All Chapters of Love is Deep รักซึมลึก: Chapter 1 - Chapter 10

ณ ริมชายหาดทะเลหัวหินตอนเช้าตรู่ บรรยากาศค่อนข้างเงียบสงบ ผู้คนเบาบางตา หญิงสาวนั่งเหม่อมองดูพระอาทิตย์ขึ้น ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ ความสวยงามของวิวทิวทัศน์เบื้องหน้าไม่ได้ทำให้จิตใจเธอปลอดโปร่งหรือลดความหนักอึ้งให้เบาบางลงไปได้เลย เธอมองดูฟองคลื่นที่ซัดสาดเข้าหาหาดทราย เธอค่อยๆลุกขึ้นยืนก่อนจะเดินสาวเท้าก้าวเข้าไปหาน้ำทะเลเรื่อยๆ สายตาคู่นึงจับจ้องมองเธอมาสักพักใหญ่ๆ จากในร้านกาแฟที่ห่างจากที่เธออยู่ไม่มากนัก ชายหนุ่มสบถออกมาเสียงดังก่อนที่เขาจะรีบลุกขึ้นและวิ่งออกไปจากร้านตรงเข้าไปหาเธอ เขาวิ่งตามเธอลงไปในน้ำก่อนจะคว้าแขนเธอไว้แน่น เธอสะดุ้งตกใจจากแรงบีบกระชากจากฝ่ามือเขาก่อนจะเซถลาล้มลงในเกลียวคลื่นที่ซัดเข้ามาพอดี น้ำทะเลไหลเข้าทั้งปากและจมูกจนเธอไอสำลักออกมาหน้าดำหน้าแดง ก่อนที่เขาฉุดกระชากลากถูเธอขึ้นมาจากทะเล “ แค่กๆ โอ๊ยย คุณจะบ้าเหรอไง ปล่อยนะฉันเจ็บ ” พอทันทีที่ตั้งตัวได้เธอรีบตะโกนบอกเขาเสียงดัง เเววตาเขียวปัดมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยความไม่พอใจ “ โธ่โว๊ย! ถ้าจะฆ่าตัวตายช่วยไปตายไกลๆ ร้านผมหน่อยได้ไหม! ”เขาพูดเสียงดังก่อนจะจ้องหน้าเธอ ฝ่ามือเขายังจ

เช้านี้เธอมาถึงที่ร้านกาแฟเร็วกว่าเวลาปกติมากและสังเกตเห็นว่ามีคนอยู่ในร้านก่อนแล้ว เธอผลักประตูกระจกบานใหญ่เข้าไปและจ้องมองดูคนที่นั่งอยู่ในร้าน “อา..เป็นเขานั่นเอง” เธอมองเห็นเขานั่งอยู่โต๊ะตรงมุมด้านหน้าเค้าเตอร์ติดกับกระจกหน้าต่าง บนโต๊ะมีแก้วกาแฟร้อนวางอยู่ เมลดามองมุมที่เขานั่งก่อนจะหันไปดูที่ชายหาดด้านหน้า พลางคิดในใจ “ มิน่าล่ะ..ถ้ามองจากตรงนี้ก็ไม่แปลกใจที่เขาจะมองเห็นเธอ ” ธีร์วัฒน์หันมามองเธอ สายตาคมกริบของเขาจ้องมองสำรวจใบหน้าเรื่อยลงไปตามเรือนร่างของเธอ และมันทำให้คนที่ถูกมองรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ ยิ่งเพิ่มความรู้สึกประหม่าให้เธอมากขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่เขาจะเป็นฝ่ายเอ่ยทักขึ้นมาก่อน “มาเช้าจัง ดื่มกาแฟไหม?” “เอ่อ..ไม่เป็นไรค่ะ” “เริ่มงานเมื่อวานเป็นยังไงบ้าง เข้าใจและพอจะทำได้ไหม” “ก็ทำได้ค่ะ อาจจะยังไม่เข้าใจงานทั้งหมดดีแต่จะพยายามตั้งใจทำงานค่ะ ขอบคุณคุณธีร์ที่รับเข้าทำงานนะคะ เอ่ออ.. ดาขอตัวไปทำความสะอาดร้านก่อนนะคะ” เขาพยักหน้าตอบเธอก่อนจะยกแก้วกาแฟขึ้นมาดื่ม อยู่ๆ เธอก็รู้สึกเคอะเขินขึ้นมามิหนำซ้ำยังรู้สึกใจเต้นเเรงแปลกๆ กับสายตาของเข

