Tous les chapitres de : Chapitre 11 - Chapitre 14

แน๊กเดินไปหยิบแฟ้มงานบนเตียงของผู้จัดการเร็วๆ แค่ย่างกรายเข้าไปก็แทบอ้วก รู้สึกมวลท้องคลื่นไส้ไปหมดในห้องนี้มีแต่โหลดองงูเยอะมากคนสมัยใหม่แบบเขาชอบงูเพราะความง่ายในการใช้ชีวิตของมัน ทึ่งในความทรหดอดทนของการถือกำเนิดมาอย่างยาวนานของมันไม่ได้บูชาหรือกราบไหว้งูอย่างที่หลายๆ ที่รวมทั้งคนไทยทำศึกษาแค่ต้นกำเนิด สายพันธุ์ นิสัย การอยู่การกิน ความแตกต่างของงูแต่ละชนิดไม่เคยสักครั้งเลยที่จะเข้าไปเป็นสาวกบูชางูใหญ่หรือการเซ่นสังเวยสิ่งต่างๆ ให้งู หรือแม้กระทั่งการกินมันเพราะเชื่อว่าเป็นยาอายุวัฒนะภาพที่เห็นในห้องผู้จัดการมันมีแต่โหลดองงูเต็มไปหมดนี่มันหมายความว่าไง?แน๊กรีบวิ่งไปหยิบแฟ้มแล้วออกมาจากห้องสมิงลงลิฟท์มาอย่างไวนั่งหอบแฮ่กอยู่บนเก้าอี้ทำงานตัวเองจนพวกจองเข้ามาเห็นอาการตื่นตระหนกของรุ่นน้องจึงเข้ามาถามด้วยความเป็นห่วง" แน๊กมึงเป็นอะไรทำไมเหงื่อแตกหอบแดกแบบนี้วะไม่สบายเหรอ? "พี่จงเอามือมาแตะที่หน้าผากถามผมด้วยความเป็นห่วง" พี่..พวกพี่เคยขึ้นไปห้องผู้จัดการสมิงไหม? "" ทำไมวะ? "" ทำไมในห้องผู้จัดการมีแต่โหลดองงู "" อ้อ ~ข้าลืมเล่าให้ฟังเหรอว่าบ้านหัวหน้าที่จังหวัดเลยเค้าค้าพวกสม

รสจูบของเขายังดีเช่นเดิมจังหวะการบดขยี้ริมฝีปากที่หลอกล่อให้เข้าไปพัวพันก่อนจะถอยริมฝีปากออกเพื่อให้ลิ้นร้อนไล่ตามเข้ามาควานหาความละมุนนุ่มภายในฝ่ามือใหญ่ทั้งสองข้างขยำเนินเนื้อสะโพกหนักๆ บดคลึงยกขึ้นให้ส่วนหน้าถูไถกันจนอารมณ์พลุ่งพล่านร่านร้อนจนคนที่ทนไม่ไหวต้องพลิกตัวขึ้นมาทำตามใจตนเอง ด้วยการกลับหัวกลับหางก้มลงใช้ปากกับส่วนแข็งขืนของคนด้านล่างใช้เข่าพยุงตัวแอ่นสะโพกคล่อมหน้าอีกคนให้ปรนเปรอความต้องการของตนด้วยนิ้วเรียวยาวแข็งแรงนั่นกับเรียวลิ้นร้อนที่กระหน่ำผลัดเปลี่ยนเวียนกันเข้ามาภายใน ไม่มีช่องว่างให้พักนิ้วเรียวยาวงอครูดบดเขี่ยจุดกระสันจนอยากจะโหย่งตัวหนี..แต่ทำไม่ได้ เพราะแขนคนด้านล่างใช้ท่อนแขนข้างเดียวยึดโยงไว้ไม่ให้ไปไหน ส่งผลให้คนที่ใช้ปากอมของกลางอยู่รู้สึกเสียวปานจะขาดใจมีเพียงเสียงอู้อี้ที่ดังอยู่ในลำคอแต่ถึงอย่างนั้นคนตัวโตก็ไม่ยอมให้เสร็จสมเปลี่ยนจากดึงนิ้วออกมาใช้มือขยำเนินเนื้อสะโพกฉีกออกราวกับฉีกพลูทุเรียนกดหน้าเข้าหาปากทางเข้าที่ขยับตามแรงหอบหายใจของเจ้าของเพราะถูกบีบตรึงให้อ้าออกส่งปลายลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจภายในช่องทางสีอ่อนกดลิ้นแทรกตรงกลางแก้มก้นล้วงไปซ้ำๆ จน