังจะวิ่งแต่โดนผมเข้าไปกระชากตัวเอาไว้
“ปล่อยๆ ปล่อยกู”
“ฟึ่บ ฟึ่บ”เขาพยายามสะบัดแต่มันต้านแรงของผมไม่ได้ ผมเลยจับเขาล๊อคแขนล๊อคขาแล้วรีบใส่กุญแจมือพร้อมทั้งส่งตัวมันให้กับเพื่อนผมอีกคนทันที
หลังจากนั้นผมก็เดินเข้าไปในห้องๆนึงซึ่งมันล๊อคประตู
“ฮื่อๆ”ผมได้ยินเสียงผู้หญิงร้องเลยรีบพังประตูเข้าไปทันที
“ปังงง....”สิ่งที่ผมเห็นตรงหน้าคือผู้หญิงคนนึงที่อยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก ทั้งรอยบนใบหน้าและตามเนื้อตามตัว ที่สำคัญเหมือนกับไอ่เลวนั้นมันทำอะไรไม่ดีกับเธออีกด้วย
“อย่าเข้ามานะ ฮือๆฉันกลัวแล้ว”
“คุณฟังผมนะผมมาช่วยคุณ”ผมพูดขึ้นเพราะดูเหมือนตอนนี้เธอไม่มีสติสักเท่าไหร่
“ฮือๆ”
“ไม่ต้องร้องคุณปลอดภัยแล้ววว”
“ฟึ่บบ”
ผมรีบหาผ้ามาคลุมเธอแล้วจากนั้นอุ้มเธอออกมา สักพักก็อุ้มเธอออกมาจากบ้านร้างแห่งนั้น
โรงพยาบาลแห่งนึง
ผมอุ้มเจ้าหญิงมาส่งโรงพยาบาลและในห้องของเจ้าหญิงเทียน่ามีผมมีรุ่นพี่ของผมและกษัตริย์เฮนรี่ที่กำลังรอเธอฟื้นอยู่
“โธ่ลูกสาวพ่อ”กษัตริย์เฮนรี่เดินเข้าหาเจ้าหญิงเทียน่า
“ขอบคุณมากนะ”
“ไม่เป็นไรครับท่าน”
“เรามีเรื่องจะขออีกเรื่องนึง”กษัตริย์เฮนรี่หันมาพูดกับผม ผมกับกษัตริย์เฮนรี่เลยเดินออกมาตรงระเบียง
“ครับ”
“เราขออะไรอย่างได้ไหม”
“ได้ครับท่าน”
“เราฝากดูแลลูกสาวเราหน่อยได้ไหม จนกว่าเราจะหาคนบงการเรื่องราวต่างๆที่ทำให้เทียน่าเป็นแบบนี้”
“ได้ครับท่าน”
“กริ้งๆ”อยู่ๆเสียงโทรศัพท์ของผมก็ดังขึ้น
“รับเถอะ”
“ครับ”
“พี่รองผมกำลังจะแต่งงานนนนน....”น้องเล็กโทรมาเองแหละครับ
“เอออ...คือพี่ขอโทษพี่คงไปไม่ได้”
“ไปเถอะ แต่ขอให้กลับมาหาเทียน่าก็พอ”
“......แล้วใครจะดูแลเธอหล่ะครับ”
“เดียวพี่ดูแลเอง”รุ่นพี่ผมพูดขึ้นมา
“ครับ ผมขอบคุณมาก ผมรีบแล้วจะรีบกลับมานะครับ”
“เออ เดียวพี่กลับไปแล้วเจอกันนะ”
“เย้......”
