Chapter 181

Alas-diyes y media ng gabi. Ang buong bayan ng San Isidro ay tahimik na at binalot na ng dilim, ngunit sa loob ng presidential suite ng kaisa-isang luxury hotel sa probinsya, isang nagbabagang bagyo ang naghihintay na sumabog.Nakaupo si Olga Manahan sa gilid ng malaking kama, nakatingin sa malapad na salamin ng bintana. Sinadya niyang patayin ang pangunahing ilaw sa kisame. Ang tanging nagbibigay ng liwanag sa buong silid ay ang isang dim lampshade sa kanto ng kwarto at ang maputlang sinag ng buwan na tumatagos mula sa siwang ng makapal na kurtina. Ang paglalaro ng liwanag at matatalim na anino sa paligid—isang perpektong, mala-pelikulang chiaroscuro—ay nagbigay ng isang mapanganib, tago, at labis na romantikong atmospera.Suot ni Olga ang isang manipis at itim na silk robe na nakatali lamang nang maluwag sa kanyang baywang. Ang kanyang buhok ay nakalugay, bumabagsak sa kanyang makinis na balikat na pinaliligiran ng dramatikong anino.Sariwa pa sa kanyang isipan ang nangyari kaninang

Chapter 182

Sa loob ng presidential suite, ang tanging saksi sa kanilang kasalanan ay ang malamlam na liwanag mula sa isang maliit na lampshade at ang maputlang sinag ng buwan na pilit tumatagos sa awang ng makapal na kurtina. Ang paglalaro ng liwanag at matatalim na anino—isang perpektong chiaroscuro—ay humulma sa kanilang mga katawan na tila dalawang obrang nakaukit sa dilim.Bumagsak ang itim na silk robe ni Olga sa makapal na alpombra. Sa ilalim ng manipis na tela, wala na siyang ibang suot kundi ang sarili niyang kumikinang na balat.Napasinghap nang malakas si Chozen. Ang kanyang mga mata, na karaniwang malamig, kalkulado, at puno ng kontrol sa harap ng publiko, ay lantarang nanginginig ngayon sa matinding pagkamangha. Ang lalaking pitong taong tumitig lamang sa mga magazine covers, nag-ipon ng mga merchandise, at sumamba sa mga litrato sa loob ng kanyang nakasaradong vault ay nakatayo ngayon sa mismong harapan ng diyosa ng kanyang mga pangarap. Hubad, humihinga, at nag-aanyaya."Diyos ko,

Chapter 183

Ang maputlang sinag ng araw sa umaga ay dahan-dahang tumagos sa mga puwang ng makapal na kurtina ng presidential suite, nag-iiwan ng ginintuang linya sa ibabaw ng nagusot na mga puting kumot. Sa loob ng tahimik at malawak na kwarto, tanging ang mahina at ritmikong tunog ng paghinga ng dalawang taong magkayakap ang bumabasag sa katahimikan.Dahan-dahang iminulat ni Olga ang kanyang mga mata. Ang unang bagay na naramdaman niya ay ang matinding bigat ng isang matipuno at mainit na braso na nakapulupot nang napakahigpit sa kanyang baywang. Nakatalikod siya, at ang buong likuran niya ay nakadikit sa malapad at hubad na dibdib ni Mayor Chozen Cordovez.Wala na ang malamig na "Mayor Yelo". Ang lalaking sanay mag-utos at magpasunod sa buong San Isidro ay tila isang malaking bata na ayaw pakawalan ang kanyang pinakamamahal na paboritong unan. Nakasubsob ang mukha ni Chozen sa leeg ng aktres, ang maiinit nitong hininga ay banayad na humahampas sa balat ng dalaga. Nakakulong ang mga binti ni Olg

Chapter 184

Alas-tres ng hapon. Tirik na tirik ang araw sa town plaza ng San Isidro, ngunit hindi alintana ng buong production team ang init. Kasalukuyang kinukunan ang isa sa mga pinakamahalagang eksena para sa pelikulang Huling Silakbo. Isa itong romantic café scene sa pagitan ng mga karakter nina Olga Manahan at ng kanyang leading man na si Kiko.Naka-set up ang isang maliit na kapehan sa gitna ng plaza. Nakaupo si Olga sa isang bilog na mesa, suot ang isang vintage floral sundress na nagpapalitaw sa kanyang makinis at maputing balikat. Sa tapat niya ay si Kiko, na panay ang ngiti at nakatitig sa kanya nang may halong paghanga."Okay, standby lahat! Rolling in 3, 2..." sigaw ng direktor mula sa likod ng malaking monitor.Ngunit bago pa man niya masambit ang salitang 'Action', isang pamilyar at nakapangingilabot na katahimikan ang biglang bumalot sa buong set. Tila nahawi ang dagat ng mga cameraman at crew members.Mula sa likuran, naglalakad palapit si Mayor Chozen Cordovez. Nakasuot ito ng po

Chapter 185

Nanginginig ang mga binti ni Olga Manahan habang nagmamadaling naglalakad palayo sa set. Ang bawat hakbang ng kanyang takong sa sementadong daan ng plaza ay tila nakikipagkarera sa mabilis at nagwawalang tibok ng kanyang puso. Nararamdaman niya ang matatalim na tingin na nakasunod sa kanyang likuran, ngunit hindi siya lumingon. Hindi niya kailangang lumingon upang malaman kung kaninong mga mata nagmumula ang nakapapasong titig na iyon.Ang dressing room niya ay isang malaking air-conditioned tent na ginawang pansamantalang kwarto sa likod ng munisipyo. Pagpasok niya sa loob, mabilis niyang isinara ang pinto. Madilim ang paligid maliban sa puting liwanag na nagmumula sa palibot ng malaking salamin sa ibabaw ng vanity table.Sumandal si Olga sa pinto at pumikit nang mariin. Hinihingal siya, hindi dahil sa pagod, kundi dahil sa matinding tensyon at arousal na pinakawalan ni Mayor Chozen Cordovez gamit lamang ang ilang malalaswang text messages. Ang kanyang ibabang bahagi ay mabigat at tu

Chapter 186

Alas-tres ng madaling araw. Binalot ng makapal at malamig na hamog ang bayan ng San Isidro. Ang mga kalsada ay tahimik, walang anumang sasakyan ang dumadaan, at ang tanging naririnig ay ang mahinang pag-ihip ng hangin na nagpapasayaw sa mga dahon ng mga puno ng mangga sa paligid ng luxury hotel.Sa loob ng presidential suite, maingat na bumangon si Mayor Chozen Cordovez mula sa malambot na kama. Tiningnan niya ang babaeng mahimbing na natutulog sa gitna ng magulong mga puting kumot. Ang balat ni Olga ay namumula pa rin, ang buhok ay nakakalat sa mga unan, at ang kanyang makinis na leeg at balikat ay puno ng malilinaw na marka—mga pulang ebidensya ng marahas at walang-awang pag-angkin na ginawa niya sa loob ng magdamag.Isang mainit na kuryente ng pagmamalaki at lantarang possessiveness ang gumapang sa dibdib ng Alkalde. Dahan-dahan siyang yumuko at inilapat ang kanyang mga labi sa noo ng aktres."Kailangan ko nang umalis, Reyna ko," paos at malambing na bulong ni Chozen sa tainga ni O