All Chapters of My Husband Betrayed Me Now I’m Pregnant With a Tycoon's Twin: Chapter 131 - Chapter 140

Chapter 131"Sino namang nagsabi niyan?" nakangiting tanong ni Ophelia habang pinapatahan ang bata. "Kapag nag-aral nang mabuti si Maine, siguradong magiging role model ka ng dalawang babies ko."Biglang nagliwanag ang mukha ni Maine sa narinig. "Talaga po? Magiging idol nila ako?"Tumango si Ophelia at malambot na tinapik ang ulo nito. "Of course. Kaya halika na, kain na tayo ng breakfast?""Sige po!" masayang sagot ni Maine."After nating kumain, magpe-paint tayo, okay?" dagdag ni Ophelia.Napatalon sa tuwa si Maine. "Yehey! Magpe-paint kami ni Sister!"Saktong dating naman ni Manang Lory at hindi niya napigilang maluha habang pinagmamasdan ang masiglang si Maine. Bihira lang makitang ganoon kasaya ang alaga niya. Pakiramdam niya, si Ophelia talaga ang lucky star na dumating sa pamilyang ito.Buong araw na sinamahan ni Ophelia si Maine. Nag-painting sila noong umaga, at pagdating ng hapon ay sinamahan niya rin ito sa kanyang treatment. Dahil nandoon si Ophelia, naging sobrang masunu

Chapter 133Napatingin si Ophelia sa mahabang kalsada."Buntis ka pa naman. Ganito na lang, ako na ang magda-drive sa iyo papuntang city," mungkahi ni Dr. Bautista. "Hintayin mo lang ako rito at kukunin ko lang ang mga gamit mo."Dahil sa sobrang pagmamadali, pera lang ang nadala ni Ophelia. Wala na siyang rason para tumanggi sa alok ng doktor. "Sige po, salamat. Pasensya na sa abala, Dr. Bautista."Pagdating sa city, nagpahatid agad si Ophelia sa lumang mansion ng mga Villacorta. Hindi mapigilan ni Dr. Bautista ang mag-alala nang makitang babalik ang dalaga sa pugad ng mga lobo."Ophelia, sigurado ka ba rito? Gusto mo bang samahan kita sa loob?" tanong ni Dr. Bautista. "Nakaalis ka na sa mga Villacorta, baka mamaya ay hindi ka na naman nila palabasin.""Huwag po kayong mag-alala, hindi nila ako sasaktan," paninigurado ni Ophelia. Kampante siya dahil alam niyang mahalaga sa kanila ang batang dinadala niya. "Kailangan ko lang talagang malaman ang totoo, at dito ko lang iyon mahahanap."

Chapter 135Tiningnan ni Dominic ang hawak niyang chopsticks at lalong nag-apoy ang galit nito. Tumayo si Ophelia at buong pwersang itinulak ang silya bago sumigaw pabalik."Sino ang tinutukoy mo? Sino ang gustong pumatay sa atin? Dominic, sinubukan mong patayin ang anak ko noon, at ngayon pati ako susubukan mo!" sigaw ni Ophelia."Dati akala ko lang ay wala kang kwentang ama. Ngayon, nakita ko na hindi ka rin pala karapat-dapat na ituring na tao!" dagdag pa niya."Dahil ganyan ka rin naman, bakit kailangan pa nating ikulong ang isa't isa? Bakit hindi na lang natin—"Bago pa matapos ni Ophelia ang sasabihin, hinila siya ni Dominic palapit at muling sumigaw."Huwag mong ituloy ang sasabihin mo!" bulyaw ni Dominic."Ophelia, kahit ano pa ang nasa isip mo, bawal mong sabihin 'yan! Kung hindi, sisiguraduhin kong magkakamatayan ang mga Villacorta at ang pamilyang Gatchalian!" banta ni Dominic.Napangiti lang nang mapait si Ophelia. Akala ba ni Dominic ay matatakot siya sa banta nito sa mga

Chapter 137Sobrang lamig ng mga kamay ni Magnus. Dahil sa kaba at sa lamig na naramdaman, pilit na lumalayo si Ophelia pero hindi siya binitawan ng lalaki."Huwag kang malikot," mahinang sabi ni Magnus.Tila natauhan ang lalaki sa pagiging agresibo niya kaya idinaan na lang niya ang kanyang mga daliri sa balat ng leeg ni Ophelia. Pero sa isang haplos na iyon, parang may kuryenteng gumapang mula sa talampakan ni Ophelia hanggang sa kanyang buong katawan.Jusko, anong klase itong nararamdaman ko? Pakiramdam ni Ophelia ay hindi siya makahinga at nagkakagulo na ang tibok ng kanyang puso."Ito rin ba, siya rin ba ang may gawa?" tanong ni Magnus, habang bakas sa boses niya ang matinding galit. "Yung lalakeng ang apelyido ay Villacorta?"Biglang lumamig ang tono ng pananalita ni Magnus, dahilan para kabahan lalo si Ophelia. Hindi niya maintindihan kung sa anong basehan tinatanong ng isang Magnus ang mga bagay na ito. Isa pa, aminin man niya o hindi, masyado nang awkward ang sitwasyon nila.

Chapter 139Tinitigan ni Ophelia si Dominic nang may pagdududa, habang si Dominic naman ay tila kinukurot ang puso sa sakit. Ramdam niyang hindi ito naniniwala sa kanya. Buong gabi siyang pabalik-balik sa higaan, hindi makatulog dahil sa iniisip ang pag-aaway nila."Bakit ganyan ka makatingin? Galit ka pa rin ba?" tanong ni Dominic habang sinusubukang basahin ang emosyon ng asawa.Gusto sana niyang puntahan si Ophelia sa gitna ng gabi para magmakaawa, pero pinigilan siya ng pride niya kaya hinintay na lang niya ang bukang-liwayway. Nag-check pa siya sa Facegram para tignan ang mga update, at doon niya nakitang natutulog lang ito. Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam niya."Gusto ko lang talagang magkaayos tayo, Ophelia. Seryoso ako," dagdag pa niya.Kung hindi siya seryoso, sana ay maaga pa lang ay umalis na siya at iniwan itong naka-lock sa lumang bahay. Pero ang paulit-ulit na pagkawala ni Ophelia ay muntik na niyang ikabaliw. Kahit kasama niya si Claudette, mukha pa rin ni Opheli