All Chapters of Love is Deep รักซึมลึก: Chapter 11 - Chapter 20

“ ฟังจากที่คุณเล่ามาไอ้หมอนั่นต้องเป็นพวกโรคจิตแน่ๆ ตอนนี้มันยังทำงานที่บริษัทอยู่ไหม ผมขอชื่อนามสกุลของมันหน่อย บริษัทที่คุณเคยทำงานเป็นบริษัทในเครือของครอบครัวผมเอง ” “ คุณธีร์คะ ดาเพิ่งเจอมันที่ร้านของคุณเมื่อวาน ช่วงนี้มีหลายๆบริษัทมาจัดสัมมนาที่นี่ ดาคิดว่าเขาน่าจะยังทำงานที่บริษัทเดิม ” ธีร์วัฒน์เริ่มเข้าใจแล้วว่าอาการและท่าทีแปลกๆของเธอในช่วงนี้สาเหตุเป็นเพราะอะไร “ ช่วงนี้คุณมาพักกับผมที่นี่ก่อนได้ไหม ผมคิดว่ามันไม่ปลอดภัยถ้าคุณจะอยู่คนเดียว รอผมจัดการไอ้หมอนั่นเรียบร้อยแล้ว คุณค่อยกลับไปพักที่อพาร์ทเม้นท์เหมือนเดิม ” “ เอ่ออ.. ดาคิดว่ามันไม่ค่อยเหมาะมั้งคะ เดี๋ยวดาไปขอพักกับเจนก่อนก็ได้ จบสัมมนาแล้วเขาคงกลับไปกรุงเทพ คงไม่มีเรื่องอะไรหรอกค่ะ ” “ ถึงไปพักกับเจนก็มีแต่ผู้หญิง เวลามีอะไรเกิดขึ้นมันจะไม่ปลอดภัย ดูจากอาการของหมอนั่นมันไม่น่าจะเป็นพวกโรคจิตแบบธรรมดา มาพักกับผมเถอะ ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรคุณ แต่..ถ้าคุณเต็มใจมันก็อีกเรื่องนึง ” เขาพูดเสียงเบาในตอนท้ายของประโยค เมลดาหันไปจ้องหน้าเขา เธอได้ยินทุกคำพูดของเขาแต่เธอก็ยั

เสียงทักดังมาจากข้างหลังเธอ ร่างบางสะดุ้งตัวสั่นด้วยความตกใจ หัวใจเธอเต้นเร็วแรงจนเหมือนจะทะลุออกมาจากอก เธอจำเสียงพูดนี้ได้ดี ก่อนจะหันกลับมาดู เขายิ้มออกมาเล็กน้อยและสายตาที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหายขณะมองจ้องสำรวจเธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า “ แก.. เข้ามาได้ยังไง อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วยยย ” เมลดาตะโกนออกมาเสียงดังก่อนจะรีบวิ่งไปที่ประตูด้านหน้าของร้าน แต่ความเร็วของการก้าวเท้าของเธอก็ยังเร็วไม่เท่าความไวของเขา ฝ่ามือใหญ่คว้าหมับเข้าที่แขนของเธอ แรงกระชากอย่างแรงทำให้เธอเซถลาล้มลงกับพื้นห้อง ก่อนที่มันจะตามขึ้นไปนั่งคร่อมตัวเธอเอาไว้ ฝ่ามือใหญ่บีบเคล้นข้อมือทั้งสองข้างของเธอทั้งอย่างแรง ใบหน้าเมลดาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บก่อนจะร้องออกมาเสียงดัง ขณะที่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความตื่นตระหนกขณะมองดูใบหน้าและรอยยิ้มเย้ยหยันของผู้ชายที่กำลังนั่งค้ำตัวเธออยู่ “ จุ๊ๆ เงียบซะถ้าไม่อยากให้กูทำอะไรมึงกลางร้านนี่ ร่านนักนะทีกับกูทั้งขัดขืนสารพัดทีกับไอ้นั่นยอมพลีกายให้มันง่ายขนาดนั้น กูตามดูพวกมึงตั้งแต่เมื่อวาน คงเอากับมันทั้งคืนเลยสิ เพราะมั