“อืมเดียวค่อยคุยกันนะ”ผมวางสายแล้วหันหน้ามาหากษัตริย์เฮนรี
“สัญญาแล้วนะว่าจะกลับมาดูแลเทียน่า”
“ผมสัญญาครับ”
หลังจากนั้นผมก็รีบกลับไปเก็บของและรีบกลับมาโรงพยาบาลอีกครั้ง
“อย่าเข้ามา อย่าเข้ามา!!!!!”ผมได้ยินเสียงดังเอ๊ะอะโวยวายมาจากห้องเทียน่าเลยรีบวิ่งมาดู
“เกิดอะไรขึ้น”
“เจ้าหญิงกลัวพวกผมครับ”
“นั้นพวกนายออกไปเดียวฉันดูแลเธอเอง”
“ก๊อกๆ”ผมเคาะประตูจากนั้นก็เดินเข้าห้องทันที
“..........”เธอเห็นผมเธอหยุดทันที
“จำผมได้ไหม”เธอพยักหน้าตอบ
“คุณไม่ต้องกลัวผมนะ ผมจะปกป้องคุณเอง”ผมเดินเข้าไปหาเธออย่างช้าๆ
“ทุกคนออกไปเดียวผมดูแลเธอเอง”
“ครับ”
“คุณหิวไหม”เธอพยักหน้า
“นั้นเดียวผมไปเอาข้าวมาให้นะ”ผมชี้ไปที่จานข้าวที่วางอยู่
“มันจะปลอดภัยใช่ไหม”ครั้งนี้เธอพูดออกมา
“ใช่ เดียวผมจะกินให้คุณดูก่อนเอาไหม”เธอพยักหน้า ผมเลยตักข้าวเข้าปาก
“อ่ำ เห็นไหมผมไม่เป็นอะไร”
“ขอบคุณนะ”
“อย่างนั้นเรามากินข้าวกันเถอะนะ”เธอพยักหน้าพลางตักข้าวเข้าปาก ผมมองหน้าเธอในครั้งนี้ไม่เหมือนกับครั้งก่อนผมรู้สึกว่าเธอดูน่าสงสารมากจริงๆเธอคงกลัวมากๆคงระแวงไปหมด แต่ไม่เป็นไรหลังจากนี้ผมจะดูแลเธอเอง ผมนั่งมองเธออยู่ใกล้ๆเธอกินข้าวเยอะมาก จนไม่นานเสียงประตูก็เปิดขึ้น
“ทะท่านพ่อ.......”
บทล่าสุด
Bodyguard ที่แปลว่ารัก บทที่ 8 สัญญาผมจะนั่งทานข้าวกับคุณทุกวัน
บทที่ 8 สัญญาผมจะนั่งทานข้าวกับคุณทุกวันวังของกษัตริย์เฮนรี่“ท่านพ่อ...ลูกคิดถึงท่านพี่”“................”กษัตริย์เฮนรี่ได้แต่มองและเงียบ“ท่านพ่อลูกขอไปหาท่านพี่ได้ไหม”“ไม่ได้!!!!!!”กษัตริย์เฮนรี่ตะคอกใส่เจ้าหญิงทีน่า“ท่านพ่อพูดกับลูกดีๆก็ได้หนิค่ะ?”“ข้าพูดดีแล้วว!!! จนกว่าเรื่องทุกอย่างจะคลีคลายเจ้าห้ามติดต่อพี่ของเจ้าเด็ดขาด!!!นี่คือคำสั่ง”“ท่านพ่อแต่!!!!”กษัตริย์เฮนรี่พูดจบก็เดินออกจากห้องท่านที“ลูกคิดถึงท่านพี่ยังไงลูกจะไปหาท่านพี่ให้ได้!!!”บ้านพัก“คุณมาทานด้วยกันสิ”บนโต๊ะมีอาหารเต็มไปหมด เธอนั่งมองอาหารสลับกับผม ก่อนที่จะชวนผมให้ไปทานอาหารกับเธอ“ไม่เป็นไรครับ”“มาเถอะน่า อีกอย่างฉันไม่อยากนั่งทานข้าวคนเดียว” “เออ......”