Semua Bab ไม่ได้รักเธอ: Bab 31 - Bab 34

34 Bab

บทที่ 31 โสด

บทที่ 31 โสดปัง ปัง ๆเสียงเคาะประตูหน้าห้องพักดังขึ้นในเวลาสองทุ่มของวัน เจคอปที่เพิ่งกลับมาถึงก็ขับรถตรงดิ่งมายังหอพักของใบบัวทันที มือที่มีผ้าพันแผลสีขาวพันอยู่ยกขึ้นทุบประตูสุดแรงเมื่อไม่มีคนด้านในเปิดออกมา“บัว..เปิดประตูให้ฉันหน่อย”ปัง ปัง ๆเสียงเคาะดังอยู่เป็นนานจนข้างห้องออกมาดู และก็ต้องตกใจที่เห็นเจคอปยืนหัวเสียทุบประตูจนผ้าพันแผลสีขาวมีเลือดซึม“เจ้าของห้องไม่อยู่มั้งคะ”เด็กสาววัยรุ่นร้องบอก ทั้งที่รู้สึกกลัวเพราะแสงไฟตรงที่เขายืนอยู่สลัวจึงเห็นหน้าไม่ค่อยชัด แอบคิดว่าชายหนุ่มเป็นพวกอันธพาลมาเก็บหนี้รายวัน“น้องพอรู้มั้ยครับว่าเขาไปไหน”เจคอปหันมาถามเสียงเรียบ ใบหน้าที่กระทบแสงไฟทำให้เด็กสาวต้องยกมือทาบอก จากที่กลัวกลายเป็นตกตะลึงกับความหล่อเหลา ผิวหน้าขาวเนียนใสบวกกับโครงหน้าสุดเพอร์เฟค ทำให้เด็กสาวต้องอุทานในใจว่า หล่อเหี้ยๆ(จ้ะ..หล่อแบบเหี้ยๆ เลยล่ะ 55)“ไม่รู้ว่าไปไหน แต่เห็นออกไปตอนบ่าย กลับมาอีกทีตอนหกโมงเย็น แล้วก็ออกไปอีก”“อ่อ..ขอบคุณนะครับ”“พี่มีธุระอะไรกับห้องนี้หรือเปล่า ฝากหนูบอกได้นะ”“ฉันมาหาแฟนน่ะ" ชายหนุ่มตอบแล้วทำหน้านิ่งขรึม“อ่อ..” เด็กสาวยิ้มแห้งแ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-10
Baca selengkapnya

บทที่ 32 ง้อ

บทที่ 32 ง้อ“อืม..บัวโสด”“โสด..เหี้ยอะไรวะบัว!” ทั้งสามสะดุ้งมองไปยังคนต้นเสียงด้วยความตกใจ ใบบัวถึงกับอ้าปากค้างมองเจคอปอย่างตกตะลึง"เชี่ย..ทำไมพี่เขามาสภาพนี้วะ" มัดหมี่ป้องปากพูดเบาๆร่างสูงสวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น ใส่เพียงรองเท้าแตะแบรนด์หรู ทั้งที่เวลานี้เขาควรอยู่ในชุดนักศึกษา ผมไม่ได้เซท ใบหน้าดูอิดโรย มีผ้าพันแผลสีขาวพันรอบมือทั้งสองข้าง ข้อพับแขนข้างซ้ายมีพลาสเตอร์แปะอยู่ อย่าบอกนะว่าที่หายไปเพราะเขาป่วย“คุณเจ..”“เออ..ฉันเอง” เจคอปกระแทกเสียงพร้อมกับชี้หน้าตัวเอง เพื่อย้ำให้ใบบัวรู้ว่าเขาอยู่ตรงนี้จะพูดอะไรก็ช่วยคิดนิดหนึ่งห่า..คนอุตส่าห์ลากสังขารออกจากโรงพยาบาลมาหาทันที ที่แพทย์อนุญาตให้กลับบ้าน แต่เสือกมาได้ยินคำว่า ‘โสด’ จากปากคนที่คิดถึงตลอดเวลาที่นอนซมให้น้ำเกลืออยู่บนเตียงคนกำลังอารมณ์ดี หวังจะมาง้อ กลับต้องมาอารมณ์เสียจนได้“เรามีเรื่องต้องคุยกัน” เจคอปไม่สนใจว่าใบบัวนั่งอยู่กับใคร เขาเดินดุ่มๆ เข้ามาแล้วจับแขนเธอดึงให้ลุกขึ้น“ทำอะไร..ปล่อยบัวนะ” หญิงสาวสะบัดอย่างแรงจนเจคอปต้องยอมปล่อยเพราะเจ็บแผล ทั้งสองยืนสบตากันโดยไม่มีใครหลบ มัดหมี่กับไตเติ้ลก็ลุกยืนมองไป
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-10
Baca selengkapnya

