Alle Kapitel von พันธะรักภรรยาคั่นเวลา: Kapitel 21 – Kapitel 30

บ้านแพรเมื่อทั้งสองเข้ามาในบ้าน แพรก็หย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาก่อนที่ร่างแกร่งของธามจะหย่อนตัวนั่งลงข้างๆ พร้อมกับหันพูดกับคนตัวเล็กออกไป“พรุ่งนี้ฉันจะเอารถมาให้เธอใช้นะ ไว้ให้เธอขับเวลาออกไปทำธุระแถวนี้”“ฉันไม่จำเป็นต้องมีรถส่วนตัวหรอก เวลาไปไหนค่อยเรียกแกร็ปเอาก็ได้” เธอพูดด้วยสีหน้าเฉยๆ“ถ้ามีรถส่วนตัวมันจะดีกว่านะแพร เพราะเวลาจะออกไปไหนจะได้ออกไปได้เลย ไม่ต้องมัวรอรถอยู่”“…” เธอนิ่งครุ่นคิดและชั่งใจพลางคิดว่าที่เขาพูดก็ถูก การมีรถส่วนตัว เวลานึกอยากจะออกไปไหนก็สะดวกกว่าต้องรอรถ “ถ้าอย่างนั้นพรุ่งนี้ฉันจะมารับเธอไปดูรถนะ เธออยากได้รุ่นไหน หรือชอบสีอะไรก็เลือกได้เลย” เมื่อรู้ว่าเธอกำลังชั่งใจจึงพูดออกไป“อืม” เมื่อคิดว่าการมีรถส่วนตัวมันจะสะดวกกว่า เธอจึงตอบตกลงไป ในขณะที่ธามก็คลี่ยิ้มดีใจเมื่อเธอไม่ปฏิเสธเขาเหมือนกับที่ผ่านมา“งั้นพรุ่งนี้ฉันจะมาพาเธอไปโชว์รูมนะ เธอได้ไปกี่โมง”“สิบโมงก็แล้วกัน”“ได้ งั้นวันนี้ฉันกลับก่อนนะ” บอกจบธามก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วเดินออกไปขึ้นรถหรูของตัวเองและกลับบ้านไปวันต่อมาโชว์รูมรถหรูของธาม“เธอเลือกดูสิว่าชอบรุ่นไหน” เมื่อทั้งสองเข้ามาในโชว์รูมรถย

“ไม่ได้รัก แต่ก็นัดออกไปเจอกันทุกคืนเนี่ยนะ” เธอถามด้วยสีหน้าเยาะเย้ย“ที่ฉันออกไปเจอปรางค์ เพราะปรางค์ขอร้องให้ออกไปดื่มด้วยกัน ปรางค์เจอกับปัญหาหนักมา ปรางค์ถูกสามีทำร้ายร่างกาย และพ่อของปรางค์ก็ถูกฟ้องล้มละลาย แล้วพ่อกับแม่ของปรางค์ก็จะฆ่าตัวตาย ปรางค์ก็เลยเครียดมาก”“งั้นเหรอ” เธอถามด้วยความรู้สึกไม่ค่อยอยากจะเชื่อเท่าไหร่“ใช่ แต่ถ้าตอนนั้นฉันไม่รู้สึกเห็นใจปรางค์และเลือกที่จะปฏิเสธปรางค์ตอนที่ปรางค์โทรมาชวน ฉันก็ไม่ต้องเสียเธอมาแบบนี้ ตอนนั้นฉันผิดที่ฉันใจอ่อนกับปรางค์ แต่ไม่ได้นึกถึงจิตใจของเธอที่เป็นเมียเลย ฉันต้องขอโทษเธออีกครั้งนะแพร…”“กลับไปอยู่กับฉันเหมือนเดิมเถอะนะแพร ฉันอยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีเธออยู่ด้วย” แววตาขอร้อง“ก็เห็นอยู่มาได้ตั้งหลายเดือนนะ”“หลังจากหย่ากับเธอ ฉันก็ไม่มีความสุขเลย” ตั้งแต่หย่ากับแพร ไม่มีวันไหนที่เขารู้สึกมีความสุขเลย และเขาก็ไม่ออกไปไหนเลย พอกลับจากบริษัทเขาก็กลับบ้านทันที ปรางค์โทรมาชวนเขาก็ไม่ออกไป เขาออกไปดื่มกับปรางค์ในวันที่เขาหย่ากับแพรเท่านั้น จนผ่านไปเป็นเดือน ปรางค์ก็โทรมาร้องห่มร้องไห้และบอกว่าท้อง เธออ้อนวอนให้เขาพาเธอไปหาหมอเพราะตอนนั้นเ

