All Chapters of ไม่ได้รักเธอ: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 12 ลาก“ใบบัว” คนเจ้าเล่ห์รีบเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกง มองหมายเลขบนสายคล้องคอของหญิงสาวแล้วกระตุกยิ้ม อยู่ดีๆ กวางน้อยก็กลับมาให้ล่าซะงั้นเธอโตขึ้น (หมายถึงนมอะนะ) และก็สวยมาก ใบหน้าเนียนใสดูผุดผาด ทรวงทรงองค์เอวดูเป็นสาวสะพรั่งกว่าเมื่อก่อน ทำเอาเจคอปร้อนรุ่ม แม่ง..กระตุ้นอารมณ์เก่งชิบหาย บัวเอ๊ย“น้องรหัสมึงกูขอแล้วกันนะไอ้ไทป์” เจคอปจัดการเรียกน้องรหัสตัวเองมาพูดคุยแล้วบอกว่าไทป์คือพี่รหัสของรุ่นน้องคนนั้น เขายื่นป้ายหมายเลขของตัวเองให้รุ่นน้อง ก่อนบอกให้นั่งรอไทป์หน้าห้องน้ำ ส่วนป้ายของไทป์เขาเอามาคล้องคอแล้วเดินตามใบบัวไปติดๆ“กลับดีมั้ยนะ..ดูท่าจะหาไม่เจอ” ใบบัวหยุดยืนตรงมุมตึกที่ผู้คนเริ่มบางตา เพราะต่างแยกย้ายกันกลับเมื่อเจอสายรหัสของตัวเอง หญิงสาวยืนชั่งใจอยู่นานนับนาที ก็ต้องสะดุ้งเมื่อมีเสียงดังอยู่ด้านหลัง“อะแฮ่ม..ไม่ทราบว่าน้องได้หมายเลข 2670 ป่ะครับ?”หญิงสาวค่อยๆ หันไปมอง ตากลมโตเบิกกว้างราวกับเห็นสิ่งประหลาด หัวใจเต้นผิดจังหวะเมื่อร่างสูงเดินเข้ามาใกล้แล้วก้มสบตาเธอในระยะประชิด เจคอปขยิบตาให้อย่างขี้เล่นก่อนดีดหน้าผากมนเบาๆ“อะ..!”“หวัดดีครับ..น้องรหัสของ

บทที่ 14 อีกคน “บัว..เธอมีประจำเดือนป่ะวะ”ใบบัวได้แต่นิ่งคิดแล้วเบิกตากว้าง ใช่..ประจำเดือนต้องมาวันนี้เธอลืมไปเลยเพราะเอาแต่คิดเรื่องของเขาทั้งคืน“เอ่อ..คือ”หญิงสาวเอามือปิดปากลนลานผลักเขาออกห่างในจังหวะเผลอ ทำให้แก่นกายหลุดออกจากช่องทางรัก เลือดสีสดไหลตามหน้าขาจนเธอต้องรีบค้นหาทิชชูในกระเป๋าสะพายที่ตกอยู่บนพื้นขึ้นมาเช็ด ก่อนจะถอดแพนตี้ออกเพราะกลัวเปื้อนเลือด“เชี่ยเอ๊ย!” ร่างสูงนั่งลงบนชักโครกที่ปิดฝา มองคนที่ยืนหน้าซีดทำอะไรไม่ถูกอย่างปลงตก วันซวยอะไรของกูวะเนี่ย เข้าไปแล้วแท้ๆ แต่ประจำเดือนเสือกมา!“บัวไม่มีผ้าอนามัย..คุณเจไปซื้อให้หน่อยได้มั้ยคะ? ”“ห๊ะ !! อะไรนะ เธอจะให้ฉันเนี่ยนะไปซื้อผ้าอนามัย..ไม่มีทาง” คนโดนใช้ชี้หน้าตัวเองพร้อมกับส่ายหน้า เขาถอนถุงยางออกโยนทิ้งถังขยะก่อนจะรูดซิปแล้วลุกยืนทำท่าจะเปิดประตูออกไป แต่ถูกรั้งแขนเอาไว้ ใบบัวกะพริบตามองเขาคล้ายเด็กต้องการความช่วยเหลือ“คุณเจ..ไปซื้อให้บัวหน่อยนะคะ ประจำเดือนมันไหลไม่หยุดบัวเดินไม่ได้”เจคอปก้มมองหน้าขาของเธอที่มีเลือดไหลย้อยลงมา จำต้องจับร่างบางที่รวบกระโปรงขึ้นสูงให้นั่งลงบนฝาชักโครก ก่อนเงยหน้าเสยผมอย่างชั่ง

