รักไม่ตั้งใจของโซเรน

ด้านโซเรนหลังจากไอริแต่งงานไปแล้ว โซเรนก็ออกจากบ้านไปอยู่เรือนหอที่ไม่ได้เป็นเรือนหอตั้งแต่นั้นมาจนถึงตอนนี้ โซเรนเอาแต่ดื่มเหล้าทุกวัน เขาจะรอไอริอยู่ที่นั่น เพราะเขาเชื่อแน่ว่าพอครบหนึ่งปีไอริต้องหย่ากับผู้ชายคนนั้นเพื่อกลับมาหาเขาอย่างแน่นอนจากที่เมื่อก่อนเขาไปช่วยงานพ่อที่บริษัท แต่พอไอริบอกเลิก เขาก็ไม่ยอมออกไปทำงานอีกเลย เพราะความทุกข์ใจของเขา เขาจึงอยากอยู่เงียบๆ ไม่อยากได้ยินเสียงใคร ไม่อยากเห็นหน้าใคร ไม่อยากออกไปเจอผู้คน เพราะเขารู้สึกว่ามันวุ่นวาย เขาจึงคิดว่าอยู่แบบนี้แหละดีที่สุดแล้ว เนื่องจากเขามีความรู้สึกว่ามันสงบดีโซเรนนั่งมองแหวนแต่งงานที่เขาซื้อให้ไอริเพื่อที่จะสวมให้เธอในวันแต่งงาน พลางในใจคิดว่าอีกหกเดือนเขาจะได้สวมให้ไอริแน่นอน"พี่จะรอไอรินะ" เขาพึมพำพร้อมกับเรียวปากนุ่มจูบลงบนแหวน นึกจินตนาการว่ากำลังจูบนิ้วนางข้างซ้ายของเธอด้านสกายหลังจากทำบุญร้อยวันของผู้เป็นแม่เสร็จไปเมื่อหนึ่งอาทิตย์ก่อน วันนี้เธอจึงตัดสินใจอย่างแน่วแน่แล้วว่าจะไปหางานทำที่กรุงเทพฯ เพราะถ้าขืนอยู่ที่นี่เธอก็ต้องอยู่อย่างเปล่าเปลี่ยวเธออยู่กับแม่มายี่สิบสองปี พอขาดแม่ไปเธอก็ไม่รู้ว่าจะ

เมื่อเมษาออกจากห้องของโซเรนมาแล้ว นางก็เข้ามาในห้องของสกายที่ตอนนี้กำลังนำเสื้อผ้าเข้าไปไว้ในตู้อยู่"ป้ากลับก่อนนะสกาย ถ้ามีอะไรก็โทรหาป้าได้""ค่ะคุณป้า""อยู่ที่นี่หนูต้องใช้ความอดทนกับลูกป้านิดนึงนะ เพราะเขายังเสียใจอยู่ อารมณ์เขาอาจจะแปรปรวนได้""ค่ะ หนูเข้าใจค่ะคุณป้า""งั้นป้าไปแล้วนะ""ค่ะ" จากนั้น เมษาก็ลงไปขึ้นรถที่คนขับรถจอดรออยู่หลังจากที่สกายจัดเสื้อผ้าเข้าตู้เรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็ออกจากห้องนอน แล้วลงไปยังชั้นล่างเพื่อทำงานบ้าน เธอจัดการถูพื้นจัดข้าวของที่ดูรกหูรกตาให้เข้าที่ จากนั้นจึงเข้าครัวไปเปิดตู้เย็นก็เห็นว่าในตู้ไม่มีอะไรเลยนอกจากน้ำเปล่ากับเบียร์ เขาน่าจะสั่งอาหารมากินที่บ้าน ก็ในเมื่อเขาอยู่คนเดียวนี่นา เขาจะซื้อกับข้าวมาทำได้ไง ซื้อกินสะดวกกว่าเยอะสกายออกไปหน้าปากซอยเพื่อไปซื้อของสดมาเก็บไว้ในตู้เย็น เพื่อที่จะทำอาหารกินเองและทำให้เขากินด้วย แต่เขาจะกินหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เมื่อสกายทำอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว จากนั้นเธอก็ยกออกมากินบนโต๊ะอาหารที่อยู่ด้านนอก เจ้าของบ้านคงไม่ว่าอะไรหรอกนะถ้ามาเห็นเธอนั่งกินข้าวตรงนี้ แต่จะว่าไปนี่ก็หลายชั่วโมงแล้วนะที่เธออยู่ใ

"จะทำอะไร" โซเรนถามพลางก้าวเข้ามาหายังร่างบางที่ยืนอยู่ข้างเตียงนอน โดยเขามองเธออย่างเคร่งขรึม จนทำเอาสกายต้องย่นคอเพราะกลัวที่จะโดนดุ แววตาของเธอสั่นระริกเช่นเดียวกับริมฝีปากเมื่อเห็นสายตาแข็งกระด้างของเขาจ้องมองมายังตัวเอง"สกายเห็นว่ากรอบรูปมีฝุ่นเกาะเยอะ สกายก็เลยเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดให้ค่ะ" เธอตอบด้วยน้ำเสียงสั่นระริก ยากแก่การควบคุมเมื่อเห็นท่าทีเกรี้ยวกราดของเขา เขาคงโกรธที่เธอไปจับรูปถ่ายของคนรักของเขา"มาอยู่ที่นี่ อย่าแส่ให้มาก ถ้าไม่อยากโดนไล่ออก" นัยน์ตาคมกริบตวัดมองหน้าเธอด้วยท่าทีขุ่นเคืองพร้อมกับพูดออกมาด้วยน้ำเสียงลอดไรฟัน"สกายขอโทษค่ะ สกายเห็นว่ามีฝุ่นเกาะอยู่ ก็เลยคิดว่าอยากทำความสะอาดให้ก็เท่านั้น" เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเทาพร้อมยกมือไหว้ขอโทษอย่างนอบน้อม"ทีหลังถ้าจะเข้ามาทำความสะอาดในห้องนี้ก็อย่าจับรูปถ่ายคนรักของฉัน ถ้าไม่อย่างนั้นเธอได้กระเด็นออกไปจากที่นี่แน่" เสียงทุ้มเข้มเอ่ยออกมาโดยปราศจากความอ่อนโยนในน้ำเสียง พลางจ้องมองเธอด้วยแววตาไร้ความรู้สึก ก่อนจะเบือนใบหน้าหนีอย่างไม่แยแส"ค ค่ะ ทีหลังสกายจะไม่จับรูปถ่ายคนรักของคุณโซเรนอีกแล้วค่ะ ขอโทษอีกครั้งนะคะ

