Mag-log in
โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg)
Huling Na-update : 2026-03-17
18
Share:
Iulat
"เกลียดเธอชิบหาย" "เพราะเคยรักเธอ จนชิบหายเหมือนกัน" “คาร์ลปล่อยพ่อผมไปได้ไหม ผมขอร้อง” "จะขอร้องก็มาขอร้องต่อหน้า มุดหัวอยู่ทำไม" “ถ้าผมไป คุณจะปล่อยพ่อผมไหม” "ไม่ปล่อย" "ร้องไห้หรอ ดี! ร้องให้ตายไปเลย" “หรือถ้าอยากให้พ่อเธอรอดก็กลับมาสิ” “คุณพูดอะไร” “กลับมาเป็นโออิรันให้เสี่ยคราม” "กลับมาเป็นกะหรี่ ให้ผัวเก่า” “เธอกล้าแบกหน้าบางๆ ของเธอมาทำแบบนั้นไหม” "โยริ"
view morePinakabagong kabanata
โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg) บทที่ 127
รุ่งเช้าคาร์ลตื่นเป็นฝ่ายขึ้นมาก่อน แล้วหันไปมองโยริที่กำลังสนิทอยู่ข้างๆ ท่ามกลางแสงแดดที่ค่อยๆ ส่องผ่านหน้าต่าง มือหนายกผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างของโยริอย่างเบามือ พลางคิดในใจ คนตัวเล็กช่างเหมือนดอกซากุระ บอบบาง อ่อนโยน แต่ก็กลับงดงามและเย้ายวนทุกครั้งที่ได้มอง "เจ้าจะรู้ตัวไหมว่าทุกครั้งที่เราได้พบก
Huling Na-update : 2026-03-17โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg) บทที่ 126
คาร์ลมองดูท่าทางของโยริด้วยความพึงพอใจ กระแทกแก่นกายเข้าใส่พร้อมกับขยับแท่งแก้วสลับจังหวะกัน ดวงตาคมเต็มไปด้วยความคลั่งไคล้ เมื่อเห็นร่างของโยริสั่นสะท้านไร้เรี่ยวแรงอยู่ใต้เขาเช่นนี้ "ไง ของจริงกับของปลอมเจ้าชอบอันไหนมากกว่ากันโยริ" "นะ...นายท่าน... ไม่ไหว... อึก...ข้าไม่ไหว...มะ...มันจะฉีก" "หึ
Huling Na-update : 2026-03-17โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg) บทที่ 125
ทั้งคู่สบตากันด้วยแววตาที่แสนจะลามก คาร์ลกดลำคอของโยริแน่นขึ้น บังคับให้กลืนกินแก่นกายของเขาอย่างหยาบโลน มือหนาอีกข้างก็จับแท่งแก้วกระแทกรูสวาทของคนตัวเล็กตามจังหวะเดียวกัน ทุกสัมผัสทำให้โยริรู้สึกเสียวซ่านจนเกินบรรยาย อยากจะหุบขาเพื่อหนีความเสียวแต่ก็ไร้ผล ได้แต่ดิ้นเร้าๆจนผิวเนื้อเสียดสีกับเชือกจ
Huling Na-update : 2026-03-17โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg) บทที่ 124
"เจ้ามันเกินเยียวยาจริงๆ ยิ่งข้ากระแทก เจ้าก็ยิ่งแอ่นรับอย่างไม่รู้จักพอ ยิ่งถูกจับบี้ ยิ่งย่ำยี เจ้าก็ยิ่งแฉะร้องขอให้ข้าชำเราเจ้าให้หนักขึ้น ร่างกายเจ้านี่มัน...ร่านเกินกว่าจะบรรยาย สมแล้วที่เป็นทาสที่เกิดมาเพื่อให้ข้าชำเรา และใช้ทุกส่วนของร่างกายจนหมดสภาพ" คาร์ลไล้ฝ่ามือที่ลื่นไปด้วยน้ำมันลงบนสะ
Huling Na-update : 2026-03-17โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg) บทที่ 113
"ข้าชอบดูเจ้าร่านแบบนี้ที่สุดเลยโออิรันน้อย" "เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมข้าถึงชอบดูเจ้าสำลักความต้องการของตัวเอง..." "เพราะเจ้า...จะอ้อนวอนข้าถึงขีดสุดยังไงละ ความร่านของเจ้ามันพุ่งทยานจน แม้แต่ในวินาทีนี้ที่เจ้าได้รับการกระตุ้นจนตาลอย เจ้าก็ยังกอดเอวข้าไม่ปล่อย" "ขาสั่นถึงเพียงนี้ก็ยังรั้นจะเกี่ยวเอว
โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg) บทที่ 108
ความรู้สึกที่ถูกกักเก็บมาตลอดระเบิดออกมาในทันที โออิรันน้อยสบสายตาของคาร์ลด้วยความออดอ้อน ก่อนจะค่อยๆอ้าปากเปร่งเสียงหวานออกมาอย่างแผ่วเบา "ข้า…ข้าต้องการท่าน" โยริพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ พลางหอบหายใจถี่รัว "ได้โปรด…ข้าทนไม่ไหวจริงๆ" คาร์ลยกยิ้มด้วยความพึงพอใจ ร่างแกร่งเคลื่อนมาหาช้าๆ ก่อนจะเอื้
โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg) บทที่ 90
"โยริ/คาร์ล" พวกเขาต่างก็เรียกชื่ออีกฝ่ายออกมาพร้อมๆกัน ก่อนที่โยริจะเปิดโอกาสให้ครามเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน "เรา...ไปนั่งคุยกันที่ระเบียงไหม" "ครับ" พวกเขานั่งเคียงข้างกันอยู่ที่ม้านั่งตรงระเบียง ใต้แสงจันทร์สีนวลที่สะท้อนอยู่บนก้อนเมฆสีคราม และเงาภูเขาที่เห็นลางๆอยู่ไกลลิบ ทำให้บรรยากาศช่างดูผ่อนค
โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg) บทที่ 82
"มามา ฮึก" คารินเดินเข้ามาหาโยริพร้อมทั้งน้ำตาในกลางดึก เฮ้ออออ ฝันอีกแล้วสินะ "ดาด้าไปไหน ฮื้ออออ ใครเอาดาด้าหนูไป ฮึก" "คารินคะ เด็กดีมาหามามาลูก มานอนนี่มา" โยริอุ้มลูกน้อยขึ้นมานอนบนตักอย่างโอนโยน พร้อมกับคอยลูบหัว เช็คน้ำตาปลอบคารินไปด้วย "ฮึก หาดาด้า หนูจะหาดาด้า" "ดาด้าไปทำงานครับ แต่หนู
Maaari mong magustuhan
สภาวะคลั่งรัก The Lunatic
Noir871.8K viewsแฟนเด็กมันยั่ว
เจ้ามูนวูฟล์1.9K viewsอู๋เสี่ยวหวาบรรณาการแค้วนซี
Ainthira06 / โจวเหว่ยฟาง1.7K viewsองครักษ์ส่วนตัวของคุณครูนาฏศิลป์
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.7K viewsสี่หนิงเหออนุภรรยาท้ายเรือน
จิ่วเทียนอี้อี4.4K viewsมนต์รักหนุ่มพิษณุโลก
นักเขียนเจ้าตอง(JaoTong)1.9K views
