ANMELDENPunong-puno ng panglalait ang boses ni Kelly habang nagsasalita, “You even have the nerve to keep living, so why would anyone else be afraid?”Kasabay ng mga salitang iyon, lumabas si Nevaeh mula sa likod ng pader at pumasok sa pantry, kasunod ang security captain at ang batang guwardiyang nagbigay sa kanya noon ng mga hard drive.Nang marinig ni Kelly ang pamilyar na boses, agad siyang napatingin. Pagkakita kay Nevaeh, bigla siyang natigilan at muntik nang mabitawan ang hawak niyang tasa ng kape sa mesa.“Y-you? Ba…bakit ka nandito?” tanong niya.Tumayo siya nang mabilis, ngunit halatang nanginginig ang boses niya.Bahagyang ngumiti si Nevaeh, pero walang kahit anong init ang ngiting iyon. “Are you that scared to see me?” malamig niyang tanong. “Or is it because you did something you know is wrong?”Agad umiwas ng tingin si Kelly. “Stop talking nonsense. Don't say things you don't know.”Pagkasabi niya noon, mabilis siyang naglakad papunta sa pinto. Ngunit pagdaan niya sa tabi
Halos buong gabi siyang hindi pinatahimik ni Sven, kaya paggising ni Nevaeh kinaumagahan, ramdam niya ang pananakit ng kanyang bewang at buong katawan. Kahit simpleng paglalakad lang, parang may kirot pa rin siyang nararamdaman.Napabuntong-hininga siya. “Grabe... is he even human or a wolf?” bulong niya sa sarili.Pero nang maalala niya ang mga nangyari kagabi, hindi niya napigilang mapangiti. Bahagyang namula ang kanyang mga pisngi at pati ang gilid ng kanyang mga mata ay nagkaroon ng bahid ng hiya.Pagkatapos magpalit ng damit sa walk-in closet, lumabas siya at nagtungo sa pinto para bumaba ng hagdan. Ngunit bago pa man siya makahawak sa doorknob, may mga brasong yumakap sa kanya mula sa likuran.“Mrs. Ferrer, you seem very busy these past few days. Are you going out again?”Dumikit si Sven sa kanyang tainga habang nagsasalita. Ang mainit nitong hininga ay dumampi sa kanyang leeg, dahilan para makaramdam siya ng nakakakiliting sensasyon. Napatawa si Nevaeh at bahagyang umiwas.
Kahit labis ang sama ng loob nila, wala nang naglakas-loob na kumontra pa. Nangasim ang ilong ni Nevaeh at unti-unting namasa ang kanyang mga mata. Puno ng pasasalamat ang tingin niya kay Lolo Joseph habang matatag niyang sinabi, “Noong engaged pa kami ni Jeston, I never did anything to violate our agreement. But if he doesn't respect that engagement, and my family still wants to maintain a connection with the Ferrer Family, why not?”Huminga siya nang malalim bago nagpatuloy, “Sven is not yet married and I don’t have a husband. I think we are better suited for each other.”Ibinaba ni Sven ang tingin sa kanya. Ang malamig niyang mga mata ay napuno ng lambing at pag-aaruga. Ngunit nang ilipat niya ang tingin sa ibang tao sa paligid, agad na naglaho ang kahinahunan niya. Napalitan iyon ng matinding awtoridad at malamig na presensya.“I was the first one to propose to Nevaeh,” malamig niyang sabi. “Both heads of our families already agreed. Since everyone who needs to decide is in agre
Pero bago pa makapagsalita si Nevaeh, nauna nang nagsalita si Sven.Malamig ang ekspresyon nito habang nakatingin kay Jeston. “Ang tinatawag mong babae mo?” bahagya siyang natawa, pero walang kahit anong init ang ngiting iyon.“Iyong babaeng iniwan mo sa mismong araw ng registration para samahan ang foster sister mo? At pinaghintay mo siya nang mag-isa?”Nanigas ang mukha ni Jeston habang si Sven ay nagpatuloy, “I don’t know if I should call you stupid or just brainless.”Dahil totoo ang lahat ng iyon, wala ring maisagot si Jeston at halatang guilty ito.Nagmadaling magsalita si Dahlia, “Kahit na ganoon, naging magkasintahan pa rin sila noon! Paano mo nagawa ito? Kapag nalaman ito ng mga tao, saan natin ilalagay ang mukha ng Ferrer family?”Tahimik na nakikinig si Nevaeh dahil alam niyang hindi magiging madali ang araw na ito. Pero nanatili siyang kalmado dahil alam niyang kayang-kaya ni Sven ang sitwasyon.Malamig na tumingin si Sven kay Dahlia. “Their engagement was legally en
