Todos os capítulos de รักปักใจ (เอญ่า x ฮันเตอร์): Capítulo 21 - Capítulo 30

EP.21 ฉันต้องแคร์ด้วยเหรอ เอญ่าและมิกกี้ขึ้นมาและนั่งประจำอยู่ในคลาสเรียนหวานที่ตอนนี้ยังไม่มา มิกกี้ใช้ศอกกระทุ้งไปที่แขนของเอญ่าเบาๆให้มองไปดูสายตาของคนในห้องที่กำลังจ้องมองมาที่เธอ “ญ่าๆ แกดูพวกมันมองแกสิ” มิกกี้ขยับมากระซิบเอญ่าอีกครั้ง “แกอย่าไปสนในคนอื่นให้มันมากนังกี้ พวกมันอยากมองก็ให้มันมองไปสิ” “แล้วยัยหวานทำไมมันมาช้าจัง” “เออ ก็นั่นสิไม่รู้มันติดหลุมผู้ชายอยู่ที่ไหนอีก” “แกก็หาไปว่ามันนะนังกี้” “ญ่า ๆ” เสียงเรียกมาแต่ไกลพร้อมกับเสียงหอบของคนมาใหม่อย่างหวานทำให้ทุกคนต่างพร้อมใจกันหันไปมอง “หยุดเลยนะหวาน ฉันรู้ว่าแกจะพูดเรื่องอะไร วันนี้ฉันฟังมาตั้งแต่เช้าแล้ว” “แกเห็นแล้วใช่ไหม” หวานลากโต๊ะเข้ามานั่งใกล้แล้วค่อยๆพูดขึ้นมา “เห็นแล้ว แล้วยังไง แกว่าฉันต้องแคร์ด้วยเหรอ อย่างฉันมีให้เลือกอีกเยอะจ๊ะ” ฉันที่หันไปบอกหวานมันด้วยความมั่นอกมั่นใจทำให้หวานและมิกกี้หัวเราะออกมากับท่าทางของฉัน ครืด ครืด ครืด เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น ฉันที

EP.23 ทบทวนคำว่าผัว หลังจากเปลี่ยนเรื่องคุยกันบรรยากาศในโต๊ะก็ดีขึ้นมาก ทานก๋วยเตี๋ยวเสร็จก็พากันกลับมาที่มหาลัยและแน่นอนคิงก็ยังอาสาขับรถมาให้สาวถึงที่ลานจอดรถ อีกอย่างที่คิงไม่พลาดก็คือเขาได้ขอเบอร์และช่องทางการติดต่อของญ่าไว้เรียบร้อย ด้านคิงทำไมถึงสนใจญ่านะเหรอก็เพราะว่าคิงเขาแอบมองญ่าตั้งแต่ที่เดินเข้ามาที่ลานคณะพร้อมกับเตอร์ตั้งแต่เมื่อวานและเฝ้ามองอยู่ตลอด เขาก็มั่นใจมากว่ามันเป็นรักแรกพบถึงแม้ว่าญ่าจะมีเจ้าของอยู่แล้วก็ตามแต่เขาก็ไม่อาจจะหักห้ามใจตัวเองได้และยิ่งได้รู้ว่าเตอร์นั้นมีผู้หญิงมากมายรายล้อมเขาอยู่ทำให้คิงก็พอจะมีความหวังอยู่บ้าง วันนี้ที่ได้พูดคุยยิ่งทำให้เขามีความหวังขึ้นมาและพอจะเดาได้ว่าเตอร์กับญ่านั้นมีปัญหากันอย่างแน่นอน สามสาวที่แยกตัวจากคิงที่ลานจอดรถก็กลับไปที่ตึกเรียนเพื่อรอเรียนคาบบ่ายแต่ก็เหลือเวลาอีกเกือบชั่วโมงกว่าจะถึงคาบเรียน “พี่คิงน่ารักดีนะญ่า” หวานพูดขึ้นมาขณะเดินกลับตึกเรียน “อืม น่ารักดี” “แล้วแกยังไงวะญ่า” “จะให้ฉันยังไงวะกี้ พึ่งจะเจอกันวันนี้เอง

