All Chapters of ไม่ได้รักเธอ: Chapter 1 - Chapter 10

บทที่ 2 ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูเวลาเกือบสามทุ่มทำให้เจคอปที่เพิ่งออกจากห้องน้ำระบายยิ้ม ชายหนุ่มเดินเช็ดผมด้วยผ้าผืนเล็กไปยังประตูแล้วเปิดออก ร่างบอบบางที่อยู่ในชุดกางเกงวอมเสื้อยืดตัวโคร่งสีซีดเดินก้มหน้ายกถาดที่มีแก้วนมเข้ามาในห้อง “เอาไปวางบนโต๊ะใกล้เตียงนอนสิ” “ค่ะ..คุณเจ” ใบบัวเดินผ่านเจคอปไปโดยไม่มองชายหนุ่มสักนิด ประหม่าที่เขามีแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวพันรอบเอว นึกตำหนิลูกเจ้านายในใจที่เขาไม่ยอมแต่งตัวให้เรียบร้อยก่อนเปิดประตู “บัวขอตัวนะคะ” เมื่อวางแก้วนมไว้ตามคำสั่ง ใบบัวก็เดินเลี่ยงร่างสูงที่ขยับเข้าใกล้เธอไปยังประตูแต่เจคอปรั้งแขนไว้เสียก่อน “เดี๋ยวก่อน” “คะ..คุณเจมีอะไรอีกคะ” ขณะถามหญิงสาวก็ยังไม่กล้ามองหน้าเขาทำให้เจคอปยิ้มขำกับท่าทีของเธอ “ช่วยเช็ดผมให้หน่อยสิ..ฉันปวดแขน” เจคอปปล่อยแขนเรียวก่อนเดินไปนั่งบนเตียงตบพื้นที่ข้างๆ เป็นการสั่งให้หญิงสาวนั่งลง “เอ่อ..บัวว่าไม่ดีมั้งคะ” “ไม่ดียังไง” เจคอปชักสีหน้าหงุดหงิดที่หญิงสาวอิดออด แม่ง..เล่นตัวฉิบหาย “บัวไม่กล้านั่งบนเตียงของคุณเจหรอกค่ะ ถ้าแม่รู้บัวโดนดุแน่ๆ ” ใบบัวตอบตามจริงเพราะแม่บอกเธอเป็นประจำตั้งแต่ย้าย

บทที่ 4 หลังจากคืนนั้นเจคอปก็เงียบหายไปเกือบสองอาทิตย์ จนใบบัวคิดว่าที่เขาขอคบก็แค่พูดเล่น หญิงสาวรู้สึกเสียใจอยู่ลึกๆ แต่ก็ทำใจยอมรับความจริงได้ คงไม่มีผู้ชายคนไหนชอบหรือสนใจลูกคนรับใช้ในบ้าน แม้ว่าสิ่งที่เขาทำวันนั้นยังคงติดตาแต่เธอไม่อยากเก็บมาคิดให้ปวดหัว ก็แค่กอดจูบลูบคลำทุกวันนี้ถือว่าเป็นเรื่องปกติของวัยรุ่น“บ๊าย..เจอกันวันจันทร์นะ”ใบบัวโบกมือลาเพื่อนเพียงคนเดียวที่มีตั้งแต่ย้ายมาเรียนที่นี่ ตากลมโตมองท้ายรถยนต์ที่แล่นออกไปแล้วจึงเดินไปยังป้ายรถเมล์หน้าโรงเรียน แต่สายตากลับมองไปเห็นร่างสูงคุ้นตาในชุดนักศึกษายืนพิงรถสปอร์ตคนหรูอยู่ถนนฝั่งตรงข้าม“คุณเจ”ใบบัวยืนนิ่งจ้องตากับเขาด้วยหัวใจที่เต้นระรัว คุณเจมาหาเธอเหรอ? หรือยังไง? หรือแค่บังเอิญผ่านมา คำถามมากมายตีกันมั่วไปหมด จนร่างสูงเดินข้ามถนนมายืนอยู่ตรงหน้า หญิงสาวจึงกระชับกระเป๋าแนบอกด้วยความประหม่า ท่ามกลางสายตาคนที่ให้ความสนใจเจคอปเป็นจำนวนมาก“ฉันมารับ”“คะ? ” ใบบัวแหงนหน้าคอตั้งมองเขาด้วยสายตาสงสัย ตากลมโตกะพริบปริบๆ จนเจคอประบายยิ้มเต็มใบหน้า เล่นเอาสาวน้อยในชุดนักเรียนมัธยมปลายทั้งหลายแถวนั้น ต่างมองเขาด้วยความตะลึงใ

