《เงาลวง》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

ทุกครั้งที่เขากอดหญิงสาว เขารู้ว่านอกจากความพึงพอใจแล้ว ใจของเขาก็ถูกแบ่งออกทีละเสี้ยว และมันไม่ใช่แค่ความรู้สึกลึกซึ้งเพียงเท่านั้น แต่มันเหมือนกับเขากำลังสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างให้หญิงสาว แม้แต่ความเป็นตัวของตัวเองเหยียนเฉิงอวี่กอดร่างที่นอนนิ่งหลังผ่านความเร่าร้อนหนักหน่วง ใบหน้าของเขาเรียบเฉยหนักแน่น จุมพิตแผ่วเบาประพรมลงทั่วใบหน้าหญิงสาว“ผมขอโทษที่ทำให้คุณต้องมาพบเจอกับเรื่องเหล่านี้ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง ขอโทษที่ไม่เสียใจกับเรื่องนี้ ไม่เสียใจในสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกแห่งเงามายา”ริมฝีปากอิ่มถูกครอบครองอีกครั้ง เหยียนเฉิงอวี่รู้ดีกว่าเฉินซีจะไม่ตื่นขึ้นมาในเวลานี้ แต่เขาก็ยังคงอยากจุมพิตหญิงสาว อยากเก็บทุกความรู้สึกให้ประทับลงในความทรงจำ“ขอเพียงผมจดจำได้ แม้ว่าคุณจะลืมเลือนก็ไม่เป็นไร” เขากระซิบ “ไม่ว่าจะเป็นแค่โลกแห่งเงามายา หรือโลกแห่งความเป็นจริง เฉินซี ผมรักคุณ”ความวุ่นวายสับสนรอบด้าน ทำให้สติพร่าเลือนเริ่มแจ่มชัด เฉินซีมองไปยังแสงไฟที่แวบไปมาเนื่องจากเตียงคนไข้ถูกเข็ญอย่างรวดเร็ว เสียงร้องไห้ของหวั่นเยว่ เสียงพยาบาลและเสียงคนอีกมากมายเกิดอะไรขึ้น???คำถามนั้นไม่ได้รับคำตอบ ท

‘ผมไม่ได้ตั้งใจเสียหน่อย ตอนแรกจะร่วมมือกับหวั่นฮั่ว แต่ใครจะรู้ว่าเขาจะซ้อนแผนด้วยการใช้เรื่องนี้แบล็คเมล์เรา ผมไม่ได้ตั้งใจผลักเขาลงไป เขาลื่นลงไปในสระบัวนั่นเองต่างหาก’‘แล้วเรื่องเสี่ยวซีละคะ อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้เรื่อง นั่นเพื่อนรักของลูกนะคะ’‘ต้องให้ผมบอกอีกกี่ครั้งว่าไม่ใช่ฝีมือผม’‘ฉันจะเชื่อใจคุณได้ยังไง! อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้เรื่องที่คุณซ่อนเด็กแซ่จิวเอาไว้นอกคฤหาสน์ ฉันขอเตือนคุณจะเจ้าชู้มีเด็กรุ่นลูกเป็นเมียน้อยฉันไม่เคยว่า แต่อย่าให้เสี่ยวเยว่รู้เรื่องเป็นอันขาด!’‘คุณจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมาทำไมกัน หาทางช่วยกันไม่ดีกว่าเหรอ เรายังไม่รู้เลยว่าเรื่องเสี่ยวซีตกลงเป็นฝีมือของใคร ไหนจะเรื่องที่เหยียนเฉิงอวี่ขู่ว่ามีหลักฐานเอาผิดเราอีก’‘เราที่ไหนกัน นั่นมันคุณคนเดียวฉันไม่เกี่ยว’‘คุณ...คิดเหรอว่าถ้าตำรวจจับผมคุณจะรอด เรื่องฮุบสมบัติตระกูลเหยียนก็คุณเองที่เป็นคนต้นคิด’‘แล้วใครมันจะไปคิดว่าเขาจะกลับมาที่นี่กัน หายตัวไปไม่ส่งข่าว อยู่ๆ จะมาชุบมือเปิบ’‘เอาละอย่ามัวทะเลาะกันอยู่เลย ตอนขากลับผมจะถ่วงเวลาเหยียนเฉิงอวี่กับคนอื่นๆ เอาไว้ คุณรีบกลับไปที่บ้าน ค้นดูว่าที่ห้องของเหยียนเฉิ

ที่ว่าไม่มีหลักฐานเขาไม่สงสัยและไม่กังวล เพราะทุกอย่างเกิดขึ้นในโลกแห่งเงามายา ดีเอ็นเอของเขาไม่มีทางหลงเหลือบนตัวของหญิงสาวเพียงแต่...เพราะอะไรลึกๆ เขาจึงหวังว่าจะมีสิ่งใดจากตัวเขาหลงเหลือเอาไว้บ้างเหยียนเฉิงอวี่เดินตรงเข้าไปแนะนำตัว “สวัสดีครับคุณเฉิน คุณคงจะเป็นน้าของเฉินซี ผมเหยียนเฉิงอวี่ เจ้าของคฤหาสน์ตระกูลเหยียน”เฉินเซวียนเลิกคิ้วมองชายหนุ่มหล่อเหลาตรงหน้า ใบหน้าคุ้นเคยของอีกฝ่ายทำเอาประหลาดใจ “ค่ะสวัสดี เรา...เคยพบกันมาก่อนหรือเปล่าคะ”เหยียนเฉิงอวี่ชะงัก มือข้างหนึ่งเผลอลูบอกเสื้อเบาๆ ในนั้นมีรูปถ่ายที่เขาตัดออกมาเก็บเอาไว้ รูปถ่ายซึ่งเคยอยู่ในกระเป๋าสตางค์ของเฉินซี “ผมคิดว่าคงไม่ ผมเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศน่ะครับ”“อ๋อ” เฉินเซวียนพยักหน้า “ฉันเฉินเซวียนค่ะ เป็นน้าของเสี่ยวซี ไม่ใช่น้าแท้ๆ แต่ก็รักและดูแลแกมาตลอดตั้งแต่แกสูญเสียทั้งพ่อและแม่ไป ก่อนมาที่นี่เลขาของคุณเล่าเรื่องให้ฟังคร่าวๆ แล้ว ฉันต้องการคุยกับตำรวจค่ะ”“ครับ ผมจะพาไปแต่คงหลังจากที่ให้คุณพบกับเฉินซีก่อน”“นั่นมันแน่นอนอยู่แล้วค่ะ ตอนที่ทางตำรวจโทรไปบอกรายละเอียดบางอย่างให้ฉันรู้บ้างแล้ว และฉันเองก็ไม่คิดว่า