“เดียวฉันไปหยิบจานให้นะ” เธอลุกขึ้นเดินตรงไปที่ห้องครัว“ไม่เป็นไรครับเดียวผมไปหยิบเอง”เธอไม่ฟังคำพูดของผม เธอรีบเดินไปหยิบจานและวางลงทันที“โห....ทำไมน่ากินจังง”ผมเปิดอาหารที่ปิดออก บนโต๊ะมีอาหารเต็มไปหมดและน่ากินมาก เป็นอาหารที่กษัตริย์เฮนรี่ส่งมาให้ผม“ลองชิมดูสิครับบ”“อืมม..”เธอลังเลว่าจะกินของตรงหน้าดีไหม ผมเลยนึกขึ้นมาได้เธอโดนวางยามาหลายครั้ง
Bodyguard ที่แปลว่ารัก บทที่ 7 ผมบอกแล้วไงว่าผมจะดูแลคุณ
บทที่ 7 ผมบอกแล้วไงว่าผมจะดูแลคุณ สวนดอกไม้ เธอเดินมาบอกผมว่าเธอขอไปดูส่วนดอกไม้ที่ข้างๆสระว่ายน้ำหน่อยได้ไหม ผมเลยอนุญาตแต่ผมก็แอบตามเธอไปนะครับ เผื่อเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้น “สวยจังงง หอมอีกด้วยย” “เอ๊ะดอกนั้นก็สวยหนิ โอ้ย”ไม่ทันไรผมได้ยินเสียงของเธอร้องดังออกมาผมเลยรีบวิ่งเข้าไปหาเธอทันที “เป็นไรเหรอป่าวครับ” “ป่าวหนะ ฉันแค่ก้าวพลาดไปนิดหน่อย” “ผมขอดูหน่อย”ผมเลยก้มลงนั่งแล้วหยิบข้อเท้าเธอขึ้นมาดู เห็นรอยเชือกแล้วมันสงสารเธอขึ้นมาอีกครั้ง “ไปทายาหน่อยนะครับ” “ไม่เป็นไรหรอกแค่นี้เอง หนักกว่านี้ฉันก็โดนมาแล้ว.....”สิ่งที่เธอพูดมันเหมือนกับความเคยชินที่เธอโนดระทำมาตลอด “แต่...” “เออ...คุณมานั่งคุยเป็นเพื่อนฉันหน่อยสิ”หลังจากนั้นผมก็ประคองเธอมานั่งศาลาข้างๆสวนดอกไม้ “เออ....ผมขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ” “ได้สิ” “คุณโดนแบบนี้มานานยัง” “ตั้งแต่จำความได้ฉันกับท่านแม่ของฉันถูกกลั้นแกล้งมาตลอดแต่พอท่านแม่ฉันได้สิ้นใจไป ฉันก็โดนหนักก
Bodyguard ที่แปลว่ารัก บทที่ 6 บ้านอันไกลแสนไกล
บทที่ 6 บ้านอันไกลแสนไกลรุ่งเช้า “กรี๊ดดด...นี่มันอะไรกันนน”อยู่ๆก็มีผู้หญิงคนนึงเดินเข้ามากับเจ้าหญิงทีน่า “ท่านพี่ท่านจะเสียงดังทำไม” “ท่านแม่ดูสิค่ะ ลูกสุดที่รักของท่านพ่อทำตัวหน้าไม่อาย”เสียงดังเอ๊ะอะโวยวายทำให้ผมที่นอนกอดกับเจ้าหญิงเทียน่าบนเตียงตื่นขึ้นมา “ท่านแม่”เจ้าหญิงเทียน่าเห็นคนตรงหน้าทำให้เธอตกอกตกใจ “หึ ทำตัวหน้าไม่อายเหมือนกับแม่เจ้าไม่มีผิด” “ไม่ใช่อย่างนั้นนะครับ” “ไม่ใช่อย่างนั้นแล้วมันยังไง?”