All Chapters of Love is Deep รักซึมลึก: Chapter 21 - Chapter 30

ร่างกายเธอกระตุกเกร็ง นิ้วมือของเธอที่เผลอจิกลงบนแผ่นหลังของเขาอย่างลืมตัว  ภายในร่องตอดรัดท่อนเอ็นเขาแน่น ในขณะที่เขาใกล้จะเสร็จตามเธอมาติดๆ  ฝ่ามือเขาจับสะโพกเธอโยกขึ้นลงพร้อมกับๆขยับสะโพกเขาขึ้นลงตาม  เขาร้องครางออกมาเสียงดังพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นเข้าไปในร่องของเธอ                   กว่าที่เขาและเธอจะได้ทานข้าวเช้าก็สายจนเกือบจะรวบยอดรวมกับข้าวเที่ยง   เช้านี้เขาจัดหนักจัดเต็มราวกับจะชดเชยความต้องการที่สะสมมาตั้งแต่เมื่อคืน  สายตาเขามองดูใบหน้าเพลียๆของเธอที่นั่งทานข้าวต้มอยู่ใกล้ๆ             “ บ่ายนี้ผมจะเข้ากรุงเทพ คงอยู่สักสองสามวัน  รอเคลียร์งานให้เรียบร้อย ”           “ ดาจะกลับไปพักที่อพาร์ทเม้นท์นะคะ  แล้ววันพรุ่งนี้ดาจะกลับไปทำงานที่ร้านตามปกติด้วย  อยู่เฉยๆมันเ

“ ถ้าตอนนี้เอมี่บอกว่าคุณเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เอมี่ต้องการ คุณคงคิดว่าเอมี่เห็นแก่ตัวที่มาพูดกับคุณในตอนนี้ แต่มันคงยังไม่สายเกินไปใช่ไหมถ้าเอมี่อยากขอโอกาสเพื่อเริ่มต้นใหม่กับคุณ ” ธีร์วัฒน์นิ่งเงียบไปอึดใจหนึ่ง ตอนนี้เขาไม่ได้รู้สึกอะไรกับคำพูดของเธอ ใจที่เคยเต้นแรงเวลาอยู่กับเธอตอนนี้กลับเงียบสงบ และใบหน้าที่แว้บเข้ามาในห้วงความคิดของเขาตอนนี้คือใบหน้าของเมลดา “ เรื่องระหว่างเรามันจบไปนานแล้ว มันคงไม่มีโอกาสนั้นแล้วสำหรับผมกับคุณ ” “ ตอนนี้คุณมีใครอยู่ในใจแล้วเหรอคะ ” “ ใช่ ” “ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใครคะ ” ไม่มีคำตอบออกมาจากปากของเขา ธีร์วัฒน์หันหน้ากลับไปมองกระจกหน้ารถ เอมี่มองหน้าเขานิ่ง ทั้งรู้สึกสับสนและรู้สึกเจ็บปวดกับคำตอบของเขา ก่อนจะเปิดประตูรถออกไป เธอเดินกลับเข้าคอนโดพลางครุ่นคิดในใจ ‘..ตอนนี้เธอไม่สิทธิ์อะไรในตัว ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรจากเขา ..เมื่อก่อนเธอยังทำให้เขาตกหลุมรักได้ คราวนี้เธอจะต้องทำได้อีกครั้ง ถ้าเพียงมีโอกาสเพียงน้อยนิดเธอก็อยากจะลอง ..อยากจะลองดูอีกครั้ง ถึงผลลัพธ์สุดท้ายมันจะเป็นยัง

วันนี้ธีร์วัฒน์ไม่ได้เข้าบริษัททั้งวัน เพราะเอกสารทุกอย่างเลขาของเขาได้จัดการเตรียมให้เอกชัยเอามาให้เขาที่คอนโดแทน แล้วก็เป็นไปตามที่เขาคิดวันนี้เอมี่ก็ยังคงไปหาเขาที่บริษัทเหมือนเมื่อวาน เขานั่งดูเอกสารพลางคิดชื่นชมความหัวไวของเลขาเขาไม่ได้ พัชรินทร์เป็นคนเก่งและเธอก็รู้งานเป็นอย่างดี สายตาของเขามองดูโทรศัพท์ที่สั่นอยู่บนโต๊ะสักพักก่อนที่มันจะเงียบไป การประชุมรวมคณะกรรมการบริษัทวันนี้เป็นไปด้วยความเรียบร้อยดี ธีร์วัฒน์รู้สึกโล่งอกที่วันนี้ทั้งวันเขาไม่เห็นเอมี่เข้ามาที่บริษัท เขายิ้มขำๆพลางคิดในใจ เมื่อก่อนมีแต่เขาที่คอยตามตื้อเธอพอมาตอนนี้กลายเป็นเขาที่อยากจะวิ่งหนีจากเธอแทน ขณะที่เดินออกมาจากห้องประชุมพลันสายตาของเขาก็สะดุดเข้ากับหญิงสาวที่กำลังเดินตรงเข้ามาหาเขา “ ไงคะธีร์ วันนี้คุณคิดจะหลบเอมี่อีกไหม ประชุมเสร็จแล้วใช่ไหมคะ ” “ คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า พอดีผมกำลังรีบไม่มีเวลาคุยด้วย เอ่อ. คุณพัชรินทร์ วันนี้ผมมีตารางงานอะไรอีกบ้าง? ” ธีร์วัฒน์หันหลังกลับมาถามเลขาของเขาพลางขยิบตาให้เธอเป็นเชิงขอความช่วยเหลือ เธอนิ่งไปครู่ห

