All Chapters of FWB ที่แปลว่าเมีย: Chapter 21 - Chapter 30

“รอบนี้ฉันจะยังไม่ให้เธอเสร็จด้วยลิ้น แต่ฉันอยากให้เธอเสร็จกับของฉันก่อน” พูดจบเขาก็จับท่อนเอ็นยาวใหญ่แล้วถูไถไปบนร่องกลีบและเม็ดเกสรซ้ำๆอยู่ห้าหกครั้งเพื่อปลุกอารมณ์ ก่อนจะสอดใส่เข้าไปในร่องรักสีหวานทีเดียวจนมิดลำ สวบ “อา เสียวมาก” เสียงทุ้มครางต่ำด้วยความเสียวซ่าน แค่ได้สัมผัสกับโพรงอ่อนนุ่มก็ทำให้เขาเสียวไปทั่วสรรพางค์ ร่างแกร่งขยับท่อนรักเข้าออกอย่างเนิบช้าแล้วเร่งความเร็วขึ้นไปเรื่อยๆ เขาก้มมองกึ่งกลางกายที่เชื่อมติดกันและกำลังเคลื่อนไหวในจังหวะรัวเร็ว สะโพกสอบอัดกระแทกแก่นกายแข็งร้อนเข้าใส่ร่องแคบอย่างร้อนแรงเพราะความกระหาย เนื่องจากเขาห่างหายเรื่องนี้มานานมากแล้ว ตั่บๆๆๆ ทั้งคู่ส่งเสียงครางออกมาประสานกันอย่างไม่ยอมแพ้เมื่อความเสียวซ่านพุ่งทะยานสูงขึ้น เมื่อด้านในของคนตัวเล็กตอดท่อนเอ็นของเขาอย่างกระตือรือร้น สะโพกแกร่งก็เร่งจังหวะให้หนักหน่วงและดุดันขึ้น ตั่บๆๆๆ “พี่อย่าปล่อยในนะ” “ขอปล่อยในนะ พรุ่งนี้ค่อยกินยาคุมฉุกเฉินเอา” ว่าแล้วร่างกำยำก็กระหน่ำกระแทกกระทั้นความแข็งแกร่งอย่างเร่าร้อนและหนักหน่วง จนกระทั่งคนตัวเล็กเกร็งกระตุกและปล่อยน้ำรักออกมาอาบท่อนเอ็นของเขาจนล

“ถ้าเราได้นอนเตียงเดียวกันแบบนี้ทุกคืนก็ดีสินะ” “…” “ฉันอยากให้เธอกับลูกย้ายไปอยู่กับฉันที่เพนท์เฮาส์ แล้วเธอก็ไม่ต้องไปทำงาน เธอแค่เลี้ยงลูกอยู่ที่เพ้นเฮาส์อย่างเดียวพอ” “…” เมื่อได้ยินอย่างนั้นเธอก็คิดไปถึงตอนท้อง เธอเคยคิดว่าถ้าอยู่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียว มีคนหาเงินให้ มันก็จะทำให้ชีวิตง่ายขึ้นและสบายขึ้น “เธอพาลูกไปอยู่กับฉันที่เพ้นท์เฮ้าส์ได้ไหม แล้วก็ลาออกจากงาน” “ออมยังอยากทำงานค่ะ และการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวก็มีความสุขดี” ถึงเธอจะรู้ว่าการที่อยู่บ้านเลี้ยงลูกอย่างเดียวโดยไม่ต้องออกไปทำงานมันจะสบายกว่า แต่เธอก็ไม่อยากทำตามที่เขาต้องการง่ายๆ “แม่เลี้ยงเดี่ยว…” เขาทวนประโยคนั้นพลางคิดว่าตั้งแต่เธอรู้ว่าท้องโดยที่เขาไม่ได้มารับผิดชอบ เธอก็เลยคิดมาตลอดว่าเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว “ตั้งแต่ออมท้องได้สองเดือน ออมก็ทำใจมาตลอดว่าต้องเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยว และต้องทำให้ได้และต้องทำให้ดี แล้วก็ไม่คิดจะหวังพึ่งใคร” “…” เขานิ่งแล้วคิดไปถึงตอนนั้นที่เธอโทรไปหาเขาหลายสาย แต่เขาก็ไม่รับโทรศัพท์ เธอคงจะโทรไปบอกเรื่องท้อง พอเขาไม่รับโทรศัพท์ หนึ่งเดือนต่อมาเธอก็ไปหาเขาที่คอนโด แต่พอรู้ว่าเขากับแพร