ราชินีหันมาพูดกับผม เธอมองผมด้วยสายตาที่ไม่ดีหนัก “ขอโทษครับ เธอแค่ฝะ...” “สนิทกันมากสินะ ถึงเรียกเจ้าหญิงอย่างกับท่านพี่เป็นคนธรรมดา” “ขอโทษครับ” “พอได้แล้วค่ะ นี่พอร์ชเพื่อนของลูกเอง” “หึ เพื่อนเหรอคนอย่างเธอมีเพื่อนด้วยเหรออ?”ดูออกทันทีเลยครับว่าราชินีไม่ชอบเจ้าหญิงเทียน่า “หึ ท่านพี่ไม่เจอกันนานรู้สึกเปลี่ยนไปเยอะเลยนะคะ”“เทลน่าหยุดได้แล้ว”“ท่านพ่อ...”“ทุกคนออกไป เหลือแค่พอร์ช”“ท่านพ่อ!!!”เจ้าหญิงเทลน่าเอ๊ะอะโวยวาย
Bodyguard ที่แปลว่ารัก บทที่ 5 ต่อจากนี้คุณอยู่ที่ไหนก็ปลอดภัย เพราะผมจะอยู่กับคุณ
บทที่ 5 ต่อจากนี้คุณอยู่ที่ไหนก็ปลอดภัย เพราะผมจะอยู่กับคุณ“ผมไม่เข้าใจ เธอก็ดูปกติดีหนิ”ผมพูดขึ้นเพราะสงสัย ทั้งๆที่เธอดูปกติ ย้อนไปอาทิตย์ก่อน“ทำไมทำหน้าแบบนั้นหล่ะ”กษัตริย์เฮนรี่เดินเข้ามาแล้วนั่งลงข้างเจ้าหญิงเทียน่า“ป่าวค่ะ”“ท่านพ่อพอร์ชจะกลับมาตอนไหนค่ะ”“พ่อก็ไม่แน่ใจเหมือนกันทำไมเหรอ”“เอออ...หนูแค่ไม่อยากอยู่กับคนอื่น หนูกลัวค่ะท่านพ่อหนูกลัวว”“หนูรู้สึกเขาเป็นคนแรกที่มาช่วยหนู แม้อาจจะไม่ทันก็เถอะ”เธอพูดพลางคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับเธอ“โธ่...ลูกพ่อไม่ต้องกลัวนะพ่ออยู่ตรงนี้”กษัตริย์เฮนรี่โอบกอดเจ้าหญิงเทียน่า“ท่านพ่อ.....????”“เออ..วันนี้พ่อจะให้ราเชนมาเฝ้าลูกนะ”“ท่านพ่ออยู่กับลูกไม่ได้เหรอค่ะ”“พ่อก็อยากจะอยู่แต่วันนี้พ่อมีเรื่องต้องไปสะสาง”“ค่ะ”ตกดึกกษัตริย์เฮนรี่ได้กลับไปยังที่วังของเขาและปล่อยให้องครักษ์คนสนิทของกษัตริย์ดูแลเจ้าหญิงเทียน่“กรี๊ดดดด~~~อย่าเข้ามานะ ฮือๆฉันกลัวแล้วววว ฮือๆๆ”เจ้าหญิงเทียร้องออกมาทุกครั้งที่เจอพวกองครักษ์“ขนาดฉัน นางยังกลัวเลย”รุ่นพี่ของผมเล่าให้ฟัง“ฉันยังแปลกใจเวลาเธออยู่กับนายเธอดูปกติมากๆ”รุ่นพี่ของผมหันหน้ามามองผมพลางแปลกใจ
Bodyguard ที่แปลว่ารัก บทที่ 4 ถ้ามีคุณคงดีกว่านี้
