บทที่ 41 : สองเกี้ยววิวาห์กาลเวลาหมุนเวียนเปลี่ยนผ่าน ฤดูเหมันต์อันหนาวเหน็บและพายุโลหิตที่เคยพัดถล่มราชสำนักได้ถูกสายลมแห่งวสันตฤดูพัดพาให้จางหายไปจนสิ้น บัดนี้เมืองหลวงกลับมาสงบร่มเย็นและเจริญรุ่งเรืองอีกครั้ง ภายใต้การปกครองของฮ่องเต้ที่เปี่ยมด้วยทศพิธราชธรรม และองค์รัชทายาทพระองค์ใหม่... จ้าวหรง ผู้เป็นดั่งแสงสว่างแห่งความหวังของราษฎรและวันนี้... ก็คือวันมงคลฤกษ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในรอบหลายสิบปีของเมืองหลวง!ตั้งแต่รุ่งสาง ตลอดสองฝั่งถนนสายหลักทอดแนวยาวไปด้วยผ้าผูกประดับสีแดงมงคลและโคมไฟสีชาดที่แกว่งไกวไปตามสายลม เสียงดนตรีบรรเลงเพลงมงคลดังกึกก้องไปทั่วทุกหัวระแหง กลิ่นหอมของดอกไม้มงคลและควันประทัดอบอวลไปทั่วทั้งเมือง ชาวเมืองนับหมื่นต่างพากันละทิ้งการงาน สวมชุดสีสันสดใสมายืนอออยู่สองฟากฝั่งถนน เพื่อรอชมขบวนเกี้ยววิวาห์ที่ยิ่งใหญ่ตระการตาที่สุดในประวัติศาสตร์ทว่าสิ่งที่ทำให้ทุกคนตื่นเต้นจนแทบหยุดหายใจ ไม่ใช่เพียงเพราะมีงานแต่งงานของขุนนางใหญ่ ทว่า... เป็นเพราะวันนี้มีขบวนเกี้ยวเจ้าสาวถึง 'สองขบวน' ที่กำลังเคลื่อนมาบรรจบและสวนทางกัน ณ ใจกลางเมืองหลวง!เกี้ยวหลังแรก ประดับประดาด้วย
Ler mais