เหยียนเฉิงอวี่เลิกคิ้วเมื่อมองเห็นระลอกคลื่นบนกระจกเงา ร่างสูงที่ก้าวออกมายิ่งทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าครั้งไหนๆ ‘เงา’ ที่มีตัวตนเหมือนเขาทุกอย่าง รูปร่าง ใบหน้า ท่าทาง ไม่ใช่เงามืดที่เป็นดังเงาเช่นทุกครั้ง“นาย...”ดวงตาที่เหมือนกับเขาแต่ดูดุดันกว่า มาบัดนี้อ่อนแสงลง ‘ประตูนั่นจะเปิดในอีกสองวันใช่มั้ย’เหยียนเฉิงอวี่หรี่ดวงตาลง “นายถามทำไม”‘เหยียนเฉิงอวี่ ฉันคือนาย และนายคือฉัน ตอนที่ฉันส่งนายกับเฉินซีเข้าไปในโลกแห่งมายา ที่นั่นไม่มีผลต่อร่างกายเฉินซีแต่ไม่ใช่กับเสี่ยวเยว่’เงาเดินมาหยุดตรงหน้าเหยียนเฉิงอวี่ ถึงตรงนี้ชายหนุ่มได้แต่อ้าปากค้างมองคนตรงหน้า เงาสะท้อน...เขาคล้ายกำลังยืนอยู่เบื้องหน้ากระจกเงาที่สะท้อนตัวเอง เพียงแต่เส้นผมของ ‘เงา’ กำลังเปลี่ยนสีผมหงอก!!!“นี่...มันอะไรกัน เกิดอะไรขึ้น!!!”‘นายเคยบอกฉัน นาย...ตัวนายไม่ใช่ทั้งมนุษย์และอสูร นายบอกฉันสิอะไรที่ดูดกลืนพลังของฉันกับนายได้’เหยียนเฉิงอวี่สะท้านวาบในใจ “ไม่...เป็นไปไม่ได้ นายกับหวั่นเยว่”‘ใช่ เสี่ยวเยว่ท้อง อสูรน้อยตนนั้นกำลังดูดกลืนพลังชีวิตของทั้งฉันและเสี่ยวเยว่ ตัวฉันไม่เป็นไรแต่เสี่ยวเยว่กำลังแย่ ยังมีเรื่อ

หญิงสาวผุดลุกขึ้นและขืนตัวออกจากวงแขนชายหนุ่ม ตอนนี้เขาและเธอนั่งอยู่เบาะหลังและรถยนต์คันนี้กำลังวิ่งไปที่ไหนสักแห่ง คนขับก็คือหนึ่งในเลขาคนสนิทของเหยียนเฉิงอวี่“คุณกำลังลักพาตัวฉันอยู่เหรอคะ นี่มัน...ผิดกฎหมายนะ!!”“เด็กทำให้ฉันสะกดเธอไม่อยู่แล้ว” เหยียนเฉิงอวี่ถอนหายใจออกมา เขาพยายามทำให้หญิงสาวสงบเมือพบว่าอีกฝ่ายเริ่มโวยวาย“เสี่ยวซี ฟังผมก่อน ผมมีเหตุผลที่ต้องพาคุณมา คุณไม่ใช่อยากรู้มาตลอดเหรอว่าเกิดอะไรขึ้น”หญิงสาวชะงัก “หรือว่า...เรื่องทุกอย่างนั่นเป็นความจริง มันไม่ใช่ความฝัน คุณ...เป็นคนลักพาตัวฉันไปจนทำให้ฉัน...”หยวนฝานหักรถเข้าข้างทาง ดวงตาของเขาอยู่ๆ ก็พร่าเลือน รู้สึกหายใจไม่ออกชั่วขณะเหยียนเฉิงอวี่รู้ดีว่านั่นมีสาเหตุมาจากหญิงสาว เด็กในท้องของเฉินซีจะแสดงอารมณ์ออกมาผ่านความรู้สึกของผู้เป็นแม่ หากเฉินซีโกรธ ทุกอย่างรอบๆ ก็จะได้รับผลกระทบไปด้วย“ไม่ใช่ เอ่อ ความจริงไม่ใช่แบบนั้นทั้งหมด คุณใจเย็นๆ อย่าโกรธได้มั้ย” มองประกายสีดำที่ล้อมรอบหญิงสาว เหยียนเฉิงอวี่สูดลมหายใจเข้าลึก ระลอกความโกรธของหญิงสาวกระเพื่อมไหวในอากาศ“นายลงไปจากรถก่อนฉันจัดการเอง”หยวนฝานรีบลงไปจากรถ มอ