All Chapters of รักไม่ตั้งใจของโซเรน: Chapter 11 - Chapter 20

เวลาต่อมา โซเรนเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนของสกาย ซึ่งตอนนี้เธอนอนอยู่บนเตียง เขาก้าวขามาข้างเตียงนอนแล้ววางกล่องยาคุมและข้าวหนึ่งกล่องให้เธอ ทีแรกเขาก็ไม่คิดจะสนใจว่าเธอจะกินหรือไม่กิน แต่แล้วเขาก็ใจดำไม่ลง "ยาคุมฉุกเฉิน และฉันซื้อข้าวมาเผื่อเธอด้วย รีบกินซะสิ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สีหน้าไม่แสดงความรู้สึกใดๆออกมา "ขอบคุณค่ะ" เรียวปากบางเอ่ยพลางลุกออกจากเตียงนอนแล้วหยิบยาออกมากินพร้อมกับน้ำที่วางอยู่บนโต๊ะข้างเตียง "ฉันหวังว่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนเธอคงไม่เอาไปบอกแม่ฉันหรอกนะ" เสียงทุ้มเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเฉยเมยไร้ความรู้สึก "สกายไม่บอกหรอกค่ะ" "อืม" จากนั้น เขาก็ออกจากห้องไปด้วยสีหน้าแล้งอารมณ์ หลังจากที่ร่างสูงออกไปแล้ว จากนั้นหญิงสาวก็ทิ้งตัวลงนอนเพราะรู้สึกเพลียๆ ก่อนจะผล็อยหลับไปหลายชั่วโมง จนกระทั่งเธอรู้สึกตัวตื่นในเวลาเกือบหนึ่งทุ่ม พร้อมกับท้องที่ส่งเสียงร้องดังโครกครากออกมาเพราะความหิว เธอลุกจากเตียงนอนแล้วหยิบข้าวที่เขาซื้อมาให้และลงไปยังชั้นล่างจึงเห็นว่าเขานั่งอยู่ในห้องโถง โดยนัยน์ตาคมตวัดมามองเธอนิ่ง จนทำเอาเธอหายใจไม่ทั่วท้องและทำตัวไม่ถูก ก่อนเขาจะมองเมิ

เมื่อโซเรนเข้ามาอยู่ในห้องนอนเขาก็เดินวนไปวนมาอย่างคนมีเรื่องให้คิดไม่ตก ภายในใจว้าวุ่นสับสนเหลือประมาณ คลื่นความสับสนซาดซัดเข้ามาในสมอง เขาไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงต้องอารมณ์เสียใส่เธอที่เห็นเธอยิ้มให้กับชายอื่น เขาทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงพลางคิดว่าเขาต้องสนใจไอริสิเพราะไอริหย่าแล้ว และอีกสองอาทิตย์ไอริก็จะย้ายมาอยู่ที่นี่ ส่วนเธอก็ต้องออกไปจากที่นี่ ดังนั้นเขาไม่ควรคิดไปถึงผู้หญิงอีกคนที่ไม่ใช่คนที่เขารักสิ ยัยนั่นไม่ได้เป็นคนรักของเขาแล้วเขาจะต้องมีความรู้สึกแบบที่เป็นอยู่นี้ทำไมกัน โซเรนพยายามตั้งสติแล้วคิดใหม่ว่าเขาไม่ควรไปคิดถึงยัยนั่น และไม่ควรหวงยัยนั่น เธอจะมีใครก็เรื่องของเธอสิ ส่วนเขามีไอริอยู่แล้วจะไปมัวใส่ใจผู้หญิงอื่นทำไม ในวันที่เธอออกไปจากที่นี่เขาจะให้เงินเธอสักก้อน ส่วนเธอจะไปไหนก็ไปเลยและอย่าได้เจอกันอีกเลยก็ดี วันต่อมา วันนี้โซเรนตื่นตั้งแต่เช้าเพราะเมื่อคืนเขานอนไม่ค่อยหลับ ชายหนุ่มออกจากห้องแล้วมาเคาะประตูห้องนอนของสกาย ก๊อก! ก๊อก! แกร่ก! สกายที่กำลังจะลงไปยังชั้นล่างเปิดประตูออกมาพร้อมกับเอ่ยถาม "มีอะไรคะ" "หลังจากทำกับข้าวเสร็จแล้วเดี๋ยวขึ้นมาทำควา

วันต่อมา โซเรนรู้สึกตัวตื่นก่อนสกาย มือหนาเอื้อมไปแตะหน้าผากมนเพื่อจะเช็คดูว่าเธอป่วยหรือเปล่า เพราะเมื่อวานร่างกายของเธอถูกเขาใช้งานหนักหน่วงมาก ในที่สุดสิ่งที่เขาคิดก็เป็นจริงเธอตัวร้อนมาก เมื่อเป็นเช่นนั้นเขาจึงลุกพรวดออกจากเตียงนอนอย่างร้อนใจเพื่อไปเอาผ้าขนหนูชุบน้ำมาเช็ดตัวให้เธอ "อื้อ หนาว" มือเล็กยกขึ้นปัดป่ายเมื่อรู้สึกว่าความเย็นของน้ำมาสัมผัสกับร่างกายของเธอ "เช็ดตัวก่อน ตัวเธอร้อนมากเลย" เสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกับจับสองมือเรียวที่ปัดป่ายมาวางบนหน้าท้องของเธอ และเขาก็เช็ดตัวให้เธอต่อ "ไม่ต้องเช็ด มันหนาว" เธอพูดแต่ไม่ได้ลืมตาขึ้นมาดู แต่เธอพอจะรับรู้อยู่บ้างว่าเขาพูดอะไร "เช็ดเพื่อระบายความร้อนออกก่อนแล้วค่อยกินยา" "กินยาเลยก็ได้ ไม่ต้องเช็ดหรอก" "ก็ได้ๆ กินยาเลยก็ได้" พูดจบ ชายหนุ่มก็ลุกไปเอายาแก้ไข้มาจัดการป้อนให้เธอ โดยเขาประคองร่างบอบบางที่อ่อนปวกเปียกให้มาพิงกับแผงอกกำยำของตัวเองและจัดการป้อนยาป้อนน้ำให้เธอ เสร็จแล้วเขาจึงค่อยๆประคองร่างเล็กให้นอนลงพร้อมกับดึงผ้าห่มขึ้นห่มให้เธอ แต่ทว่าตัวเธอยังสั่นเทิ้มอยู่ เมื่อเห็นดังนั้นร่างสูงจึงทิ้งตัวลงไปนอนข้างเธอ พลางเปิดผ้

