Todos os capítulos de โออิรันในกรงสีคราม(Mpreg): Capítulo 111 - Capítulo 120

"ตอนนี้เจ้ารู้หรือยังว่าความร่านของเจ้ามันมีมากขนาดไหน" "รู้ตัวไหมว่าเจ้ามันน่ารำคาญไปหมด แต่ข้า..ชอบที่ได้เห็นเจ้าอยู่ในสภาพนี้ เพราะมันยิ่งทำให้ข้า..อยากจะทำให้เจ้าปลดปล่อยด้านมืดออกมามากกว่านี้อีกเรื่อยๆ" พูดจบคาร์ลก็ผลักโยรินอนหงายลง แล้วเริ่มสอดมือเข้าไปใต้ข้อพับขาให้คนตัวเล็ก ดันมันขึ้นมาชิ

หลังจากวันนั้น โยริก็อาศัยอยู่ในบ้านของคาร์ลมาตลอดกว่าหนึ่งสัปดาห์เต็ม ทั้งสองมอบความสุขสมให้กันอย่างไม่ลดละ แม้แต่ในยามนั่งทานอาหาร คนตัวเล็กก็ยังนั่งแบะสะโพกลงบนปลายเท้าของคาร์ล โดยที่ใต้ยูกาตะนั้นกลับว่างเปล่าไม่มีแม้ชั้นในสักชิ้น จนโดนร่างสูงว่าอยู่บ่อยครั้งว่า "รูของเจ้านี่มันช่างร่านตลอดเวลา

"แต่ฝันเอาเสียเถอะ คนต่ำทรามเยี่ยงท่านไม่มีวันที่ข้าจะยอมสยบให้อีกเป็นครั้งที่สอง" "เชิญท่านไปตามหาทาสกามเอาดาบหน้าเสีย เป็นถึงท่านคาร์ลซามะแห่งเยอรมันคงไม่สิ้นไร้ไม้ตอกถึงขั้นต้องข่มเหงคนที่ไม่เต็มใจหรอก...ใช่ไหม?" "เจ้าพูดอะไร ยูโจะที่ไหนของเจ้า ข้าไปสำเริงสำราญกับยูโจะตอนไหนกัน" "ถามตัวเองเถอะ

คนตัวเล็กค่อยๆยันตัวขึ้นมานั่งคร่อมลงบนตักแกร่ง สัมผัสเนื้อแนบเนื้อชวนให้คาร์ลเอ่ยปากสั่งห้าม แต่ยังไม่ทันจะได้พูดอะไร นิ้วเรียวของโยริก็ยกขึ้นมาแตะปิดริมฝีปากของร่างสูงไว้เสียก่อน "ข้าเพียงอยากทำให้ท่านพอใจที่สุด ไม่ได้คิดฝืนคำสั่งท่านเพื่อสนองอารมณ์ตัวเองเลย" โยริพูดด้วยน้ำเสียงหวานละมุน พร้อมมอง

"เจ้าต้องการให้ข้าชำเราเจ้าจนหมดแรงใช่ไหม...งั้นจงเตรียมตัวไว้ให้ดี เพราะข้าจะทำให้เจ้ารู้ ว่าเสียวจนใจแทบขาดดิ้นมันรู้สึกยังไง" คาร์ลกระซิบเสียงเข้ม ขณะที่เริ่มกระแทกกระทั้นแก่นกายใหญ่เข้าใส่ด้วยแรงที่มากล้น ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยการครอบครองที่ไม่มีความปรานี ยิ่งเสียงครางหวานของโยริดังขึ้นเท่าไ