เมื่อรับประทานอาหารกันเสร็จ เอริคก็เก็บจานล้างและคว่ำไว้เรียบร้อย ก่อนจะเดินมาหย่อนตัวนั่งบนเตียงข้างร่างบางอรชร พร้อมกับเอ่ยออกไป “เดี๋ยวเราไปเพ้นท์เฮาส์กันดีกว่านะ เก็บเสื้อผ้าเถอะ” “ค่ะ” เธอรับคำอย่างว่าง่ายแล้วลุกไปหยิบเสื้อผ้าจากตู้มาใส่ในกระเป๋า เสร็จแล้วจึงพากันออกไปขึ้นรถ มุ่งหน้าไปยังคอนโดหรูที่อยู่ใจกลางเมือง หลายอาทิตย์ต่อมา เป็นเวลาเกือบเดือนแล้วที่ออมพาลูกมาอยู่ที่คอนโดของเอริค ออมได้ลาออกจากงานแล้วตามคำขอร้องของเขา และตอนนี้เนเน่ก็อายุครบเจ็ดเดือนแล้ว หลายอาทิตย์ที่ออมกับเนเน่มาอยู่ที่เพ้นท์เฮ้าส์ เมื่อเอริคกลับมาถึงก็อุ้มลูกและเล่นกับลูกก่อนเป็นอันดับแรก ถ้าลูกอุจจาระเขาก็พาไปล้างเองและเช็ดก้นจนแห้งอย่างคล่องแคล่ว เปลี่ยนแพมเพิร์สอย่างชำนาญ เมื่อลูกร้องจะกินนมเขาก็เอานมใส่ขวดให้ลูกกิน โดยเขาอุ้มลูกไว้ในอ้อมแขนจนลูกกินนมเสร็จ วันนี้ก็เช่นกัน เมื่อหนูน้อยเนเน่ดูดนมจนหมดขวดก็หลับไหลไปในอ้อมแขนของคนเป็นพ่อ เอริควางลูกสาวตัวน้อยแก้มสีชมพูลงบนเตียงเล็ก ห่มผ้าให้และตบสะโพกเบาๆ จากนั้นจึงออกมาหาเมียตัวเล็กที่กำลังทำอาหารอยู่ในครัว ออมที่ทำของกินเสร็จออกมาจากครัว ก็ชน

“พี่ช่วยผู้หญิงคนนั้น โดยพาผู้หญิงคนนั้นไปให้โฮปช่วย” “ตกลงพี่ไม่ได้มีอะไรกับผู้หญิงคนนั้นใช่ไหมคะ” เธอรู้สึกใจชื้นขึ้นและมีสีหน้าสดใสเมื่อรู้ว่าเขาไม่ได้ไปมีอะไรกับผู้หญิงอื่น “พี่มีเมียแล้ว พี่ไม่ไปทำแบบนั้นกับใครหรอก” “ที่พี่พูดเมื่อกี้ มันทำให้ออมอดคิดแบบนั้นไม่ได้เลย” “เรื่องที่พี่จะไปมีอะไรกับคนอื่น ออมเลิกคิดได้เลย เพราะตั้งแต่พี่มีอะไรกับออม พี่ก็ไม่เคยไปทำแบบนั้นกับใคร…” “หลังจากที่เราเลิกกัน พี่ก็ไม่เคยไปมีเรื่องนั้นกับใคร” เขาพูดด้วยน้ำเสียงชัดเจน ออมที่ได้ยินแบบนั้นก็รู้สึกกระหยิ่มยิ้มย่อง ก่อนจะหันไปกอดร่างแกร่งเอาไว้แน่นด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจสุดๆ โดยเอริคก็กอดเธอพลางคลี่ยิ้มบางๆและพูดออกไป “จะกลับไปนอนห้องโน้นเลยไหม หรือจะเอาอีกสักรอบแล้วค่อยไปนอน” “พี่เอริคอิ่มหรือยังคะ” “รู้สึกว่ายังไม่อิ่ม อีกสักรอบได้ไหม” “ได้อยู่แล้วค่ะ” สิ้นเสียงหวานเอ่ย เอริคก็จัดการทำกิจกรรมรักจนเสร็จสมไปอีกครั้ง ก่อนจะพากันไปนอนในห้องนอนใหญ่ที่มีลูกสาวตัวน้อยนอนหลับสบายอยู่บนเตียงเด็กราคาแพง ด้านโฮปกับหญิงสาวแปลกหน้า โรงแรม หลังจากโฮปกับหญิงสาวแปลกหน้าที่มีใบหน้าสวยหุ่นดีร่วมรักกัน

สองปีต่อมา โรงเรียนนานาชาติ ตอนนี้เนเน่ก็มีอายุครบสามขวบแล้ว และวันนี้ก็เป็นวันที่เนเน่ต้องมาโรงเรียนเพื่อฝึกทักษะเป็นวันแรก คนเป็นพ่อและคนเป็นแม่อย่างเอริคกับออมมาส่งลูกที่โรงเรียน ร่างสูงอุ้มลูกสาวลงจากรถหรู แล้วสาวเท้าเข้าไปในโรงเรียนนานาชาติที่มีค่าเทอมปีละหนึ่งล้านกว่าบาท โดยมีร่างเล็กของภรรยาสุดสวยเดินเคียงข้างกัน เอริควางลูกสาวลงที่ประตูทางเข้าที่มีครูสาวยืนอยู่ “สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่” คุณครูสาวยกมือไหว้เอริคและออมอย่างนอบน้อมพร้อมรอยยิ้มแจ่มใส ก่อนจะมองหนูน้อยเนเน่แล้วเอ่ยถามชื่อ “ไม่ทราบว่าน้องชื่ออะไรคะ” “หนูชื่อเนเน่ค่า” เนเน่แนะนำตัวเองด้วยน้ำเสียงสดใส รอยยิ้มร่าเริงสมวัย “สวัสดีคุณครูก่อนลูก” ออมบอกลูก “สวัสดีค่าคุณครู” เนเน่ยกมือเล็กๆขึ้นประนมกลางอกแล้วก้มหัวไหว้ครูสาวด้วยความน่ารัก “สวัสดีค่ะน้องเนเน่ น้องเนเน่น่ารักจังเลยค่ะ” ครูสาวส่งยิ้มให้หนูน้อยแก้มใสอมชมพูที่มัดจุกสองข้างด้วยรอยยิ้มใจดี “ไปเข้าห้องเรียนกับคุณครูนะลูก” เอริคก้มบอกลูกสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล “ค่าคุณพ่อ เนเน่อยากหอมแก้มคุณพ่อและคุณแม่ก่อนเข้าห้องเรียนค่า” สิ้นเสียงใสแจ๋วของเนเน่ เอริคแ