โซเรนที่เห็นว่าเธอนอนลงไปอย่างว่าง่ายไม่คิดจะต่อต้าน จากนั้นเขาจึงทิ้งตัวนอนลงไปข้างๆเธอ มือหนาดึงร่างอรชรอ้อนแอ้นเข้ามาสวมกอดไว้จากทางด้านหลัง โดยสกายเองก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขืนแต่อย่างใด ในใจคิดว่าเขาจะทำอะไรก็ช่าง ก็ในเมื่อสิ่งที่ตัวเองหวงแหนมาตลอดยี่สิบสองปีเขาก็เป็นคนพรากมันไปโดยที่เขาก็ไม่ได้ตั้งใจ และเธอก็ไม่คิดว่าการที่มาอยู่กับเขาจะต้องเกิดเรื่องแบบนี้ เพราะเธอคิดแค่ว่ามาทำงานเพื่อแลกกับเงินที่ได้มาและไม่ใช่น้อยๆด้วย เงินตั้งหลายแสนแค่ใช้เวลาไม่นานก็ได้มา ซึ่งเธอคิดว่าคุ้มซะยิ่งกว่าคุ้มเสียอีก แต่แล้วกลับเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นได้ "เธอไม่ต้องคิดมากนะ เพราะก่อนที่เธอจะออกไปจากที่นี่ ฉันจะให้เงินเธอในจำนวนที่มากพอ เพื่อชดใช้ให้เธอที่ต้องเสียตัวให้ฉัน" "..." "เพราะฉะนั้นในระหว่างนี้เธอก็อย่าพยายามขัดขืนถ้าฉันจะเอาเธอ เพราะถึงยังไงเธอก็สู้แรงฉันไม่ได้หรอก" พูดจบ จมูกโด่งสวยก็กดจูบลงไปบนเรือนผมสลวยเงางามของเธอ "..." เธอนอนฟังด้วยความรู้สึกกล้ำกลืน แค่หายใจเข้าก็เจ็บร้าวในอก เธอไม่เคยคิดเลยว่าในชีวิตนี้จะต้องกลายมาเป็นที่ระบายความใคร่ของใคร "เธอเชื่อฉันสิว่าเงินที่เธอได้ไปจากฉันมันจ

สามวันต่อมา "ขอบคุณสำหรับสามวันที่ผ่านมานะคะพี่โซเรน พี่โซเรนเป็นเจ้าของบ้านที่น่ารักมากเลยค่ะ" ไอริยิ้มบอกกับคนตัวสูงซึ่งตอนนี้ยืนอยู่ข้างรถของเธอ "พี่ยินดีต้อนรับไอริทุกวันเลยนะ ไอริจะเข้ามาวันไหนก็ได้" เขาพูดแล้วระบายยิ้มบางๆออกมา "ขอบคุณนะคะพี่โซเรน งั้นไอริกลับก่อนนะคะ ฝากบอกคุณสกายด้วยนะคะว่ากับข้าวที่คุณสกายทำอร่อยมาก" "ได้ เดี๋ยวพี่บอกเขาให้" "งั้นไอริไปนะคะพี่โซเรน ลาก่อนค่ะ" "ขับรถดีๆนะไอริ" "ค่ะ" จากนั้น โซเรนก็เปิดประตูรถให้ไอริเข้าไปนั่งแล้วเธอก็ขับออกไป โซเรนมองตามรถเก๋งของหญิงสาวที่ขับออกไปจนพ้นประตูรั้วบ้าน ก่อนที่เขาจะเข้าบ้านมา และขึ้นไปหาเธอที่อยู่ในห้องนอนจึงเห็นว่าเธอเก็บเสื้อผ้าใส่ตะกร้าอยู่ "จะซักผ้าเหรอ" "ค่ะ" "ไอริบอกว่ากับข้าวที่เธอทำอร่อยมาก" เขาพูดด้วยสีหน้าปกติ ไม่ได้เคร่งขรึมเหมือนก่อนๆ "จริงเหรอคะคุณโซเรน" เจ้าของใบหน้าเรียวสวยถามและระบายยิ้มกว้างด้วยความดีใจที่ถูกกล่าวชม ไม่โดนว่าเหมือนครั้งก่อน "..." เขามองหน้าเธอนิ่งอย่างชั่งใจ จนทำเอาสกายนึกสงสัยเหมือนเขามีอะไรในใจ จึงเอ่ยถามออกไป "ไม่ทราบว่าคุณมีอะไรจะพูดกับสกายหรือเปล่าคะ" เธอเอียงคอถา