All Chapters of เจ้าของคาเฟ่นี้มีสามีสี่คน: Chapter 21 - Chapter 30

♡♡♡ตึง!!"อาชูก้า จะทำอะไรที่นี่มันโรงพยาบาลนะครับแค่ผมเซย์เยสแล้วเผลอไผลไปกับจูบกับคนอายุมากกว่าจากความอบอุ่นอ่อนโยนก็เปลี่ยนไปร่างทั้งร่างที่ไม่เบาบางอะไรถูกรวบเอวยกขึ้นได้โดยง่ายจับขึ้นมานั่งคล่อมทับคนบนเตียงแล้วพลิกลงนอนหงายข้อมือสองข้างถูกรวบไว้ด้วยมือข้างเดียวมืออีกข้างล้วงเข้าไปในเสื้อยืดด้วยความรวดเร็วร่างใหญ่ตรึงกดทับกักขังอยู่ภายใต้อานัตโดยสมบูรณ์"ที่อาถามเค้กว่าอาเป็นคนยังไงยังจำได้ไหม"น้ำเสียงทุ้มทรงเสน่ห์ยังคงเปล่งเสียงเนิบนาบแนบชิดใบหูลมร้อนจากปากคนด้านบนทำให้รู้สึกเย็นยะเยือกแต่สยิวแม้จะดูอันตรายมากก็ตาม พี่เขาในตอนนี้คล้ายกับมาเฟียสุดๆมันทั้งคุกคาม ..ควบคุม.. เร่งเร้า.. รุนแรง.. แม้แต่ลมหายใจยังดูอันตรายแต่ดึงดูดจนไม่สามารถปฏิเสธได้จริงจังในเมื่อรู้สึกกับเขาไม่ต่างกันคล้ายคนเมากัญชาทำอะไรเนิบช้าเน้นหนักตามการชักนำของอารมณ์ฝ่ามือใหญ่ถือวิสาสะบีบคลึงยอดอกบดบี้แรงขึ้นๆ จนเจ็บแสบแม้จะรู้สึกแบบนั้นแต่ไม่ปฏิเสธว่ามันรู้สึกแย่เพราะว่าเป็นคนนี้"อาเป็นคนใจดีอบอุ่นใจบุญไงครับ มัดมือเค้กทำไมครับ?"พี่ชูก้าถอดเสื้อคนไข้ของตัวเองออกอวดมัดกล้ามใหญ่เรียงตัวสวยที่ถ้าไม่ใช่คนอ

♡♡♡♡ปวดหัวว่ะ ลืมตาตื่นขึ้นมาแล้วมีอาการบ้านหมุนเล็กน้อยทีแรกนึกว่าจะเหนียวเหนอะหนะตัวมากกว่านี้เพราะคิดว่าเมื่อคืนกินเค้กกับเหล้าไปเยอะน่าจะอ้วกไปหลายรอบคลื่นไส้ดีนะ..ตอนนี้ควรจะเริ่มทำอะไรได้แล้วแหละมีเวลาแซดสุดวันเดียวพอ ปิดร้านกันมานานแล้วลุกไม่ไหวคลานไปแล้วกันผมโหย่งตัวมาทั้งที่แทบไม่ลืมตาคลานเข้าห้องน้ำพยายามหาน้ำล้างหน้าเมือกๆ ของตัวเองก่อนสวมกางเกงนอนขายาวตัวเดียวทำท่ากระดืบๆ เข้าไปทางห้องน้ำตะกายลุกขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟันเดินลากขาโซซัดโซเซหายาแก้ปวดหัวกินแล้วเดินไปหลังร้านโดยไม่ได้สังเกตอะไรปกติตอนบ่ายแก่ๆ จะเป็นเวลาเตรียมตัวเปิดร้านแต่วันนี้ไม่ปกติเพราะเจ้าของร้านหนึ่งเดียวยังหน้ามึนไม่รู้จะทำอะไรก่อนหลังจึงเลือกที่จะเดินไปให้อาหารปลาหลังร้านก่อนยังดีนะที่มีตะไคร่น้ำจอกแหนประทังชีวิตปลาหางนกยูงน้อยน่ารักของข้า~นั่งยองๆหัวฟูมองดูบรรดาลูกตัวเล็กของตัวเองว่ายวนไปวนมาหลายสิบตัวด้วยความรู้สึกดี กว่าวันก่อนที่เหมือนโลกถล่มทลายเพราะถูกทิ้งพร้อมๆ กันจนถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้จับโทรศัพท์เลยขี้เกียจ"เตงมานั่งถอดเสื้อตากลมทำไมตรงนี้เดี๋ยวก็ป่วยตายหรอก"เสียงคุ้นเคยของครีมโผล่หน้