EP.25 New aya คลาสเรียนช่วงบ่ายเริ่มต้นขึ้นสภาพตอนนี้ของฉันนั้นพร้อมนอนมากๆ ตาแทบจะลืมไม่ขึ้นและช่วงล่างก็เริ่มรู้สึกระบมขึ้นมา “ไหวไหมวะญ่า” หวานที่นั่งอยู่ข้างๆมองดูฉันและแววตาของเธอคงจะรู้สึกสงสารฉันมาก “ไหวอยู่” ฉันที่เอามือขึ้นมาลูบที่ใบหน้าแล้วสะบัดหัวอยู่สองสามทีไล่ความง่วงให้ออกไปแต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผล ฉันที่นั่งฝืนทนเรียนและสมองที่ไม่ได้รับความรู้อะไรที่อาจารย์ได้สอนเข้ามาแม้แต่น้อยติ๊ง.. ติ๊ง.. ติ๊ง.. เสียงไลน์ของฉันดังขึ้นแม้มันจะไม่ดังมากแต่ก็พอจะทำให้คนที่อยู่ใกล้ได้ยินและหันมามองแสดงความไม่พอใจออกมาที่เสียงมันไปรบกวนการเรียนของพวกเขา เตอร์ : เลิกเรียนยัง ญ่า : ยังไม่เลิก เตอร์ : เลิกแล้วเดินมาหาที่คณะ ญ่า : มารับ เตอร์ : ติดงาน ญ่า : ไม่ไป เตอร์ : ??? ญ่า : เรียนอยู่ แค่นี้นะ ถึงเวลาเลิกคลาสที่แสนรอคอยและวันนี้ก็จบลงอย่างทรมานแต่ก็ไม่วายมีเรื่องให้อารมณ์เสีย “มารยาทต้องมีด

EP.27 สวยและรวยมาก วันนี้ฉันตั้งใจแต่งตัวมาเต็มที่ ใส่กระโปรงสีขาวสั้นเสมอหู เสื้อสายเดี่ยวสีเงินประกายเทาวิ้งๆกระแทกตา ด้านหลังคว้านลึกเกือบถึงเอวส่วนด้านหน้าก็โชว์เนื้ออกอวบเบาๆในแบบที่พอดีไม่เยอะมาก ถ้ามองรวมๆก็คือมองตรงไหนก็เซ็กซี่ขยี้ใจไปทุกสัดส่วน “นังหวานแกก็ดูชุดของนังญ่ามันสิ ใส่มาเพื่อฆ่าสาวๆในผับให้ตายเรียบไปเลย” “เออวะ เอวก็ขาว ขาก็เรียว นมก็ใหญ่เร้าใจไปอีกก” หวานก็อวดสรรพคุณในตัวฉันไม่หยุด “พอก่อนเพื่อนฉันลอยได้ฉันลอยไปไกลแล้วเนี่ย” พวกเราสามคนฝ่าผู้คนมากมายจนมาถึงโต๊ะที่อยู่โซนหน้าเวทีที่นังจี้มันหมายมั่นจะมาแอ๊วหนุ่มๆนักร้องแบบเต็มที่ นั่งไม่นานเพื่อนกี้ที่เป็นผู้จัดการร้านก็เข้ามาทักทายอยู่สักครู่ก็กลับไปทำงาน “พวกแกเต็มที่เลยนะ วันนี้ฉันเลี้ยงเอง” “อื้อ..สวยและรวยมากสินะ” “ใช่จ๊ะ เพื่อนของแกสวยและรวยมากๆๆ จำไว้ด้วยนะและวันนี้คนสวยจะเปย์ให้กับเพื่อนเอง” พูดจบฉันก็ใช้มือไปบีบที่คางของกี้มันเบาๆเป็นการหยอกล้อ “จ้าสวยและรวยมากไม่มีใครเกินนนน” มิกกี

EP.29 ฉันไม่เคยมีผัว กฤษณ์และอินทัชนั่งคุยอยู่ที่โต๊ะเป็นเวลานานมาก ๆ และไม่มีทีท่าว่าจะลุกออกไปสักที ซินดี้เดินเข้ามาที่โต๊ะแล้วบอกกับกฤษณ์ว่ามีแขกมาขอพบทำให้กฤษณ์และอินทัชต้องตัดใจบอกลาและลุกออกจากโต๊ะไปและก่อนออกไปก็ไม่ลืมที่จะขอเป็นเจ้ามือเลี้ยงในวันนี้อีกด้วย “ไม่ไหวขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” เมื่อสองหนุ่มลุกออกจากโต๊ะไปญ่าที่นั่งทนมานานสุดท้ายก็อั้นไม่ไหว “ไปเป็นเพื่อนไหมวะ” หวานเอ่ยถามขึ้นเมื่อเห็นว่าญ่าก็เมาเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน “ก็ดีแกคนเยอะกลัวโดนฉุด ฮ่าฮ่า” “เออ ไปกันสองคนนะดีแล้วผู้ชายแม่งยิ่งเล็งไอ้ญ่ากันอยู่” สองสาวลุกออกจากโต๊ะแต่ก็ยังอยู่ในสายตาของชายหนุ่มที่นั่งมองอยู่ที่บาร์ไม่ให้คลาดสายตา เตอร์ลุกเดินตามญ่าไปช้าๆไม่ให้รู้ตัวปล่อยให้เธอได้เข้าห้องน้ำตามที่เธอต้องการ เขายืนรออยู่ที่มุมใกล้ๆห้องน้ำระหว่างที่ยืนรอก็มีสายตาของนักท่องราตรีสาวส่งสายตามาให้ไม่ขาดสายแต่เขากลับไม่แม้แต่จะชายตามองพวกผู้หญิงเหล่านั้น ไม่นานญ่ากับหวานก็ออกมาจากห้องน้ำและยังคงพูดคุยกันไม่หยุดพวกเธอไม่สน