All Chapters of สูตรรักคุณหมอ: Chapter 91 - Chapter 100

“นอกจากจะโนบลาแล้วยังไม่ใส่กางเกงในอีก เรานี่มันร้ายจริงๆ คิดจะยั่วพี่ตั้งแต่แรกแล้วล่ะสิ งั้นพี่จัดเลยนะ หึๆ” ปากรณ์ละจากเต้าใหญ่แล้วเอ่ยพูดไป พร้อมกับรอยยิ้มมุมปากแบบร้าย แล้วเขาก็มองหน้านรินดาก่อนจะไปจูบไซร้หน้าอกของนรินดา แล้วเขาก็เอามือดึงชุดนอนของนรินดาขึ้นไปบนเอวของเธอ ก่อนที่เขาจะค่อยๆเลื่อนตัวลงมาจูบตามหน้าท้องสาว จากนั้นก็จูบลงไปจนถึงเนินสาวที่มีไรขนอ่อนๆแบบเซ็กซี่“อื้อ พี่ปาร์ค เลียหอยเมียสิคะทูนหัว อื้อ ไวน์อุตส่าห์ไม่ใส่กางเกงในมาให้พี่ทำได้สะดวกๆเลยนะคะ อื้อ ดูสิคะ ว่ามันแฉะขนาดไหน ตรวจดูสิวคะว่าตอนนี้น้องสาวของไวน์มีปัญหาอะไรบ้าง มันรุ้สึกคันๆอยากจะโดนเอายังไงไม่รู้ค่ะคุณหมอ” นรินดาพูดบอกไปขณะที่ปากรณ์กำลังมองร่องสาวของเธออยู่ เธอจึงเอามือข้างหนึ่งดึงชายกระโปรงชุดนอนของเธอขึ้น แล้วใช้มืออีกข้างไปลูบไล้ร่องสาวโชว์ให้ปากรณ์ดูความสาวของเธอที่มีน้ำหวานไหลเอ่อล้นออกมาจากร่องเล็กๆ“ไหนดูสิ ให้หมอตรวจหน่อยว่าอาการมันเป็นยังไง อื้อ น้ำมันเยิ้มออกมาเยอะเลยนะ สงสัยจะมีอาการคันหอย แบบนี้ต้องใช้เข็มฉีดยาอันใหญ่เข้าไปตรวจทายาให้มันหายคันสักหน่อย” ปากรณ์มองร่องสาวของนรินดาไปก็เอามือ

หลังจากนั้นแค่อาทิตย์เดียว ปาริดาก็อ้างกับสิทธิกรว่าเธอต้องมาดูร้านเพื่อลงคอลเลคชั่นใหม่ สิทธิกรก็ไม่ได้ตามมาด้วยเพราะต้องดูแลฟาร์มไข่มุกอันใหม่ที่กำลังเริ่มก่อสร้างขึ้นมาเพิ่มใหม่ แล้วเธอก็ขึ้นมากรุงเทพเพียงลำพัง เพื่อมาเจอลูกสาวและว่าที่ลูกเขย“เราสองคนนี่เหมาะสมกันจริงๆเลย อย่างกับกิ่งทองใบหยกแน่ะ” ปาริดาพูดขึ้น เมื่อนรินดาพาปากรณ์มาไหว้แนะนำตัวกับเธอ หลังจากที่เธอเคยดูแค่รูปตอนจะจับคู่ให้ลูกสาวเท่านั้น พอมาเจอตัวจริงแล้วก็ถูกใจกับว่าที่ลูกเขยของตัวเองจริงๆ“เห็นไหมดา ฉันบอกเธอแล้วว่าหนูไวน์กับตาปาร์คน่ะเขาเหมาะกัน” กันติมาที่มาด้วยพูดเสริมออกไปอย่างอดไม่ได้“ผมขอบคุณคุณป้ากับคุณแม่นะครับที่ช่วยจับคู่เราสองคน ไม่งั้นผมกับไวน์คงไม่มีวันนี้ ใช่ไหมคะคนดี” ปากรณ์พูดไปก็จับมือของนรินดาไว้มั่น แล้วก็มองเธอด้วยสายตาหวานเชื่อม“ค่ะพี่ปาร์ค” นรินดาตอบไปก็ยิ้มออกมาแบบเขินๆ เพราะยิ่งอยู่ด้วยกัน ปากรณ์ก็ยิ่งหวานใส่เธอมากขึ้น ไม่มีลดลงเลย“หวานกันจริงๆ เกร็งใจป้ากับแม่หนูไวน์เขาหน่อยตาปาร์ค” กันติมาแซวออกไปกับคำเรียกหวานๆของหลานชายที่เรียกนรินดา“เห็นเราสองคนรักใครกันดีแม่ก็ดีใจลูก แต่เทอมหน้า

