สูตรรักคุณหมอ のすべてのチャプター: チャプター 71 - チャプター 80

ด้านนาราพอถึงหนองคายเธอก็รีบตรงไปที่บ้านทันที แล้วเธอก็ได้รับรู้ปัญหาที่เกิดขึ้นทุกอย่าง พร้อมกับมองคนงานกำลังช่วยกันเอาออร์เดอร์ที่ถูกยกเลิกไปเก็บไว้ในโกดัง เพราะตอนนี้เศรษฐกิจกำลังแย่จึงไม่มีที่ไหนรับซื้อข้าวจำนวนมากๆแบบนี้ พ่อเธอเองก็กังวลจนไม่ยอมทานอะไร เธอเองก็ไม่รู้จะช่วยท่านอย่างไรแล้วด้านปติภพก็ทำงานตามปกติแตเขาต้องแปลกใจที่อยู่ๆนรินดามาขอพบเขาที่บริษัท ทั้งที่นรินดาเองก็ไม่ค่อยจะมาเท่าไหร่ เขาจึงอนุญาติให้นรินดาเข้าพบทันที“วันนี้ลมอะไรหอบมาหาพี่ถึงนี่ได้ล่ะ” ปติภพถามออกไปแบบสงสัย ขณะที่นรินกำลังเดินเข้ามาหาเขาในชุดนักศึกษา เห็นแล้วก็อดคิดถึงนาราไม่ได้“พอดีไวน์อยากจะให้พี่เปรมช่วยจัดงานประมูลเพรชให้ไวน์หน่อยน่ะค่ะ ไวน์จะเอาเพรชที่ร้านมาประมูลเพื่อช่วยนารา” นรินดาพูดไปไม่ทันจบปติภพก็พูดแทรกขึ้นมาทันที“นาราเป็นอะไรไวน์” ปติภพถามไปด้วยสีหน้ากังวลและตกใจกับที่นรินดาบอกมา“ใจเย็นสิคะ พูดซะไวน์ตกใจเลยเนี่ย นารามันไม่ได้เป็นอะไรหรอกค่ะ แต่ธุรกิจที่บ้านต่างหากที่กำลังแย่ ตอนนี้พ่อนารากำลังจะล้มละลายเพราะถูกยกเลิกออร์เดอร์ข้าวไปหลายล็อตเลย ตอนนี้นารามันก็กลับหนองคายไปอยู่กับพ่อแล้ว

“ผมต้องการแต่งงานกับนาราทันทีที่เธอเรียนจบ หากคุณตกลง ผมจะโอนเงินให้คุณห้าสิบล้านบาทเป็นค่าหุ้นส่วน แล้วผมจะโอนหุ้นทั้งหมดคืนเมื่อผมแต่งงานกับนาราแล้ว ทั้งหมดที่ผมทำก็เพื่อลูกสาวของคุณ ถึงแม้ว่าผมจะดูหยาบไปบ้างก็ตาม แต่ผมจริงจังกับลูกสาวของคุณจริงๆ” ปติภพพูดบอกไปแล้วก็ยิ้ม เพราะนี่ถือเป็นข้อเสนอที่เขาจะผูกมัดให้นาราไว้ได้แบบแน่นหนานนทชัยก็ทำหน้าเครียดแล้วคิดในใจว่าเขาควรจะรับข้อเสนอนี้หรือไม่ แต่เท่าที่ดูไอ้หนุ่มนี่มันก็ดูจะทุ่มเทกับลูกสาวของเขามาก ถึงขนาดยอมเสียเงินห้าสิบล้านเพื่อช่วยเขาแบบนี้มันก้ต้องรักลูกสาวๆของเขาจริงๆนั่นแหละวะ ไม่งั้นมันคงไม่โง่มาเอาเงินทิ้งฟรีๆหรอก แล้วอีกอย่างเขาก็ยังมีลูกชายคนเล็กที่เขาจะให้มาสานต่อธุรกิจนี้ หากมันพังไปตอนนี้เขาก็จะไม่เหลืออะไรเลยให้กับลูกๆ“ก็ได้ ผมตกลงให้คุณมาร่วมหุ้นด้วย แล้วก็ยอมรับข้อเสนอการแต่งงานของคุณด้วย” นนทชัยพูดออกไปด้วยเสียงเข้มแบบจริงจัง“คุณคิดถูกแล้วครับคุณนนทชัย เพราะผมจะเป็นลูกเขยที่คุณจะต้องชอบแน่ๆ งั้นผมขอเปลี่ยนจากเรียกคุณ มาเรียกว่าคุณพ่อแทนได้ไหมครับ เราสองคนจะได้รู้จักและสนิทกันมากขึ้น” ปติภพยิ้มมุมปากออกไปแบบเจ้าเล่

