“กูไม่ได้จำ”“แล้วมึงมารอมันทำไมที่ปากถ้ำทุกวัน”“กูเพียงแค่มาตระเวนดูป่า เพราะทั้งมึงและไอ้ป่ามัวแต่หมกมุ่นอยู่กับสิ่งอื่น”“งั้นรึ”ผืนฟ้าที่ก่อนหน้านี้ยังอารมณ์ดี แต่เพียงแค่ถูกพูดถึงเรื่องของใครบางคนก็ทำให้เขาหน้าตึงและปล่อยแขนออกจากไหล่กว้างของควันธูป มาหมุนควงกระบองไม้และทำทีราวกับว่าไม่ได้สนใจและไม่ได้รู้สึกอะไรทั้งนั้น“กูช่วยมึงได้นะ ช่างแสนจะง่ายดาย”“วิชาของมึงเก็บไว้แต่เพียงผู้เดียวเถอะ”“มึงก็อย่าเล่นแรงสิ ทำเพียงแค่มันจะเป็นจะตายก็พอ”“มึงหันมอง”ผืนฟ้าเอ่ยพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบในตอนที่พวกเขาเดินกลับมาถึงหมู่บ้านพอดี ทำให้ควันธูปหันมองตามสายตาของผืนฟ้าเข้าไปข้างใน ที่ตอนนี้ต่างมีหญิงสาวหลายสิบคนทั้งที่ออกมายืนมองต่อหน้าให้เขาเห็น และอีกจำนวนไม่น้อยที่หลบอยู่ภายในเรือนและมองออกมายังพวกเขาอย่างให้ความสนใจเพราะทั้งร่างกายที่ไม่ว่าจะเป็นไหล่กว้าง แผงอกและหน้าท้องแข็งที่น่าซุกซบและขายาวที่ยืนสง่า แม้จะไม่เห็นหน้าก็ทำให้สาวงามต่างนึกเขินอายและอยากได้พวกเขาทั้งสองเป็นคู่อีกทั้งควันธูปและผืนฟ้าก็ต่างเก่งกาจเรื่องคาถาวิชาที่หากหญิงใดได้ครอบครองก็คงจะนอนหลับสนิทอย่างไม่ต้อ
Read more
