Todos os capítulos de แฟนกำมะลอที่ไม่มีสิทธิ์รัก: Capítulo 11 - Capítulo 20

หนึ่งอาทิตย์ต่อมาในขณะที่ลิเดียกับกิ๊บกำลังยืนรอรถหน้ามหาวิทยาลัยอยู่นั้นก็มีรถหรูคันหนึ่งเคลื่อนตัวเข้ามาจอดตรงที่สองสาวยืนอยู่ เบสเปิดประตูลงจากรถแล้วเดินมายืนอยู่ตรงหน้าของลิเดียพร้อมกับเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มบางๆ“สวัสดีครับลิเดีย แล้วเพื่อนของลิเดียชื่ออะไรครับ” เบสพูดกับลิเดียแล้วหันไปถามกิ๊บที่ยืนอยู่ข้างลิเดีย ก่อนกิ๊บจะเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม“ชื่อกิ๊บค่ะ”“พี่ชื่อเบสนะ เป็นเพื่อนของไอ้พีร์ ลิเดียกับกิ๊บเคยเห็นพี่ใช่ไหม”“เคยเห็นค่ะ” ลิเดียกับกิ๊บตอบพร้อมกัน พวกเธอรู้ว่าเบสเป็นเพื่อนของพีรวัสเพราะเธอเคยเห็นพีรวัสกับเบสและเพื่อนอีกคนนึงเดินอยู่ในมหาวิทยาลัยด้วยกันบ่อยๆ“พี่กำลังจะกลับบ้านพอดี น้องๆกำลังรอรถจะกลับบ้านกันใช่ไหม”“ใช่ค่ะ” ลิเดียตอบด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ“งั้นทั้งสองคนก็ขึ้นรถเถอะ เดี๋ยวพี่ไปส่ง”กิ๊บหันมามองตาลิเดียด้วยท่าทีอยากถามว่าจะเอายังไง“น้องกลับกับพี่ดีกว่านะ พี่ยินดีอยากจะไปส่งน้องมากๆ” สองสาวมีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนที่กิ๊บจะพูดออกไป“พวกเราให้พี่เบสไปส่งก็ได้ค่ะ”“งั้นก็ขึ้นรถเลยครับ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เปิดประตูด้านหน้าแล้วพูดกับลิเดีย“ลิเดียนั่งหน้าก็ได้นะ” ลิเดียห

สองเดือนผ่านไปเป็นเวลาสองเดือนแล้วที่พีรวัสกับเอมคบกันในสถานะแฟนผับแห่งหนึ่งวันนี้พีรวัสกับเอมพากันมาดื่มที่ผับ เมื่อเขาเห็นว่าแฟนสาวของตัวเองที่นั่งข้างๆเริ่มมีอาการมึนเมาจึงเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล“จะกลับเลยไหม”“กลับเลยค่ะ คืนนี้พี่พีร์ไม่ต้องไปส่งเอมที่บ้านนะคะ”“…” ใบหน้าหล่อเหลาขมวดคิ้วงุนงงกับสิ่งที่แฟนสาวบอก“แม่เอมไปงานศพญาติที่ต่างจังหวัด ค้างที่โน่นสามวัน ดังนั้นคืนนี้เอมจะไปนอนกับพี่พีร์ที่คอนโดนะคะ”“อ๋อ ได้สิ งั้นก็กลับกันเถอะ” ว่าแล้วชายหนุ่มก็ลุกขึ้นเต็มความสูงแล้วประคองร่างระหงของแฟนสาวพากันออกไปขึ้นรถและมุ่งหน้ากลับคอนโดก่อนถึงคอนโดพีรวัสก็จอดรถหน้าร้านสะดวกซื้อ เอมเมื่อเห็นอย่างนั้นจึงเอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงยานๆ“พี่พีร์จอดรถทำไมคะ”“พี่จะลงไปซื้อของสักหน่อย เอมจะเอาอะไรบ้าง”“ไม่ค่ะ พี่ไปซื้อของเถอะ” ว่าแล้วร่างสูงก็ลงจากรถแล้วสาวเท้าเข้าไปในร้านสะดวกซื้อ เขาหยิบถุงยางอนามัยสามกล่องพร้อมจ่ายเงิน เสร็จแล้วเขาก็หยิบกล่องถุงยางอนามัยใส่ในกระเป๋ากางเกง ก่อนจะเดินออกไปขึ้นรถมุ่งหน้าไปยังคอนโดที่อยู่ไม่ไกลคอนโดเมื่อเข้ามาในห้องคอนโดหรู ชายหนุ่มก็พาแฟนสาวเข้

