All Chapters of Vengeance and temptation: married to my ex's enemy : Chapter 161 - Chapter 170

Hindi inakala ni Aeris na magkaka-mild concussion talaga si Max. Pagkakita niya sa medical report, hindi siya makapaniwala.Kasalukuyang nakahiga si Max sa hospital bed, may IV drip, at kailangang manatili ng magdamag para ma-obserbahan. Tiningnan ni Aeris ang namumutlang lalaki at nagsalita, “Aayusin ko muna ang mga papel para sa admission mo.”May tinitext si Max, pero tumugon naman siya ng mahinahon, “Sige.”Pagkaalis ni Aeris, muling umilaw ang phone ni Max.[Archer]: Nakausap ko na ang hospital para sa’yo, kaya mag-relax ka lang 'wag mong masyadong galingan ang pag-arte.[Archer]: Teka... seryoso ka ba talaga kay Aeris? My God, ganoon na ba kalala? Gusto mo siya, pero kung tratuhin mo siya sa harap ng maraming tao, parang may utang siyang milyun-milyon sa’yo. Ano bang problema mo?[Archer]: Sa sobrang sungit mo sa kanya, naniwala talaga ako sa tsismis na magkaaway kayo. Ngayon sasabihin mong love-hate relationship 'yan? Nababaliw ka na ba, o magugunaw na ang mundo?[Archer]: Mags

Nahinto pa rin sa ere ang kamay ni Aeris. Panakot lang ang ginawa niya, dahil wala talaga siyang balak na sampalin si Daphne.Pero sa totoo lang ay inaamin ni Aeris na hindi niya kayang tapatan ang pagiging best actress ni Daphne dahil handa nitong saktan ang sarili para lang makaganti. Tinitigan niya si Daphne habang namimilipit ito sa sahig, at isang mapang-uyam na ngiti ang sumilay sa kanyang mga labi.Sobrang luma na ang linyang ito. Hindi man lang napapagod si Daphne sa kaka-drama, pero si Aeris? Gusto niya ng masuka sa panonood.Pero ang kakaiba ngayon ay si Lucas na dapat ay tarantang sumugod para tumulong ay nakatayo lang, parang na estatwa. Mula simula hanggang dulo, hindi man lang nito tinapunan ng tingin si Daphne. Nakatitig lang ito kay Aeris, at iisa lang ang tumatakbo sa isip niya: “Kasama ni Aeris si Max sa ospital.”Napansin ni Daphne na binabalewala siya ni Lucas dahil kay Aeris, kaya lalo niyang nilakasan ang kanyang pag-iyak.Mas lalong nangutya ang tingin ni Aeris.

Kinabukasan, pagdilat ng mga mata ni Aeris ay agad siyang nagulat nang makitang si Max ay nakahiga mismo sa tabi niya.Sa sobrang gulat, napabalikwas siya ng upo.Ngunit sa kanyang pagkakataranta ay nakalimutan niya kung gaano kaliit ang kama sa ospital. Sa kanyang pag-atras, nawalan siya ng balanse, mabuti nalang at mabilis na kumilos si Max, kaagad siya nitong inabot at hinila pasandal sa kanyang mga bisig."Gawa ka ba sa bato?" mahina nitong sabi, bakas ang bahagyang pagkairita sa boses. "Hindi ka ba natatakot na mahulog?"Hindi ito ang unang pagkakataon na muntik na siyang mahulog nang ganito.Kaagad namang natigilan si Aeris.Malinaw niyang naririnig ang tibok ng puso ni Max, mabilis na parang nawawala na mismo sa wisyo, narinig niya ito mismo dahil ang kanyang tenga ay nakadikit sa bandang dibdib nito. Nakaangkla ang braso nito sa kanyang baywang, at ang kanilang mga katawan ay magkadikit.Agad na nag-init ang kanyang mukha.Dahil sa pagkahiya, nagmamadali siyang kumalas sa yak

Sumulyap si Aeris sa orasan at biglang napagtanto na hindi pa sila nag-almusal ni Max. Nagmamadali silang lumabas ng ospital kanina, at ngayon ay lampas alas-onse na. “Max…” simula niya.Gusto sana niyang itanong kung gutom na ito, kung gusto ba nitong paglutuan niya ito ng simpleng pagkain.Ngunit bago pa siya makatapos, pinutol niya ang sasabihin nito.“Love.”Napapikit-pikit naman si Aeris sa lito, ang kanyang dibdib ay biglang bumilis ang tibok. “Ano?”Bahagyang itinaas ni Max ang kanyang kilay. “Mag-asawa na tayo ngayon. Kahit hindi pa ito alam ng publiko, kapag kasama mo ang pamilya ko, hindi mo naman pwedeng ituloy ang pagtawag sa akin ng pangalan ko, hindi ba?” Tumigil siya sandali, at lumambot ang kanyang tono.“Maaari mo akong tawaging Love or anything you want. Gaya ng tawag ng isang magkarelasyon.”Doon lang napagtanto ni Aeris ang pagtawag sa kanya sa buong pangalan ay tunog pormal at malayo. Pero ang tawagin siya sa ganung tawagan ay tila ba masyadong nag mukhang totoong

Bahagyang yumuko si Max para mapantayan si Aeris, sinalubong ang kanyang paningin. Dahan-dahan siyang kumukurap habang nakatitig sa rito ng walang pag-aalinlangan. Kung nagkataon mas mapagmasid lang si Aeris, mapapansin niya kung gaano kalambing ang mga mata nito isang tingin na tila ba kayang lunurin ang sinuman sa sobrang tamis. Sa kasamaang palad, masyado siyang nakatuon sa pagpunas ng mukha nito kaya wala na siyang ibang napansin. Samantala, sinamantala naman ni Max ang pagkakataon para hayagang pagmasdan ang babaeng nasa harap niya. “Tapos na,” sabi ni Aeris sabay tapon ng ginamit na wet wipes sa basurahan. Dahil sa sinabi ni Aeris ay mabilis na ibinalik ni Max ang init sa kanyang mga mata at bumalik sa kanyang karaniwang kalmado na disposisyon. “Salamat,” mahina niyang sabi. Napangiti si Aeris. “Paano mo ba nagawang mapuno ng harina ang buong mukha mo? Ang sinumang makakakita sa iyo ay iisipin na isinawsaw mo ang ulo mo sa minamasa mong harina.” Maisip pa lang niya ang h