Tous les chapitres de : Chapitre 61 - Chapitre 70

เรือนสวาทคุณหลวง ภาค2-9บัวรินค่อยลุกขึ้นเดินนำหน้าลงจากเรือนเล็ก เหลียวมองไปด้านหลังทาสคนใหม่เดินเหินเรียบร้อยไร้เสียง ยังก้มหน้าดูแล้วได้รับการอบรมมาอย่างดี“มึงมาเดินใกล้ ๆ กูอีนง กูมีเรื่องถาม”นงเยาว์เร่งฝีเท้าขึ้นเดินเคียง“มึงรู้ไหมว่าเรือนนี้เรือนของใคร”“แม่สาบอกว่าเป็นเรือนของหลวงพิเชษฐ์เจ้าค่ะ”“แล้วมึงรู้หรือไม่ว่ามึงต้องทำสิ่งใดเมื่อถูกขาย”“ไม่ทราบเจ้าค่ะ แต่พี่ย้อยบอกว่าคุณหลวงอาจลงลิ้นเจ้าค่ะ”“อีย้อยบอกมึงเพียงเท่านั้นดอกหรือ”บัวรินเอียงหน้าไปมองเลิกคิ้วโก่งสูง สีหน้านงเยาว์ยังไร้เดียงสาเหมือนเมื่อครั้งตัวนางเอกแรกขึ้นรับใช้“เจ้าค่ะ”“มึงเคยเห็นคนร่วมเสพสังวาสหรือไม่”“ไม่เคยเจ้าค่ะ ความทรงจำของบ่าวเลือนหายไปเสียสิ้นเจ้าค่ะ”“มึงคงต้องเหนื่อยหน่อยนะอีนง ลำคุณหลวงทั้งยาวทั้งใหญ่ หากมึงรับไม่ไหวคงได้สลบเหมือดเหมือนกู”นงเยาว์หน้าเปลี่ยนสีแต่ยังก้มหน้าเ

เรือนสวาทคุณหลวง ภาค2-11คุณหลวงดึงมือคนร่างเล็กฉุดขึ้นเรือนใจร้อนรน ทรวงอกกระหน่ำแรงอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน“คุณหลวง! ประเดี๋ยวเจ้าค่ะ”นงเยาว์พอจับลางได้ว่าคนนี้คงเป็นหลวงพิเชษฐ์เจ้าของเรือนหลังนี้ ขืนร่างเล็กไว้แต่ยังสู้แรงชายรูปร่างสูงใหญ่กว่ามิได้มือสีเข้มดันแผ่นหลังบอบบางเข้าไปในกระท่อมทำจากหญ้าแห้งมุงด้วยจาก พื้นขัดไม้ไผ่ง่าย ๆ แล้วปิดประตูแต่ไม่อาจทำได้ ประตูกระท่อมโงนเงนจึงทำเพียงงับไว้ครึ่งเดียว“มึงชื่อไร”“ชะ ชื่อ นงเจ้าค่ะ”ตากวางเบิกกว้างเมื่อคุณหลวงถอดเสื้อออกจากตัว ร่างบางค่อยเดินถอยหลัง“มึงเปลื้องผ้าออก!”“เปลื้องผ้า!”“เออสิว่ะ กูอยากเสียบมึงเต็มทนแล้วอีนง เปลื้องผ้า!”ทาสสาวตื่นตระหนกหาทางหนี นางไม่คิดเลยว่าเพียงแค่ต้องการออกมาเดินเล่นจักก่อให้เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้นางมิรู้ว่าคุณหลวงต้องการสิ่งใดกันแน่เพราะไม่มีความทรงจำใดเหลืออยู่ เพียงแต่มองใบหน้าหล่อหิวกระหายทั้งยังสั่งให้นางเปลื้องผ้า นางเองก็ขลาดกลัว