ชูก้า สาริน เฟอร์ร่า อายุ33 สูง190น้ำหนัก70 เป็นคนไทยลูกครึ่งอิตาลีที่บ้านประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ ชอบเซ็กส์ ชอบมีคนมารายล้อม เหมือนกับพ่อที่มีผู้หญิงในสต๊อกมากมายนับไม่ถ้วนทำให้ต้องมีพี่น้องต่างแม่ชนิดที่จำกันแทบไม่หมดเพราะมันเยอะมากธุรกิจครอบครัวทำอสังหาริมทรัพย์และเปิดร้านเกี่ยวกับงานขายบริการในพื้นที่ที่ตัวเองลงทุนเพื่อสร้างความคึกคักให้พื้นแล้วปล่อยขายในราคาที่สูงลิบลิ่วและตอนนี้ผมก็ได้รับหน้าที่ให้บริหารที่อโคจรในไทยย่านดังย่านหนึ่งในประเทศที่เรียกว่าถนนโลกีย์ก็ว่าได้ทั้งสองฟากฝั่งของถนนสายนี้มีแต่ร้านเหล้าเป็นส่วนใหญ่หรือแม้แต่ผับบาร์ก็เป็นสายเปิดกลางคืนแทบทั้งสิ้นผมหน้าจะออกไทยได้พ่อไม่ค่อยเหมือนคนอิตาลีแต่ก็มีโครงร่างสูงใหญ่แบบชาวยุโรปตอนที่มาที่นี่ครั้งแรกไม่ชอบอากาศร้อนแต่ชอบที่มีผู้หญิงเยอะตัวเล็กๆ สวยแปลกตากว่าที่ต่างประเทศเรียกว่าถูกใจเลยก็ว่าได้แล้วก็ทำการปั่นหัวพวกผู้ประกอบการในช่วงมีไวรัสระบาดให้ยอมขายที่ให้แต่บรรดาสาวๆ ที่ทำงานแถวนั้นยังคงสร้างความสัมพันธ์ให้ยังคงทำงานให้ร้านในเครือตัวเองต่อเรียกว่าเปิดฮาเล็มเลียนแบบพ่อก็ไม่ผิดผมไม่ใช่คนที่เลือกมากขนาดนั้น