หนึ่งอาทิตย์ต่อมาบ้านแพรเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่ธามมาอยู่กับแพร โดยที่ทั้งสองนอนห้องเดียวกัน ธามมีอารมณ์อยากจะทำแบบนั้นกับเธอทุกคืน แต่เขาไม่กล้าทำเพราะรู้ว่าเธอคงจะไม่ยอมให้เขาทำแน่ ดังนั้นทุกคืนเขาจึงต้องนอนข่มอารมณ์นั้นเอาไว้อย่างสุดความสามารถแพรรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนหนาของอดีตสามีอย่างเช่นหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา ร่างเล็กดันหน้าอกแกร่งหวังจะลุกไปเข้าห้องน้ำ แต่คนที่เพิ่งรู้สึกตัวตื่นกลับกระชับกอดร่างนุ่มนิ่มเอาไว้แน่น“ปล่อยสิ”“จะรีบลุกไปไหน ยังเช้าอยู่เลย” เสียงทุ้มงัวเงียเอ่ยพลางบรรจงจูบไปที่หน้าผากเกลี้ยงเกลาอย่างเช่นหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมา “ไม่เช้าแล้วนะ มันสายแล้ว”“ฉันยังอยากกอดแพรอยู่เลยนะ”“นายได้กอดฉันทุกคืนแล้วนะ ยังอยากจะกอดอยู่อีกเหรอ ไม่เบื่อบ้างหรือไง”“ใครจะเบื่อเมียกันล่ะ ตั้งแต่แต่งงานกันมา ฉันไม่เคยรู้สึกเบื่อเธอเลยนะ”“งั้นเหรอ” เธอรู้สึกหัวใจพองโตเล็กน้อยเมื่อรู้ว่าเขาไม่เคยเบื่อเธอ“สองปีที่ผ่านมาเธอก็เห็นว่าฉันขยันเอาเธอขนาดไหน แล้วแบบนั้นจะให้เรียกว่าเบื่อเธอได้ยังไงล่ะ” ตอนอยู่ด้วยกันเขาจะเว้นเรื่องนั้นกับเธอมากสุดก็สามวันเท่านั้น ไม่เคยเว้นระยะมาก

“ลองอีกทีนะว่ายังมีกลิ่นบุหรี่อยู่อีกไหม” เขาถามพลางจุมพิตไปบนเรียวปากสีสวยพร้อมกับสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวานและตวัดดูดเรียวลิ้นเล็กของเธออยู่นานนับนาที จากนั้นจึงผละออกมาอย่างอ้อยอิ่งและจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวเล็กด้วยแววตาลึกซึ้ง ก่อนเรียวปากหยักได้รูปจะขยับถามออกไป“ไม่มีกลิ่นของบุหรี่แล้วใช่ไหม”“ไม่แล้ว”“งั้นก็ถอดชุดออกนะ”“ไม่ถอด” เธอเบิกตากว้างอย่างตกตะลึง“เธอก็รู้ว่าฉันไม่ชอบให้เธอใส่เสื้อผ้าเวลาเอากัน” ทุกครั้งที่เขาจะมีอะไรกับเธอ เขาและเธอจะถอดเสื้อผ้าออกหมดเพราะมันจะได้อารมณ์มากกว่าตอนที่มีเสื้อผ้าติดกาย“ฉันบอกเหรอว่าจะให้นายทำแบบนั้นน่ะ”“เมื่อกี้เธอให้ฉันจูบแล้ว”“ให้จูบก็ไม่ได้แปลว่าจะให้ทำแบบนั้นนี่”“ขอเถอะนะ ฉันอยากเอาเมียเต็มแก่แล้ว” ว่าแล้วเขาก็จัดการถอดชุดนอนของเธอและเสื้อผ้าของตัวเองจนสองร่างเปลือยเปล่าด้วยกันทั้งคู่โดยที่แพรก็ไม่ได้ขัดขืนเพราะในใจลึกๆก็รู้สึกเห็นใจเขาเหมือนกัน ธามจ้องมองไปยังสองเต้ากลมกลึงที่ตอนนี้มีขนาดใหญ่กว่าเมื่อก่อน จากนั้นจึงเลื่อนสายตาลงมามองยังเนินสาวที่เขารู้สึกหลงใหลและแทบคลั่งทุกครั้งที่ได้เห็นและได้สัมผัสด้วยลิ้นและสัมผัสกับตัวตนขอ

“แพรมาถึงนานยัง”“สักพักแล้วละ”“แล้วทำไมไม่เข้าไปในห้องล่ะ”“พี่นิดบอกว่าธามมีแขก ก็เลยไม่อยากเข้าไปรบกวนน่ะ” แล้วปรางค์ก็เอ่ยกับแพร“ฉันมาคุยธุระกับธามน่ะ แล้วฉันก็มีเรื่องสำคัญจะคุยกับคุณแพรด้วยค่ะ”“…” แพรหันไปมองร่างสูงที่ยืนยิ้มอ่อนอยู่ด้วยความอยากรู้ว่าปรางค์มีเรื่องอะไรจะคุยกับเธองั้นเหรอ ก่อนที่ธามจะบอกกับเธอให้หายข้องใจ“ปรางค์มีเรื่องสำคัญอยากคุยกับแพรน่ะ เข้าไปคุยในห้องประชุมเถอะ” ว่าแล้วแพรก็ลุกขึ้น จากนั้นธามก็พาสองสาวไปยังห้องที่มีไว้สำหรับประชุม เมื่อแพรกับปรางค์เข้าไปข้างในแล้ว จากนั้นธามก็กลับมาเข้าห้องทำงานและตรวจดูเอกสารต่อด้านแพรกับปรางค์“ฉันต้องขอโทษคุณแพรด้วยนะคะที่เป็นต้นเหตุทำให้ธามกับคุณต้องหย่ากัน” ปรางค์ยกมือไหว้แล้วพูดออกไปด้วยแววตารู้สึกผิด“ด้วยความที่ฉันเห็นแก่ตัว และอยากได้ธามกลับคืนมา ฉันก็เลยพูดให้คุณเข้าใจธามผิด ทั้งที่จริงๆแล้วธามไม่เคยมีอะไรกับฉันทั้งก่อนหย่าและหลังหย่า ธามไม่เคยนอกใจและนอกกายคุณมาทำแบบนั้นกับฉันค่ะ ฉันรู้ว่าธามไม่ได้มีใจให้ฉันตั้งนานแล้วค่ะ” เธอพูดด้วยท่าทีจริงจัง“…” แพรที่ได้รู้ในสิ่งที่ยังรู้สึกติดค้างอยู่ในใจก็ถึงกับโล่งใจเ