Lahat ng Kabanata ng He Left Me? I Married His Mysterious Brother: Kabanata 31 - Kabanata 40

Ang salitang “cancellation of engagement” na lumabas sa bibig ni Nevaeh ay para kay Jeston ay mas imposible pa kaysa sa isang hula tungkol sa katapusan ng mundo.Sandali siyang natigilan. Pero pagkatapos ng ilang segundo, napangiti siya nang malamig at puno ng pangungutya.“Nevaeh,” sabi niya na may halong tawa, “...ang galing mo na talaga sa ganitong style. Playing hard to get, huh? Iniisip mo ba na kapag sinabi mong kakanselahin mo ang engagement, maniniwala ako? O matatakot ako?”Napailing si Nevaeh. Hindi niya napigilang matawa sa galit. Tama nga. Hindi kailanman sineseryoso ni Jeston ang mga sinasabi niya. Palagi nitong iniisip na nagsisinungaling lang siya para makuha ang atensyon nito.“Bahala ka kung maniwala ka o hindi,” malamig na sabi ni Nevaeh.Ayaw na niyang makipagtalo pa. Balak na niyang umalis. Tutal, pagbalik ng mga magulang ni Jeston sa loob ng isang buwan, lalabas din naman ang totoo. Pero bigla siyang hinila ni Jeston.“Ano? Tatakbo ka na?” malamig na sabi nit

Mahigpit na pinipisil ni Jeston ang ulo ni Nevaeh pababa. Hindi makatuwid ng posture si Nevaeh.Ang tuhod niyang kakagaling pa lang ay muling sumakit nang matindi. Sa sobrang sakit, nanginginig ang mga ngipin niya.“Jeston…” halos pilit na lumabas ang boses ni Nevaeh mula sa lalamunan niya.Paos at mabigat ang boses niya. “Nangako ka sa papa ko… na aalagaan mo ako. Ganito ba ang paraan mo ng pag-aalaga sa akin ngayon?”Saglit na natigilan si Jeston. Parang may nagbago sa ekspresyon niya. Bahagyang humina ang puwersa ng kamay niya. Pero agad nagsalita si Neela.“Ate Nevaeh…” mabilis niyang sabi, “ilang taon ka nang inaalagaan ni Kuya Jeston. Mabait siya sa 'yo, mahal ka niya. Hindi ka na nga marunong magpasalamat, gagamitin mo pa ang namatay mong ama para pilitin siya? Hindi ba sobra na iyon?”Alam ni Neela na ayaw na ayaw ni Jeston kapag binabanggit ni Nevaeh ang kanyang ama.Pakiramdam nito ay parang pinipilit siya o ginagawang guilty. Kung hindi lang dahil gusto ni Lolo Joseph

Pagpasok ni Nevaeh sa hospital room, agad namang sumunod si Sven sa likod niya.Tumayo ito sa tabi niya.Ang matangkad na katawan nito ay parang isang pader na nagbabantay sa kanya. Pagkatapos ay bahagyang tinaasan ni Sven ang kilay habang malamig na sinulyapan sina Jeston at Neela.Malakas at mapang-impluwensiya ang aura niya. Ramdam agad ang pressure sa buong silid. Malinaw ang utos niya sa mga tauhan niya.“Stand guard outside the door. Don’t let anyone come in.”Muling kinabahan si Jeston. Dahil sa matinding presensya ni Sven, hindi niya maiwasang kabahan. Matagal na siyang may takot sa nakatatanda niyang kapatid.Dagdag pa ang konsensya niya sa nangyari kanina. Dahil doon, nanahimik na lang siya. Hindi lang siya ang kinakabahan.Pati si Neela.Lalo na nang makita niyang malinaw na pinoprotektahan ni Sven si Nevaeh. Hindi niya maiwasang makaramdam ng takot.“Kuya Sven… naparito ka ba para bisitahin ako?” mahina niyang tanong.Hindi pa rin siya makatingin nang diretso kay

“Ano na naman ang balak mong gawin?” tanong ni Jeston, biglang kinabahan.Ang Nevaeh na nasa harap niya ngayon ay parang ibang tao. Hindi niya ito makilala.Lumingon siya kay Sven at nagsalita. “Kuya Sven, nakita mo naman. Ganyan siya kalupit. Tutulungan mo pa rin ba siya?”Nanatiling malamig ang ekspresyon ni Sven.“What needs to happen will happen. Kung may utang, dapat bayaran. Ano ang mali doon?”“Kuya Sven!” gulat na sabi ni Jeston.Hindi niya inaasahan na ganito kalayo ang susuporta ng nakatatandang kapatid kay Nevaeh. Bago pa siya makapag-isip ng susunod na sasabihin, muling narinig ang iyak ni Neela.“Kuya Jeston… ang sakit… sobrang sakit… Please help me… Kuya Jeston…”Parang nasusunog ang pakiramdam ng balat ni Neela. Sa sobrang sakit, gumugulong siya sa sahig.Ang mga parte ng balat na nakalabas ay kitang-kitang namumula. Puno ng awa ang tingin ni Jeston.Pero hindi siya makagalaw dahil hawak pa rin siya ng dalawang tauhan. Wala siyang magawa kundi panoorin si Neela

Mas lalo pang bumilis ang tibok ng puso ni Nevaeh.Habang papalapit nang papalapit ang gwapong mukha ni Sven, hindi niya namalayang napahinto ang paghinga niya. Mahigpit niyang nakuyom ang mga kamay, pakiramdam niya ay parang lalabas na sa dibdib ang puso niya sa sobrang kaba.Habang tinitingnan niya ang mukha ni Sven, pakiramdam niya ay parang isang perpektong obra ito. Sobrang gwapo nito kaya parang hindi siya makapaniwala.Natulala si Nevaeh habang nakatingin sa kanya, na para bang tumigil ang tibok ng puso niya sa sandaling iyon.“Close your eyes,” paos at mababang sabi ni Sven. Ang mainit na hininga niya ay marahang dumampi sa mukha ni Nevaeh, na lalo pang nagpalakas sa kaba niya.Sumunod naman si Nevaeh at ipinikit ang mga mata. Pero makalipas lang ang ilang segundo, parang hindi siya makahinga. Parang may nakabara sa dibdib niya.Napansin iyon ni Sven. Sa makitid niyang mga mata ay lumitaw ang bahagyang mapang-akit na ngiti.“Hey, silly girl… breathe. Huminga ka muna,” ma