Todos os capítulos de โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg): Capítulo 101 - Capítulo 110

"ท่านคาร์ล...อย่าถือสาข้าเลยนะท่าน ข้าอาจปฏิเสธท่านในตอนนี้ แต่ใครจะหยั่งรู้ว่าอาจมีสักค่ำคืน ที่ข้าอาจจะเปลี่ยนใจก็เป็นได้" พูดจบ โยริก็ปล่อยให้มือเรียวสวยค่อยๆเลื่อนลงตามร่างกายตัวเองอย่างช้าๆ ให้เงาผ่านม่านบางๆนั้นสะท้อนการเคลื่อนไหวที่เย้ายวนออกมา คนตัวเล็กยกแขนขึ้นเล็กน้อย ปล่อยให้กิโมโนร่วงหล

"อย่างนั้นหรือ?" "อ๊ะ!" "พูดอีกสิโยริจัง เพราะร่างของเจ้ามันกำลังบอกข้าอีกอย่างหนึ่ง" โยริหอบหายใจแรง พยายามกลั้นเสียงคราง แต่ลมหายใจแรงที่หลุดออกมากลับยิ่งบ่งบอกถึงความพอใจในรสรักของคาร์ลได้อย่างชัดเจน ดวงตาของโยริยังคงฉายแววเย่อหยิ่ง แม้ร่างกายจะสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่อยู่ จนคาร์ลหัวเราะในลำค

"เจ้ายังคิดว่าข้าต่ำต้อยอยู่ไหม โออิรันน้อย" "ไม่ อ๊า! ไม่เลย!" "พอโดนข้าสอดกายเข้าไปบำเรอเข้าหน่อย ก็กลับคำอย่างหน้าไม่อาย" คาร์ลเอ่ยพูดอย่างเย้ยหยัน พร้อมฟาดบั้นท้ายงอนอย่างเต็มแรง ก่อนที่จะเริ่มขยับร่างกายกระแทกกระทั้นโออิรันใต้ร่างแรงขึ้นๆ จนในที่สุดเขาก็พาโยริไปถึงยังจุดที่ไม่มีใครเคยพาโออิร

จนเมื่อมาถึงบ้านไม้ของร่างสูง คนตัวเล็กก็ได้เผชิญหน้าเข้ากับนายทหารหนุ่มที่กำลังจะปิดบ้านพอดี ทั้งคู่จ้องมองกันนิ่ง ก่อนที่คาร์ลจะเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหา เมื่อสัมผัสได้ว่าถูกโยริมองเชิญชวนด้วยสายตาหยาดเยิ้ม อย่างเต็มไปด้วยความอ้อนวอนที่แสนจะสิ้นหวัง เสียงหอบหายใจของร่างเล็กถี่รัว จนคาร์ลที่มองอยู่อย่

"เจ้าอยากได้ข้าไม่ใช่หรือ" "เจ้าคิดถึงข้าจนทนไม่ไหว ถึงกับต้องเอาอะไรยัดใส่ในตัวเองระหว่างที่วิ่งมาหาข้าเพื่อไม่ให้รูมันว่าง แล้วเจ้าจะรอช้าอยู่ทำไม ในเมื่อเจ้ามันร่านขนาดนี้แล้ว ก็แสดงความร่านออกมาให้ถึงที่สุดเสียสิ โยริจัง" ในน้ำเสียงที่ดิบเถื่อนกลับซ่อนความพึงพอใจอยู่ลึกๆ ที่ได้เห็นว่าโยริไม่สาม