All Chapters of พันธะลวงรัก: Chapter 61 - Chapter 70

สองปี ต่อมา  ร้านอาหาร ใจกลางเมือง ที่มีแขกเข้ามาใช้บริการเป็นจำนวนมาก สองครอบครัว ที่มาพบเจอกันโดยการจัดการ ของฝ่ายชาย ที่อยากจะให้ สองบ้านได้สนิทสนมกัน "เพชร เขาพูดถึงแต่หนูปริมตลอด เขาก็อยากจะให้คุณอร กับคุณอยุทธ์ มั่นใจ ว่าสำหรับเพชรแล้ว หนูปริมเป็นคนสำคัญ " นักธุรกิจหนุ่มหล่อ วัยเลขสาม ยิ้มกับคนข้างๆ ที่นั่งอยู่กับพี่ชาย ที่ตอนนี้ เข้าทำงานในบริษัทใหญ่ หลังจากเรียนจบด้วยคะแนนสูงลิ่ว"น้องปริม จะเรียนจบแล้ว ผมก็เลยอยากจะทาบทาม น้องปริม จากคุณพ่อคุณแม่ และจะขออนุญาตน้องปราบ ดูแลน้องปริม นับต่อจากนี้ " พี่ชายที่เหล่ตามองน้องสาว เพียงแวบเดียว ก็รู้ว่า มีบางอย่างที่ผิดปกติ ปริม อึดอัดใจ ที่จะอยู่ในสถานการณ์นี้ "ปริมเพิ่งจะ22 เองครับ ยังเด็กมาก พี่เพชรจะเอาไปเป็นแม่บ้าน คงจะยากหน่อย " "ไม่ต้องมาเป็นแม่บ้านหรอกครับ มาอยู่ข้างๆพี่ ให้พี่ดูแลก็พอ " เพราะตลอดระยะเวลาหนึ่งปีเต็ม ที่คอยเทียวไล้เทียวขื่อ สาวน้อย ลูกสาวคนสวยของบ้านนี้ มาอย่างดี ดูแล แบบที่ไม่เคยทำอะไรให้เธอเสียหาย ส

เสียงร้องไห้ที่ดังเบาๆ อยู่ภายในห้องประชุมเล็ก ที่มีระเบียงด้านหลัง มีต้นไม้จัดตกแต่งเอาไว้ ให้ความสวยงาม คนที่ความมั่นใจเต็มเปี่ยม มองรองเท้า ที่เปียกชื้นและมีกลิ่นกาแฟ แม้จะเช็ดทำความสะอาดแล้ว แต่ยังคงทิ้งร่องรอย"ซื่อบื้อที่สุด ซุ่มซ่ามที่สุด เธอเป็นสาวสวยสุดฮอต แต่ทำไม ขยันทำเรื่องขายหน้า " คนที่ด่าตัวเองออกมา พร้อมกับ ตักข้าวเข้าปากไปด้วย บ่นตัวเอง แล้วก็ดูเวลา เร่งมือกินอาหารกลางวัน ชีวิตของคนทำงาน มันเป็นแบบนี้ใช่ไหม แม้จะเสียใจ แต่ก็ต้องทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดอาหารกลางวัน หมดเกลี้ยงแทบจะไม่เหลือ น้ำที่ถือติดมือมา หมดไปแล้วครึ่งขวด และเธอ กำลังจะเดินกลับไปยังห้องทำงานประตูห้องประชุม เปิดออก พร้อมกับใบหน้า ดุดัน ของเขา ที่มองเธอ ร่างสูงใหญ่ ที่ถือถุงกระดาษเข้ามา พยักหน้า เรียกเธอ ให้เดินเข้าไป คนที่ปากกล้า ขาสั่น เดินตรงไปหาเขา เว้นระยะห่างเอาไว้"นั่งลง " มือที่ถือถุงกล่องข้าว วางลงบนโต๊ะ และขวดน้ำเสียงเขาพึมพำออกมา แล้วดันตัวเธอ ให้นั่งลงตรงเก้าอี้ ก่อนที่เขาจะนั่งลงที่พื้นพรม แล้วหยิบรองเท้าออกมารองเท้าแฟลตสีขาว ยี่ห้อเดีย