“เดียไม่ได้เหนื่อยกับการทำงานบ้านค่ะ แต่เดียเหนื่อยที่ต้องเทียวไปเทียวมาระหว่างบ้านกับที่นี่ ตอนที่แฟนพี่มานอนค้างค่ะ”“…” เขาชะงักและแววตาอ่อนแสงลงเมื่อรู้เหตุผลของเธอ ที่เธอบอกว่าเหนื่อยก็เห็นสมอยู่หรอก เพราะเอมจะเข้ามานอนค้างที่นี่ทุกอาทิตย์ ซึ่งหลายเดือนมาแล้วที่ลิเดียต้องกลับบ้านเวลาเอมจะเข้ามาที่นี่ พอเอมกลับบ้านเขาก็โทรไปบอกให้ลิเดียกลับคอนโด“เดียรู้สึกเหมือนกับว่าตัวเองเป็นผู้กระทำความผิดอย่างนั้นแหละ ที่ต้องคอยหลบๆซ่อนๆ ไม่ให้แฟนของพี่เห็นเดีย”“ฉันแค่ไม่อยากให้เอมต้องรู้สึกไม่สบายใจที่เห็นเธออยู่ที่นี่กับฉัน”“ถ้าอย่างนั้นเพื่อความสบายใจของแฟนพี่ เดียจะย้ายกลับไปอยู่ที่บ้านค่ะ” พูดจบเธอก็หันหลังให้เขาแล้วเดินเข้าห้องนอนไปพีรวัสมองตามแผ่นหลังบางด้วยความรู้สึกหลากหลายเมื่อคิดว่าเธอที่อยู่กับเขามาสองปี ทำอาหารให้เขาทาน ซักผ้ารีดผ้าให้เขา และทำงานบ้านในห้องคอนโดนี้อย่างไม่ขาดตกบกพร่องต้องย้ายออกไปจากที่นี่แล้วแต่พอคิดไปถึงแฟนสาว ถ้าลิเดียย้ายกลับไปอยู่ที่บ้าน เอมก็ไม่ต้องมาเห็นเธออยู่ที่นี่ เพราะถ้าวันดีคืนดีเกิดเอมมาหาเขาที่คอนโดโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า อาจจะทำให้สองสาวเจอกันก็ไ

วันต่อมาบริษัทของเบสร่างบางสมส่วนของลิเดียที่อยู่ในชุดเดรสดูดีขึ้นลิฟต์มายังชั้นผู้บริหารที่เป็นห้องทำงานของเบสเรียวขาสวยก้าวเข้ามายังหน้าห้องทำงานของรุ่นพี่หนุ่ม หญิงสาวทำท่าจะยกมือขึ้นเคาะประตู แต่ทันใดนั้นเธอต้องลดมือลงเมื่อประตูด้านในถูกเปิดออกมาจากร่างสูงของใครคนหนึ่งและกลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยก็ลอยเข้ามาเตะจมูกเล็กได้รูปของเธอใบหน้างดงามแหงนมองร่างแกร่งที่สูงกว่าเธอเกือบสามสิบเซนติเมตร เมื่อเห็นว่าเป็นอดีตแฟนกำมะลอของเธอ"..." ก็ถึงกับชะงักอึ้งไปเพราะไม่คิดว่าจะได้มาเจอเขาที่นี่"..." ในขณะที่พีรวัสที่มาคุยธุระกับเบสก็ชะงักไปเช่นกันเมื่อได้มาเจอกับอดีตแฟนกำมะลอที่นี่พลางคิดว่าเธอมาที่นี่ทำไม ก่อนลิเดียจะเรียกสติของตัวเองพร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงและสีหน้าปกติ"ขอโทษค่ะ" พูดจบร่างสวยก็เดินผ่านร่างสูงเข้าไปหารุ่นพี่หนุ่มในห้องทำงาน ก่อนที่เรียวขายาวจะสาวเท้าไปเข้าลิฟต์และลงชั้นล่างไปขึ้นรถหรูพร้อมกับมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาลเอกชนที่เป็นธุรกิจของครอบครัวเขาด้านเบสกับลิเดีย"สวัสดีค่ะพี่เบส" เธอยกมือไหว้รุ่นพี่หนุ่มที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน เบสรับไหว้ด้วยรอยยิ้มพลางเอ่ย"นั่งก่อนสิ"

“เดียเจ็บ อย่าพยายามเลย มันเข้าไม่ได้หรอก” ใบหน้าของเธอบิดเบี้ยวเพราะรู้สึกเจ็บเมื่อเขาพยายามสอดความเป็นชายที่มีขนาดใหญ่เข้ามาในส่วนบอบบางของเธอ“รู้ได้ไงว่ามันเข้าไม่ได้” เขาว่าพลางกดแท่งร้อนที่มีขนาดใหญ่เกินมาตรฐานของชายไทยเข้าไปเรื่อยๆ ถึงแม้มันจะเข้ายากแต่เขาก็กัดฟันจนสันกรามปูดนูนพลางดันความเป็นชายเข้าไปจนสุดความยาวเท่าที่มีได้สำเร็จสวบ กึก“อ อ๊ะ!” เธอร้องออกมาเสียงหลงด้วยความเจ็บและจุกเสียดท้องน้อยเมื่อตัวตนของเขาที่มีขนาดเกือบเท่าแขนของเธอถูกดันเข้ามาสุดจนชนกับมดลูกของเธอ พีรวัสกดแช่ตัวตนไว้อย่างนั้นเมื่อเห็นว่าเธอรู้สึกเจ็บเนื่องจากเป็นครั้งแรกของเธอ“อ อืม” เสียงทุ้มคำรามด้วยความรู้สึกเสียวซ่านและรู้สึกดีเมื่อด้านในของเธอตอดรัดลำเอ็นของเขาแน่นหนึบเมื่อเขารู้ว่าด้านในของเธอน่าจะปรับสภาพกับขนาดของเขาได้แล้วก็เริ่มขยับแก่นกายเข้าออกอย่างแช่มช้า เมื่อเห็นว่าท่อนเอ็นขยับได้ง่ายขึ้นมาหน่อยสะโพกสอบก็กดท่อนเอ็นขนาดมหึมาเข้าไปในร่องสวาทที่เขาก็รู้ว่าไม่เคยผ่านชายใดมาก่อนอย่างเร่งเร้าจนเกิดเสียงของเนื้อหน้าขากระทบกันดังลั่นไปทั้งห้องกว้าง พร้อมกับเสียงหัวเตียงที่กระทบกับฝาผนังอย่างร