บทที่ 16 ความรักมักไม่มีเหตุผล NC“คุณเจพาบัวมาที่นี่ทำไมคะ” คนถามมองไปนอกรถที่มืดมิดอย่างหวาดระแวง ตอนนี้เจคอปขับรถพาเธอมายังซอยเปลี่ยวที่อยู่ห่างจากหอพักพอสมควร“พาเธอมาพิสูจน์ตัวเองไง” เจคอปเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้มในยามที่ใบบัวหันซ้ายหันขวา ถึงค่อนข้างมืดแต่ใบหน้าขาวเนียนของเธอก็บอกชัดว่ากำลังหวาดผวา ช่างน่าขยี้ให้จมจริงๆ แม่สาวน้อยของกู ฮึ่ม..“คุณเจอย่าแกล้ง..บัวกลัว” เธอเข้าใจไปว่าเขาจะพามาทิ้งจึงพูดเสียงสั่นเครือน้ำตาจวนเจียนจะไหล“ถ้าเธอกลัวก็ต้องตามใจฉัน”เจคอปยื่นมือมาดึงคางมนให้เข้าใกล้ ก่อนโน้มใบหน้าเข้าหาแล้วประกบปากจูบอย่างหนักหน่วง ลิ้นร้อนสอดเข้าไปในโพรงปากนุ่ม ตวัดแกว่งพัวพันกับลิ้นเล็กดูดดึงอย่างหื่นกระหาย เขาล็อกใบหน้าแสนสวยให้แหงนเงยรับจูบอันดูดดื่มจนหญิงสาวแทบหายใจไม่ทัน“อื้อ!!” เธอจิกเล็บลงบนบ่าแกร่งในยามที่ปากหนาบดขยี้เข้าหาแบบไม่ปรานีอย่างลงโทษ ลมหายใจถี่กระชั้นและในจังหวะที่เกือบขาดใจเขาก็ถอนริมฝีปากออก“เฮือก!” คนถูกจูบรีบโกยเอาอากาศเข้าปอดจนหน้าอกกระเพื่อมขึ้นลง ทำให้ชายหนุ่มอดใจไม่ไหวต้องปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอออกสองเม็ด เผยให้เห็นเนินอกที่มีรอยดูดเมื่อช

บทที่ 18 อยู่ด้วยกัน NCคอนโดเจคอปหลังจากทานมื้อเย็นเจคอปก็พาใบบัวมายังคอนโด โดยเขาให้เหตุผลว่าอยากแวะอาบน้ำก่อนไปส่งเธอที่หอพักหญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาในห้องสุดหรูที่ไม่ได้มาเหยียบเป็นแรมปี ทุกอย่างยังคงจัดวางเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน เธอเดินไปหย่อนสะโพกนั่งบนโซฟาตัวใหญ่ สายตาจับมองร่างสูงที่ถือแก้วน้ำมาให้ด้วยความรู้สึกหลากหลาย“ดื่มน้ำก่อน” มือหนาวางแก้วบนโต๊ะกระจกก่อนทรุดตัวนั่งลงเคียงข้าง เธอพึมพำขอบคุณเบาๆ อาการประหม่าทำให้เขาต้องยื่นมือไปเขี่ยแก้มเนียนใสด้วยท่าทีล้อเลียน เด็กน้อยคงจินตนาการไปไกล ถึงได้หน้าแดงเป็นลูกตำลึงขนาดนี้“คิดอะไรอยู่..หื้ม” ใบหน้าหล่อเหลาก้มไปคลอเคลียกับเธอ พอทำท่าจะจูบเธอก็ดันแผงแกร่งให้ออกห่าง“อย่าค่ะ..ประจำเดือนยังไม่หมด บัวไม่ให้ทำนะคะ”“รู้แล้ว..แค่จูบไม่ได้เหรอ?”เนี่ย..เขาชอบทำเสียงอ้อน เธอก็เลยใจอ่อนตลอด หากได้อยู่สองต่อสองเขาไม่เคยปล่อยให้เธอห่างตัวเลย“ได้ค่ะ..แต่ อือ” ยังไม่ทันพูดจบประโยคคนตัวโตก็บดริมฝีปากเข้าหาอย่างรวดเร็ว เขาจู่โจมสอดลิ้นเข้ามาตวัดเกี่ยวกับลิ้นของเธออย่างช่ำชอง กลิ่นไวท์ราคาแพงที่เขาดื่มระหว่างทานมื้อเย็นคละคลุ้งไปทั่วปากนุ่มชา

บทที่ 20 ตัวตน วันต่อมาใบบัวมาเรียนแต่เช้าแต่อดแปลกใจไม่ได้ที่มีคนเข้ามาขอติดตามเยอะขึ้น ตั้งแต่เมื่อวานที่กดไลค์ภาพของเจคอปเธอยังไม่มีเวลาเล่นโซเชียล จนตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงและเธอก็กำลังนั่งทานข้าวกับอีฟอยู่ในโรงอาหารของคณะ“ตรงนี้มีคนนั่งมั้ย ขอนั่งหน่อยนะ”“อ่อ..นั่งได้ค่ะ” ใบบัวเงยหน้ามองนักศึกษารุ่นพี่หน้าตาสวยสองคนแล้วยิ้มให้ ขยับพื้นที่ให้มีช่องว่างเพื่อแบ่งปันที่นั่งให้อย่างเต็มใจ“ขอบใจ” เตยหย่อนสะโพกลงนั่งข้างใบบัว ส่วนส้มโอเพื่อนสนิทนั่งอีกฝั่งข้างอีฟ เตยวางแก้วน้ำบนโต๊ะแล้วจ้องหน้าคนด้านข้างเขม็ง ก็สวยอยู่หรอก..แต่ดูจืดชืดไปหน่อย“พี่มีอะไรหรือเปล่า” อีฟวางช้อนบนจานข้าวเมื่อเห็นรุ่นพี่เอาแต่มองเพื่อนของเธอ“เปล่านิ”“แต่พี่มองหน้าเพื่อนหนูนานแล้วนะ”“มองไม่ได้เหรอ” เตยยิ้มเยาะพูดกวนๆ อีกฝ่ายก็มองกลับตาขวาง ส่วนใบบัวก็ได้แต่ขยับปากบอกเพื่อนว่าให้ใจเย็นๆ“มองได้..แต่ไม่ใช่จ้องจนดูไร้มารยาทแบบนี้” อีฟกระแทกเสียงตอบ“พูดดีๆ นะน้อง อย่าปากดี” ส้มโอพูดอย่างไม่พอใจ ทำท่าพร้อมมีเรื่องหากอีฟพูดจาไม่ดีอีก“เป็นอะไรกับเจคอปเหรอ” เตยเท้าคางบนโต๊ะแล้วหันมองคนที่กำลังหน้าเสีย เธอหัว