สามเดือนต่อมาสามเดือนแล้วที่สกายมาอยู่ที่นี่ หนึ่งเดือนให้หลังมานี้เขาจะคุยกับเธอบ้าง แต่สีหน้าของเขาก็เรียบเฉยเหมือนเดิม และเธอก็รู้สึกชินเสียแล้วกับสีหน้าและท่าทีนิ่งๆของเขาวันนี้สกายจะออกไปห้างสรรพสินค้าเพื่อที่จะไปซื้อโทรศัพท์เครื่องใหม่ เนื่องจากว่าเครื่องเก่าที่ใช้มาตั้งแต่มอสี่นั้นพังเสียแล้ว และมันก็ซ่อมไม่ได้ด้วย ถ้าซ่อมก็คงไม่คุ้มแล้วร่างสูงที่วันนี้จะออกไปข้างนอกเหมือนกันเพราะช่วงนี้เขาอารมณ์ดีเมื่อนึกไปถึงว่าอีกสองเดือนข้างหน้าไอริก็หย่าแล้วมาอยู่กับเขาเสียที แต่ในขณะที่เขาจะไปขึ้นรถหรูที่จอดอยู่ในโรงรถนั้น บังเอิญว่าเขาหันไปเห็นร่างบางที่กำลังสาวเท้าออกจากบ้านไป เมื่อเห็นเช่นนั้นเรียวขายาวก็ก้าวยาวๆเข้าไปหาเธอ ก่อนเสียงทุ้มจะเอ่ยถาม"นั่นเธอจะไปไหน" "สกายจะออกไปซื้อโทรศัพท์ค่ะ" เรียวขาสวยหยุดฝีเท้าแล้วหันมาตอบกลับร่างสูงที่ยืนอยู่ ซึ่งวันนี้เขาใส่เสื้อเชิ๊ตแขนยาวสีดำพับแขนถึงศอก ปลดกระดุมหน้าอกสองเม็ดเผยให้เห็นแผงอกกว้างโชว์ผิวขาวเนียน สวมกางเกงยีนส์สีดำ วันนี้ถือว่าเขาดูดีมากกว่าทุกๆวันที่เธอมาอยู่กับเขาสามเดือน และประหลาดใจยิ่งกว่าเมื่อเห็นเขาออกไปข้างนอก เพราะสามเด

สกายเปิดประตูออกจากห้องนอนมาก็เจอกับคนตัวสูงที่เปิดประตูห้องนอนมาเหมือนกัน จึงทำให้ทั้งคู่ต่างสบสายตากันโดยบังเอิญ แต่เป็นสกายที่เบือนหน้าหนีไปทางอื่น ก่อนจะก้าวขาเดินออกไป ทว่า... "ที่ฉันต่อว่าเธอไปวันนั้น ฉันต้อง...เอ่อ" เขาพูดด้วยท่าทีอึกอักถ้าจะต้องเอ่ยคำขอโทษเธอออกไป "ไม่เป็นไรค่ะ สกายไม่ถือ และสกายก็เข้าใจคุณค่ะ" เธอพูดโดยไม่ได้หันมามองเขาที่ยืนอยู่ด้านหลัง "เธอ...ไม่โกรธฉันแล้วใช่ไหม" "สกายไม่ได้โกรธคุณตั้งแต่วันที่คุณว่าสกายแล้วค่ะ" "วันนั้นฉันอารมณ์ร้อนไปหน่อย ก็เลยระเบิดอารมณ์ใส่เธอ" "ไม่เป็นไรค่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว งั้นสกายขอลงไปข้างล่างก่อนนะคะ" พูดจบ เรียวขาสวยก็ก้าวลงบันไดไป ก่อนที่ร่างสูงจะก้าวตามลงไปด้วยเช่นกัน ห้างสรรพสินค้า หลายวันต่อมา วันนี้สกายออกมาห้างสรรพสินค้า เนื่องจากว่าเธออยากจะซื้อเสื้อผ้าใหม่ เพราะนานแล้วที่เธอไม่ได้ซื้อ พอมีเงินที่แม่ของเขาให้มาเธอจึงมีกำลังซื้อได้ตามที่ใจต้องการ แต่ก็ใช่ว่าเธอจะใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือยอะไร ถึงแม้ว่าตอนนี้เธอมีเงินในบัญชีหลายแสนบาท แต่เธอก็ต้องใช้จ่ายอย่างประหยัด ยังเหลือเงินเดือนอีกแค่เดือนเดียวแล้วที่เธอจะได้รับ เพรา