บททั้งหมดของ สัมพันธ์ร้ายกลายเป็นรัก: บทที่ 11 - บทที่ 20

บ้านม่านไหมวันต่อมาม่านไหมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดเข้าไปในแอปของธนาคาร พร้อมกับกดเข้าไปในเมนูของเงินกู้ เมื่อเห็นยอดตัวเลขของดอกเบี้ย พลันความตึงเครียดก็แล่นเข้ามาในสมองในทันทีทันใด“เฮ้อ” เธอวางโทรศัพท์ลงแล้วถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างหนักอกหนักใจนนนี่ที่เข้ามาเห็นเพื่อนตัวเล็กมีสีหน้าเคร่งเครียด จึงเดินเข้ามาหย่อนตัวนั่งข้างๆ พร้อมกับเอ่ยถาม“คิดมากเรื่องอะไรอยู่เหรอ”“นนนี่! เราตกใจหมดเลย” เธอตกใจเมื่อนนนี่เข้ามาเงียบๆ“ฉันได้ยินเธอถอนหายใจ เครียดเรื่องอะไรอยู่เหรอ หรือว่าเครียดเรื่องเงินอีก”“ใช่ จากที่เมื่อก่อน รายได้ที่ได้มา ก็ใช้จ่ายแบบเดือนชนเดือนอยู่แล้ว พอมาช่วงนี้เราต้องจ่ายไปกับค่าไปฝากท้องอีก ก็เลยยิ่งหนักเข้าไปใหญ่” เธอพูดด้วยสีหน้ามีความกังวลและตึงเครียด นนนี่ที่รู้สึกเห็นใจจึงพูดขึ้น“ฉันว่าเธอควรไปขอความช่วยเหลือจากคุณณัฏฐิวัชรดีกว่านะ เธอจะได้ไม่ต้องเครียดอยู่แบบนี้ไง ความเครียดมันส่งผลต่อเด็กในท้องด้วยนะ”“เราทำแบบนั้นไม่ได้หรอกนนนี่ เรารู้สึกละอายใจน่ะ ถ้าอยู่ๆไปขอเงินจากเขา ตอนนี้เรายังเป็นหนี้เขาตั้งหกหมื่นกว่าอยู่เลยนะ”“ถ้าเธอไปบอกว่าท้องกับเขา ฉันว่าเขาต้องช่

วันต่อมาหลังจากที่ดราก้อนจัดการปิดหนี้ให้ม่านไหมทั้งหมด ธนาคารก็คืนโฉนดบ้านให้หญิงสาว ก่อนที่ดราก้อนจะพาเธอไปขึ้นรถและมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารชื่อดังร้านอาหารเมื่อทั้งสองพากันมานั่งที่โต๊ะ โอ๊ตที่วันนี้เข้ามาดูร้านสาขานี้ เมื่อเห็นม่านไหมจึงเดินเข้ามาทักทายด้วยรอยยิ้ม“ม่านไหม ไปไหนกันมาเหรอ”“ไปทำธุระที่ธนาคารมาค่ะ บังเอิญจังเลยที่คุณโอ๊ตก็เข้ามาสาขานี้พอดี” เธอพูดพร้อมรอยยิ้มตามประสา ร่างสูงที่นั่งฝั่งตรงข้าม เมื่อเห็นร่างบางคุยกับเจ้าของร้านและยิ้มให้กันอย่างสนิทสนมก็เผลอแสดงอาการหงุดหงิดออกมา“ผมมีเรื่องอยากจะคุยกับม่านไหมอยู่พอดี งั้นเอาเป็นว่าให้ม่านไหมทานข้าวเสร็จก่อน แล้วค่อยคุยกันก็ได้”“ได้ค่ะ”โอ๊ตหันไปมองดราก้อนพร้อมส่งยิ้มตามมารยาทในฐานะที่เป็นเจ้าของร้าน แล้วหันมาพูดกับม่านไหม“เชิญสั่งอาหารได้ตามสบายเลยนะ” พูดจบโอ๊ตก็เดินออกไป ก่อนที่ดราก้อนกับม่านไหมจะจัดการสั่งอาหารเวลาต่อมาเมื่อทั้งสองรับประทานอาหารเสร็จ คนตัวเล็กก็พูดกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่นั่งฝั่งตรงข้าม“คุณณัฏฐิวัชรคะ ฉันขอไปคุยธุระกับคุณโอ๊ตก่อนนะคะ”“มีธุระอะไรที่จะต้องคุยกันอีก ก็ในเมื่อจะลาออกจากร้านขอ

เมื่อดราก้อนเปิดประตูเข้ามาในห้องนอน ม่านไหมที่ยังนุ่งผ้าขนหนูอยู่เพราะเธอเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เมื่อเห็นคนตัวสูงจึงเบิกตากว้างอย่างตกใจ พร้อมกับอุทานออกไป“คุณดราก้อน!”“หึ รู้จักชื่อเล่นของฉันแล้วเหรอ” ใบหน้าหล่อเหลาหัวเราะเบาๆในลำคอพร้อมกับยกยิ้มถาม พลางขายาวก้าวเข้าไปหาร่างเล็กขาวเนียนที่พันไว้ด้วยผ้าขนหนูสีขาวสะอาดตา“คุณดราก้อน ขะ เข้ามาทำไมเหรอคะ” เธอถามเสียงสั่น นัยน์ตาสีหวานฉายแววหวั่นวิตก พลางฝ่าเท้าเล็กก้าวถอยหลังอย่างระมัดระวัง“รู้ชื่อเล่นของฉันได้ยังไง”“ฉันได้ยินผู้หญิงที่มากับคุณเรียกชื่อคุณเมื่อตอนเย็นค่ะ”“เพิ่งอาบน้ำเสร็จเหรอ” เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอแล้วถาม“ค่ะ” ม่านไหมจะก้าวถอยหลังอีกก้าว แต่แผ่นหลังของเธอชนกับผนัง ก่อนฝ่ามือหนาข้างหนึ่งจะยกขึ้นยันกับผนังข้างหัวของเธอ พร้อมกับพูดออกไปด้วยน้ำเสียงสากพร่า“ช่วยฉันหน่อยสิ”“จะให้ฉัน ชะ ช่วยอะไรเหรอคะ” เธอถามด้วยน้ำเสียงสั่น สีหน้าตื่นๆ“ช่วยทำให้ฉันหายจากอาการนี้ที” ว่าจบ ใบหน้าหล่อเหลาก็ก้มลงไปจูบที่ซอกคอขาวพร้อมกับซุกไซ้อย่างไม่เบานัก เพราะความต้องการของเขาตอนนี้มันมีมากเกินจะหักห้ามใจ เขาบดเบียดแก่นกายแข็งไปยังกลางกา