เสียงทะเลาะกันของชายสองคน ทำให้บุคคลที่สามยิ้มอย่างผู้มีชัย การจะคบหากับสาวน้อยอย่างน้องปริม ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถ ผู้หญิงที่มีพ่อและพี่ชายคอยดูแลไม่ห่างสายตา แบบนี้ คือผู้หญิงที่จะเป็นช้างเท้าหลัง ที่จะเหมาะเป็นแม่บ้านให้กับเขาในอนาคต งานนอกบ้าน ไม่จำเป็นเลยที่น้องปริมจะต้องทำ ดังนั้น ถ้าปราบรู้แล้ว ว่าเกิดเรื่องนี้ การจะลาออก และ หางานทำใหม่ คือทางออกที่ปราบ ยื่นให้น้องสาวแน่นอนมือขาวจับประตูเปิดออก แล้วปิดประตู ให้เบาที่สุด ตอนนี้ สิ่งที่ทำได้ดี คือการรอคอยและรอการตัดสินใจของพี่ชาย อย่างเดียวเท่านั้น และผลประโยชน์ทุกอย่าง ก็จะตกมาที่เขาคนเดียว ไม่ต้องทะเลาะกับน้องปริม แต่ยืมมือปราบช่วยจัดการควันบุหรี่สีขาวที่ลอยละลิ่ว ขึ้นไปบนฟ้า พร้อมกับใบหน้าเรียบเฉย ที่มองออกไปสุดสายตา"มีอะไรที่กูต้องรู้อีกไหม โนอาห์ "เพื่อนที่คบหากันมานาน ให้เข้านอกออกใน กินข้าวด้วยกัน แต่กลับ มาล้วงคอหูเห่า ด้วยการมาฉกน้องสา

มือสองมือที่จับกันแน่น เดินมาถึงทางแยกของสองห้อง ระหว่างห้องของเธอและห้องของเขา คนที่รอมานานแล้ว ดึงมือเธอไปยังห้องของตัวเอง นิ้วชี้ที่สแกนผ่านประตูเข้าไป พร้อมกับ กระเป๋า ที่สะพายขึ้นมาให้ ถูกวางลงบนพื้น แล้วคนที่ถูกอุ้มตัวขึ้นมา ก็ร้องเสียงหลงด้วยความตกใจ"ปริมจะตกนะ " เธอร้องบอกเขา เมื่อเขาจับตัวเธอเพียงมือเดียว ส่วนมืออีกข้าง ถอดเน็คไทด์ออก แล้วก็โยนไปทั่วห้อง"ไม่ตกหรอก จะทำตกได้ยังไง หวงขนาดนี้ "ของรักของหวง ที่กว่าจะได้มาครอบครอง ต้องถนอมอย่างดี มือหนารั้งตัวเธอมาแนบชิด แล้วก็มองคนที่หน้าแดงก่ำ"พี่คิดถึงน้องปริมมาก " เขาบอกเธอ แล้วพาเธอเข้าไปในห้องนอน คล่อมร่างของเธอเอาไว้ แล้วก็สบตา"คิดถึง แล้วทำไมถึงทิ้งไป " คำถามที่ค้างคาใจ มาจนถึงวันนี้"ปริมไม่ได้อยากมีพี่ในชีวิตปริม " ปมในใจค่อยๆ ถูกแกะออกช้าๆ เขาไล้มือตัวเองไปที่แก้มของเธอ แล้วบอกเสียงแผ่วเบา"ปริมห้ามไล่พี่นะ พี่ไม่มีใครแล้ว "คนตัวโต ที่อ้างว้างในหัวใจเหลือเกิน สารภาพกับเธอ ด้วยเสียงแผ่วเบา ใบหน้าเคร่งขรึม ที่ขยับเข้าไปหาเธอ แล้วจูบที่หน้าผากก่อนจะไล่ลงมา

พนักงานในบริษัท ที่เดินออกไปพักทานอาหารกลางวัน แล้วพูดคุยกันถึงเรื่องที่เกิดขึ้น ด้วยความใส่ใจ ภาพของน้องปริม หนึ่งในสมาชิกทีมเลขา ที่เดินผ่านไปผ่านมา แต่ก็ไม่ได้พูดคุยกัน ใบหน้าสวยหวาน กับท่าทางที่ดูไม่มีอะไร แต่ความจริงแล้ว"นี่ไงแก เพชร ภาวนากรกุล " หน้าไอจี ที่ลงรูปส่วนตัวเอาไว้ อัพเดตตลอดเกือบจะทุกวัน"เขาสนิทกันจริงนี่ ดูรูปสิ ย้อนไปตั้งแต่สมัยเรียนเลย ""ก็ใช่ไง หมายความว่า นางเลิกกับคุณเพชร แล้วมาจับบอสของเราเหรอ ""เอาจริง ถ้าเทียบกัน มันก็เทียบยาก คุณเพชรเขาดูโต แล้วก็ดูภูมิฐาน ส่วนบอสเรา เขาดูแบดบอย แต่ก็เท่จับใจ "เสียงสนทนากัน ไม่เบานัก ของพนักงานสาวๆ ที่พูดถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น ศึกชิงนาง ที่ใครหลายคน ใส่ใจ เหลือเกินคนที่เดินวนไปวนมาอยู่ในห้องประชุมเล็ก มองที่ประตู แล้วก็มองไปรอบๆห้องด้วยความกระวนกระวายใจ เกือบชั่วโมง ประตูก็เปิดออก เสื้อเชิ้ตเปื้อนเลือดสีแดง เป็นจุด ทำให้ คนที่รอด้วยความกระวนกระวาย รีบเดินมาหาเขา"เจ็บตรงไหนคะ "เสียงร้องถาม ด้วยความตกใจ แล้วมองร่างกายของเขา ด้วยความเป็นห่วง"เจ็บมือ หน้