Halos mapa-isip ulit si Nevaeh dahil sa sinabi ni Sven.Konti na lang at baka kung anu-ano na naman ang maisip niya. Pero agad niyang pinigilan ang sarili. Ganito naman talaga ang style ni Sven.Kapag may problema, mabilis at diretso siyang kumilos. Para bang walang bagay sa mundo na hindi niya kayang ayusin.Noon pa man, hindi siya masyadong nagsasalita. Pero kapag nagsalita siya, parang lason ang mga salita niya, diretso at matalim.Pero mula nang muli silang magkita ngayon, parang nagbago siya. Mas naging mahinahon, maalaga, at kalmado. Halos makalimutan na ni Nevaeh kung gaano ito kalamig dati.“Sige,” sabi ni Nevaeh habang tumatango at inaayos ang iniisip niya.“Sasamahan kita bukas,” dagdag ni Sven sa mababang boses na may kakaibang pakiramdam ng seguridad.Napaisip si Nevaeh na mas mabuti rin kung kasama siya.Tumango ulit siya.“Okay.”*Kinabukasan, bandang tanghali, bumalik sila sa lumang bahay ng Ferrer family.Pagkakita sa kanila ng matandang katiwala na si Uncl
อ่านเพิ่มเติม
เข้าสู่ระบบ