บทที่ 33 บัวทิ้งคุณเจไปแล้ว

บทที่ 33 บัวทิ้งคุณเจไปแล้วเพี้ยะ เพี้ยะ!“หยุดบ้า..แล้วออกไปจากชีวิตบัวซะที!”“........” เจคอปนิ่งงันมองไปยังใบหน้าสวยที่กำลังแสดงออกถึงความเจ็บปวดเสียใจ ถึงคำพูดจะดูรุนแรง แต่เขารับรู้ถึงความอดสูสิ้นหวังของเธออย่างชัดเจน ความชาของใบหน้าคงเทียบไม่ได้กับความรู้สึกของเธอในตอนนี้“อย่าทำร้ายเติ้ล เขาไม่รู้เรื่องอะไร บัวผิดเองที่หนีไปหลบข้างหลังเขา ถ้าอยากทำก็มาทำกับบัว อย่ายุ่งกับคนอื่น บัวจะรับทุกอย่างไว้เอง!”ใบบัวพูดทั้งน้ำตา รู้สึกผิดที่เป็นต้นเหตุให้เกิดเรื่องชกต่อย หากไปถึงฝ่ายปกครอง ตามระเบียบของมหาลัยโทษสูงสุดคือไล่ออก ซึ่งเธอไม่อยากให้ใครต้องมาเดือดร้อนกับการกระทำที่เห็นแก่ตัวของตัวเองในครั้งนี้“ต่อยบัวซะซิ ต่อยจนคุณเจพอใจ แล้วก็เลิกยุ่งกับบัวซะที”“บัว..คือฉัน..” เจคอปรู้สึกตีบตันขึ้นมาในลำคอกับคำพูดของหญิงสาว“ได้โปรด..ทำอะไรกับบัวก็ได้ ทำแล้วก็ปล่อยบัวไปเสียที บัวไม่มีอะไรให้คุณเจแล้ว ฮือ ฮือ บัวไม่เหลืออะไรจะให้อีกแล้ว ฮือ ฮือ”ใบบัววิงวอนปนเสียงสะอื้นไห้ เจ็บจนไม่อยากหายใจ ผู้คนนับร้อยต่างมุงดู แต่ไม่หลงเหลือความอายให้เธอรู้สึก เพราะบาดแผลที่เขาสร้างไว้ในใจมีมากกว่าความอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-10
Baca selengkapnya

บทที่ 34 ฝันร้าย

บทที่ 34 ฝันร้ายแกร็กร่างสูงค่อยๆ เปิดประตูเข้ามาในห้องพัก ขายาวก้าวไปยังเตียงขนาดสามฟุตริมหน้าต่าง ที่มีร่างเล็กนอนขดตัวหลับใหลอยู่ในห้วงความฝัน“........” เจคอปคุกเข่าลงบนพื้น ตาคมจับจ้องไปยังใบหน้าเนียนใสที่ดูหม่นหมองแม้ว่าในยามหลับ หางตายังมีคราบน้ำตาติดอยู่“เด็กดี..”ฝ่ามือที่มีผ้าพันแผลลูบศีรษะทุยอย่างเบามือราวกับกลัวเธอจะแตกสลาย อกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงจากการหายใจที่ติดขัด ลมหายใจพรืดยาวถูกเป่าออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า จากความรู้สึกผิดที่ได้กระทำกับผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเลือดเย็น“ขอโทษ..” ริมฝีปากหนากดจูบลงบนหน้าผากมนด้วยความอ่อนโยน“อื้อ” สัมผัสทางร่างกายกับลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดใบหน้าทำให้ใบบัวขยับตัว เธอพยายามลืมตามองแต่เห็นเพียงภาพลางๆ จากนั้นก็จมดิ่งเข้าสู่การหลับใหลอีกครั้ง เจคอปขมวดคิ้วยุ่งสงสัยกับอาการสะลึมสะลือลืมตาไม่ขึ้นและไม่เป็นตัวของตัวเองของหญิงสาว“นี่เธอกินยานอนหลับเหรอ” ชายหนุ่มมองถุงยาต้นเรื่อง กัดริมฝีปากข่มอาการจุกหน่วงที่ใจเอาไว้“ขอโทษ..ที่รัก ฉันขอโทษ”“ฮึก..ฮื้อ”เสียงสะอื้นดังแผ่วเบา ราวกับเธอรับรู้ถึงคำพูดของเขา ร่างบางเริ่มดิ้นน้อยๆ หอบหายใจถี่ เหงื
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-04-10
Baca selengkapnya
Sebelumnya
1234
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status