ด้านในเป็นห้องสีขาวที่โล่งๆขนาดใหญ่ ด้านบนเป็นเพดานกระจกทรงกลมอยู่ตรงกลางที่มองขึ้นไปเห็นท้องฟ้า โต๊ะทำงานไม้ขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่มุมห้อง ผนังห้องมุมหนึ่งเป็นหน้าต่างกระจกบานใหญ่ที่มีผ้าม่านสีขาวปิดไว้ และยังมีเฟรมวาดรูปหลายๆอันที่วางกระจายตามมุมห้อง ฝีมือวาดรูปและลงสีของเขาอย่างกับพวกศิลปินมืออาชีพ เธอเดินดูรูปภาพสีน้ำและสีน้ำมันหลายๆภาพที่วางไว้ มีรูปภาพพวกวิวทิวทัศน์ทะเล 2-3 ภาพ แต่ส่วนใหญ่จะเป็นรูปผู้หญิงกึ่งนู้ดกึ่งเปลือยในอริยาบถแตกต่างกันไป เธอยืนมองดูรูปภาพพวกนั้นอยู่ครู่นึงด้วยความรู้สึกหวั่นใจแบบแปลกๆ ก่อนจะตกใจกับเสียงประตูห้องที่เปิดออกพร้อมกับร่างสูงโปร่งของธีร์วัฒน์ที่เดินเข้ามาในห้อง เขาเดินตรงไปที่โต๊ะทำงานก่อนจะยกเก้าอี้ที่มุมห้องมาวางไว้ตรงกลางห้อง และเดินเข้ามาหยุดยืนใกล้ๆเธอ “ เอ่อ.. คุณธีร์คงจะไม่ได้ให้ดามาเป็นแบบวาดรูปแบบรูปวาดพวกนี้ใช่ไหมคะ ” เธอถามเขาเบาๆ ไม่กล้าเงยหน้าขี้นมองสบสายตาเขา ธีร์วัฒน์ก้มลงมองดูใบหน้าแดงระเรื่อของเธอ “ ใช่ งานวาดแนวๆแบบนี้แหละ ” เธอเงยหน้าขึ้นมาจ้องเขา นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจกับคำตอบ

ธีร์วัฒน์ชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอกำลังยืนอยู่ที่หน้าต่างขณะที่คลุมผ้าสีขาวไว้ทั้งตัว เเสงแดดข้างนอกที่ส่องเข้ามาตกกระทบผ้าคลุมสีขาวเนื้อบาง ทำให้เขามองเห็นเงารูปร่างของเธอที่อยู่ใต้เนื้อผ้าอย่างชัดเจน ภาพที่เห็นมันช่างมีเสน่ห์เย้ายวนชวนสะกดสายตาราวกับมีแรงดึงดูด เขายืนนิ่งจ้องมองดูเธอสักพัก ดวงตาคมกริบของเขาเป็นประกายวูบไหวก่อนกลับมาเรียบเฉยเป็นปกติเหมือนเดิม เมลดาหันมามองดูเขาก่อนจะปิดผ้าม่านลงและเดินกลับไปนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อเป็นแบบให้เขาวาดรูปต่อ “ คุณช่วยโพสต์ท่าแบบเดิมแล้วดึงผ้าที่ต้นขาขึ้นอีกนิด ” เขามองดูเธอที่กำลังจัดแจงท่าทาง ก่อนจะลุกขึ้นเดินตรงเข้าไปหาเธอ ฝ่ามือเขาดึงผ้าคลุมที่ต้นขาเธอขึ้นก่อนจะเลื่อนฝ่ามือไปบริเวณแผ่นหลังของเธอ เขาจงใจลากปลายนิ้ว ค่อยๆ ลูบไล้แผ่วเบาจากกลางหลังลงไปจนถึงสะโพกกลมมน มองดูร่างบางของเธอที่สั่นสะท้านเล็กน้อยและใบหน้าที่แดงก่ำ เธอหันมาสบสายตากับเขาก่อนจะเบี่ยงตัวออกห่างจากปลายนิ้วของเขา “ เอ่อ.. คุณธีร์คะ ” เธอจ้องใบหน้าเรียบเฉยของเขาก่อนจะพูดชื่อเขาออกมาน้ำเสียงสั่นๆ “ มีอะไร? ” “ เอ่อ..เ

วันนี้เป็นวันหยุดของเธอและตามเคยที่เธอต้องไปเป็นแบบวาดรูปให้กับธีร์วัฒน์ เมลดาเดินมาหยุดตรงหน้าสตูดิโอของเขาฝ่ามือเล็กที่กำลังจับประตูชะงักไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเสียงทุ้มต่ำที่ทักดังมาจากด้านหลังของเธอ ธีร์วัฒน์นั่นเอง.. เขาเดินกลับขึ้นมาจากริมชายหาด เขาคงไปวิ่งออกกำลังกายมาเธอมองดูเสื้อกล้ามสีขาวที่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อที่แนบสนิทกับแผลงอกกว้างกำยำของเขา เสียงหอบหายใจเบาๆ และเม็ดเหงื่อที่ซึมอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาของเขา ดูมีเสน่ห์ชวนมองจนเธออดใจที่จะมองดูเขาไม่ได้ เมลดาเบือนหน้าไปทางอื่นเล็กน้อยเมื่อเห็นรอยยิ้มตรงมุมปากของเขาขณะสายตาคมกริบมองจ้องสบตากับเธอ “ เข้ามาสิ คุณไปนั่งรอผมในห้องก่อนนะ ผมขอตัวไปอาบน้ำแบ้บนึง ” เขาไม่พูดเปล่าพลางถอดเสื้อกล้ามที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อออกเผยให้เห็นกล้ามเนื้อซิกแพคแน่นบนแผลงอกกว้างที่ตอนนี้ยืนอยู่ใกล้เธอแค่คืบ เธอเดินถอยหลังออกห่างจากเขาโดยอัตโนมัติ หน้าแดงระเรื่อขณะจ้องมองดูเขาไม่วางตา “ เอ่อ.. ได้ค่ะ ” “ คุณทานข้าวมาหรือยัง ทานอะไรก่อนไหมผมจะให้แม่บ้านซื้อโจ๊กมาให้ ” “ ดาทานมาแล้วค่ะ เชิญคุณธีร์ตามสบายเถอะค่ะ” เธอพ