ด้านปากรณ์พอได้ตารางเวรมาก็รีบออกมาหานรินดาแต่ก็ไม่เจอเธอแล้วเขาก็เลยมายืนรอนรินดาที่รถ แล้วจะไลน์ไปหาเธอว่าเธออยู่ที่ไหน ก่อนจะเห็นเธอเดินเข้ามาแล้วยิ้มหน้าบานพร้อมกับกางมือจะมากอดเขาแต่ไกล“พี่ปาร์คขา คิดถึงจังเลย พรึบ ” นรินดาอ้ามือวิ่งเข้าไปกระโดดกอดปากรณ์แบบอ้อนอย่างน่ารัก จนปากรณ์รีบรับตัวเธอไว้ไม่ทัน“คิดถึงจริงอ่ะ แค่กระโดกอดแค่นี้ไม่พอมั้ง” ปากรณ์พูดอ่อยกลับไปแบบยั่วๆ แล้วยิ้มหล่อๆใส่นรินดาไปให้เธอหลงเขา“งั้นก็ต้องแบบนี้ จุ๊บ จุ๊บ จุ๊บ แบบนี้เชื่อหรือยังคะว่าไวน์คิดถึงพี่ปาร์คขนาดไหน” นรินดาจูบแก้มซ้ายแก้มขวาแล้วก็หน้าผากของปากรณ์ไปแบบหมั่นเขี้ยวเขาที่ช่างพูดจายั่วเธอ เธอก็อ้อนเขาให้หนักเลย“แบบนี้ไม่พอหรอก วันนี้พี่ทำงานเหนื่อยจะตายอยู่แล้ว คิดถึงแค่นี้ไม่พอ” ปากรณ์พูดไปก็ส่ายหน้ากวนๆออกไป แล้วก็ทำปากจู๋ให้นรินดาดูแบบให้เธอรู้ว่าเธอต้องทำยังไง“หึๆ ได้ตามคำขอเลยครับผม จุ๊บ อือ จุ๊บ อื้อ อือ แบบนี้น่าจะรู้แล้วนะคะว่าคิดถึงมากขนาดไหน แต่ถ้าอยากรู้มากกว่านี้ก็รีบกลับคอนโดเราดีไหมคะ นี่ลานจอดรถไวน์ก็อายนิดๆนะคะเนี่ยอิอิ” นรินดาพูดไปก็จูบปากปากรณ์ไปแบบดูดดื่มอย่างไม่กลัวว่าใครจะ