“ฉันรู้ว่านายรวย แต่ไม่จำเป็นต้องทำขนาดนั้นก็ได้ โรงพยาบาลบ้านนอกมันจะไปสู้ที่นี่ได้ยังไง นายก็ออกจะฉลาดนะปากรณ์ ทำไมถึงเลือกไปอยู่ต่างจังหวัด ฉันล่ะเสียดายความรู้ของนายจริงๆ คิดใหม่ตอนนี้ก็ยังไม่สายนะ ถ้าคิดจะหนีลูกสาวฉัน ฉันจะไม่ให้นายดูแลยัยพายแล้วก็ได้ แค่นายยังอยู่ในทีมของฉันต่อ” อาจารย์พูดบอกไป เพราะเสียดายคนเก่งๆแบบปากรณ์ที่จะช่วยให้เขาได้รับตำแหน่งที่สูงขึ้น หากลูกศิษย์ในความดูแลของเขาทำผลงานดีๆ“ผมเป็นหมอ อยู่ที่ไหนก็ต้องรักษาคนเหมือนกัน ดังนั้นผมไม่คิดว่ามันมีความแตกต่างอะไรครับ แล้วที่ผมย้ายไม่ใช่เพราะจะหนีลูกสาวของอาจารย์หรอกครับ แต่ผมต้องการจะย้ายตามแฟนของผมกลับไปบ้านเกิดของเขาเท่านั้นเอง หวังว่าอาจารย์จะเข้าใจผมนะครับ” ปากรณ์เอ่ยบอกไป ถึงแม้เขาจะยังเรียนไม่จบก็จริง แต่เขาก็อยู่ปีหกจะใกล้เทอมสุดท้ายแล้ว ความสำเร็จของเขาก็อยู่ไม่ไกลแล้ว“ย้ายตามผู้หญิงเนี่ยนะ ฉันล่ะมองนายผิดไปจริงๆ ไม่คิดว่านายจะเอาอนาคตไปทิ้งไว้กับผู้หญิง นายยังไปได้อีกไกลนะปากรณ์” อาจารย์หมอพูดออกไปแล้วถอนหายใจ“ผมทราบครับ แต่ถ้าผมไอยู่ที่นั่นอนาคตของผมก็ดีไม่แพ้ที่นี่ ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมขอตัวนะครับ อ่อ

