All Chapters of กลับกลายรักเมียสมรส: Chapter 21 - Chapter 30

"ไปกันเถอะสมายด์ เดี๋ยวพี่ไปส่ง" เมื่อลูกค้าออกจากร้านกันหมดแล้ว ศรันย์ก็เดินมาบอกสมายด์ที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์แคชเชียร์ "ค่ะ" ใบหน้าใสรับคำ แล้วหยิบกระเป๋าสะพายมาคล้องไหล่แล้วลุกออกจากเก้าอี้ ก่อนที่ศรันย์จะเดินนำไปยังรถหรูที่จอดอยู่หน้าร้าน จากนั้นทั้งสองก็เข้าไปนั่งข้างใน ผ่านไปสักพัก "พี่ศรันย์คะ นี่ไม่ใช่ทางไปสถานีบีทีเอสนี่คะ" ใบหน้าใสหันไปบอกกับชายหนุ่ม เมื่อเขาขับรถเปลี่ยนเส้นทาง "พี่เปลี่ยนใจแล้ว พี่ขอไปส่งสมายด์เองดีกว่า เพราะมันดึกมากแล้ว พี่เป็นห่วง เป็นผู้หญิงนั่งรถกลับบ้านคนเดียวกลางค่ำกลางคืนมันอันตรายนะสมายด์" ศรันย์หันมาบอกกับหญิงสาวที่นั่งอยู่เบาะข้าง "ไม่เป็นไรหรอกค่ะพี่ศรันย์ สมายด์กลับคนเดียวจนรู้สึกชินแล้วค่ะ" "ถึงสมายด์จะบอกว่าชิน แต่พี่ก็เป็นห่วงอยู่ดี" "คือ...สมายด์เกรงใจค่ะ" เมื่อนึกไปถึงร่างสูงที่อยู่คอนโด เธอก็รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีขึ้นมา "สมายด์ไม่ต้องเกรงใจพี่หรอก" "แต่สมายด์อยากกลับเองมากกว่าค่ะ" "ถ้าสมายด์อยากกลับเอง ก็ค่อยกลับวันหลังก็แล้วกันนะ แต่วันนี้พี่จะไปส่ง แค่วันนี้วันเดียวเอง เพราะวันหลังพี่จะให้สมายด์เลิกงานตามเวลาปกติ พี่จะไม่ให้สมาย

วันต่อมา หลังจากที่ร่วมรักกับคนตัวเล็กเสร็จไปหลายรอบ รามิลก็หลับไปสามสี่ชั่วโมงก็เต็มตื่น โดยที่เขาไม่ได้รู้สึกอ่อนเพลียเลยแม้แต่น้อย ที่ต้องใช้แรงจัดการกับร่างบางที่ไม่ยอมเชื่อฟังเขา แต่กลับรู้สึกสดชื่นกะปรี้กะเปร่ามากขึ้นกว่าเดิม ดวงตาคมค่อยๆเบิกขึ้นมาเมื่อรู้สึกตัว ก่อนที่จะหันไปมองยังร่างเล็กที่กำลังนอนหลับสนิทโดยไม่ไหวติง มือหนาเลื่อนไปแตะหน้าผากมนของเธอ จึงรู้ว่าอุณหภูมิในร่างกายเธอไม่ปกติ ซึ่งมันร้อนมากจนชายหนุ่มต้องชะงักด้วยความตกใจ เมื่อเห็นเช่นนั้น เขาก็ลุกออกจากเตียงนอนแล้วหยิบเสื้อผ้าที่หล่นกระจัดกระจายอยู่บนพื้นเอามาสวมใส่ ก่อนที่จะไปเอาผ้าขนหนูผืนเล็กชุบน้ำแล้วมานั่งลงบนเตียงข้างเธอ จากนั้นก็ใช้ผ้าขนหนูที่บิดน้ำพอหมาดๆ พร้อมกับเช็ดไปตรงหน้าผากมน ใบหน้า และซอกคอของเธอ "หนะ หนาว..." เรียวปากชมพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเพราะความหนาว เมื่อโดนความเย็นจากผ้าขนหนูที่ร่างสูงคอยเช็ดให้เธออยู่ด้วยความเบามือ "เช็ดตัวก่อนนะ แล้วค่อยใส่เสื้อผ้า" ตอนนี้ร่างบางยังคงเปลือยเปล่าอยู่ใต้ผ้าห่ม ด้วยความง่วงนอนหลังจากเสร็จจากกิจกรรมรักเมื่อตอนเกือบเช้า เขาก็เลยไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้าให้