Agad na nag-ingay ang buong sala. Halos sabay-sabay na napatayo at napabulalas ang ilang tao.“Isn’t that Nevaeh Solene Dizon?”“Oo, siya nga!”“Wait... huwag mong sabihing si Nevaeh ang pinakasalan ni Sven?”“Impossible! Paano nangyari iyon?”Biglang nagulo ang buong lugar habang sunod-sunod ang bulungan ng mga kamag-anak na halatang hindi makapaniwala sa nakikita. Samantala, nanatiling seryoso si Lolo Joseph, tahimik na nakaupo sa gitna at walang mabasang emosyon sa mukha.Sa kabilang banda, namutla si Dahlia at hindi maalis ang tingin kina Sven at Nevaeh; parang hindi pa rin matanggap ng isip niya ang nangyayari.Si Nevaeh naman ay kalmado lamang. Nang makita niya ang iba’t ibang reaksyon ng mga tao, hindi siya nagulat kahit kaunti dahil inasahan na niya ito.Bahagyang yumuko si Sven at nagtanong sa mababang boses, “Are you afraid?”Nagtagpo ang kanilang mga mata, at puno ng pagtatanong ang tingin ni Sven. Ngunit ngumiti lamang si Nevaeh at marahang umiling.“Hindi.”Kung
Biglang tumunog ang pamilyar na ringtone ng cellphone mula sa labas ng silid. Natigilan si Nevaeh, at kasunod noon ay narinig niya ang tunog ng pagbukas ng pinto.Pagtingin niya, nakita niyang papasok si Sven. Maayos pa rin ang suot nitong suit, matangkad at tuwid ang tindig, habang ang gwapo nitong mukha ay ganoon pa rin kapansin-pansin kahit ilang beses pa niyang tingnan.Hindi niya maiwasang mapangiti. “Bumalik ka na,” wika niya at mabilis na lumapit dito.Napansin niyang wala itong amoy alak, pero may ibang amoy siyang naamoy... isang banayad na pabango ng babae na parang pamilyar sa kanya. Bahagyang yumuko si Sven at hinalikan siya sa labi.“Mrs. Ferrer, gising ka pa rin hanggang ngayon? Don’t tell me you were really waiting for me.” May ngiti sa mga mata nito, ngunit nang mas lumapit ito, mas lalo niyang naamoy ang pabango.Pamilyar talaga iyon, pero hindi niya maalala kung saan niya iyon naamoy dati.Bahagyang napakunot-noo si Nevaeh. “May babae kang kasama? Or... did you
Biglang uminit ang ulo ni Nevaeh dahil sa panunukso ni Sven. Namula ang buong mukha niya. Kinagat niya nang bahagya ang ibabang labi, saka nag-tiptoe at mabilis na hinalikan ang pisngi nito.“Okay na ba?”Pagkatapos ng isang halik, agad na sana siyang aalis.Pero biglang lumaki nang kaunti ang mg
Hindi makapaniwala si Lolo Mikael sa sinabi ni Nevaeh. Ilang beses pa niya itong kinumpirma bago tuluyang naniwala. Pagkatapos, mas lalo pa siyang tumawa nang malakas kaysa kanina.“Mabuti naman! Buti at nagpakasal ka na,” masayang sabi ng matanda. “Kailan mo dadalhin dito ang asawa mo? Kumain nama
Buti na lang at biglang tumunog ang cellphone ni Nevaeh, na siyang nakapagligtas sa kanya sa nakakailang na sitwasyon.“Hello?”Biglang bumilis ang tibok ng puso niya habang nagmamadali siyang sagutin ang tawag.Mula sa kabilang linya, narinig niya ang mapanuksong boses ng kaibigan at sikat na mo
Natigilan si Nevaeh at biglang bumilis ang tibok ng puso niya.Habang yumuyuko si Sven para halikan siya, hindi niya namalayang bahagyang nanginig ang katawan niya.Napansin iyon ni Sven. Agad itong tumigil. Malalim ang tingin nito kay Nevaeh, pero halatang pinipigilan nito ang sarili.“Ano?” tan