บทที่ 6 เริ่มรู้สึก1 เดือนต่อมา“ไปกินไอติมกันมะ?” มัดหมี่เอ่ยชวนเพื่อนๆ ในกลุ่มขณะเดินออกมาหน้าโรงเรียน“เราต้องรีบกลับ..พ่อมารับแล้ว ไปก่อนนะ บ๊าย” พอใจปฏิเสธก่อนโบกมือลาเพื่อนอีกสามคนแล้วเดินขึ้นรถที่จอดรออยู่“ฉันไปได้ ไม่มีปัญหา..แล้วบัวล่ะว่าไง”ไตเติ้ลผู้ชายเพียงคนเดียวในกลุ่มหันมาถามสมาชิกใหม่ของกลุ่มที่ยืนนิ่งอย่างใช้ความคิด“บัวคงไปไม่ได้..วันนี้มีนัด” ใบบัวตอบอย่างลังเล สายตาคอยมองถนนฝั่งตรงข้ามที่เจคอปมักจอดรถเป็นประจำเวลามารับ“นัดกับคนขับรถหรูๆหน้าตาหล่ออ่ะเหรอ” มัดหมี่ถาม รู้ว่าใบบัวมีแฟนแต่เพื่อนก็ไม่ได้เล่าเรื่องความรักให้เธอฟังมากนัก กลับกันเหมือนใบบัวพยายามปกปิดมากกว่าที่จะเปิดเผย“.......” คำพูดของมัดหมี่ทำให้ไตเติ้ลสนใจขึ้นมาทันที เขาขยับเข้าใกล้ใบบัวแล้วก้มมองใบหน้าจิ้มลิ้มที่งุดหน้าเมินหนี“คนนั้นเป็นแฟนบัวใช่ป่ะ? ทำไมไม่พามาแนะนำบ้างล่ะ” มัดหมี่ยังคงถามต่อโดยที่ใบบัวมีท่าทีอึกอัก“เอ่อ..พี่เขาไม่ค่อยว่าง ไว้ถ้ามีโอกาสเราพามาแนะนำแน่นอน มัดหมี่รอก่อนนะ” ใบบัวยิ้มแห้งสีหน้าไม่สู้ดีตอบกลับ“เฮ้ย..อย่าทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ดิ ยิ่งแกเป็นแบบนี้ฉันยิ่งคิดว่าแกไม่มีควา

บทที่ 8 ขอนะ NC“เข้ามาเปลี่ยนชุดก่อนดีกว่า เดี๋ยวไม่สบาย”หลังจากพูดคุยถามไถ่เรื่องที่เกิดขึ้นนานนับชั่วโมง เจคอปก็จูงมือพาใบบัวเข้ามาในห้องนอน หญิงสาวกวาดตาไปทั่วห้องที่ถูกตกแต่งด้วยโทนสีเทาดูลึกลับ ถึงมาคอนโดของเขาบ่อยแต่เธอไม่เคยเข้ามาในห้องนอนของเขา ครั้งนี้เป็นครั้งแรก“ใส่เสื้อฉันไปก่อนแล้วกัน ส่วนชุดนักเรียนเดี๋ยวฉันโทรให้แม่บ้านมาเอาไปซัก”เจคอปยื่นผ้าเช็ดตัวกับเสื้อยืดสีขาวตัวใหญ่ให้ แล้วจับจูงมือเธอพาไปยังห้องน้ำ ใบบัวทำตามอย่างว่าง่ายโดยไม่พูดอะไร ใช้เวลาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเกือบยี่สิบนาทีเธอจึงเดินออกมา“เอาชุดมา..แม่บ้านมารอแล้ว”ใบบัวส่งเสื้อผ้าที่เปียกชื้นให้เขา แต่ก็ต้องหน้าแดงเมื่อถูกสายตาคมมองอย่างมีความหมาย เจคอประบายยิ้มน้อยๆ ก่อนก้มลงจูบหนักๆ บนริมฝีปากอวบอิ่ม เขาผละออกแล้วเดินออกจากห้องทิ้งให้คนตัวเล็กยืนเม้มปากคิดหนัก“......” หัวใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่ได้เมื่ออยู่ในสภาพที่มีเสื้อยืดตัวเดียวติดกาย ถึงจะยาวเกือบถึงหัวเข่าแต่ไม่ได้ใส่ชุดชั้นในใบบัวจึงรู้สึกประหม่า ไหนจะสายตาหื่นกระหายของเขาเมื่อครู่นี้อีกแกร็ก..เจคอปเปิดประตูเข้ามา เขาเดินไปนั่งปลายเตียงสายตาจั

บทที่ 10 ลงโทษวันต่อมา..“อย่าลืมกินยาเม็ดที่สองให้ตรงเวลาด้วยล่ะ” เจคอปย้ำเรื่องยาคุมฉุกเฉินกับเด็กสาวที่นั่งก้มหน้าอยู่บนที่นั่งข้างคนขับ หลังจากที่จอดรถหน้าปากซอยเข้าบ้าน“ค่ะ..คุณเจ”“ฉันต้องรีบไปมหาลัยเธอก็รีบกลับบ้านซะนะ ไม่ต้องไปเรียนหรอกมันสายแล้ว นอนพักวันหนึ่งคงดีขึ้น"“ค่ะ” ใบบัวได้แต่พยักหน้ารับคำแล้วก้าวลงจากรถช้าๆ เพราะยังเจ็บอยู่ เธอมีสีหน้าเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด แต่ชายหนุ่มไม่คิดสนใจ เพราะมันเป็นเรื่องของเธอไม่ใช่เรื่องของเขา หลังจากวันนี้คงตีตัวออกห่างทีละนิดเพื่อให้ใบบัวได้เตรียมใจ“.......” ใบบัวมองท้ายรถคนหรูขับออกไปด้วยความน้อยใจ ตื่นเช้ามาเจคอปก็มีท่าทีบึ้งตึงไม่ค่อยพูด จะถามก็ไม่กล้าได้แต่คิดเอาเองว่าเขาคงหงุดหงิดเรื่องเมื่อคืนที่เธอไม่ประสาเรื่องอย่างว่า ไว้ค่อยคุยกับเขาอีกทีก็ได้มั้งหญิงสาวไม่อยากคิดมากไปกว่านั้นจึงเรียกวินมอเตอร์ไซค์ให้ไปส่ง นึกหาข้อแก้ตัวกับแม่เรื่องที่ไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืน จะโทรบอกโทรศัพท์ของเธอก็ดันถูกพวกนั้นเอาไป แต่ช่างเถอะอะไรจะเกิดก็ต้องเกิดในเมื่อทุกอย่างเธอเป็นคนตัดสินใจทำเอง ขออย่างเดียว..อย่าให้แม่รู้เรื่องเจคอปเด็ดขาด“หายหัว