ภายในรถม้าคันใหญ่ที่บุด้วยหนังสัตว์หนานุ่ม อวี๋เจียวหว่านนั่งเอนกายพิงพนัก เบื้องหน้าของนางคือกระทะทองเหลืองใบใหญ่ที่ถูกห่อหุ้มด้วยผ้าแพรอย่างทะนุถนอม เซี่ยกู่หานนั่งอยู่เคียงข้าง ชายหนุ่มมิได้สวมชุดเกราะเต็มยศดั่งเช่นยามอยู่ในค่ายทหาร ทว่าสวมเพียงชุดคลุมยาวสีหมึก ปักลวดลายเมฆามงคลด้วยดิ้นเงิน ดูสูงส่งและสง่างามสมดั่งบรรดาศักดิ์แม่ทัพใหญ่เขาปรายตามองสตรีร่างเล็กที่กำลังจัดแจงชายผ้าคลุมกระทะ นัยน์ตาคมทอประกายอ่อนโยน มือหนาเลื่อนไปกอบกุมมือเล็กของนางเอาไว้หลวม“กลับถึงจวนครานี้ เจ้าคงต้องเหนื่อยรับมือกับความวุ่นวายในเรือนหลังอีกมาก มารดาเลี้ยงของข้าคงไม่ยอมรามือโดยง่าย” น้ำเสียงของเขาราบเรียบ ทว่าแฝงความห่วงใยอย่างลึกซึ้งอวี๋เจียวหว่านละมือจากกระทะทองเหลือง นางหันมาสบตากับสามีพลางแย้มยิ้มบางเบา“ท่านแม่ทัพลืมไปแล้วหรือ ว่าข้าคือแม่ครัวหน้าเตาไฟ เรื่องวุ่นวายในเรือนหลังก็เปรียบเสมือนปลาที่ดิ้นรนบนเขียง ขอเพียงลงมีดให้ถูกจุดและควบคุมความร้อนให้พอดี ย่อมจัดการได้ราบคาบ ท่านเตรียมตัวสะสางเรื่องขุนนางกังฉินในราชสำนักให้เต็มที่เถิด เรื่องหลังบ้าน ข้าจะใช้กระทะใบนี้จัดการเอง”เซี่ยกู่หานได้ย
Última atualização : 2026-04-16 Ler mais