♡♡♡'มามี้คุยกับแดดดี้ให้ก้าหน่อยสิครับไม่ไหวแล้วนะก้าชอบผู้ชายไปแล้ว ไม่ชอบเอากับผู้หญิงแล้วก้าเหนื่อยเครียดบริหารร้านตั้งเยอะไม่ได้ปลดปล่อยเลยเนี่ยถ้าขืนยังเป็นแบบนี้ตายแน่ๆ เลยนะ ถ้าก้าเป็นซึมเศร้าอยากฆ่าตัวตายมามี๊โอเคเหรอครับมามี๊เป็นเมียที่จดทะเบียนนะจะปล่อยให้ทายาทคนเดียวตายไม่ได้นะช่วยก้าหน่อยนะมี้''โอ้นี่โลกจะถล่มหรือเปล่านะลูกชายโทรหาปกติไม่โทรมาตอนนี้พูดซะยาวก็คิดว่าลืมมี้ไปแล้ว''มี้ผมชอบผู้ชาย แดดดี้ไม่บอกมี้เหรอว่าทะเลาะกับก้าเรื่องไปยุ่งกับเด็กร้านตรงข้ามที่เป็นผู้ชาย''เขาเคยด่าลูกชายให้มี้ฟังด้วยเหรอ มาว่าลูกมี้ มี้ฟ้องหย่าเอาทรัพย์สมบัติหมดนะ''จริงดิ แดดดี้กลัวมี้ขนาดนี้ทำไมไม่บอก''คุณไม่โทรหาดิฉันเองค่ะคุณชายชูก้า''มี้ช่วยก้าเรื่องคุยกับแดดดี้นะ ก้าจะไปเคลียกับเด็ก''เอาเลยจ้าตามสบายเลยพ่อคุณ เดี๋ยวมี้จัดการแดดดี้เอง''เลิศ'ไหนๆ ก็เป็นผัวคนเดียวที่เลวแล้วก็เลวให้มันสุดๆ ไปเลย จะได้รู้ว่าอำนาจเงินมันน่ากลัวแค่ไหน"ทำไมท่าทางแต่ละคนเครียดจัง มีอะไรกันรึเปล่าครับ?""เราคุยกันเรื่องเงินได้ไหมเมีย?""เอาดิ""บ้านกูมีปัญหาเรื่องเงินว่ะ ที่บ้านกูเปิดร้านขายมอเตอร์ไซค์

♡♡♡ริมฝีปากบางอ้าอมแก่นกายใหญ่ปริ่มน้ำเหนียวสีใสที่หลั่งออกมาเป็นสายชูก้าจับมันมาป้ายไปทั่วใบหน้าในขณะที่คิดประมวลความเสี่ยงกับความชั่วของผัวคนล่าสุดอยู่แต่ไม่ปฏิเสธมันฝ่ามือใหญ่ข้างหนึ่งลูบหัวผมอย่างแผ่วเบาไม่ต่างจากลูบขนหมาแมวก้มมองลงมาบนใบหน้านิ่งเฉยที่ไม่ยอมทำอะไรสักทีรอยยิ้มของมันตอนอยู่ด้วยกันไม่เคยน่าไว้ใจสักนิดไม่รู้ว่าถ้ายอมทำตามข้อตกลงของมันไปเรื่อยๆ มันจะไปจบที่ตรงไหนถ้าสามีฝั่งซ้ายรู้ความจริงจะโกรธไหมที่กูเอาตัวเข้าแลกไม่ต่างจากคนขายตัวของมัน แล้วถ้าวันหนึ่งมันเบื่อยอมปล่อยกันไปทุกคนก็จะหายไปจากผมไหมนะ ไม่เป็นไรหรอกมั้งถ้าถึงวันนั้นจะยอมอยู่คนเดียวไปจนตายก็ได้แต่ตอนนี้ทางนี้อาจเป็นทางเดียวที่ช่วยคนอื่นๆ ได้ เคยเอากันโดยไม่ได้อะไรมาเป็นเดือนตอนนี้ได้อะไรกลับมาก็ไม่เห็นจะแปลกหรอก มั้งเป็นไงเป็นกันผมค่อยๆ ยกมือขึ้นจับเอวสองข้างของชูก้าที่คุกเข่าตรงหน้าจับอวัยวะแข็งตั้งชูชันถูไถไปตามใบหน้าผมเพื่อรอคำตอบอย่างใจเย็นผมอ้าปากแลบลิ้นออกมาจนสุดจนได้ยินเสียงมันหัวเราะในลำคอราวกับปีศาจร้ายเคลื่อนเอวเข้ามาใกล้วางท่อนเอ็นตื่นตัวเต็มที่ทั้งอันทาบไปตามความยาวของลิ้นที่ยื่นออกมามันขย