สามวันต่อมา ตอนนี้อาการป่วยของสมายด์ก็หายเป็นปกติแล้ว และตั้งแต่คืนนั้นจนถึงคืนนี้ รามิลก็เข้ามานอนกับเธอทุกคืน "สมายด์หายป่วยแล้ว พรุ่งนี้คุณรามิลก็ไปทำงานได้แล้วนะคะ" สมายด์ที่อาบน้ำใส่ชุดนอนเรียบร้อยแล้ว ออกมาจากห้องน้ำ แล้วเดินมาหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงที่ชายหนุ่มนอนอยู่ "แล้วเธอล่ะ พรุ่งนี้จะไปทำงานอีกไหม" "ก็ต้องไปทำสิคะ สมายด์ทำงานที่นั่นมาหลายปีแล้วนะคะ" ใบหน้าใสหันไปบอกกับร่างสูงที่นอนอยู่ใกล้กัน "เธอไม่ไปทำงานที่นั่นได้ไหม" "ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะสมายด์กับแม่ต้องกินต้องใช้นะคะ" "เดี๋ยวฉันจะให้เงินเธอกับแม่เธอเอง โดยที่เธอไม่ต้องออกไปทำงาน" "อย่าดีกว่าค่ะ สมายด์ไม่อยากใช้เงินของคุณค่ะ" "ทำไม" "ก็เรา..." "อย่าบอกนะ ว่าไม่ได้เป็นอะไรกัน" รามิลเอ่ยปากดักคอเธอเสียก่อน เพราะรู้ว่าเธอจะพูดว่าอะไร "เป็นเฉพาะตอนที่ยังจดทะเบียนสมรสนั่นแหละค่ะ แต่พอหย่ากัน เราก็เป็นคนอื่นกันทันที" "เธออย่าพูดเรื่องหย่าได้ไหม" "สมายด์ไม่พูดไม่ได้หรอกค่ะ เพราะคำว่าหย่ามันยังอยู่ในหัวของสมายด์ตลอดเวลา" "ฉันบอกว่าไม่หย่าไง" "แต่แฟนคุณคงไม่ยอมหรอกค่ะ" "เธอรู้ได้ยังไง ว่าอัญไม่ยอม" "ก็เขาเคยพูดกั

วันต่อมา และแล้ว รามิลก็พาสมายด์มาทานข้าวนอกบ้าน ตามที่เขาได้บอกกับเธอไว้ ตอนนี้รามิลกำลังขับรถสปอร์ตหรูคู่ใจพาสมายด์มายังร้านอาหารที่เขาตั้งใจไว้แล้วตั้งแต่เมื่อคืน "นี่มันทางไปร้านอาหารที่สมายด์ทำงานอยู่นี่คะ" ใบหน้าใสหันไปถามร่างสูงที่กำลังขับรถอยู่ "ก็ใช่น่ะสิ" "ทำไมคุณรามิลถึงได้มาร้านนี้คะ" "มากินครั้งนั้นฉันก็เลยติดใจ ฉันจึงอยากมากินอีก" ความเป็นจริง เขาอยากมาที่นี่ เพื่อให้ใครบางคนได้รู้ว่าเขากับสมายด์เป็นอะไรกัน "อ๋อค่ะ" และไม่นาน รถสปอร์ตหรูของรามิลก็ขับเคลื่อนเข้ามาจอดยังลานจอดรถของร้านอาหาร ก่อนที่ทั้งสองจะพากันเดินเข้าไปภายในร้าน โดยที่มือหนาจับมือของหญิงสาวเอาไว้ไม่ยอมปล่อย เมื่อเข้าไปข้างใน ศรันย์ที่กำลังอยู่ตรงเคาน์เตอร์แคชเชียร์ ก็หันมาเห็นสมายด์กับชายหนุ่มคนวันนั้นที่ยืนคุยอยู่กับเธอในร้านของเขาเมื่อหลายวันก่อน เมื่อเห็นดังนั้น ศรันย์ก็เร่งสาวเท้าเข้าไปทักทาย "สมายด์หายป่วยแล้วเหรอ" ศรันย์ถามพร้อมกับรอยยิ้มอ่อนๆอย่างเช่นเคย "หายแล้วค่ะพี่ศรันย์" เรียวปากเล็กตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้มสดใส "สมายด์จะกลับมาทำงานที่ร้านพี่อีกไหม" ศรันย์เอ่ยถาม พลางสายตาก็เหลือบไปมองร

หลายวันต่อมา หมับ! "วันนี้ทำอะไรกินเหรอ" รามิลเดินเข้ามาในครัว แล้วเอ่ยถามร่างเล็กที่ยืนทำอาหารอยู่ตรงเคาน์เตอร์ พร้อมกับสวมกอดจากด้านหลัง "ทำแกงเขียวหวานไก่ กับผัดผักรวมกุ้งสดค่ะ" ใบหน้าเรียวสวยเอี้ยวมาตอบกลับร่างสูง ซึ่งใบหน้าของเขาแนบชิดติดกับแก้มของเธออยู่ "หอมจัง" "แกงเขียวหวานหรือว่าผัดผักคะ ที่พี่รามิลบอกว่าหอม" "ไม่ใช่ทั้งแกงเขียวหวานแล้วก็ผัดผัก...แต่เป็นสมายด์ต่างหาก ฟอดด" ปากหนาบอก พร้อมกับหอมแก้มนวลของคนรักไปฟอดใหญ่ "ทำไมพี่รามิลไม่ไปอาบน้ำคะ นี่สายแล้วนะคะ" "วันนี้พี่ไม่อยากไปทำงานเลย" "ทำไมคะ" "พี่อยากอยู่กับสมายด์มากกว่า" "พี่รามิลไปทำงานเถอะค่ะ เดี๋ยวตอนเย็นเราก็ได้เจอกันแล้วนะคะ" "ตอนอยู่บริษัท พี่คิดถึงสมายด์มากเลยนะ" "ถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ" "อือ..." "...พรุ่งนี้เข้าไปบริษัทกับพี่นะ แล้วตอนเย็นค่อยกลับมาพร้อมกัน" "ให้สมายด์ไปอยู่บริษัทกับพี่รามิลทั้งวันเลยเหรอคะ" "ใช่" "ทำไมพี่รามิลถึงอยากพาสมายด์ไปคะ" "พี่อยากอยู่ใกล้สมายด์ทั้งวันทั้งคืน แล้วก็อยากพาไปอวดว่ามีเมียทั้งสวยทั้งน่ารักฟอดด" เสียงทุ้มนุ่มบอกอยู่ข้างหูเล็กได้รูป พร้อมกับกดจูบลงไปบนแก้มขาว