“พวกพี่ดุนะ น้องไหวเหรอ ฮ่าๆ สวัสดีครับ ผมปาร์คนะครับ ถึงไม่ใช่วันศุกร์ แต่ถ้าใครอยากจุกก็มาดิครับ” ปากรณ์ออกไปแล้วก็ยิ้มขำๆ ก่อนจะหันมาขยิบตาใส่นรินดาแล้วยักคิ้วให้เธอไป“อ้าย กรี๊ด กรี๊ด” เสียงร้องก็ดังขึ้นมาสนั่นร้าน นี่แค่พูดนะนะถ้าร้องจะขนาดไหนกัน“ร้ายนักนะพี่ปาร์ค บอกว่าจะไม่ตามมา แต่ก็เอายัยชะนีพวกนี้กรี๊ดกันทั้งร้าน ชิ ไอ้ผัวบ้า ทำไมชอบทำให้หึงแบบนี้นะ” นรินดาพูดไปแล้วก็แอบหงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก จนเธอที่กำลังจะเมาเริ่มตาสว่างขึ้นมาทันทีเลย“ยัยไวน์ ยัยนารา แกสองคนโอเคไหมอ่ะ” สายหมอกเอ่ยถามเพื่อนสาวออกไปแล้วยิ้มแห้ง เมื่อเห็นสีหน้าของเพื่อนสาวทั้งสองในตอนนี้ มันช่างต่างจากก่อนหน้านี้มาก ก็แน่ล่ะทั้งปติภพและปากรณ์กำลังโดนสาวๆกรี๊ดอยู่บนเวทีขนาดนั้น ไม่ให้สองสาวหวงได้ยังไงกันล่ะ“ไม่” สองสาวพูดออกมาพร้อมกับพร้อมกับใบหน้าบึ้งตึง“ยัยไวน์ ครั้งนี้เราประเมินสองพี่น้องคู่นี้ต่ำไป เจ็บใจจริงๆมานั่งยิ้มอ่อยสาวๆอยู่ได้ ” นาราถามออกไปแล้วมองไปที่สองหนุ่มแบบจดจ้อง“อ่อยได้ไม่นานหรอกแกเชื่อฉันเถอะ เดี๋ยวก็กลับมาตายรัง” นรินดาพูดออกไปแบบมาดมั่น แล้วมองไปที่ปากรณ์เช่นกันด้านปากรณ์และปติภ

ด้านปากรณ์ที่ตื่นมาทำอาหารเช้าให้นรินดาเสร็จเขาก็รีบออกมาทำงานทันที พอมาถึงห้องพักหมอกำลังวจะออกไปตรวจแล้วโทรศัพท์ก็ดังขึ้นซะก่อน เขาก็กดรับทันทีเพราะพี่ชายนรินดาโทรมาหาเขา“ว่าไงครับพี่นาย ผมว่าบ่ายนี้จะโทรถามพี่นายพอดีเลย เรื่องนั้นเป็นไงบ้างครับ” ปากรณ์เอ่ยถามออกไปอย่างอย่างรู้ทันที“ใจเย็นๆดิวะ ฉันรู้ว่าแกอยากจะตามยัยไวน์มาใจจะขาดแล้ว แต่การย้ายโรงพยาบาลตอนฝึกงานมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะที่เขาจะรับแกน่ะถึงแกจะเป็นลูกท่านทูตก็เถอะ เขาไม่อยากมีปัญหากับทางโรงพยาบาลที่แกฝึกงานอยู่ก็เลยปฏิเสธที่จะรับแกมาฝึกงานที่นี่ อีกอย่างมันก็ฝึกแค่เทอมเดียวด้วย” ณัฐวีพูดบอกไป หลังจากที่เขาเข้าไปช่วยพูดเรื่องย้ายที่ฝึกงานมาทำที่โรงพยาบาลในภูเก็ต“สรุปคือผมไปฝึกงานที่นั่นไม่ได้ใช่ไหมพี่นาย งั้นผมจะหนีตามไวน์ไปเฉยๆนี่แหละ แล้วค่อยไปฝึกใหม่” ปากรณ์ทำหน้าเครียดทันที เพราะนั่นเป็นโรงพยาบาลเดียวในภูเก็ตที่เขาจะไปฝึกงานได้ เนื่องจากที่นั่นเป็นเครือเดียวกับโรงพยาบาลที่เขาทำงานอยู่ในตอนนี้“หึๆ ฟังให้จบๆสิวะ แกไม่ต้องทำขนาดนั้นก็ได้ไอ้ปาร์ค เพราะพ่อฉันจัดการเรื่องนี้ให้หมดแล้ว เขากลัวแกเอาลูกสาวเขาไปกกอยู่กรุ