Semua Bab One Night แล้วไง…ก็จะเอา (หมาเด็กไม่ยอม): Bab 31 - Bab 40

“ไม่มีอะไรครับ ผ่านได้เลยค้าบ”กลายเป็นว่าตอนนี้ทั้งสี่คนไม่มีใครได้ไปเรียนเลยเพราะรอโมเน่ที่สลบไสลฟื้นตัว จนเวลาผ่านไปชั่วขณะหนึ่ง เปลือกตาของโมเน่ค่อย ๆ ขยับ แล้วลืมตาขึ้นมา เธอมองดูรอบ ๆ ก็พบว่าตอนนี้เธอกลับมาที่คอนโดเรียบร้อยแล้ว โดยมีชายหนุ่มคอยเอาผ้าชุบน้ำเช็ดตัวอยู่ข้าง ๆ แถมมีกระเป๋าน้ำร้อนท

เมื่อถึงเวลาเย็นทั้งสามคนเดินทางไปยังห้างสรรพสินค้าที่คิรัณพาโมเน่ซื้อกระเป๋าเพราะเป็นห้างที่ใกล้ที่สุดและมีของกินให้เลือกเยอะมาก“หนูอยากกินอะไรคะ” โมเน่ที่เดินควงแขนกับคาเทียร์กันสองคนและมีชายหนุ่มคิรัณทำหน้าที่เป็นสารถีคอยเดินตามอยู่ไม่ห่างกำลังเลือกว่าจะกินอะไรกันดีอยู่สองคน“คาเทียร์อยากกินอาหา

“ป๊าบ” “นายนี่นะ เรตติ้งตกทำไง” เธอแกล้งบ่นไปงั้น ๆ เพราะในชีวิตจริงเธอไม่เคยปกปิดว่าเป็นอะไรกัน หากใครถามก็ตอบตามความจริง แต่แค่ไม่ได้ลงโซเชียลเท่านั้นเอง เพราะยังไม่อยากเปิดตัวขนาดนั้น “ผมควรพูดมากกว่า นี่ผมก็ลงเหมือนกัน” “ย่ะ ตายแล้ว” เธอลืมไปว่ามีแม่เป็นเพื่อน

“พี่คิรัณ แวะคาเฟ่นี้ให้น้องหน่อย น้องจะพาที่โมเนกินเค้กและก็ถ่ายรูป” เด็กสาวที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นไกด์จำเป็นบอกแก่พี่ชายที่ทำหน้าที่ขับรถไปส่งเธอที่บ้านสวนจังหวัดกาญจนบุรี “ได้สิ โลมายัง” คิรัณที่ตอนนี้ทำหน้าที่เป็นคนขับรถให้สองสาวถามขึ้น “เรียบร้อย พี่ไม่ต้องรีบหรอก แม่ไม่อ

ผ่านมาหลายวันแล้วที่คิรัณลงรูปบนไอจี เพื่อนที่อยู่ในไอจี หรือแก๊งที่เคยไปเที่ยวกับโมเน่ต่างเข้ามาแซวว่าในที่สุดเจ้าของก็มีหมาหวง ซึ่งก็ฟังดูแปลก ๆ แต่ก็นั่นละ เพื่อนเธอแซวมา โมเน่ก็ได้แต่ยิ้มขำ ๆ ไป แต่เพื่อนรักอย่างโกโก้นี่สิที่โมเน่เหมือนจะจับไต๋ได้เรื่องที่แอบคบกับพอตเตอร์ยังคงเป็นปริศนาที่ไม่ยอม