ด้านนรินดาและปากรณ์พอกลับมาถึงคอนโด นรินดาก็ขอแยกตัวไปอาบน้ำทันทีจนปากรณ์มองแบบสงสัย เพราะปกติเธอจะอาบน้ำที่ห้องเขา แล้ววันนี้เป็นอะไรถึงไปอาบห้องนู้นก็ไม่รู้“อะไรวะ เราอุตส่าห์ทำเซอร์ไพร์สให้ซะหวานเลย หนีเข้าห้องซะงั้นอ่ะ” ปากรณ์พูดไปแบบเซ็งๆ เพราะเขาหวังจะจัดสักยกสองยกมาตั้งแต่เที่ยงที่คุยกับเธอแล้ว แต่เธอกลับเดินบ่นว่าอิ่มแล้วเข้าห้องไปแบบนั้น เขาคงต้องอดแล้วสินะ“เฮ้อ อาบน้ำแล้วนอนเถอะไอ้ปาร์คเอ้ย อด” ปากรณ์พูดจบก็เดินคอตกเข้าห้องไปทันทีต่างจากนรินดาที่พอเข้าไปในห้องของตัวเองแล้วเธอก็ไปรื้อค้นหาชุดนอนของเธอในตู่เสื้อผ้าทันที เพราะเธอจำได้ว่าเธอเคยซื้อเอาไว้ใส่นอนเล่นๆ พอนรินดาค้นไปสักพัก็เจอชุดนอนชิ้นโบว์แดงของเธอ ที่เธอคิดว่ามันจะต้องทำให้หมอซื่อๆหื่นๆอย่างอีพี่ปาร์คมันตื่นเต้นแน่ๆ“หึ คืนนี้แหละ ได้ใช้สักทีสิน่า” นรินดาพูดออกมาด้วยสีหน้าและแววตาเจ้าเล่ห์ ขณะเอามือหยิบชุดนอนสุดเซ็กซี่ที่เธอเคยซื้อมาใส่นอนเล่นๆขึ้นมา ไม่คิดเลยว่าวันนี้เธอจะได้มาใส่ยั่วแฟนตัวเองแบบนี้“รอไวน์นะคะพี่ปาร์ค วันนี้ไวน์จะทำให้วันครบรอบของเราสองคนพิเศษสุดๆไปเลย หึๆ” นรินดาพูดไปก็ยิ้ม แล้วเดินเข้าห้องไป

เช้าวันใหม่ด้านปติภพที่อยู่หนองคายก็ต้องตื่นขึ้นมาแบบเหงาๆ เพราะเมื่อคืนนาราไม่ได้ลงมาหาเขา เพราะพ่อแม่ของเธอให้เธอไปนอนด้วยที่ห้อง เขาจึงต้องอดนอนกอดนาราไป แล้วก็ต้องมาหงุดหงิดที่นาราออกไปทำบุญที่วัดตั้งแต่เช้าอีก รู้งี้เขาจะตื่นมาแต่เช้าไปกับเธอแล้ว“น้อง พี่สาวน้องไปวัดไกลถึงไหนเนี่ย ทำไมยังไม่กลับมาอีก นี่จะสิบโมงแล้วนะ” ปติภพถามเนติออกไปแล้วก้มมองนาฬิกาของเขาอย่างเป็นห่วงเธอ“อ่อ พอดีวันนี้พ่อต้องไปเคลียเรื่องข้าวที่โรงงาน เจ้ก็เลยไปดูแลชาวบ้านที่เขามาเกี่ยวข้าวให้นาบ้านเราน่ะครับ เพราะยังเก็บเกี่ยวไม่หมดเลย แต่เจ้ให้ผมอยู่เป็นเพื่อนพี่แล้ว ถ้าพี่อยากได้อะไรก็บอกผมได้เลยนะครับ” เนติบอกไปก็ยิ้มอย่างเป็นมิตรกับว่าที่พี่เขยสุดหล่อ“ทำไมต้องไปเองด้วยอะ จ้างคนดูก็ได้มั้ง พี่อยากไปหานารา เราพาพี่ไปหน่อยได้ไหม” ปติภพพูดบอกไปก็ยักคิ้วใส่แบบกวนๆ จนเนติมองแบบแปลกใจว่าสำอางๆอย่างนี้เหรอจะไป“โห่พี่ ที่นี่เขาอยู่กันแบบชาวบ้านธรรดาๆ แล้วอีกอย่างนะเจ้เขาก็ชอบด้วยเขาก็ไปมาตั้งแต่เล็กจนโตอ่ะ แต่ผมว่าพี่อย่าไปเลยดีกว่า ลำบากเปล่าๆครับ เจ้เขาบอกว่าพี่รวยมากพี่คงไม่เคยลำบากแบบลูกชาวนาอย่างเราหรอก