  ธีร์วัฒน์เดินไปหย่อนตัวนั่งลงที่กล่องใส่สินค้าที่วางอยู่ ฝ่ามือของเขาล้วงบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบขณะที่สายตาแข็งกร้าวยังคงจ้องมองดูร่างผู้ชายที่นอนอยู่บนพื้นที่ตอนนี้เริ่มรู้สึกตัว ร่างกายเขาขยับตัวขลุกขลักก่อนจะดิ้นไปมากับพื้น         “จับมันลุกขึ้น”       ร่างของผู้ชายคนนั้นถูกดึงขึ้นมานั่งลงในท่าคุกเข่า ใบหน้าของเขาส่ายไปมาพร้อมๆ ตัวที่สั่นงันงกด้วยความหวาดกลัว รอยยิ้มกระตุกขึ้นที่มุมปากของธีร์วัฒน์ขณะยืนมองดูท่าทางตื่นกลัวของผู้ชายที่นั่งคุกเข่าอยู่ข้างหน้า         “ทีอย่างงี้มึงยังรู้จักกลัว ทีทำกับผู้หญิงตัวเล็กๆ ไม่มีทางสู้ล่ะมึงเก่งนัก”        กำปั้นหนักๆ ต่อยเข้าไปที่ใบหน้าผู้ชายคนนั้นอย่างแรง เลือดสีแดงสดค่อยๆ ไหลซึมออกจากมุมปาก ฝ่ามือใหญ่ของธีร์วัฒน์ที่จับกระชากคอเสื้อของเขาไว้แน่น ก่อนที่กำปั้นหนักๆ จะต่อยเข้าไปที่ใบหน้าอีกหลายครั้งส่งผลให้ผู้ชายคน

       “ใช่ ส่วนมากผมก็ดื่มหมดทั้งเหล้าทั้งเบียร์แต่ก็ไม่บ่อย แต่ไวน์นี่เป็นข้อยกเว้น ผมดื่มได้เรื่อยๆ ดื่มแล้วมันก็หลับง่ายขึ้นด้วย”        “คุณเป็นคนหลับยากขนาดนั้นเลยเหรอคะ”        “ใช่ ผมเลยต้องพึ่งของพวกนั้นช่วย พวกเทียนหอมเอย ไวน์เอย แต่ถ้าเหนื่อยมากๆ ก็หลับไวหน่อย”       “ไว้ว่างๆ ผมอยากจะพาคุณไปเที่ยวให้ทั่วหัวหิน ที่นี่นอกจากจะมีดีที่ทะเลสวยแล้วยังมีที่เที่ยวดีๆ อีกเยอะ”       “โอเคค่ะ ตั้งแต่ดามาที่นี่ยังไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนเหมือนกัน”       เมลดายิ้มกว้างให้เขาก่อนจะหันหน้ากลับไปมองดูทะเลที่ตอนนี้มืดจนแทบจะมองอะไรไม่เห็นนอกจากแสงไฟของพวกเรือหาปลาและเสียงคลื่นที่ซัดเข้ากระทบชายฝั่ง ความเครียดที่สะสมมาสักพักใหญ่ทั้งเธอและเขานั่งดื่มไวน์สักพักใหญ่ๆ ก่อนที่ธีร์วั

 เขายิ้มออกมาอย่างพอใจเมื่อเห็นปฎิกิริยาที่ไม่ได้ขัดขืนและยังโอนอ่อนผ่อนตามของเธอ  ริมฝีปากของเขาเม้มบดริมฝีปากบางหลายครั้งก่อนจะค่อยๆเลื่อนลงมาสัมผัสลำคอขาวๆของเธอ     ผ้าคลุมสีขาวที่ปกปิดเรือนร่างเธอตอนนี้เลื่อนหลุดลงไปกองกับพื้นพร้อมๆกับกางเกงในตัวจิ๋ว ปลายลิ้นของเขาเลื่อนเข้าสัมผัสคลอเคลียดูดเลียบนปลายยอดอกสีชมพูของเธอด้วยความหลงใหล ก่อนที่ใบหน้าจะค่อยๆเลื่อนต่ำลงมาหยุดตรงกลางหว่างขาของเธอ  ร่างบางสั่นเกร็งเมื่อลิ้นร้อนๆของเขาสัมผัสแทรกเข้าไปในร่องของเธอ           “ อื้ออ คุณธีร์ อย่าตรงนั้นมัน ..อ๊าา ”      เสียงร้องครวญครางของเธอดังออกมาเป็นระยะเมื่อเขายังคงสาละวนขยับปลายลิ้นเข้าออกอยู่ที่เดิมมาสักพัก สะโพกบางบิดสั่นเกร็งด้วยความเสียวซ่านราวกับจะขาดใจ       “ คุณธีร์ พอเถอะ อื้ออ.. ดาจะไม่ไหวแล้ว   ”       &