  สายตาคมกริบเป็นประกายด้วยความรักใคร่ขณะจ้องมองดูใบหน้าที่นอนหลับใหลไม่ได้สติของเธอท่ามกลางแสงไฟสลัวๆของโคมไฟบนโต๊ะข้างเตียง  เขาลุกขึ้นนั่งเบาๆเพราะเกรงว่าจะทำให้เธอตื่น  สายตามองดูถุงยางบนพื้นห้องที่เปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำสีขาวขุ่น  เขาก้มลงเก็บเอาไปทิ้งก่อนจะเดินออกจากห้องพักไป       ตอนนี้เวลาก็เกือบตีหนึ่งแต่เขายังไม่ง่วงเท่าไหร่  ธีร์วัฒน์ยืนสุบบุหรี่ไปเรื่อยๆ ด้วยอารมณ์ผ่อนคลายท่ามกลางความมืดสลัว  มีเพียงแสงไฟที่สว่างจากหลอดไฟด้านนอก  สายตามองดูทะเลที่มืดสนิทและเสียงคลื่นลมที่ซัดสาดเข้าหาชายฝั่ง  เขาชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นเมลดาเดินออกมาจากห้อง  เธอเดินเข้ามาโอบกอดเขาพร้อมกับซบใบหน้าแนบชิดกับแผลงอกเปลือยเปล่าของเขา              “ ดาตื่นมาไม่เห็นคุณที่เตียง  ยังไม่ง่วงเหรอคะ ”              “ อืม.. ก็ยังไม่ง่วงเท่าไหร่

“ สั่งมาให้แกไง ไม่รู้จะหาเรื่องอะไรชวนเธอคุยดี ” “ เออ.. ขอบใจว่ะ อยู่ดีๆก็ได้ลาภปาก น้องคนนี้ที่แกคุยให้ฟังใช่ไหม ” “ อืม.. คนนี้แหละ ” ตะวันพูดตอบ สายตายังคงมองดูเมลดา “ หน้าตาน่ารักอย่างนี้ มีแฟนแล้วมั้ง ” “ ก็แอบคิดแบบนั้นเหมือนกัน ขอเบอร์ดีไหมวะ” “ ก็ลองขอดูสิ ” ตะวันชำเลืองสายตาดูเธอ เขารู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อคิดว่าเมลดาจะเป็นคนยกเครื่องดื่มกับเค้กมากลับกลายเป็นพนักงานสาวอีกคนที่ยกเครื่องดื่มและเค้กมาเสิร์ฟแทน ตะวันพูดคุยกับพนักงานหญิงขณะที่พวกเขาทั้งคู่หันมามองทางเมลดา ก่อนที่พนักงานสาวจะเดินตรงเข้ามาหาเธอที่กำลังเก็บแก้วเครื่องดื่มอยู่ที่โต๊ะอีกมุมหนึ่ง “ ดา ลูกค้าโต๊ะนั้นบอกให้เธอไปหาหน่อย ” “ มีอะไรหรือเปล่าคะ ” “ ไม่รู้เหมือนกัน เห็นเขาบอกว่ามีเรื่องจะถามดาหน่อย ” เมลดาหันไปมองที่โต๊ะ ก่อนจะยกถาดเครื่องดื่มเข้าไปเก็บด้านหลังของร้าน และเดินเข้าไปที่โต๊ะที่ชายหนุ่มทั้งคู่กำลังมองเธออยู่เหมือนกัน “ มีอะไรหรือเปล่าคะ ” “ ขอโทษที่รบกวนคุณนะครับ ถ้าผมอยากจะขอเบอร์โทรของคุณหน่อยจะได้ไหมค