บทที่ 4 ถ้ามีคุณคงดีกว่านี้“คุณแม่”ผมหันไปเจอคุณแม่กำลังเดินออกมาผมกับ ใบหน้าที่เศร้า“นี่ลูกไม่รักแม่แล้วจริงๆใช่ไหม”คุณแม่เอ่ยถามด้วยเสียงสั่นคลอ“ไม่ใช่อย่างนั้นครับคุณแม่”ผมเดินเข้าไปกอดคุณแม่“แล้วทำไมไม่คิดจะบอกลาแม่เลย?”“เออ...ผมกลัวว...”“แม่ไม่ให้ไปใช่ไหม”ผมพยักหน้า“แม่ขอโทษที่พูดแบบนั้นออกไป แต่แม่แค่เป็นห่วงลูกเท่านั้น”“ครับผมเข้าใจ”“อืม นั้นแม่ขออะไรอย่างได้ไหม”“อะไรเหรอครับ”“หลังจากเสร็จงานนี้ลูกกลับมาอยู่กับแม่นะ”“ครับผมสัญญา”ผมจะทำเพื่อแม่ครับ “ไปเถอะ”“ผมไปก่อนนะครับสวัสดีครับ”ผมบอกลาแม่และพี่ใหญ่เสร็จก็รีบขึ้นเครื่องกลับทันทีโรงพยาบาลหลังจากลงเครื่องมาผมก็รีบกลับมาหาเจ้าหญิงเทียน่าทันที แต่ตอนนี้เธอกำลังอยู่ในห้องไอซียูครับ ผมได้แต่เฝ้ามองเธอหน้าห้องเท่านั้น“ลูกพ่ออย่าเป็นอะไรนะ”กษัตริย์เฮนรี่พูดขึ้นมา“พี่เป็นยังไงบ้าง”“หนักเลยว่ะ”“แล้วมันเกิดขึ้นได้ยัง”“คือ.....เธอทานอาหารที่น้องของเธอนำของมาเยี่ยมก็เลยเป็นแบบนี้”ผมได้ยินแล้วก็แปลกใจ“เธอมีน้องสาวด้วยเหรอครับ”“คนละแม่กันหนะ”“แปลว่าเธอเป็นคนวางยาเหรอครับ”“อันนี้พี่ก็ไม่แน่ใจ”“ฮื่อๆ ท่านพ่อทีน่าไม่ไ
Bodyguard ที่แปลว่ารัก บทที่ 3 เรื่องที่ต้องเข้าใจ
บทที่ 3 เรื่องที่ต้องเข้าใจระหว่างที่ผมนั่งคุยกับเจ้าหญิงเทียน่า ระหว่างนั้นกษัตริย์เฮนรี่ก็เดินเข้ามาพอดี “ท่านพ่อ”เธอว่างช้อนลงทันที “เทียน่าลูกรัก ฟึ่บ”กษัตริย์เฮนรี่พูดจบก็เดินเข้ามากอดเทียน่าทันที “ฮื่อออ ท่านพ่อหนูกลัววว”เธอโอบกอดกษัตริย์เฮนรี่พร้อมทั้งน้ำตา “โธ่ลูกรัก พ่อขอโทษ” “ฮื่อๆ” “ลูกไม่ต้องห่วงนะ พ่อจะจับคนที่มันคิดจะทำร้ายลูกมาให้ได้!!!!!”เธอพยักหน้าตอบรับ ผมเห็นรู้สึกได้ทันทีเลยว่าทั้ง 2 รักกันมาก แล้วใครกันกล้าใจร้ายกับเธอได้ขนาดนี้ “กริ้งๆ”เสียงโทรศัพท์ผมแจ้งเตือน “ถึงเวลาแล้วเหรอ”กษัตริย์เฮนรี่หันมาถามผม “ครับท่าน” “อืมไปเถอะ” “คุณจะไปไหน?”เธอหันมาถามผม “ผมมีธุระ แต่เดียวผมจะรีบกลับมา” “ไม่เป็นไรนะลูกเดียวพอร์ชกลับมา” “จริงนะ”แววตาของเธอเศร้าลงอีกครั้ง “คุณไม่ต้องกลัวนะ ผมรีบทำธุระแล้วจะรีบกลับมาหาคุณทันทีผมสัญญา”ผมเดินไปหาเธอแล้วพูดกับเธอ “สัญญานะคะ” “สัญญา”
บางทีคุณอาจจะชอบ