เรือนสวาทคุณหลวง ภาค2-13 บ่ายคล้อยมากแล้วเมื่อประจันตื่นจากนอนช่วงบ่าย นั่งให้นมเรียบร้อยจึงค่อยเดินออกมารับลมกลางชานเรือน สีหน้ามีเลือดฝาดอย่างสาวแรกให้นม“อีนวล”“เจ้าคะ”“วันนี้คุณพี่อยู่บ้านมิใช่หรือ เอ็งเห็นหรือไม่”“เห็นเดินออกไปกับไอ้คำเจ้าค่ะ”“ไปที่ใด!!”“มิทราบเจ้าค่ะ คุณหลวงมิให้ใครเดินตามเจ้าค่ะ”อีนวลเสียงอ่อยลงก้มหน้าสำนึกผิด“แล้วเรื่องที่ให้ไปสืบที่ต้นคลองบางขวากเป็นเช่นไร”“เจ้าค่ะ ไปจนเจอเรือนของสองแม่ลูกแต่ดูเหมือนว่าสองแม่ลูกรีบร้อนย้ายออกจากเรือน ข้าวของทิ้งไว้เกลื่อนกลาดน่าประหลาดนักเจ้าค่ะ”“รีบร้อนเช่นนั้นหรือ!”นายหญิงประจันขนลุกเกรียวไปทั้งแขน จักเป็นไปได้เช่นไร รีบร้อนขนาดทิ้งข้าวของไว้คงเป็นไปมิได้ นอกเสียจากมีคนมาลักจับตัวไป“มึง มึงให้คนไปตามคุณหลวง! ไป!!”ตึง!

เรือนสวาทคุณหลวง ภาค 2-15“อ่า กูยังไม่ทันทำการใดมึงน้ำออกเสียแล้วอีนง แผล็บ ๆ อืม ขอกูเลียก่อน”นงเยาว์ร่อนร่างลงหาปากลิ้นคุณหลวง กายสาวหลั่งน้ำพร้อมพรั่งทั้งเสียวร่องครางแผ่วเบา สักพักจึงรู้สึกว่าคุณหลวงเอานิ้วแหย่เข้าไปในรูเล็กคว้านทาบางอย่างจนทั่ว“คุณหลวง อ่า อ๊า ร้อนยิ่ง อ่า”ร่างสูงใหญ่ลุกออกมาจากใต้หว่างขาเดินไปทางด้านหน้าถูนิ้วเคลือบด้วยน้ำเงี่ยนป้ายปากนงเยาว์ก่อนก้มลงดูดปากแลกลิ้น“เป็นเช่นไร ร้อนมากหรือไม่”“เจ้าค่ะ ร้อนเจ้าค่ะ อ่า”หน้าคมเข้มโน้มลงครอบปากลงหัวนมเล็กดูดกลืนตวัดเลียจนพอใจ แล้วเดินกลับไปยังด้านหลังทาสสาว ใช้มือลูบแผ่นหลังไล้ลงมากระทั่งถึงแก้มก้นเลื่อนมือลงร่องก้นล้วงนิ้วเข้ารูเล็กด้านหลัง“คุณหลวง!”“ชอบหรือไม่ มึงชอบหรือไม่อีนง”“อ่า อ่า เจ้าค่ะ อ่า”คุณหลวงเลื่อนนิ้วออกย้ายไปยังรูหน้าสอดเข้าสองนิ้วขยับตวัดเรียกน้ำ“อ่า อา คุณหลวง”ร่างเล็กดิ้นพล่านยิ่งยากำหนัดออกฤทธิ์แล้ว

เรือนสวาทคุณหลวง ภาค2-17“อีปริก แม่หญิงนงอยู่หรือไม่”“อยู่บนเรือนพักผ่อน คุณหลวงเองยังอยู่ มึงมีอันใด”“กูมาส่งบ่าวคนใหม่ ชื่ออีเปลื้อง ทางเรือนพระยาพลภักดิ์ส่งมาให้ดูแลแม่หญิงนงเป็นพิเศษ”“เรือนพระพยาพลภักดิ์ เรือนท่านหญิงประจันมิใช่หรือ เหตุใดถึงส่งมาดูแลเมียบ่าวได้”“กูเองมิอาจรู้ได้ มึงถามอีเปลื้องเอาเอง”“อ้าว อีนวล พูดไม่ทันรู้ความหันหลังเดินกลับไปเสียแล้ว”อีปริกมองตามร่างเล็กของอีนวลเมื่อหันหลังเดินกลับไปทันทีเมื่อพูดจบ แล้วหันมองอีเปลื้อง“มึงชื่อเปลื้องหรือ”“กูชื่อเปลื้อง”“มึงคงต้องรอนานเสียหน่อย คุณหลวงเพิ่งเสร็จกิจร่วมสังวาสกับอีนงเมื่อครู่”“ว่ากระไรนะ!”“ฮ่า ฮ่า มึงมิต้องตกใจไป ช่วงนี้คุณหลวงชื่นชอบอีนงนักคงร่วมเสพกามมันถี่สักหน่อย แต่หากนานไปก็จักลืมเลือนเองเหมือนเรือนคนอื่น”อีเปลื้องได้ฟังใคร่ไม่เข้าหูมากนัก แต่จักให้ทำเช่นไรได้ในเมื่อเรื่องได