เสียงเตียงไม้เนื้อแข็งลั่นเอี๊ยดอ๊าดสอดประสานกับเสียงหอบหายใจและเสียงสะอื้นไห้ของหญิงสาว เฟยหลงถาโถมแรงอารมณ์เข้าใส่เธอระลอกแล้วระลอกเล่า ทุกจังหวะการขับเคลื่อนเต็มไปด้วยความเร่าร้อน บ้าคลั่ง และรุนแรงจนพิมรดารู้สึกเหมือนร่างกายจะแตกเป็นเสี่ยงๆ เธอหวีดร้องครางเสียงหลง เล็บจิกทึ้งลงบนท่อนแขนแกร่งของเขาเพื่อระบายความอัดอั้น ท่ามกลางทะเลเพลิงแห่งตัณหาที่เขาสร้างขึ้น เธอถูกแผดเผาจนไม่เหลือชิ้นดีบทรักที่เกิดจากไฟโทสะและความหึงหวงดำเนินไปอย่างยาวนานและดุเดือด จนกระทั่งเฟยหลงปลดปล่อยหยาดหยดแห่งความปรารถนาเข้าสู่กายสาวเป็นครั้งสุดท้าย เขาคำรามลั่น ฟุบหน้าลงกับซอกคอชื้นเหงื่อของเธอ หอบหายใจอย่างหนักหน่วงทว่า... ความสุขสมนั้นอยู่ได้เพียงชั่วครู่"อึก!"เฟยหลงครางต่ำในลำคอ ร่างกายแกร่งสะดุ้งเกร็งขึ้นมาฉับพลัน ความเจ็บปวดร้าวลึกแล่นปราดจากหัวไหล่ซ้ายขึ้นสู่สมอง ชายหนุ่มผละออกจากร่างบาง ก้มลงมองแผงอกของตนเอง ก่อนจะสบถออกมาอย่างหัวเสีย"บัดซบเอ๊ย!"บาดแผลจากการถูกยิงที่เพิ่งเย็บไปเมื่อคืน ปริแตกออกจากการออกแรงอย่างหนักหน่วง เลือดสีสดไหลทะลักซึมผ่านผ้าพันแผลสีขาวออกมาเป็นวงกว้างและหยดแหมะลงบนผ้าปู
Last Updated : 2026-04-13
LOGIN
