All Chapters of ทานตะวันซ่อนรัก: Chapter 21 - Chapter 27

ตอนเที่ยง ร่างสูงเปิดประตูออกจากห้องทำงานมาแล้วพูดกับทานตะวันที่นั่งอยู่หน้าห้อง "คุณทานตะวันครับ เราออกไปทานข้าวกันเถอะครับ" ซีเคพูดกับทานตะวันโดยไม่ได้ชายตาไปมองใบเฟิร์นที่นั่งมองเขาอยู่ด้วยแววตาตัดพ้อ "ค่ะคุณซีเค" รับคำเสร็จ ทานตะวันก็หันไปพูดกับใบเฟิร์นที่มีสีหน้าหม่นหมองอยู่ "คุณใบเฟิร์นคะ คุณซีเคชวนพวกเราออกไปกินข้าวค่ะ" ก่อนที่คนตัวสูงจะเอ่ยกับทานตะวัน โดยไม่ได้ใส่ใจหญิงสาวอีกคนที่นั่งมองเขาอยู่ด้วยสีหน้าเซื่องซึม "ผมจะพาคุณทานตะวันไปทานข้าวแค่คนเดียวครับ ส่วนคนอื่นผมไม่ได้อยากพาไปด้วย ผมอยากไปทานข้าวกับคุณทานตะวันแค่สองต่อสอง ถ้าพาคนอื่นไปด้วยผมว่ามันจะเกะกะเปล่าๆ" "คุณซีเค..." ทานตะวันพึมพำออกมา เพราะไม่คิดว่าเขาจะพูดทำร้ายความรู้สึกของใบเฟิร์นได้ถึงขนาดนี้ "เราออกไปกินข้าวกันเถอะคุณทานตะวัน" พูดจบ ซีเคก็เดินมาจับมือเรียวของทานตะวันให้ลุกขึ้น แล้วจูงเธอเดินออกไป โดยมีสายตาของใครอีกคนที่นั่งมองคนทั้งสองอยู่ด้วยแววตาน้อยใจ ก่อนที่ซีเคกับทานตะวันจะเข้าลิฟต์ลงชั้นล่างไปขึ้นรถหรูของซีเค และมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารหรูที่อยู่ไม่ไกล ตอนเย็น "เรากลับบ้านกันเถอะคุณทานตะวัน เดี๋ย

หลังจากที่ไลลาขึ้นห้องไปแล้วทานตะวันก็กดรับโทรศัพท์ทันที 'ค่ะพี่ไคเลอร์' 'เป็นไงบ้าง ยังตัวร้อนอยู่ไหม' ถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง 'ตัวไม่ค่อยร้อนแล้วค่ะ' 'ยังปวดหัวอยู่ไหม' 'ไม่ปวดแล้วค่ะ' 'วันนี้พี่จะออกจากบริษัทสักบ่ายสามนะ' 'ไม่ต้องรีบก็ได้ค่ะ พี่ทำงานไปเถอะ ตะวันไม่ได้เป็นอะไรมากค่ะ' 'แต่พี่ก็เป็นห่วงเธออยู่ดี เธอรู้ไหมว่าวันนี้พี่ไม่มีสมาธิในการทำงานเลย' 'ถ้าอย่างนั้นพี่ก็รีบกลับมาเร็วๆนะคะ ตะวันคิดถึงพี่ค่ะ' 'พี่ก็คิดถึงเธอมากๆเหมือนกัน' 'งั้นพี่ก็ทำงานเถอะค่ะ ตะวันวางสายแล้วนะคะ พอดีตะวันมีเพื่อนมาหาที่บ้านค่ะ' 'ใครเหรอ' 'ไม่บอกค่ะ เดี๋ยวพี่กลับมาก็จะเห็นเอง' อมยิ้มกลั้นขำ 'พี่เคยเห็นเพื่อนเธอคนนี้ไหม' 'เคยเห็นค่ะ และพี่ไคเลอร์ก็รู้จักเพื่อนของตะวันคนนี้ดีเลยล่ะค่ะ' 'ใครอะ' 'ไม่บอกค่ะ ให้มาเห็นเองดีกว่า' 'ก็ได้ งั้นเดี๋ยวพี่จะรีบกลับไป' 'แค่นี้นะคะพี่ไคเลอร์ ตะวันวางสายแล้วนะคะ' จากนั้น นิ้วเรียวก็กดวางสาย ก่อนที่ไลลาจะหิ้วประเป๋าลงชั้นล่างมาแล้วนั่งคุยกับทานตะวันด้วยความสนิทสนมเป็นกันเอง จนกระทั่งเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ร่างสูงของประธานบริษัทสาวเท้าเข้าบ้านมาอ

"เข้ามาทำไม ฉันยังไม่ได้เรียก" ทันทีที่ซีเคเห็นร่างเล็กของใบเฟิร์นที่เขานอนกอดนอนจับอยู่ทุกคืนเปิดประตูเข้ามาก็เอ่ยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงห้วนๆตามประสาเวลาที่คุยกับเธอ "เฟิร์นเอาเงินมาคืนคุณค่ะ" "เงินอะไร" ขมวดคิ้วนึกฉงนใจ "ก็เงินที่คุณให้เฟิร์นยืมไปจ่ายค่าผ่าตัดแม่ยังไงล่ะคะ" "เธอไปได้เงินมาจากไหน" "เฟิร์นขอยืมเงินทานตะวันค่ะ" "หึ อยากออกไปจากชีวิตฉันมากเลยสินะ" ใบหน้าหล่อเหลาแสยะยิ้มเอ่ยด้วยสีหน้าไม่พอใจ "ค่ะ เฟิร์นอยากเป็นอิสระโดยไม่มีข้อผูกมัดใดๆจากคุณ" "เธอคิดเหรอว่าจะออกไปจากชีวิตฉันง่ายๆ" "คิดว่าง่ายค่ะถ้าเฟิร์นนำเงินมาคืนคุณ" "มันไม่ง่ายหรอกนะใบเฟิร์น" "ทำไมล่ะคะ" "เธอเป็นเมียฉันใบเฟิร์น" "เฟิร์นไม่ได้เป็นเมียคุณค่ะ" "เธอนอนอ้าขาให้ฉันyedทุกคืน เธอยังจะปฏิเสธอีกเหรอว่าเธอไม่ใช่เมียฉัน" "ใช่ค่ะ เฟิร์นไม่ใช่เมียคุณ" "ถึงเธอจะปฏิเสธว่าเธอไม่ใช่เมียฉัน แต่ฉันคือผัวคนแรกของเธอ จำใส่สมองของเธอเอาไว้ด้วย" "จะอะไรก็ช่างแต่เฟิร์นจะคืนเงินให้คุณค่ะ และเฟิร์นก็จะลาออกจากการเป็นเลขาของคุณตั้งแต่วันนี้เลย" "หึ พอมีเงินก็เก่งขึ้นเยอะเลยนะ" "คุณบอกเลขบัญชีของคุณมาสิคะ เฟิร์นจะ