ในขณะที่เธอนอนยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่นั้น ร่างแกร่งก็เริ่มขยับตัวเล็กน้อย ฝ่ามือใหญ่ค่อยๆเลื่อนขึ้นไปบีบขยำสองเต้าอวบอิ่มเบาๆ จึงทำให้ม่านไหมรู้สึกปั่นป่วนไปหมด ร่างกายเธอสั่นเล็กน้อย พลางคิดว่าไหนเขาบอกว่าจะไม่ทำแบบนั้นไงม่านไหมจับมือของเขาที่กำลังฟอนเฟ้นหน้าอกของเธอ แต่ดราก้อนก็ยิ่งบีบเคล้นแรงขึ้นอีกหน่อย พร้อมกับเสียงทุ้มที่เอ่ยออกมาอยู่ตรงใบหูขาวสะอาดของเธอ“นมใหญ่ล้นฝ่ามือฉันไปมากเลยนะ ตอนที่ฉันได้จับที่โรงแรม ไม่ได้ใหญ่ขนาดนี้”“…” ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวเมื่อเขาพูดอย่างนั้น เขาจำได้ด้วยเหรอว่าตอนนั้นเมื่อสามเดือนก่อนกับตอนนี้ ขนาดหน้าอกของเธอมีขนาดใหญ่ขึ้น เธอรู้ดีว่าหน้าอกของเธอใหญ่ขึ้น หลังจากตั้งครรภ์“เพราะท้องใช่ไหม นมถึงได้ใหญ่” ปากหยักว่า แต่มือของเขาก็ไม่ยอมผละจากสองเต้าอวบอั๋น“…”“เธอชอบใช่ไหมที่ฉันจับนมเธอแบบนี้”“ไม่ได้ชอบ”“ไม่ได้ชอบ แต่นอนนิ่ง” รอยยิ้มมุมปากผุดขึ้นบนใบหน้าหล่อสะอาดสะอ้านคนตัวเล็กที่ได้ยินอีกคนพูด จึงขยับตัวทำท่าจะลุกเพื่อไม่ให้เขาเข้าใจว่าเธอชอบให้เขาจับ แต่เขารั้งเธอไว้พร้อมกับพูดออกไป“นี่แค่หกโมงเองนะ จะลุกแล้วเหรอ”“ฉันไม่ได้ชอบให้คุณจับค่ะ”“หยอก

หนึ่งชั่วโมงผ่านไปดราก้อนที่เห็นว่าคนตัวเล็กยังไม่เข้ามานอนก็ลงจากเตียงแล้วออกไปดู จึงเห็นว่าเธอยังก้มหน้าดูโทรศัพท์อยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นขายาวจึงก้าวเข้ามายืนตรงหน้าเธอ พร้อมกับพูดออกไปด้วยความหงุดหงิดเล็กน้อย“ทำไมถึงไม่เข้าไปนอน จะดูอะไรนักหนา”“ก็ฉันยังไม่ง่วงนี่คะ ถ้าคุณง่วงก็นอนก่อนสิ”“เข้าไปนอนได้แล้ว”“ไม่ค่ะ รอให้ง่วงก่อนแล้วค่อยเข้าไปนอน”“เข้าไปตอนนี้เลย” พูดจบชายหนุ่มก็ก้มลงอุ้มร่างนุ่มนิ่มขึ้นมาแนบอกแล้วพาไปยังห้องนอน“คุณดราก้อน ฉันบอกว่ายังไม่ง่วงไง ปล่อยนะคะ”“คนท้องห้ามนอนดึก นี่ก็สี่ทุ่มแล้วนะ เธอควรจะเข้านอนให้เร็วหน่อย เพราะเด็กในท้องจะได้แข็งแรง”“ฉันรู้ค่ะว่าควรนอนเวลาไหน”เขาวางร่างบางลงบนเตียงแล้วพูด“สี่ทุ่มเป็นเวลานอนที่ดีที่สุด ไม่เร็วไปและไม่ดึกไป” ว่าแล้วเขาก็ล้มตัวนอนข้างเธอ หญิงสาวดึงผ้านวมขึ้นมาห่มแล้วนอนนิ่งๆ เธอเริ่มหายใจไม่ทั่วท้องเมื่อเขามานอนข้างๆ ทันใดนั้นร่างสูงก็ตะแคงมาทางร่างบอบบาง เขายกแขนขึ้นมาวางบนหน้าอกอวบอิ่ม จึงทำให้เธอนอนตัวเกร็งดราก้อนเลื่อนฝ่ามือมาบีบขยำสองเต้าอวบอัดพลางขยับใบหน้าเข้ามานัวเนียยังซอกคอขาวที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆในขณะที่หั